II SA/Bd 1142/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na pismo Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] września 2022 r., [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2012 r. K. P. zwróciła się do Prokuratora Rejonowego [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie okresu przebywania prokurator H. K. na urlopie wypoczynkowym w bieżącym roku. Pismem z dnia [...] września 2022 r. Prokurator Rejonowy [...] zawiadomił K. P., że żądanie odnoszące się do wskazania w jakim okresie prokurator przebywała na urlopie wypoczynkowym nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o której mowa w art. 6 ww. ustawy i jako taka nie może zostać udostępniona. Pismem z dnia [...] października 2022r. K. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ,,odwołanie od decyzji z dnia 27 września, [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej". Zdaniem skarżącej odmowa udzielenia informacji publicznej jest bezpodstawna i narusza jej prawo do informacji przewidziane w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publiczne. W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania. Za dopuszczalną uznać można zaś tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiot zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie stanowi pismo z dnia 27 września 2022 r. Prokuratora Rejonowego [...] odmawiające skarżącej udostępnienia informacji publicznej w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] września 2022r., z uwagi na to, iż informacje we wnioskowanym przez skarżącą zakresie nie stanowiły zdaniem organu informacji publicznej. Zatem Sąd zobligowany był w pierwszej kolejności dokonać oceny czy w/w pismo jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Procedura udostępniania informacji publicznej uregulowana została w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej zwanej ustawą). Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że udostępnienie informacji publicznej następuje na wniosek bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnianie informacji jest czynnością materialno-techniczną. Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy). Wydanie decyzji jest niedopuszczalne, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. W takiej sytuacji nie znajdują bowiem zastosowania jej przepisy, a co za tym idzie również art. 16. Zaskarżone pismo Prokuratora Rejonowego [...] nie stanowi decyzji ani postanowienia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Pismo to jest jedynie informacją o załatwieniu sprawy, której organ udzielił w wyniku rozpoznania wniosku strony z dnia [...] września 2022 r. Brak także podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone pismo Prokuratora mieści się w kategorii aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a muszą spełniać kumulatywnie określone warunki, aby mogły podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Akty te lub czynności: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wprawdzie zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec powyższego w ocenie Sądu pismo informujące o tym, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie kwalifikuje się do żadnej z kategorii aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Zatem należało przyjąć, iż brak jest w niniejszej sprawie kognicji sądu administracyjnego. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone m.in. w postanowieniu NSA z dnia 16 marca 2010 r., I OSK 394/10, postanowieniu NSA z 24 stycznia 2006 r., I OSK 928/05, postanowieniu WSA w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2011 r., II SA/Bd 1539/10, postanowieniu WSA w Gdańsku z 22 września 2011 r., II SA/Gd 564/11. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, iż w sytuacji gdy skarżąca nie podziela stanowiska organu i uważa, iż wnioskowana przez nią informacja mimo wszystko stanowi informację publiczną i że powinnna uzyskać dostęp do informacji publicznej, to ma możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, domagając się wydania w tej sprawie decyzji. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygniecie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej ocenia wówczas prawidłowość dokonania praz organ kwalifikacji wniosku o udostępnienie informacji. Jednocześnie należy wskazać, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., II SA 2867/02, Lex 78203). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.