I SA/Bd 779/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz – Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016r. sprawy ze skargi G. W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz G. W. kwotę 457 zł ( czterysta pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. G. W. W. (wnioskodawca/skarżąca) w dniu [...] kwietnia 2016r. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych stanowiących równowartość należnego podatku od towarów i usług w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca przedstawiając stan faktyczny wskazał, że jest osobą fizyczną – podlegającą opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz. U. 2012 r. poz. 361 ze zm. dalej "ustawa o PIT"), tj. tzw. podatkiem liniowym wynoszącym 19%. Ze względu na skalę prowadzonej przez nią działalności gospodarczej prowadzone są księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Wnioskodawca w lutym 2016 r. wniósł wkład niepieniężny w postaci udziałów w nieruchomości mającej być zabudowaną budynkiem hotelu (dalej: "Aport") do kapitałowej (sp. z o.o.) spółki celowej, której siedziba oraz zarząd znajdują się w Polsce i która podlega w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (dalej: "spółka"), w której to wnioskodawca jest udziałowcem. Aport nie stanowił przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W zamian za wniesiony Aport wnioskodawca objął udziały w Spółce po cenie wyższej od ich wartości nominalnej, natomiast powstałą nadwyżkę (tzw. agio) Spółka przekazała w całości na swój kapitał zapasowy. Suma wartości nominalnej wydanych udziałów oraz kwoty agio odpowiadała wartości rynkowej przedmiotu Aportu (pomniejszonej o kwotę podatku od towarów i usług - dalej: "VAT"). Aport był opodatkowany podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów (nie był zwolniony z VAT). Aport został udokumentowany przez wnioskodawcę fakturą VAT, której wartość netto jest równa sumie wartości nominalnej wydanych udziałów, a podatek VAT należny został zapłacony przez spółkę otrzymującą Aport gotówką wnioskodawcy. Kwota należna wnioskodawcy od Spółki pokrywała jego zobowiązanie do zapłaty VAT należnego od Aportu. Tytułem prawnym do zapłaty VAT wnioskodawcy nie była umowa cywilnoprawna, lecz sam fakt dokonania opodatkowanej dostawy i wystawienia faktury w rozumieniu przepisów o VAT. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego postawiono następujące pytania: Czy wartość zapłaconego Wnioskodawcy przez Spółkę podatku należnego VAT wykazanego na fakturze VAT dokumentującej transakcję wniesienia Aportu do Spółki, będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeżeli odpowiedź organu podatkowego na powyższe pytanie nr l będzie pozytywna, tj. uznająca wartość zapłaconego Wnioskodawcy przez Spółkę podatku należnego VAT wykazanego na fakturze VAT dokumentującej transakcję wniesienia Aportu do Spółki za przychód podatkowy Wnioskodawcy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to Wnioskodawca zawraca się z zapytaniem o podanie przez organ podatkowy wyraźnej podstawy prawnej swojego twierdzenia (stanowiska). Zdaniem strony w świetle opisanego stanu faktycznego oraz brzmienia przepisu art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość podatku należnego VAT zapłaconego przez Spółkę i wynikającego z faktury VAT, dokumentującej transakcję wniesienia Aportu do Spółki, nie będzie stanowiła przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Według wnioskodawcy nie istnieje żadna wyraźna podstawa prawna kreująca dla strony przychód w omawianym zakresie, w szczególności nie może jej stanowić przepis art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo, zdaniem wnioskodawcy, jeżeli należny podatek od towarów i usług taki przychód miałby stanowić, to powinien zostać wymieniony np. obok przypadków wskazanych w art. 14 ust. 2 pkt 7d lub 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznających również za przychód niektóre przypadki związane z podatkiem VAT. Ponadto w ocenie strony, zasada neutralności podatku VAT oznacza m.in., iż otrzymanie bądź zapłacenie podatku VAT powinno być neutralne z punktu widzenia podatków dochodowych, tj. nie stanowić ani przychodu ani kosztu uzyskania przychodów. W opinii strony jej stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jednocześnie w ocenie wnioskodawcy organ wydający interpretację powinien kierować się przy jej wydawaniu także brzmieniem przepisu art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), zgodnie z którym niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Skarżąca dodała, przywołując interpretacje indywidualne, że organy podatkowe zajmowały w zbliżonych (niemal identycznych) stanach faktycznych na przestrzeni lat odmienne stanowiska. W dniu [...] czerwca 2016r. Minister Finansów wydał interpretację indywidualną, w której stwierdził, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Uzasadniając