II SA/Bd 515/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Bartosz Kornalewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje z zakresu przepisów ruchu drogowego 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) na rzecz adwokata A. R. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] Starosta M., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na podstawie art. 114 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa prawo o ruchu drogowym) w zw. z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r., Nr 236, poz. 1998 ze zm., dalej powoływanego jako rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r.), orzekł o skierowaniu E. M. na teoretyczny i praktyczny egzamin sprawdzający kwalifikacje do prowadzenia pojazdów kategorii B, C, BE i CE, w związku z przekroczeniem limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w okresie od [...] do [...] E. M. czterokrotnie naruszył poszczególne przepisy ruchu drogowego, że pierwszego spośród czterech naruszeń dopuścił się w dniu [...], kolejnego w dniu [...], a następnie w dniu [...], otrzymując za nie odpowiednio 10, 6 i 9 punktów - łącznie 25 punktów. Ponadto organ stwierdził, że otrzymana przez w/w za te naruszenia liczba punktów, przekroczyła limit 24 punktów, o czym świadczą wpisy w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Organ zaznaczył także, że przedmiotowa decyzja wydana została na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [..] i że wobec takiego wniosku oraz stwierdzenia przekroczenia przez w/w limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, zobligowany był on zgodnie z obowiązującymi przepisami skierować stronę na egzamin sprawdzający jej kwalifikacje do prowadzenia pojazdów kategorii B, C, BE i CE Od powyższej decyzji E. M. wniósł odwołanie, w którym domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie, podniósł że zgodnie z przepisami ustawy prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r. punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie roku od dnia naruszenia. Wskazując, że pierwszego naruszenia przepisów ruchu drogowego dopuścił się w dniu [...], za które otrzymał 10 punktów, a kolejnego w dniu [...], otrzymując za nie 6 punktów, podkreślił że w dniu wydania decyzji przez organ I instancji nie posiadał już liczby 24 punktów, uprawniających Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. do wystąpienia do Starosty M. z wnioskiem o skierowanie go na egzamin sprawdzający kwalifikacje do prowadzenia pojazdów Po rozpatrzeniu w/w odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] nr [...], w trybie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy podkreślił, że w przypadku stwierdzenia przez komendanta wojewódzkiego Policji, iż zgodnie z danymi wynikającymi z ewidencji kierowców, na podstawie wpisów ostatecznych, kierowca przekroczył 24 punkty, organ ten jest zobowiązany wystąpić z wnioskiem do starosty o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Ten ostatni zaś zobowiązany jest wydać decyzję w tym przedmiocie, jeżeli ustali że istotnie spełnione są warunki ustawowe. Przesłanką więc skierowania kierowcy przez starostę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest złożenie przez komendanta wojewódzkiego Policji wniosku do starosty wskazującego na przekroczenie limitu 24 punktów. Starosta jednak w takie sytuacji nie może dokonywać zmian w ewidencji i modyfikować kwalifikacji naruszeń stwierdzonych przez kompetentne organy. Usuwanie bowiem wpisów z ewidencji należy do organu ją prowadzącego i odbywa się zgodnie z zasadami zawartymi w rozporządzeniu MSWiA z 20 grudnia 2002 r. Zasady natomiast prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego reguluje, jak wskazał organ, art. 130 ustawy prawo o ruchu drogowym. Artykuł ten stanowi w ust. 1 zd. 1, iż określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się ją do ewidencji. Punkty takie, stosownie do ust. 2, usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Z powyższego wynika, zdaniem organu, że to w gestii Policji, a nie starosty jako organu administracji publicznej, leży przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie. Jednocześnie organ zaznaczył, że wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest czynnością materialnotechniczną podlegającą kontroli sądowoadministracyjnej. Zatem strona zainteresowania wykreśleniem punktów z ewidencji może zwrócić się do organu prowadzącego ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie -skorzystać ewentualnie ze skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 lub pakt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa). Kwestia ta nie może być natomiast, jak skonstatował organ, rozpatrywana w postępowaniu prowadzonym ze skargi