II SA/Bd 509/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2025r. sprawy ze skargi J.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2025 r. nr SKO-4212/109/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz J.M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania administracyjnego. Wnioskiem z dnia [...] października 2024 r. J. M. (skarżący) zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni zabudowy do 70 m2 w ramach zabudowy zagrodowej na terenie części działki nr [...] w miejscowości D. S.. Postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. Burmistrz S. - na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm., dalej: u.p.z.p.) - zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni zabudowy do 70 m2 w ramach zabudowy zagrodowej na terenie części działki nr [...] w miejscowości D. S. na okres 18 miesięcy. Pismem z dnia [...] października 2024 r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Burmistrza S. z dnia 16 października 2024 r. Postanowieniem z [...] grudnia 2024 r. Burmistrz S. ponownie zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni zabudowy do 70 m2 w ramach zabudowy zagrodowej na terenie części działki nr [...] w miejscowości D. S. na okres 18 miesięcy. Rozpoznając wniesione zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] lutego 2025 r. uchyliło postanowienie Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2024 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2025 r. Burmistrz S. ponownie zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie z ww. wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni zabudowy do 70 m2 w ramach zabudowy zagrodowej na terenie części działki nr [...] w miejscowości D. S., na okres 18 miesięcy. W złożonym zażaleniu skarżący podniósł, że w przypadku postępowania w sprawie warunków zabudowy możliwe jest jego zawieszenie tylko z uwagi na wszczęcie procedury planistycznej, przy jednoczesnym wykazaniu, że zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie będzie sprzeczne z ustaleniami planu miejscowego. W niniejszej sprawie procedura planistyczna została wszczęta dopiero w dniu [...] listopada 2024 r. W ocenie skarżącego rozpoczęcie procedury planistycznej nie zakończy się w terminie 18 miesięcy. Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanowieniem z dnia [...] maja 2025 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Burmistrz S. w wydanym postanowieniu zawarł przekonującą argumentację dla zawieszenia niniejszego postępowania. Organ podał, że w dniu [...] listopada 2024 r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowej części wsi D. S., gm. S.. Obszar objęty uchwałą stanowią grunty klasy RIIIa i RIIIb. W nowym miejscowym planie zagospodarowania planuje się wprowadzenie zakazu jakiejkolwiek zabudowy. Dodatkowo organ pierwszej I instancji zasadnie wskazał, że w 2023 r. Rada Miejska w S. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przy ruinach Z. S. P. w S., który procedowany był przez 9 miesięcy i 6 dni oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla działek przy granicy obrębów: S. M. i W. , gm. S., który procedowany był 11 m-cy. Znając stan zaawansowania prac planistycznych, Kolegium podzieliło stanowisko Burmistrza S., że istnieje rzeczywiste prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej na działce nr [...] inwestycji z postanowieniami projektowanego planu. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14 lutego 2024 r., II SA/Gd 900/23). Z ustaleń procedowanego planu zagospodarowania, jak wywiedziono może wynikać zakaz zabudowy, w tym związanej z prowadzeniem produkcji rolnej, co stanowiłoby sprzeczność z warunkami zabudowy dla terenu działki nr [...]. Organ podkreślił, że celem zawieszenia postępowania o ustaleniu warunków zabudowy jest ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego i już na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu, a także w trakcie jego procedowania. W złożonej skardze skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. do rozpoznania wniosku o wyłączenie Burmistrza S. od rozpoznania przedmiotowej sprawy, który to wniosek został złożony w pkt 2) zażalenia skarżącego z dnia [...] kwietnia 2025 r. na postanowienie Burmistrza S. z dnia [...] marca 2025 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania. Skarżący zarzucił: - naruszenie art. 17 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 24 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się organu odwoławczego do wniosku o wyłączenie organu I instancji; - naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. – ponieważ prawidłowe skorzystanie z tego przepisu jest ściśle związane ze stanem bieżącego zaawansowania prac planistycznych na dzień złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, tj. na [...] października 2024 r.; przy czym – jak wskazał skarżący – Burmistrz po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wybrał nawet urbanisty, choć z góry przesądza, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wprowadzi zakaz zabudowy na tym terenie; - brak zbadania przez organ odwoławczy samodzielnie tego, czy Burmistrz S. podpisał już umowę z urbanistą na wykonanie projektu i czy zostały podjęte jakiekolwiek czynności związane z realizacją procedury planistycznej, np. ogłoszenie o możliwości składania wniosków do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; Kolegium nie oceniło samodzielnie i obiektywnie stopnia zaawansowania prac planistycznych i nie zapoznało się z dokumentacją planistyczną, opierając się w tym zakresie na twierdzeniach organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2025 r. skarżący podtrzymał stanowisko zawarte w skardze, szczególnie akcentując naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. i jego związek z zaawansowaniem prac planistycznych. Natomiast w piśmie procesowym z [...] września 2025 r. skarżący poinformował, że Gmina S. w dalszym ciągu nie podpisała umowy z urbanistą na opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowej części wsi D. S., gmina S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia istnienia przesłanek zawieszenia postępowania z wniosku skarżącego (złożonego [...] października 2024 r.) o ustalenie warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni zabudowy do 70 m2 w ramach zabudowy zagrodowej na terenie części działki nr [...] w miejscowości D. S.. W ocenie organów wystąpiły przesłanki do zwieszenia postępowania, bowiem istnieje rzeczywiste prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej na działce nr [...] inwestycji z postanowieniami projektowanego planu. Z kolei strona skarżąca podnosi, że znając stan zaawansowania procedury planistycznej w tej sprawie trudno jest stwierdzić, że istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia takiej sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu, co dawałoby podstawę do zawieszenia postępowania. Sąd po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanym zakresie stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ nie wykazał przesłanek uprawniających do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. i kwestia ta wymaga dalszej analizy. Zgodnie z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Wyjaśnić należy, że organ, który korzysta z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., powinien mieć na względzie stan zaawansowania prac planistycznych w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jeżeli bowiem, uwzględniając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu - to bez wątpienia występują racje do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 62 ust. 1 ustawy (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2685/15, z 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II OSK 866/22, wyroki WSA w Gdańsku z 14 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 281/23, sygn. akt II SA/Gd 897/23, sygn. akt II SA/Gd 899/23, wyrok WSA w Kielcach z 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 390/20 - publ.: CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – podobnie jak wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych powołane w dalszej części uzasadnienia). Inaczej jednak oceniać należy przypadek, gdy prace nad planem miejscowym znajdują się dopiero w początkowym stadium. W takiej sytuacji, znając sekwencję koniecznych w tej procedurze czynności i ich czasochłonność, nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy, niezbędnej w procesie inwestycyjnym. W konsekwencji rozważenie przez organ administracji wstrzymania toku prowadzonego postępowania w przedmiocie warunków zabudowy jest dopuszczalne i celowe, gdy mogłoby zachodzić prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień tej decyzji z projektowanymi ustaleniami planu, jak również gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, że prace planistyczne zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie. W przeciwnym razie, skorzystanie z instytucji zawieszenia jest nieuprawnione i stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego. Granicę tego uznania wyznacza dokumentacja planistyczna wskazująca na ewentualną sprzeczność co do przeznaczenia objętego planowaną inwestycją terenu i przebieg procesu planistycznego oraz ogólna zasada uwzględniania słusznego interesu obywatela (w tym inwestora), gdy nie jest on sprzeczny z interesem społecznym (zob. wyroki: WSA w Rzeszowie z 7 października 2025 r., II SA/Rz 756/25 i WSA w Poznaniu z 3 kwietnia 2025 r., IV SA/Po 975/24). