II SA/Bd 35/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lutego 2011 r. sprawy ze skargi spółki A w Ł. na informację Zarządu Województwa Kujawsko - Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. K. Sp. z o.o. w W. złożyła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w odpowiedzi na konkurs: nr [...] w ramach Poddziałania 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 – wniosek o dofinansowanie projektu "Rozwój działalności K. Sp. z o.o. poprzez inwestycje w miejscowości W.". Projektowana inwestycja polegać miała na zakupie, zamontowaniu i uruchomieniu turbiny wiatrowej. Pismem z dnia [...] r. instytucja zarządzająca wezwała spółkę do korekty w terminie 8 dni uchybień poprzez uzupełnienie wniosku o wskazane tam szczegółowo dokumenty. W odpowiedzi na powyższe spółka przedłożyła cały szereg dokumentów. Pismem z dnia [...] r. instytucja zarządzająca poinformowała spółkę, iż jej wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych z uwagi na to, że wskazane uchybienia zostały uzupełnione jedynie częściowo, w szczególności postanowienie Wójta Gminy Ł. z dnia [...] r., znak: [...] zostało wydane bez opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Pismem z dnia 16 listopada 2010 r. spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia [...] r. znak: [...] instytucja zarządzająca poinformowała spółkę o negatywnym rozpatrzeniu sprawy. Dnia 14 stycznia 2011 r. K. Sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na w/w informację Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. W skardze spółka zarzuciła, że doszło do naruszenia: 1) art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.) polegającego na opracowaniu kryteriów i przeprowadzeniu oceny wniosku o dofinansowanie z naruszeniem obowiązujących reguł prawnych regulujących postępowanie administracyjne, naruszenie zasady przejrzystości reguł w ocenie projektów poprzez zastosowanie kryteriów ocennych w całości opartych na dowolności i uznaniowości, bez poszanowania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, prowadzące do odrzucenia projektu jako niespełniającego wymogów formalnych, 2) art. 32 ust. 1 i art. 32 ust. 2 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez zaakceptowanie, niemającego podstaw prawnych ograniczenia w dostępie do środków publicznych, dowolnego ustalania i interpretowania kryteriów w sposób sprzeczny z obowiązującymi zasadami prawnymi oraz uznania, że przedmiotowa inwestycja nie może być de facto finansowana, co stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji, w szczególności stanowiąc naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju polegające na przeprowadzeniu oceny z naruszeniem zasady przejrzystości reguł i równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując prezentowane do tej pory stanowisko, w szczególności wywodził, że wniosek spółki o dofinansowanie projektu nie spełnia kryterium formalnego "A.5 Kompletność wniosku – załączniki do wniosku są ważne i zgodne z właściwymi polskimi i unijnymi przepisami". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej u.z.p.p.r.) "po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.)" – dalej p.p.s.a. W myśl art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. "skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4.". W związku z tym należy stwierdzić, że skarga została złożona w ustawowym terminie i podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Z kolei zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Sąd dokonując analizy akt sprawy, tj. dołączonego przez skarżącą wniosku o dofinansowanie ze wszystkimi jego załącznikami, doszedł do przekonania, że wniesiona skarga jest niekompletna z dwóch powodów. Jak słusznie zauważył NSA w postanowieniu z dnia 30 września 2010 r. (II GSK 1051/10, LEX nr 621208) ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej u.z.p.p.r.) nakłada obowiązek dostarczenia sądowi kompletnej dokumentacji, czyli wszystkiego, co może być potrzebne do dokonania sądowej kontroli prawidłowości oceny projektu. Strona ma złożyć sądowi dokumentację określoną w ustawie. Omawiana ustawa reguluje bowiem postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Jest to rozstrzygnięcie procesowe, będące w istocie odpowiednikiem odrzucenia skargi w zwykłym postępowaniu sądowoadministracyjnym, oznaczające odmowę merytorycznego zbadania zasadności skargi z przyczyn formalnych. Z uwagi na konieczność sprawnego prowadzenia procedur związanych z dofinansowaniem projektów z funduszy Unii Europejskiej u.z.p.p.r. przewiduje bardzo krótkie terminy na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania kontrolnego. Aby dochowanie terminów było możliwe i realne, konieczne stało się wprowadzenie szczególnie rygorystycznych uregulowań co do sposobu wniesienia skargi. Na stronę został nałożony obowiązek szybkiego opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu. Nieprawidłowe wywiązanie się z któregokolwiek z tych obowiązków powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, czyli w istocie odbiera stronie możliwość poddania oceny projektu kontroli sądowej. Wywiązanie się z omawianych obowiązków jest jednak uzależnione tylko od staranności i dokładności strony skarżącej. W szczególności zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te powinny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku. Wskazać należy, że uregulowanie polegające na nałożeniu na stronę obowiązku przedstawienia sądowi kompletnej dokumentacji wraz ze skargą jest koniecznością, bowiem 30 dniowy termin na rozpatrzenie skargi w zasadzie wyklucza możliwość korespondencji ze stroną i co za tym idzie uzupełnianie braków. Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca spółka nie przedłożyła jako załącznika do wniosku postanowienia Wójta Gminy Ł. z dnia [...] r., znak: [...]. Jak wynika z analizy akt sprawy, postanowienie to było poddane badaniu przez instytucję zarządzającą, która stwierdziła, że zostało ono wydane bez opinii stosownego inspektora sanitarnego. Stanowiło to, w ocenie organu, jeden z istotnych braków wniosku, co znalazło wyraz w uzasadnieniu pism z dnia [...] r. i [...] r. Brak w aktach sprawy przedmiotowego postanowienia uniemożliwia zatem Sądowi merytoryczną ocenę wniesionej skargi. Okoliczność ta świadczy o niekompletności skargi w rozumieniu art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. Ponadto zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. "zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym". Nie ulega wątpliwości to, że znaczna cześć dokumentów przedłożonych przez skarżącą stanowi jedynie kserokopie (częściowo również kolorowe), dokumentów w żaden sposób nie poświadczonych za zgodność w sposób określony w cyt. przepisie (vide pisma organu z dnia [...] r., [...] r., decyzja Wójta Gminy Ł. z dnia [...] r., opinie PPIS z dnia [...] r. i z dnia [...] r., postanowienie Starosty Powiatowego z dnia [...] r., pismo PPIS w T. z dnia [...] r., obwieszczenia z dnia [...] r., [...] r. i [...] r.). Wskazać należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony, a strona podpisując go i dołączając do skargi jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści, co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (tak NSA w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011 r., II GSK 1528/10). Kompletność skargi oznacza przedłożenie również wszystkich załączników do wniosku (tak postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., II GSK 1428/10). Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. postanowić jak w sentencji.