I SA/Bd 714/10

Sygn. akt I SA/Bd 714 /10 POSTANOWIENIE Dnia 06 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Mirella Łent Protokolant Natalia Nawrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2010 r. sprawy ze skargi E. i J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, LexisNexis, Warszawa 2009 r. s. 518 ). Należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 08 lipca 2010 r. sygn. akt II FSK 304/09 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy zwolnieniem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w latach 2005-2008 objęci zostali żołnierze wyznaczeni do pełnienia służby w międzynarodowych strukturach wojskowych?" W związku z tym, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2007 r. stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji, rozstrzygnięcie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawionego pytania prawnego będzie miało, zdaniem Sądu, istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, co wyczerpuje przesłankę z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podobne stanowisko w kwestii zawieszenia prowadzonego postępowania w związku z przedstawieniem do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanego zagadnienia prawnego zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II FZ 490/10. W orzeczeniu tym Sąd stwierdził, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem sformułowania "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności Sąd zauważył, że chodzi o te przypadki, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA stosownie do art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd stwierdził, że kierunek celowościowej wykładni art. 125 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (zob. M. Niezgódka-Medek w uwadze 4 w komentarzu do art. 125 wskazanej ustawy [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie.