II SA/Bd 441/10

16 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie WSA: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lipca 2010r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie odsetek od świadczeń pieniężnych związanych z przywróceniem do zawodowej służby wojskowej oddala skargę. II SA/Bd 441/10 Uzasadnienie Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. decyzją Nr [...] z [...], na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 8 ust. 1, art. 74 ust. 1, art. 75 ust. 3 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r., Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) i art. 153 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) odmówił M. Pi. wypłaty odsetek ustawowych od wpłaconych uposażeń i innych należności pieniężnych za okres od [...] do [...] i orzekł o wypłaceniu ww. M. P. kwoty 10.419,27 zł z tytułu wyrównania uposażenia za okres od [...] do [...] wraz z odsetkami ustawowymi od dnia [...] do dnia zapłaty. Pełnomocnik M. P. zaskarżył powyższą decyzję w części dotyczącej odmowy wypłaty odsetek ustawowych od wpłaconych uposażeń i innych należności pieniężnych za okres od [...] do [...] wnosząc o jej zmianę w zaskarżonej części poprzez uwzględnienie w całości roszczeń M. P. wskazując, że zapatrywania przedstawione w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazujące na "konstytutywne elementy decyzji nieważnościowej" nie były dotychczas podzielane przez judykaturę i próżno również o tego typu poglądy wśród doktryny prawnej. Dowódca P. Okręgu Wojskowego decyzją Nr [...] z [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy ww. decyzję, wskazując że zgodnie z art. 153 w zw. z art. 193 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia i że w wyroku z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 267/09 Sąd ten stwierdził, iż Sąd I instancji błędnie odczytał art. 75 ust. 3 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. i uznał za trafne stanowisko organu II instancji, iż wypłacając odwołującemu się świadczenia związane ze służbą wojskową w okresie od marca 2003 r. do marca 2006 r. organ wojskowy nie pozostawał w zwłoce i wobec tego nie ma obowiązku uiszczać tych należności z ustawowymi odsetkami. Pełnomocnik skarżącego w złożonej skardze zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 77 i 107 Kpa, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy tymczasem wynika, że skarżący M. P. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w dniu [...] na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez Dowódcę P. Okręgu Wojskowego. Decyzją nr [...] z dnia [...] Dowódca Wojsk Lądowych stwierdził nieważność powyższej decyzji. W skutek tego skarżący został przywrócony do służby wojskowej. Na mocy rozkazu dziennego Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Ś. nr [...] z dnia [...] wypłacono odwołującemu się gratyfikację urlopową za lata 2004 i 2005 (3.507,60 zł), odsetki od tych gratyfikacji (295,46 zł), uposażenie za okres od dnia [...] do dnia [...] (57.775,23 zł), nagrodę roczną za lata 2003 i 2004 (4.128,08 zł), dodatkowe uposażenie za rok 2004 (2.298,53), ekwiwalent za przejazd raz w roku za lata 2004 i 2005 (376,76 zł). Uposażenie to zostało wypłacone w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy uposażeniem naliczonym a wypłaconymi przez Wojewódzki Sztab Wojskowy w S w roku 2003 świadczeniami pieniężnymi z tytułu nieskutecznego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, tj. odprawą (7.869,10 zł) i ekwiwalentem za niewykorzystany urlop (2,550,17 zł). Decyzją nr [...] z dnia [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. jako organ I instancji odmówił skarżącemu wypłacenia odsetek ustawowych od uposażeń i innych należności po przywróceniu go do zawodowej służby wojskowej oraz orzekł o braku obowiązku wyrównywania uposażenia za okres od dnia [...] do dnia [...] o zaliczone na poczet tego uposażenia kwoty odprawy i ekwiwalentu w łącznej wysokości 10.419,27 zł, która wypłacona została w 2003 r. w związku z nieskutecznym zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją nr [...] z dnia [...] Dowódcy P. Okręgu Wojskowego. Na skutek skargi od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, Sąd ten wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Bd 756/08 uchylił decyzję obu organów administracyjnych. Natomiast po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej Dowódcy P. Okręgu Wojskowego od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 267/09 oddalił skargę kasacyjną, wskazując w uzasadnieniu, że za trafne należy uznać stanowisko organu, iż wypłacając w 2006 r. skarżącemu świadczenia związane ze służbą wojskową w okresie od marca 2003 r. do lipca 2006 r. organ wojskowy nie pozostawał w zwłoce i wobec tego nie ma obowiązku uciszać tych należności z ustawowymi odsetkami. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził także, że skoro roszczenie o wypłatę uposażenia za okres rozwiązania stosunku zawodowej służby wojskowej do dnia przywrócenia tego stosunku ze skutkiem ex tunc powstało po stwierdzeniu nieważności decyzji wypowiadającej ten stosunek administracyjnoprawny, to brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie, iż zostały spełnione przesłanki prawa do odsetek, o których mowa w art. 75 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, za każdy miesiąc okresu, w którym skarżący miał statusu przeniesionego do rezerwy. Zatem Sąd pierwszej instancji błędnie odczytał przepis art. 75 ust. 3 cytowanej ustawy i w konsekwencji niewłaściwie go zastosował w ustalonym stanie faktycznym. Prowadząc ponownie postępowanie organ w całej rozciągłości zastosował się do oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie, bowiem po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymaną następnie w mocy zaskarżoną decyzją odmówił przyznania skarżącemu odsetek ustawowych od uposażeń i innych należności pieniężnych za okres od dnia [...] do dnia [...] oraz orzekł o wypłaceniu skarżącemu kwoty 10.419,27 zł z tytułu wyrównania uposażenia za okres od dnia 1 marca 2003 r. do dnia zapłaty. A zatem jest oczywiste, że organ postąpił w myśl wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonych w wyroku dotyczącym niniejszej sprawy. W tym miejscu wypada zaś zauważyć, że po myśli przepisów art. 153 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wyrażony przez pełnomocnika skarżącego pogląd kwestionujący stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku wydanym w niniejszej sprawie jest zupełnie niedopuszczalną w sprawie polemiką z prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odnosząc się zaś do wywodów pełnomocnika skarżącego wskazującego, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił w niniejszej sprawie skargę kasacyjną, to zwracając uwagę na uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że tenże Sąd wielokrotnie wskazywał, że w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie art. 184 p.p.s.a., ale wyrażenia w uzasadnieniu wyroku innej oceny prawnej niż Sąd pierwszej instancji, to wiążąca jest ocena przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2008 r. – II OSK 831/07, z dnia 13 lutego 2007 – II OSK 12/06, oraz z dnia 18 sierpnia 2004 r. – FSK 207/04). W tym stanie rzeczy skoro przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa, to wobec braku przesłanek z art. 145 § 1 ust. 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 151 tej ustawy skargę należało oddalić.