I SA/Bd 847/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Szulc (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. prowadzi z majątku P. G. (Skarżący) postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. wystawionego przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej [...] [...] S.A., obejmującego należności z tytułu opłaty abonamentowej za miesiące od stycznia 2015 r. do stycznia 2020 r. w łącznej kwocie należności głównej [...] zł. W toku tego postępowania organ egzekucyjny zawiadomieniem o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia [...] sierpnia 2020 r. dokonał zajęcia świadczenia emerytalnego Skarżącego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone w dniu [...] sierpnia 2020 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Skarżący wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, podnosząc brak uprzedniego doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nieistnienie obowiązku oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Z tego względu postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone z mocy prawa, a organ egzekucyjny wstrzymał realizację zajęcia do odwołania (pismo z dnia [...] września 2020r.). Następnie, pismem z dnia [...] września 2020 r. na podstawie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Skarżący złożył skargę na czynność egzekucyjną wskazując, że w wyniku zastosowanego środka egzekucyjnego została zajęta w całości jego emerytura, która wpływa na rachunek z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący podniósł, że w wyniku zajęcia "nastąpił nielegalny zabór" środków pieniężnych, wskutek czego pozbawiony został środków do życia, co stanowi poważne naruszenie prawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nadto stwierdził, że podtrzymuje zarzuty z dnia [...] sierpnia 2020 r. zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 7 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. pismem z dnia [...] września 2020r. poinformował Skarżącego, że skarga na czynności egzekucyjne zostanie rozpatrzona po ustaniu przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, tj. po wydaniu ostatecznego postanowienia dotyczącego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. odmówił uznania za zasadne zgłoszonych zarzutów. Rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. W dalszej kolejności Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. oddalił skargę na czynność egzekucyjną zajęcia świadczenia emerytalnego, dokonaną zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym podniósł argumenty analogiczne jak w skardze na czynność egzekucyjną. W uzasadnieniu wskazał na naruszenie prawa przez organ egzekucyjny z uwagi na to, że dokonano zajęcia emerytury w całości, wbrew obowiązującym przepisom w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Stwierdził rownież, że nadal podtrzymuje zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 7 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że stosując przedmiotowy środek egzekucyjny, organ egzekucyjny podjął czynności zgodnie z procedurą określoną w art. 79 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego przesłał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomienie o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia [...] sierpnia 2020 r. z wezwaniem, aby nie wypłacał zajętej części świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazywał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych. Zawiadomienie o zajęciu doręczono organowi rentowemu w dniu [...] sierpnia 2020 r. Organ egzekucyjny zawiadomił również Skarżącego o dokonanej czynności, doręczając to zawiadomienie w dniu [...] sierpnia 2020 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego. Zastosowane do powyższej czynności zawiadomienie o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej odpowiada wzorowi stanowiącemu załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 września 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1804 ze zm.) i zawiera wszystkie niezbędne elementy określone w art. 67 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zdaniem organu dokument ten został sporządzony poprawnie, bez omyłek i uchybień formalnych. Dyrektor nie stwierdził naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie organu nadzoru zaskarżona czynność przeprowadzona została prawidłowo. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu, że zajęcie emerytury stanowi "niedozwolony i rygorystyczny środek" organ wskazał na art. 7 § 1 oraz art. 1a pkt 12 lit. a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zastosowany środek egzekucyjny jest w ocenie organu zgodny z prawem i tym samym dozwolony. Ustosunkowując się natomiast do podnoszonej dolegliwości zastosowanego środka egzekucyjnego organ wskazał, że zastosowanie środka mniej dolegliwego mogłoby mieć miejsce jedynie wówczas, gdyby istniał jakikolwiek wybór w tym zakresie. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego nie miał wyboru, zatem był zobligowany do zastosowania przedmiotowego środka egzekucyjnego. Organ odwoławczy wskazał również, że w związku z zawieszeniem postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny wstrzymał realizację zajęcia, wobec czego żadne potrącenia z emerytury Skarżącego na rzecz Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego nie były dokonywane. Realizację zajęcia wznowiono z dniem [...] sierpnia 2021 r., jednak żadne środki pieniężne z tego tytułu nie wpłynęły do organu egzekucyjnego. Z informacji przekazanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wynika, że nie ma możliwości realizacji zajęcia z dnia [...] sierpnia 2020 r., ponieważ ze świadczenia w pierwszej kolejności dokonywane są potrącenia alimentacyjne, zgodnie z art. 139 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 