I SA/Bd 697/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Przy piśmie z dnia 17 grudnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował, że w wyniku uwzględnienia skargi postanowieniem z 11 grudnia 2025 r. uchylił w całości postanowienie organu drugiej instancji z [...] oraz postanowienie organu pierwszej instancji z 23 lipca 2025 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, a ponadto w dniu 17 grudnia 2025 r. wydał interpretację indywidualną – uznając stanowisko przedstawione przez Skarżącą we wniosku z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej za prawidłowe. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyty w tym przepisie zwrot "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r., II OSK 2798/15). Wśród "innych przyczyn", o których mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymienia się takie okoliczności, jak: pozbawienie bytu prawnego zaskarżonej decyzji w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności), skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenie jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r., II GSK 376/14; por. T. Woś, (w:) H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2016, Komentarz do art. 161). Zgodnie art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpoznawanej sprawie organ na podstawie art. 13 § 2a, art. 221 § 2 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) uwzględnił skargę w całości i uchylił postanowienie organu drugiej instancji z [...], uchylił postanowienie organu pierwszej instancji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z 23 lipca 2025 r. W interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2025 r. organ uznał stanowisko przedstawione przez Skarżącą we wniosku z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej za prawidłowe. W świetle powyższego stwierdzić należy, że uchylenie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia je poprzedzającego oraz wydanie interpretacji indywidualnej spowodowało, że niemożliwe jest prowadzenie postępowania w sprawie, gdyż przestał istnieć przedmiot tego postępowania. Stało się ono bezprzedmiotowe wskutek uchylenia zaskarżonego aktu przez uwzględnienie w całości zarzutów zawartych w skardze oraz stanowiska Skarżącej przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji. W takiej sytuacji wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2008 r., I FSK 1189/08; postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., I FZ 503/11; postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., II GSK 2367/13; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2023 r., I SA/Łd 297/23). W konsekwencji, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia je poprzedzającego, o co wnosiła strona w skardze. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Wykładnia powyższego przepisu prowadzi do wniosku, iż sąd zwraca wpis zawsze wtedy gdy nie doszło do merytorycznego rozpoznania skargi. W przedmiotowej sprawie nie rozpoznano merytorycznie skargi, dlatego też mając na uwadze odpowiednie stosowanie przepisów ustawy p.p.s.a., przyjąć należy, iż uiszczony w sprawie wpis sądowy podlega zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.