na decyzję kierującą na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Uwzględniając powyższe organ odwoławczy stwierdził, że wobec przekroczenia przez odwołującego w ciągu jednego roku limitu 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, Starosta M. prawidłowo orzekł o skierowaniu go w trybie art. 114 ust. 1 pakt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym na egzamin sprawdzający kwalifikacje z zakresu przepisów ruchu drogowego. W skardze na powyższą decyzję E. M. wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dodatkowo podkreślił, iż posiada również prawa jazdy w kategoriach C, C+E, i że w tych kategoriach nie otrzymał żadnego mandatu ani punktów karnych, a także że jest osobą bezrobotną i że prawo jazdy jest mu niezbędne do znalezienia pracy, zwłaszcza że z wykształcenia jest mechanikiem samochodowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutu skargi odnośnie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji we wszystkich posiadanych przez niego kategoriach prawa jazdy, organ stwierdził, że z wykładni gramatycznej i celowościowej przepisu § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r. jednoznacznie wynika, że komendant wojewódzki Policji, niezależnie od pojazdu przy prowadzeniu którego kierowca naruszył zasady ruchu drogowego i niezależnie od uprawnień, które są do jego prowadzenia wymagane, kieruje w trybie art. 114 § 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym, wniosek do starosty o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji co do wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Nie może natomiast rozpoznać sprawy kierując się kryteriami słuszności czy sprawiedliwości społecznej. W razie zaś stwierdzenia naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy lub przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności, sąd administracyjny wydaje orzeczenie o charakterze kasacyjnym i nie posiada kompetencji do rozstrzygnięcia bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszeń prawa materialnego, czy też procesowego, skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia, wobec czego skarga strony nie została uwzględniona. Materialnoprawną podstawę decyzji organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt b wskazanej ustawy kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Przepis art. 130 ust. 1 stanowi zaś, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz, że określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów (art. 130 ust. 2 w/w ustawy). Zmniejszenie liczby punktów, a więc ich usunięcie z ewidencji, powoduje również odbycie przez kierowcę na własny koszt szkolenia (art. 130 ust. 3 w/w ustawy). Szczegółowe regulacje dotyczące m.in. sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, czy też trybu występowania z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, zawarte zostały we w/w rozporządzeniu MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r. W akcie tym określa się w szczególności, że ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych (§ 3 ust. 1), że wpisu do ewidencji dokonuje policjant lub pracownik jednostki Policji (§ 4 pkt 8 i 9), z tym że wpisu ostatecznego dokonuje się jeżeli naruszenia przepisów ruchu drogowego stwierdzone zostanie prawomocnym wyrokiem sądu, mandatem karnym albo orzeczeniem dyscyplinarnym, a wpisu tymczasowego niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, jednakowoż po stwierdzeniu naruszenia jednym ze w/w rozstrzygnięć wpis ten staje się wpisem ostatecznym (§ 4 ust. 1, 2 i 4), a ponadto że organ prowadzący ewidencję usuwa z niej punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które liczba punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo o ruchu drogowym - 20 punktów (§ 6 ust. 1 pkt 3) oraz, że komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenia kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez kierowcę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruch drogowego i, że wniosek taki sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych (§ 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2). Z przytoczonych przepisów wynika, że w przypadku przekroczenia przez kierowcę w ciągu roku od pierwszego naruszenia przepisów ruchu drogowego limitu 24 punktów i nie odbycia przez kierowcę szkolenia powodującego zmniejszenia liczby tych punktów, komendant wojewódzki Policji jako organ prowadzący ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, zobligowany jest wystąpić do starosty z wnioskiem o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi – z tym że w momencie sporządzania wniosku punkty składające się na liczbę przekraczającą 24 muszą być punktami przyznanymi na podstawie wpisów ostatecznych; a starosta