stanowisko organ przywołał regulacje ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące źródeł przychodów. Organ stwierdził, że w świetle przywołanych powyżej uregulowań prawnych, wniesienie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego spowoduje powstanie po stronie wnoszącego aport przychodu w wysokości wartości nominalnej objętych udziałów. Przychód ten należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych. Jednocześnie wskazując na regulacje Kodeksu spółek handlowych dot. określania wartości wkładów niepieniężnych do spółek z ograniczoną odpowiedzialnością organ stwierdził, że określona tymi przepisami instytucja aportu, co do zasady nie przewiduje żadnych dodatkowych rozliczeń z tego tytułu pomiędzy wspólnikiem wnoszącym wkład niepieniężny a spółką. W ocenie organu otrzymane przez wnioskodawcę świadczenie od spółki, które określa on "pokryciem jego zobowiązania do zapłaty VAT należnego od aportu" nie ma związku z dokonanym wkładem niepieniężnym do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Kodeks spółek handlowych nie przewiduje bowiem konieczności dokonywania przez spółkę dodatkowych wpłat w związku z dokonanym aportem. W konsekwencji świadczenie takie otrzymane przez wnoszącego aport od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością należy rozpatrywać jako wynikające z innej czynności prawnej niż wniesienie wkładu niepieniężnego. Minister wskazał dalej na regulacje ustawy definiujące pojęcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wskazując, że określone przychody uznaje się za przychody z działalności gospodarczej, pod warunkiem, że przychody te nie mogą być zaliczone do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy. Wskazując, że przychód z tytułu objęcia udziałów w spółce z o.o. w zamian za wkład niepieniężny w wysokości wartości nominalnej objętych udziałów należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, organ skonstatował, że nie jest zatem możliwe zaliczenie go do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Odnosząc się do otrzymania przez stronę od Spółki kwoty pieniężnej, określonej przez nią jako "pokrycie jego zobowiązania do zapłaty VAT należnego od aportu" organ wskazał, że dokonując wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w tym zakresie należy mieć na względzie, że zasadą jest, że przychód z działalności gospodarczej stanowi każda kwota należna podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w związku z tą działalnością, która nie może być zaliczona do innych przychodów ze źródeł wymienionych wart. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy. Przedmiotowa kwota pieniężna nie może zostać zaliczona do przychodów z kapitałów pieniężnych, gdyż jak wykazano wyżej przychodem z tytułu objęcia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za wkład niepieniężny jest wyłącznie nominalna wartość objętych udziałów, a kwota ta nie ma związku z dokonanym wkładem niepieniężnym do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W ocenie organu właściwa kwalifikacja na gruncie podatkowym otrzymania przez wnioskodawcę kwoty pieniężnej od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie może być dokonana w odseparowaniu od gospodarczego kontekstu zdarzenia przedstawionego we wniosku. Organ podkreślił, że przepis art. 14 ustawy nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust. 2 ww. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej. Wymienione kategorie przychodów mają charakter przykładowy, otwarty. Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku decydujące znaczenie ma przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania. Ustawodawca akcentuje więc, jako warunek konieczny, ale i wystarczający, istnienie związku z działalnością gospodarczą. Zdaniem Ministra Finansów opis zdarzenia przedstawiony we wniosku wskazuje, że całe przedsięwzięcie polegające na wniesieniu do spółki z o.o. przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą wkładu niepieniężnego w postaci udziałów w nieruchomości mającej być zabudowaną budynkiem hotelu osadzone jest w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez tę osobę i zostało udokumentowane fakturą VAT. Przychód w postaci środków pieniężnych w kwocie odpowiadającej podatkowi od towarów i usług należnemu z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego, jaki uzyskała ta osoba pozostaje zatem w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i determinuje określone konsekwencje podatkowe w postaci przyporządkowania go do źródła, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ podniósł, że wprawdzie z treści art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że (co do zasady) do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług jednak w opisanym zdarzeniu przyszłym środki pieniężne przekazane przez Spółkę na rzecz wnoszącego aport wnioskodawcy nie będą miały charakteru podatku, ponieważ należność ta nie jest zatem zarówno nieodpłatnym, przymusowym oraz bezzwrotnym świadczeniem pieniężnym na rzecz Skarbu Państwa, jak i nie została nałożona w drodze ustawy. W związku z powyższym, zdaniem interpretatora, przekazana wnioskodawcy kwota stanowiąca równowartość wykazanego podatku VAT od aportu jest zatem dodatkową płatnością na rzecz Wnioskodawcy wynikającą z ustaleń między nim a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania przez wnioskodawcę środków pieniężnych określanych przez niego jako "pokrycie jego zobowiązania do zapłaty VAT należnego od Aportu" organ ocenił, że w następstwie tej czynności prawnej wnioskodawca uzyska przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Konkludując organ stwierdził, ze wymienione wyżej środki pieniężne nie są przychodem z tytułu przeniesienia składników majątku w drodze aportu do Spółki i z tego powodu nie kwalifikują się do przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku wniesienia aportu w postaci składników majątku nie stanowiących przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wnioskodawca otrzyma udziały i tylko w takim zakresie, w jakim czynność ta wiąże się z objęciem udziałów w Spółce, przychód z tego tytułu należy zakwalifikować do przychodów z kapitałów pieniężnych. Natomiast otrzymanie przez wnioskodawcę środków pieniężnych nie ma związku z dokonanym wkładem niepieniężnym do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Czynność ta generuje więc przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem środki te zostały otrzymane w związku z prowadzoną przez wnioskodawcę pozarolniczą działalnością gospodarczą (mają związek z faktem przeniesienia własności składnika majątku związanego z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą). Organ wyjaśnił przy tym, że zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady przychodem podatkowym z tego źródła jest każda wartość wchodząca w skład majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą można rozporządzać jako własną, a która ma związek z wykonywaną działalnością gospodarczą i nie jest zaliczana do przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, otrzymane przez wnioskodawcę od Spółki środki pieniężne w kwocie odpowiadającej podatkowi od towarów i usług należnemu z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego do tej Spółki będą dla Wnioskodawcy przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej. Odnosząc się do argumentacji strony organ stwierdził, że próbuje ona w istocie zanegować podstawową zasadę ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zasadę powszechności opodatkowania. Zgodnie z tą regułą, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega każda wartość wchodząca do majątku podatnika (każde jego przysporzenie). Wyłączenie tej zasady w odniesieniu do danej kategorii przysporzeń majątkowych podatnika wynika z przepisów szczególnych, które należy interpretować ściśle. Wnioskodawca natomiast uważa, że otrzymanie przez niego kwoty pieniężnej w wysokości równowartości należnego podatku VAT nie podlega opodatkowaniu, bo ustawodawca nie wskazał wprost, że takiemu opodatkowaniu podlega. W konsekwencji organ nie zgodził się twierdzeniem strony, że brak jest wyraźnej podstawy prawnej kreującej przychód po jej stronie w przypadku otrzymania przez nią wskazanej we wniosku kwoty pieniężnej. Zdaniem organu podstawą taką są bowiem przepisy art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. W uzasadnieniu podtrzymał argumentację w niej zawartą. W skardze na ww. interpretację indywidualną strona wniosła o jej uchylenie zarzucając jej naruszenie: - art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, polegające na ich błędnej wykładni i uznaniu, że otrzymanie przez podatnika kwoty należnego podatku od towarów i usług w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w tym zakresie powoduje powstanie u podatnika przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych; - art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa") polegające na jego błędnej wykładni i uznaniu, że otrzymanie przez skarżącą kwoty należnego podatku od towarów i usług w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie mają charakteru podatku i nie mogą być utożsamiane z należnym podatkiem VAT. W uzasadnieniu strona stwierdziła, że w świetle przepisów ustawy o PIT, tj. art. 9 ust. 1, c 11 ust. 1, art. 14 ust. 1 brak jest jakikolwiek podstaw, aby w przypadku transakcji wniesienia aportu, odmiennie niż w przypadku np. "zwykłej" sprzedaży towaru, traktować podatek VAT należny jak przychód. Kwota odpowiadająca w swojej wysokości kwocie należnego podatku VAT przekazanego spółki otrzymującej aport nie będzie bowiem stanowiła definitywnego przysporzenia majątkowe go. Podatki dochodowe (zarówno od osób fizycznych jak i prawnych) są podatkami bezpośrednimi, które obciążają podatników uzyskujących przychody w postaci przysporzenia majątkowego powodujące, przyrost ich aktywów lub zmniejszenie ich zobowiązań. Zasadniczo, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym znaczeniu, że ostatecznie faktycznie powiększa aktywa podatnika. Powyższa reguła jest bezsporna w orzecznictwie sądów administracyjnych i praktyce organów podatkowych. Kwota należnego VAT od przedstawionego opisie stanu faktycznego aportu, zapłacona stronie skarżącej przez spółkę nie będzie mieć charakteru definitywnego przysporzenia. Strona skarżąca zobowiązana była bowiem odprowadzić tę kwotę na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Tym samym, kwota należnego podatku VAT nie zwiększyła/zwiększy trwale majątku skarżącej i w rezultacie nie może stanowić dla niej przychodu podlegającego opodatkowaniu. W ocenie skarżącej, skoro wniesienie aportu do spółki jest formą zbycia rzeczy, to "zapłatą" za to zbycie jest objęcie przez nią udziałów w spółce oraz zapłacenie jej przez spółkę podatku należnego VAT, wykazanego na fakturze VAT, dokumentującej transakcję wniesienia aportu. Ponieważ z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT wynika jasno, że przychodem z kapitałów pieniężnych jest nominalna wartość udziałów w spółce mającej osobowość prawną, to tylko taka wartość może zostać opodatkowana jako przychód, a zapłacona skarżącej przez spółkę wartość podatku należnego VAT nie będzie stanowiła przychodu z kapitałów pieniężnych. Strona podniosła, że w skarżonej interpretacji organ nie wyjaśnił precyzyjnie, dlaczego zapłacona skarżącej i wykazana na fakturze VAT kwota podatku należnego VAT nie może być utożsamiana z podatkiem VAT, skoro podatek ten został ujęty w fakturze VAT. Kwota podatku VAT należnego z tytułu wniesienia aportu nie może być uznana za realne przysporzenie dla strony skarżącej, ponieważ podatek ten powinna ona odprowadzić na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Konkludując, strona stoi na stanowisku, że brak jest podstawy prawnej kreującej dla niej przychodu w omawianym zakresie, w szczególności nie może jej stanowić przepis art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT ani art. 14 ust. 1 ustawy o PIT. Dodatkowo zdaniem skarżącej, jeżeli należny podatek od towarów i usług taki przychód miałby stanowić, to powinien zostać wymieniony np. obok przypadków wskazanych w art. 14 ust. 2 pkt 7d lub 7f ustawy o PIT uznających również za przychód niektóre przypadki związane z podatkiem V AT. Skarżąca wskazała, że ustawa o PIT nie zawiera definicji podatku od towarów i usług, niemniej jednak na gruncie art. 5 ustawy o VAT, wniesienie aportu jest uznawane za odpłatną dostawę towarów (tak jak to ma miejsce w omawianym przypadku) albo odpłatne świadczenie usług, od której naliczany jest przez dostawcę należny podatek VAT. Tak więc wniesienie aportu opodatkowane jest VAT należnym na analogicznych zasadach jak dostawa towarów (albo świadczenie usług). W przypadkach tych nabywca płaci na rzecz dostawcy cenę obejmującą również podatek należny od towarów i usług, który jest przekazywany przez dostawcę na rachunek właściwego urzędu skarbowego. W związku z powyższym podatek ten nie stanowi przychodu podatkowego. Przyjęcie odmiennego stanowiska sprowadzałoby się do uznania należnego podatku VAT za przychód podlegający opodatkowaniu w każdym przypadku odpłatnej dostawy towarów i usług (w tym aportu), co w konsekwencji naruszałoby również zasadę neutralności podatku VAT, wyrażoną w Dyrektywie UE 2006/112. Dla poparcia swego stanowiska strona obszernie zacytowała orzecznictwo sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach zgodnie z art. 3 § 2 punkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.). Na podstawie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej Sąd doszedł do przekonania, że akt ten narusza prawo w zakresie powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Kwestią wymagająca rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest to, czy wartość podatku VAT wykazanego w fakturze dokumentującej wniesienie przez wspólnika na rzecz spółki aportu w udziału w nieruchomości, będzie stanowiła przychód podatkowy wnioskodawcy, jako wspólnika. Skarżąca stanęła na stanowisku, że wartość środków pieniężnych otrzymanych od Spółki i stanowiących równowartość podatku VAT, nie będzie stanowiła jej przychodu podatkowego. Organ oceniając stan faktyczny przedstawiony we wniosku uznał natomiast, że środki pieniężne przekazane przez Spółkę na rzecz wnoszącej aport do spółki wspólników nie będą miały charakteru podatku. Na poparcie powyższego stanowiska organ przytoczył treść art. 6 O.p. zawierającego definicję podatku. Organ przyjął, że kwotę stanowiącą równowartość podatku VAT wspólniczka otrzyma na podstawie ustaleń ze spółką w zakresie rozliczenia wniesionego wkładu niepieniężnego, a więc tym samym należność ta nie będzie nieodpłatnym, przymusowym i bezzwrotnym świadczeniem