II SA/Bd 255/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ż. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odwołania dyrektora muzeum postanawia odrzucić skargę. Burmistrz Ż. zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...] odwołał K. P. ze stanowiska Dyrektora Muzeum Ziemi Pałuckiej w Ż.. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność wskazanego wyżej zarządzenia z uwagi na stwierdzone naruszenie obowiązujących przepisów prawa. P. z dnia [...] września 2018r. G. Ż. zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Organ nadzoru w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania zarządzenia Burmistrza Ż. stanowiącego podstawę do wniesienia do Sądu przedmiotowej skargi, zgodnie z treścią art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca gmina w zakreślonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie przedłożyła żądanej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego przewidują przepisy art. 98 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t.: Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), które stanowią, że rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia (ust. 1). Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3). Z nadesłanych akt, ani z treści skargi nie wynika, by zostało podjęte zarządzenie, o którym mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. W powołanym wyżej przepisie nie określono terminu, w którym uchwała bądź zarządzenie może zostać podjęta, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, a skład orzekający ten pogląd podziela, że uchwała bądź zarządzenie takie może być podjęte i przekazane do sądu administracyjnego także (nawet) po upływie terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie SN z dnia 9 kwietnia 1992 r., sygn. akt III ARN 13/92; LEX nr 10908). Jak wyjaśnił to NSA w postanowieniu z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie II OSK 2450/10 LEX nr 743431, skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały, o której mowa, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. W postanowieniu z dnia 9 października 2008 r., II SA/Op 517/08, LEX nr 504535 WSA w Opolu przyjął, że: "Skarga, nawet wniesiona do sądu administracyjnego przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego w przewidzianym w art. 98 ust. 1 u.s.g. 30-dniowym terminie, nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, jeżeli nie została podjęta uchwała organu uchwałodawczego tej jednostki o skierowaniu skargi do sądu. Wniesienie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze bez załączenia uchwały rady gminy o wniesieniu skargi uznać należy zatem za brak formalny tej skargi, który w świetle art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., może być uzupełniony na wezwanie sądu, który wzywa stronę skarżącą do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Fakt poinformowania radnych zarówno o treści rozstrzygnięcia nadzorczego, jak i o treści skargi wniesionej do sądu, a także okoliczność, że radni nie kwestionowali skargi, nie mogą sanować braku formalnego skargi". Skoro podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze, to brak uchwały stanowiącej podstawę wniesienia skargi, nieuzupełniony do czasu podjęcia przez sąd orzeczenia, stoi na przeszkodzie do rozpoznania skargi, czyniąc ją niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.