zaś w konsekwencji takiego wniosku ma obowiązek wydać decyzję o skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym w zw. z 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r.). Wskazać należy, że skoro art. 130 ust. 1 ustawy prawa o ruchu drogowym i w § 3 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r. wyraźnie stanowi się, że ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi odpowiednio Policja, komendant wojewódzki Policji, to tym samym do wyłącznej kompetencji Policji należy przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie. Czynności te nie mogą być zatem w żaden sposób dokonane przez starostę, nie jest on także uprawniony do kwestionowania prawidłowości wynikających z ewidencji wpisów (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 97/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 278/11 dostępne na str. nsa.gov.pl). Jeżeli więc wniosek właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi został sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych, stwierdzających przekroczenia limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, starosta stosuje dyspozycję art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym, będąc związanym wskazaną przez Policję liczbą punktów i nie posiadając uprawnień do weryfikowania wpisów ujętych w ewidencji oraz badania czy wpisy ostateczne na dzień sporządzenia wniosku nadal są w niej ujęte, czy też w okresie po skierowaniu wniosku nastąpiło ich wykreślenie wobec zatarcia ukarania (skazania) (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2010 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1451/09, publ. Lex nr 745026). Kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stanowi bowiem administracyjnoprawną konsekwencję przekroczenia określonej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie oznacza to oczywiście, że wpisywanie i usuwanie punków z ewidencji, stanowiące czynność materialnotechniczną, nie podlega kontroli, w tym sądowoadministracyjnej. Kierowca zainteresowaniy wykreśleniem punktów z ewidencji może bowiem zwrócić się do "organu prowadzącego ewidencję" o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie, w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 lub 8 ppsa (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2006 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1087/05 dostępny na stronach nsa.gov.pl). Kwestia ta nie może natomiast być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia (np. w toczących się przed starostą sprawach w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym), ani też w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach (patrz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 278/11 dostępny na str. nsa.gov.pl). Ze znajdującego się w aktach materiału dowodowego sprawy, a w szczególności z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, jednoznacznie wynika, że skarżący w okresie od [...] do 6 [...] (tj. w okresie krótszym niż 1 rok) uzyskał 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. We wniosku tym, opartym na danych zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, Komendant Wojewódzki Policji w B. dokładnie wskazał wszystkie naruszenia, których dopuścił się skarżący, określił daty tych naruszeń oraz podał liczbę punktów otrzymanych za każde naruszenie. Z wniosku tego więc wynika, że skarżący w okresie od [...] do [...] czterokrotnie naruszył poszczególne przepisy ruchu drogowego (w dniach [...], [...], [...] i [...]) otrzymując za nie odpowiednio 10, 6, 0 i 9 punktów - łącznie 25 punktów. Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący odbył szkolenie powodujące zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Biorąc więc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, jednoznacznie wskazujące na przekroczenie przez skarżącego we w/w okresie limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a także uwzględniając przytoczone powyżej przez Sąd przepisy prawne i poczynione do nich uwagi, należy stwierdzić, że w sprawie zaistniały wszystkie przesłanki objęte hipotezą art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym, obligujące Starostę M. do skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Zasadnie więc organy obu instancji uznały, w oparciu o prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy i obowiązujące przepisy prawa, że skarżącego należy w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym skierować decyzją administracyjną na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy do kierowania pojazdami. Ani Starosta M., ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., ani też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, nie miały i nie mają, jak już Sąd wskazał powyżej, podstaw prawnych do weryfikacji danych wynikających z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Skoro więc z danych tych wynika przekroczenie przez skarżącego w okresie od [...] do [...] (tj. w okresie krótszym niż 1 rok) limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a Komendant Wojewódzki Policji w B. w oparciu o te dane wynikające z ostatecznych - w dniu sporządzania wniosku - wpisów w ewidencji wystąpił do Starosty M. ze stosownym wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji strony do kierowania pojazdami, a więc w sprawie zaistniały wszystkie niezbędne przesłanki z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym, to tym samym należało w świetle wskazanego przepisu skierować E. M. na egzamin sprawdzającego jego kwalifikacje do kierowania pojazdami, co też orzekające w sprawie organy prawidłowo uczyniły. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego, iż w dniu wydania przez Starostę decyzji o skierowaniu go na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami (tj. w dniu [...] – jak wskazał w skardze, czy też w dniu [...] – jak wskazał w odwołaniu od tej decyzji) nie miał on już 24 punktów, jako że punkty z ewidencji usuwa się po upływie roku od dnia naruszenia, a pierwszych dwóch naruszeń dopuścił się w dnia [...], otrzymując za nie 10 i 6 punktów, należy wskazać, że zarzut ten jest całkowicie bezzasadny. Przy liczeniu bowiem wskazanego limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jako przesłanki skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, bierze się pod uwagę, jak wynika z w/w art. 130 ust. 2 i 3 ustawy prawo o ruchu drogowym w zw. z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r., czas jaki upłynął od pierwszego naruszenia do popełnienia kolejnego, powodującego przekroczenie tegoż limitu, przy jednoczesnym braku odbycia odpowiedniego szkolenia zmniejszającego liczbę otrzymanych punktów, a nie jak twierdzi skarżący czas od popełnienia naruszenia do wydania decyzji o skierowaniu na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Jeżeli więc pomiędzy pierwszym a kolejnym naruszeniem powodującym przekroczenie limitu 24 punktów nie upłynął okres jednego roku i kierowca nie odbył w tym czasie szkolenia zmniejszającego liczbę otrzymanych punktów, a tak było w przedmiotowej sprawie (pierwsze wykrocznie miało miejsce w dniu [...], kolejne powodujące przekroczeni limitu 24 punktów w dniu [...]), to tym samym warunek z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym przekroczenia limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego został spełniony i zachodzi obowiązek starosty skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Konsekwencją uznania, że w przedmiotowej sprawie skarżący w ciągu 1 roku dopuścił się naruszeń, za które liczba punktów przypisanych na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przekroczyła 24 punkty, jest prawidłowe stwierdzenie organów, że w sprawie nie było żadnych podstaw prawnych do usunięcia posiadanych przez skarżącego wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Usunięcie bowiem punktów z ewidencji powiązane zostało przez prawodawcę, jak już Sąd wskazał wyżej, jedynie z upływem odpowiedniego czasu pomiędzy danym naruszeniem a kolejnym powodującym przekroczenie limitu 24 punktów oraz z odbyciem odpowiedniego szkolenia. Zdaniem Sądu bezzasadny jest również zarzut skarżącego o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji we wszystkich posiadanych przez niego kategoriach prawa jazdy, albowiem w treści § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r. prawodawca dosłownie wskazał, że komendant wojewódzki Policji, występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie "wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy". Z powyższego wynika, że nie ma żadnego znaczenia jaki w chwili naruszenia przepisu ruchu drogowego prowadził pojazd, i jakiej kategorii uprawnienie jest dla kierowania nim wymagane. Z woli prawodawcy bowiem, jeżeli tylko skarżący przekroczy limit 24 punktów za naruszeni przepisów ruchu drogowego, komendant wojewódzki Policji kieruje w trybie art. 114 § 1 pkt 1 lit b ustawy prawo o ruchu drogowym, wniosek do starosty o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji co do wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy. W tym stanie rzeczy, stwierdzając zasadność podjecie w spawie decyzji z art. 114 § 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym oraz uznając wszystkie zarzuty skargi za bezzasadne i niezasługujące na uwzględnienie, Sąd na postawie art. 151 ppsa orzekł o jej oddaleniu. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 ppsa w zw. z § 18 ust 1. pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.).