pieniężnym na rzecz Skarbu Państwa, nałożonym w drodze ustawy. Otrzymane środki pieniężne nie będą więc podatkiem o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przystępując do oceny ww. interpretacji wskazać w pierwszym rzędzie należy, że zgodnie z art. 14c § 1 O.p. rolą organu w postępowaniu interpretacyjnym jest ocena prawna stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Szczególny obowiązek ciąży na organie, zwłaszcza w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy. W myśl § 2 art. 14c O.p. interpretacja taka zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § 2 O.p. musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie dane przepisy znajdują zastosowanie, a także, dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie prawne obejmuje wyjaśnienie przepisów prawa podatkowego objętych daną interpretacją oraz wskazanie ich prawidłowej wykładni (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1147/13 powołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego obowiązkiem organu jest oprócz przytoczenia przepisów mających zastosowanie w sprawie jest wyraźne wskazanie przyczyn powodujących uznanie stanowiska strony za nieprawidłowe. W zaskarżonej interpretacji tego zabrakło. Tego rodzaju uchybienie jest naruszeniem zasad postępowania art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14 h O.p. (porównaj wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 323/13). Jedną z naczelnych zasad procedury podatkowej, jest wyrażona w treści art. 121 § 1 O.p. zasada pogłębiania zaufania do organów podatkowych. Jej realizacja sprowadza się, podobnie jak w przypadku dyspozycji art. 14c § 1 i 2 O.p., do wypełnienia przez organ podatkowy obowiązku wyjaśnienia podatnikowi, dlaczego nie podzielił on stanowiska podatnika przedstawionego we wniosku oraz na czym oparł odmienną wykładnię przepisów prawa aniżeli prezentowana przez zainteresowanego. Zatem zacytowanie przepisów art. 6 O.p. oraz art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i lakoniczne stwierdzenie, że kwotę stanowiącą równowartość należnego podatku od towarów i usług wnioskodawcy otrzymają na podstawie ustaleń ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w zakresie rozliczenia wniesionego wkładu niepieniężnego do tej spółki, a więc należność ta nie będzie stanowiła podatku – nie możne zastąpić prawnego uzasadnienie interpretacji. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wskazała, że wniesienie przez nią aportu do spółki zostało potwierdzone wystawieniem stosownej faktury VAT, co oznacza, że aport ten został opodatkowany podatkiem VAT – jako odpłatna dostawa towarów. Wartość netto wynikająca z faktury równała się sumie wartości nominalnej wydanych udziałów. Strona podała, że kwota należna jej od Spółki – pokrywała jej zobowiązanie do zapłaty VAT należnego od wniesionego aportu. Strona podkreśliła, że tytułem prawnym do zapłaty VAT wnioskodawcy nie była umowa cywilnoprawna, lecz sam fakt dokonania opodatkowanej dostawy i wystawienia faktury w rozumieniu przepisów o VAT. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że mamy do czynienia z podatkiem, tj. z kwotą podatku należnego wynikającą z faktury, a nie jak twierdzi organ z "równowartością VAT należnego wynikającą z umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy tymi podmiotami". W związku z powyższym nie można zgodzić się z organem, że kwota ta jest dodatkową płatnością na rzecz Wnioskodawcy wynikającą z ustaleń między nim a spółką, na rzecz której wnioskodawca wniesie aport. Skarżąca w tym przypadku występowała jako podatnik, dokonujący dostawy towarów i usług, opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a to oznacza, że zgodnie z zacytowanym przepisem za przychód z tej transakcji uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że kwota podatku VAT wykazana na fakturze, a otrzymana przez stronę – zostanie następnie jako podatek należny odprowadzona na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Zatem niezrozumiałym jest stanowisko organu odmawiające tej kwocie statusu podatku, a więc tym samym tytułu, na podstawie którego przedmiotowa danina publicznoprawna zostanie przekazana rzecz Skarbu Państwa. Organ tej okoliczności w zaskarżonej interpretacji nie wyjaśnia, traktując ją niezasadnie – jako przysporzenie majątkowe o charakterze definitywnym. Przy ponownym rozpoznawaniu wniosku o interpretację organ podatkowy obowiązany będzie dokonać szczegółowej analizy prawnej przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będącego przedmiotem wątpliwości interpretacyjnych i w tym zakresie organ uwzględni zajęte w niniejszej sprawie stanowisko Sądu przedstawiając wyczerpująco i czytelnie dla strony swoją ocenę prawą rozpoznawanego wniosku. Wskazując na powyższe, tut. Sąd, działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. E. Kruppik-Świetlicka U. Wiśniewska H. Adamczewska-Wasilewicz