I SA/Bd 638/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. Z o. o. w T. na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT postanawia: odrzucić skargę Spółka wniosła skargę na wykreślenie przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z rejestru podatników VAT. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa podnosząc, że pomimo poinformowania jej o wykreśleniu z rejestru pismem organu z dnia [..]., o możliwości złożenia tego środka zaskarżenia dowiedziała się dopiero w dniu 6 czerwca 2016r. z chwilą uzyskania porady prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że zaskarżona czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. objęta jest zakresem art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.". Sąd w pełni podziela zapatrywanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach sygn. I FSK 1370/11, I FSK 1266/12 (dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w których wyjaśniono, że wykreślenie podatnika z rejestru VAT na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2011r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej: "ustawa o VAT", stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3). Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się przy tym za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) strona może wnieść za pośrednictwem organu skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia prawa. Zaznaczyć przy tym należy, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa po upływie czternastodniowego terminu jest niedopuszczalne. Tym samym, wezwanie faktycznie dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu jest nieskuteczne. Takie wadliwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy traktować na równi z brakiem wezwania. Upływ tego terminu wyłącza bowiem możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2014r., sygn. akt I FSK 1301/14, tamże). W zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym należy stwierdzić, że strona nie dochowała trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. z powodu uchybienie terminowi czternastu dni - od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co czyni złożoną skargę niedopuszczalną. Z akt sprawy wynika bowiem, że z powodu braku możliwości kontaktu z podatnikiem, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. w dniu [...] na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy o VAT wykreślił skarżącą z rejestru podatników VAT, o czym poinformował Spółkę pismem z dnia [..]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe pismo informacyjne zostało doręczone skarżącej w dniu [...] (k. 18 akt administracyjnych). Datę tę należy przyjąć jako datę uzyskania przez Spółkę informacji o podjęciu przez organ czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wskazany w art. 52 § 3 czternastodniowy termin na złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał zatem z dniem 21 kwietnia 2016r. Chcąc dochować ustawowego terminu, strona powinna była najpóźniej w dniu 21 kwietnia 2016r. złożyć wskazane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu 7 czerwca 2016r. (k. 23 akt administracyjnych), a zatem po terminie wymienionym w art. 52 § 3 p.p.s.a. Datę złożenia przez Spółkę tego wezwania potwierdził Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. pismem z dnia [..] nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu (29 akt sądowych). Uchybienie temu terminowi czyni złożoną skargę niedopuszczalną, co pozbawia stronę merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez Sąd. Odnosząc się do złożonego przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzić należy, że nie może on odnieść spodziewanego przez Spółkę skutku. W tym zakresie należy zauważyć, że w wyniku nowelizacji art. 52 § 3 p.p.s.a. na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r. poz. 658) dodano do tego przepisu regulację stanowiącą, iż Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Sąd rozpoznając sprawę na podstawie znowelizowanego przepisu uznał, iż w niniejszym przypadku takie okoliczności nie wystąpiły. Zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż wykreślenie z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy o VAT nie jest dokonywane w formie decyzji lub postanowienia, ale jest czynnością materialnotechniczną, albowiem w przepisie tym ustawodawca przesądził, że wykreślenie z urzędu podatnika z rejestru następuje po przeprowadzeniu czynności sprawdzających i bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika (por. wyroki NSA z dnia 28 sierpnia 2013r., sygn. I FSK 1266/12, z dnia 25 czerwca 2012r., sygn. akt I FSK 1370/11, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W konsekwencji, podnoszona przez Spółkę okoliczność, iż o możliwości wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżąca dowiedziała się dopiero z momentem uzyskania porady prawnej, nie może odnieść spodziewanego przez stronę skutku. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.