291). Dłużnik zajętej wierzytelności ponadto poinformował, że w systemie istnieją jeszcze zajęcia niealimentacyjne, przekazane przez Komornika Sądowego. W tym stanie rzeczy zarzut, iż wskutek zajęcia dokonanego przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. Skarżący został pozbawiony środków do życia, nie znajduje uzasadnienia. Organ dodał, że zarzuty dotyczące braku uprzedniego doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz nieistnienia obowiązku nie mogły być przedmiotem rozpoznania w postępowaniu prowadzonym w sprawie skargi na czynność egzekucyjną zajęcia świadczenia emerytalnego. Zostały one rozpatrzone w odrębnym postępowaniu, zakończonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2021 r., którym organ egzekucyjny odmówił uznania za zasadne zarzutów nieistnienia egzekwowanego obowiązku, braku uprzedniego doręczenia upomnienia oraz zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez [...] [...] S.A W skardze do tut. Sądu Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] sierpnia 2021r. W uzasadnieniu ponowił argumentację, że po jego stronie nie istnieje obowiązek uiszczania opłat za abonament i kategorycznie zaprzecza, że składał wniosek o rejestrację odbiorników rtv. Stwierdził, że wierzyciel nie przedstawił takiego wniosku, który został wypełniony przez P. G., ani też takiego, który został przez niego podpisany. Co więcej, formularz wniosku z dnia [...] sierpnia 1978 r. nie zawiera żadnego miejsca na podpis wnioskodawcy, a dokonany wpis P. G. nie został przez niego zamieszczony. We wniosku o zezwolenie jest wypełnione pole, w którym widnieje wpis P. G., ale to nie jest podpis, a jedynie wypełnienie formularza. Nie ma też w nim podanego numeru PESEL, czy też numeru dowodu osobistego oraz nie wiadomo czy i w jaki sposób oraz kto taki wniosek składał. Skarżący zaprzeczył, by w 1978 r. zamieszkiwał pod adresem ul. [...] w B.. Zauważył, że brak było wcześniejszych wezwań do zapłaty należności z tytułu abonamentu rtv, począwszy za okres od [...] stycznia 2015 r., a jedynie [...] [...] powołuje się na wysłanie samego upomnienia. Skarżący nadmienił, że domagał się od [...] [...] dowodów potwierdzających doręczenie informacji o nadanym indywidualnym numerze abonenta oraz wydanie/doręczenie książeczki abonamentowej z nadanym indywidualnym numerem książeczki abonamentowej. Podał, że [...] [...] nie przedłożyła takich dowodów ani nie przedstawiła dowodów potwierdzających jakiekolwiek wpłaty z tytułu abonamentu rtv. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2022r. poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Skarga w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2019r. poz. 2070 ze zm. ) do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020r. poz. 1427, ze zm. – dalej: u.p.e.a.) i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte i niezakończone przed dniem [...] lipca 2020 r. Jak podał organ egzekucyjny w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2021r., postępowanie egzekucyjne wszczęto w dniu [...] maja 2020r. ( data wpływu tytułu wykonawczego do organu egzekucyjnego). Zatem zastosowanie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] lipca 2020 r. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, wydane w przedmiocie odmowy uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej [...] [...] S.A. w dniu [...] maja 2020r. nr [...] obejmujący należności z tytułu opłaty abonamentowej za miesiące od stycznia 2015 r., do stycznia 2020 r. w łącznej kwocie należności głównej [...] zł. W skardze na czynności egzekucyjne Skarżący podniósł, że dokonane zajęcie stanowi niedozwolony i rygorystyczny środek, zbyt uciążliwy i nielegalny, a poprzez jego zastosowanie pozbawiono go środków do życia. Z kolei we wniesionej skardze do Sądu podkreślił, że nie ciąży na nim obowiązek abonamentowy kategorycznie przy tym zaprzeczając, aby składał wniosek o rejestrację odbiorników RTV. Zakwestionował też otrzymanie upomnienia od wierzyciela, a także okoliczność ponoszenia opłat abonamentowych w przeszłości. Sedno sprawy sprowadza się do oceny, czy podjęta czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z prawem. Na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Przepis ten wyznacza zatem zakres i przedmiot kontroli Sądu. Ponadto należy zwrócić uwagę, że w przepisie art. 1a pkt 2 u.p.e.a. zdefiniowano czynności egzekucyjne jako wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Wobec tego, na te właśnie działania przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Skład orzekający w pełni podziela prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Ma bowiem charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonane przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty, na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia. Kontroli w omawianym trybie mogą podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne, których legalną definicję zawarto w przytoczonym wcześniej art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Pojęcie czynności egzekucyjnych obejmuje zatem zarówno czynności o charakterze prawnym, podejmowane wyłącznie przez organ egzekucyjny lub organ rekwizycyjny, jak i czynności o charakterze faktycznym, dokonywane przez egzekutora lub poborcę skarbowego. W postępowaniu skargowym, w oparciu o treść art. 54 § 1 u.p.e.a., dopuszcza się zatem badanie jedynie tych czynności, które należą do kompetencji organu egzekucyjnego, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, w tym zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. W ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a. kognicja organów nadzoru jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (por. wyroki NSA: z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3048/15; z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13; z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 778/13; z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1377/13 – wszystkie orzeczenia powołane w niniejszym wyroku dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ramach skargi na czynności egzekucyjne można zatem podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora, w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest natomiast możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego, w tym zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a. lub wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego stosownie do art. 59 § 1 u.p.e.a. (por.: P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. VII, WKP 2015). W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy dokonanego przez organ zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego, które zostało uregulowane w art. 79 u.p.e.a.. Zgodnie z § 1 powołanego powyżej artykułu organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej przez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych. Zgodnie z § 2 tego przepisu, zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa powyżej. Z § 4 natomiast wynika, że wraz z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa powyżej, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego świadczenia, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile ten nie został wcześniej doręczony, i odpis wezwania przesłanego do organu rentowego, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń poza częścią wolną od zajęcia ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób. Z akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] dokonano zajęcia wierzytelności z zaopatrzenia emerytalnego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego Skarżący odebrał w dniu [...] sierpnia 2020 r., natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności doręczono je w dniu [...] sierpnia 2020 r. Zastosowany środek egzekucyjny znajduje się w katalogu środków wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., czym wypełniono przesłanki zawarte w art. 67 § 1 u.p.e.a. Zawiadomienie zawierało również wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 67 § 2 u.p.e.a., zgodnie z którym zawiadomienie to zawiera: 1) oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego; 2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności; 3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego; 4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia; 5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia; 6) kwotę należnych kosztów egzekucyjnych; 7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia; 8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia; 9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego. Biorąc pod uwagę brzmienie powyższych przepisów, zdaniem Sądu, organy obu instancji trafnie uznały, że zajęcie wierzytelności z zaopatrzenia emerytalnego, dokonane zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. było prawidłowe. Organ egzekucyjny zastosował dopuszczalny środek egzekucyjny, przy czym jak podał w treści zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy, z informacji przekazanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wynika, że nie ma możliwości realizacji zajęcia z dnia [...] sierpnia 2020 r., ponieważ z uzyskiwanego przez Skarżącego świadczenia, w pierwszej kolejności dokonywane są potrącenia alimentacyjne, zgodnie z art. 139 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 291). Natomiast, podnoszone w uzasadnieniu skargi wniesionej do Sądu okoliczności wskazujące na nieprawidłowości w działaniu wierzyciela i podważające zasadność roszczeń wobec skarżącego, nie mogą być przedmiotem rozważań w postępowaniu prowadzonym w sprawie złożonej skargi na czynność egzekucyjną. W ramach tej skargi można podnosić jedynie zarzuty formalnoprawne, dotyczące prawidłowości dokonanej przez organ egzekucyjny czynności polegającej na zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego. Sformułowane w skardze wniesionej do Sądu zarzuty takiego charakteru nie mają. Nie wskazano żadnych uchybień podważających prawidłowość dokonanej przez organ egzekucyjny czynności i nie sformułowano żadnych zarzutów naruszenia przepisów art. 79 u.p.e.a. Sąd nie dopatrzył się przy tym innych naruszeń ustawy. Dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy może wprawdzie polegać na zastosowaniu dopuszczalnego środka egzekucyjnego, ale w sposób naruszający ustawę. Słusznie zatem organy poddały ocenie wniesioną skargę na czynność egzekucyjną, przede wszystkim pod kątem dochowania wymogów przewidzianych w art. 67 u.p.e.a., skupiając się na ocenie formalnej poprawności czynności egzekucyjnych, w postaci dokonanego zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego Skarżącego. W tym miejscu należy nadmienić, że kwestia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym sformułowanych przez Skarżącego była przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 11 stycznia 2022r., sygn. akt I SA/Bd 523/21 oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Reasumując, Sąd po dokonaniu kontroli zaskarżonego postanowienia mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy stwierdza, że sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty nie są zasadne i nie mogą stanowić podstawy do zakwestionowania stanowiska organu odwoławczego wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu. Zaskarżona czynność egzekucyjna nie została obarczona żadnymi istotnymi wadami, które mogłyby zostać uwzględnione w ramach wniesionej skargi. Inna ocena sprawy przez stronę skarżącą nie przesądza, że ustalenia organów są błędne, a podjęte czynności niezgodne z podanymi przepisami. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.