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawie należy podnieść, że organ doszedł do wniosku, iż zachodzą wskazane w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego, bowiem w dniu [...] listopada 2024 r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowej części wsi D. S., gm. S.. Obszar objęty uchwałą stanowią grunty rolne klasy I, II i III. W nowym miejscowym planie zagospodarowania planuje się wprowadzenie "zakazu" jakiejkolwiek zabudowy. Dalej Kolegium podniosło, że z ustaleń procedowanego planu zagospodarowania może wynikać "zakaz" zabudowy, w tym związanej z prowadzeniem produkcji rolnej, co stanowiłoby sprzeczność z warunkami zabudowy dla terenu działki nr [...]. Sąd zauważa, że poza powołaniem się na ww. uchwałę, z której treści nie wynikają wskazywane ograniczenia w zabudowie, SKO nie podało konkretnych okoliczności popartych stosowną dokumentacją, a wypełniających ustawową przesłankę zawieszenia. Brak jest w aktach administracyjnych dokumentacji dotyczącej przeznaczenia terenu z wyłączeniem (zakazem) zabudowy, w tym zagrodowej. W tym kontekście należy mieć na uwadze, że z wniosku wynika następująca nazwa inwestycji: "Budowa domu jednorodz. w zabudowie zagrodowej w istniejącym gospodarstwie rol. – zgodnie z załączonym projektem." Zatem analizując zagadnienie zawieszenia postępowania, organ będzie miał na uwadze także ww. przywołany zakres wniosku. Ponadto organ I instancji powołał się na Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego M. i Gminy S. uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] listopada 2015 r. Należy jednak mieć na uwadze, że ustalenia zawarte w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP. Jest to akt określany jako akt polityki planowania przestrzennego, akt kierownictwa wewnętrznego niebędący aktem prawa miejscowego. Akt taki nie dokonuje konkretnego przeznaczenia terenów na oznaczone cele i nie może, z uwagi na jego wewnętrzy charakter, wiązać organu wydającego decyzję administracyjną, która wydawana jest na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących (zob.: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 21 października 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 226/25). Wykładnia taka poparta jest stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wprost stwierdził, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem ustanawiającym przepisy gminne. Studium nie ma więc mocy aktu powszechnie obowiązującego. Określa - jako akt planistyczny - jedynie politykę przestrzenną gminy i wiąże wewnętrzne organy gminy w ich planach przy sporządzaniu projektów planów miejscowych. Tym samym nienormatywność studium powoduje, że jego postanowienia nie mogą w zasadzie wpływać bezpośrednio na sytuację prawną obywateli i ich organizacji, a więc podmiotów spoza systemu podmiotów administracji publicznej. Adresatami norm zawartych w studium są bowiem organy planistyczne (zob. wyrok NSA z 5 sierpnia 2025 r., sygn. akt II OSK 104/25). W ocenie Sądu, mając na uwadze argumentację Kolegium należy również zauważyć, że wskazana uchwała Rady Miejskiej w S. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowej części wsi D. S., gm. S., została podjęta [...] listopada 2024 r. Wcześniejsze postanowienia organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania, tj. z dnia [...] października 2024 r. (k. 58 akt admin.) i [...] grudnia 2024 r. (k. 75 akt admin.) zostały uchylone przez organ odwoławczy. Z kolei obecnie zaskarżone postanowienie utrzymuje w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] marca 2025 r. Zatem od wniosku skarżącego złożonego [...] października 2024 r. (o ustalenie warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach zabudowy zagrodowej na terenie części działki nr [...] w miejscowości D. S.) do dnia wydania postanowienia przez organ odwoławczy ([...] lipca 2025 r.) upłynęło 9 miesięcy. Tymczasem organ w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał na jakim etapie są prace zmierzające do przyjęcia planu miejscowego. Kolegium nie wyjaśniło na jakim etapie zaawansowania znajduje się procedura planistyczna związana z ww. uchwałą o nr [...]. Brak ustaleń co do aktualnego etapu prac planistycznych, a także określenia kiedy w ogóle plan mógłby wejść w życie, nie uzasadnia zajętego w kontrolowanym postanowieniu Kolegium stanowiska o wykazaniu możliwości zawieszenia postępowania. Sąd podkreśla, że postanowienie wydane na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użycie w przepisie zwrotu, iż postępowanie "można zawiesić". Zawieszenie postępowania jest zatem uzależnione od uznania administracyjnego organu, jednak nie może ono mieć charakteru dowolnego. Ustawodawca pozostawił kwestię zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 tej ustawy uznaniu organów. Granice tego uznania wyznacza wstępna ocena materiałów planistycznych. Ocena ta pozostawiona została organowi. Niemniej jednak, budzi wątpliwości fakt, że w stosunku do inwestycji w zabudowie zagrodowej organ powołuje się na możliwy "zakaz" zabudowy, a jednocześnie nie popiera tej argumentacji dokumentacją dotyczącą przeznaczenia terenu ani nie wykazuje zaawansowania prac planistycznych, które pozwoliłyby na uznanie, iż wystąpiły podstawy do zwieszenia postępowania. Tut. Sąd zgadza się z poglądem, że przy zastosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma znaczenie perspektywa uchwalenia planu miejscowego, co wiąże się z kwestią istniejącego zaawansowania prac nad planem miejscowym w momencie podejmowania przez organ administracyjny oceny czy uprawnionym jest zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy wdrożono procedurę zmierzającą do sporządzenia planu miejscowego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2025 r. sygn. akt II OSK 2705/24). Jednak dla oceny zasadności zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. istotne znaczenie mają ustalenia dotyczące stopnia zaawansowania prac planistycznych. Taka ocena posiada usprawiedliwione podstawy, które wynikają z uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej art. 62 ust. 1 u.p.z.p. i ustanawiającej art. 62 ust. 3, przewidując możliwość wydłużenia okresu zawieszenia właśnie z uwagi na stopień zaawansowania prac nad planem miejscowym i realność czasu na uchwalenie planu miejscowego. Podkreślenia wymaga, że plan miejscowy jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni. Stąd też usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w celu kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia planu miejscowego. Zaznaczyć należy, że przewidziana w tym przepisie kompetencja organu do zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy wiąże się z władztwem planistycznym przysługującym organom gminy. Niewątpliwie z art. 4 u.p.z.p. wynika, że zasadą jest kształtowanie ładu przestrzennego na terenie gminy w drodze aktów prawa miejscowego, jakimi są plany miejscowe, zaś wyjątkiem powinno być określanie sposobów zagospodarowania terenu decyzjami administracyjnymi ustalającymi warunki zabudowy dla konkretnych inwestycji budowlanych. Także w doktrynie trafnie podkreślano, że art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wprowadza wyjątek od zasady szybkości postępowania administracyjnego i jest dla wnioskodawcy bardzo dotkliwy ze względu na długotrwałe przerwanie tego postępowania. Organ powinien zatem ustalić, na jakim etapie jest procedura sporządzania planu i w jakim tempie się toczy i uprawdopodobnić w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania, że plan może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia (zob.: Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018, str. 640-641). Opowiadając się za takim rozumieniem przepisu art. 62 ust. 1 u.p.z.p., nie można przyjąć, że został on prawidłowo zastosowany w sytuacji, gdy nie wykazano jakie są realne perspektywy "terminowego" zakończenia procedury planistycznej i jakie w tym zakresie czynności już zostały podjęte. Wprawdzie organ odwołuje się do innych działek, w zakresie których w terminach od 9 do 11 miesięcy Rada Miejska w S. uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego, jednakże nie jest to wystarczające dla zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Argumentacja organu co do zaawansowania prac planistycznych musi odnosić się do konkretnej sprawy. Zatem w okolicznościach tej sprawy organ nie dokonał dostatecznych ustaleń co do aktualnego stanu procedury planistycznej. Uznaniowość organu powinna być odpowiednio uzasadniona, a w okolicznościach niniejszej sprawy z punktu widzenia legalności zawieszenia postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, perspektywy podejmowanych czynności w celu uchwalenia planu miejscowego mają istotne znaczenie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ nieprawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy, nie dokonał wszystkich koniecznych ustaleń i nie rozpoznał sprawy w sposób prawidłowy w jej całokształcie, czym w istotny sposób naruszył przepisy art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Nieprawidłowości te były też wynikiem niewłaściwej wykładni przepisów prawa materialnego, tj. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Sąd zauważa, że w zażaleniu zawarto zarzut dotyczący "wyłączenia Burmistrza S. od udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, z powodu braku bezstronności (art. 24 § 3 K.p.a.)", do którego Kolegium nie ustosunkowało się w zaskarżonym postanowieniu, co zostało podniesione w skardze. Zatem ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy będzie obowiązany odnieść się także do tego zarzutu. Powyższe - w ocenie Sądu - uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.