I SA/Bd 692/11

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2012-06-13

Skład orzekający: Leszek Kleczkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnym oddaleniu zażalenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi?
Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego, nie przerywa biegu tego terminu, jeśli poprzedni wniosek został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania. Skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, strona wniosła o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku urzędowego formularza. Po oddaleniu zażalenia przez NSA, sąd ponownie wezwał do uiszczenia wpisu. Strona ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, również bez urzędowego formularza. W związku z nieuiszczeniem wpisu, sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. postanawia: odrzucić skargę Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. Zarządzeniem z dnia 13 października 2011 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania, albowiem przedmiotowy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu. Rozpatrując złożony sprzeciw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 06 lutego 2012 r. pozostawił wniosek strony bez rozpoznania z powodu braku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W wyniku złożenia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FZ 106/12 oddalił zażalenie skarżącego. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2012 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ponownie wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 maja 2012 r. W terminie do uiszczenia wpisu sądowego pełnomocnik skarżącego ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), należny wpis sądowy wynosił 2.000 zł. Z zaistniałego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wynika, że strona po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FZ 106/12 oddalające zażalenie strony), w siedmiodniowym terminie zakreślonym dla uiszczenia wpisu od skargi, ponownie pismem z dnia 22 maja 2012 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, znowu nie składając wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Należy podkreślić, że ponowne wniesienie o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, (postanowienia z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 616/07), bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu wystąpi do sądu ponownie o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy strona znowu nie składa wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne wniesienie w piśmie z dnia 22 maja 2012 r. o przyznanie prawa pomocy. Zatem w związku z bezskutecznym upływem terminu zakreślonego w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd zobowiązany jest odrzucić skargę (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 255/09; postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1058/07; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97). Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09; postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło