II SA/Bd 1295/21

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2021-12-02

Skład orzekający: sędzia Joanna Janiszewska-Ziołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję o przyznaniu świadczenia rodzinnego powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący podnosi jedynie ogólne stwierdzenie o grożącej niepowetowanej szkodzie dla rodziny, nie przedstawiając konkretnych okoliczności i dowodów?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ wniosek skarżącego nie spełniał wymogów określonych w art. 61 § 3 PPSA. Skarżąca nie wykazała konkretnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie decyzji grozi znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami, ograniczając się jedynie do ogólnego stwierdzenia. Świadczenie pieniężne, jakim jest świadczenie rodzinne, jest z natury odwracalne, a potencjalny obowiązek zwrotu świadczenia wynika z odrębnej decyzji.
Stan faktyczny
A. Z. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy uchylającą decyzję o przyznaniu świadczenia rodzicielskiego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie grozi niepowetowaną szkodą dla rodziny. Sąd administracyjny rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia rodzinnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia rodzicielskiego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, podnosząc, że jej wykonanie grozi niepowetowaną szkodą dla rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Regulacja prawna powyższego przepisu wskazuje, że wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca stwierdziła jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niepowetowaną szkodą dla rodziny, nie skonkretyzowała jednak swojego twierdzenia. W orzecznictwie i literaturze podkreśla się , że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało zasadniczo miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 38/12; z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 53/09; zob. też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer, 2011, s. 228). Za trudne do odwrócenia skutki uznaje się natomiast takie skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10). Świadczenie rodzicielskie jest świadczeniem pieniężnym, którego spełnienie ze swej natury jest odwracalne. Bez wskazania zatem konkretnych okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków" oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Zasadniczo kwestia ewentualnego dochodzenia zwrotu wypłaconego świadczenia nie stanowi przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. w przedmiotowej sprawie. Decyzja uchylająca decyzję o przyznaniu świadczenia nie rodzi bowiem automatycznie obowiązku zwrotu przyznanego świadczenia. Taki obowiązek może wynikać ewentualnie z decyzji o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia, która wydawana jest po przeprowadzeniu odrębnego postępowania administracyjnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło