II SA/Bd 595/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Gołda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2024 r. sprawy ze skargi [..] na postanowienie Komendanta [...] w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu oddala skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. Komendant Miejski P. w B., działając na podstawie art. 219 ustawy z 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, ze zm.), art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U z 2020 r. poz. 723, ze zm.), § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno - Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373, ze zm.), a także 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611), orzekł o odmowie wydania J. P. zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu w okresie od dnia [...] sierpnia 1999 roku do dnia [...] sierpnia 2000 roku oraz od dnia [...] sierpnia 2000 roku do dnia [...] października 2020 roku. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podał, iż w dniu [...] stycznia 2023r. do Wydziału Kadr i Szkolenia KMP w B. wpłynął raport asp. szt. (w st. spocz.) J. P. - byłego funkcjonariusza tej jednostki o uznanie okresu pełnienia przez niego służby w P. od [...] kwietnia 2005 r. do [...] października 2020 r., jako okresu uprawniającego do podwyższenia emerytury o 0,5 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, w oparciu o § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji [...] oraz wydanie stosownego zaświadczenia. Wnioskujący w raporcie wskazał na podjęte czynności operacyjno - rozpoznawcze oraz zadania związane z ochroną prokuratora. Odnosił się ponadto do ochrony osób, zatrzymania osób poszukiwanych, zadań związanych z ochroną transportu sprzętu techniczno bojowego, ochrony osób w Sądzie, czy zabezpieczeniem wizyt Prezydenta RP. Ww. dołączył do raportu notatki służbowe z poszczególnych dni, w których wskazywał na wykonywanie czynności służbowych w ramach ochrony osoby zagrożonej. W każdej z notatek znajduje się zapis "nie stwierdzono żadnych zagrożeń". Z notatkami zapoznawał się ówcześnie p.o. zastępca naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w B. będący w tamtym czasie bezpośrednim przełożonym strony. Przeprowadzono analizy teczki osobowej również pod kątem wypadków w służbie. Ustalono, że wnioskodawca siedem razy uległ wypadkom w służbie, z tego pięć zdarzeń kwalifikować należy jako zagrażające jego życiu i zdrowiu tj.: w dniu [...].04.2000 roku - brał udział w zabezpieczeniu meczu piłkarskiego i z uwagi na agresywne zachowania kibiców doznał urazu stłuczenia podudzia prawego i stopy lewej, drobnej rany tłuczonej podudzia prawego. W dniu [...].06.2004 r. podczas przeprowadzanej interwencji został kopnięty przez osobę, wobec której podjęto interwencję, a która była agresywna i również doznał urazu dłoni prawej z obrzękiem i dolegliwościami bólowymi; w dniu 17.05.2007roku, w trakcie pełnienia służby w nieoznakowanym radiowozie w związku z kolizją spowodowaną przez innego kierowcę, doznał urazu kręgosłupa szyjnego typu smagnięcia biczem; w dniu [...].09.2009 roku, w trakcie zatrzymania sprawcy kradzieży, w wyniku jej agresywnego zachowania doznał urazu stłuczenia palca III i IV ręki prawej, ramienia prawego, nadgarstka lewego, podudzia lewego, klatki piersiowej, powierzchniowych ran kąsanych ręki prawej i lewej oraz dystensji - naciągnięcia aparatu więzadłowo - mięśniowo - torebkowego, kręgosłupa odcinka lędźwiowo -krzyżowego oraz w dniu [...].04.2010 roku, w trakcie zatrzymania pojazdu do kontroli, w wyniku agresywnego zachowania kierowcy podjęto decyzję o użyciu siły fizycznej, w wyniku czego również doznał urazu palca IV ręki prawej. Uznano, że wymienione wypadki wypełniają definicję § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji (...) bowiem strona podejmowała czynności operacyjno - rozpoznawcze lub dochodzeniowo – śledcze, albo interwencyjne w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia (zaskarżony przepis, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r.). Jednak z uwagi na brak przesłanki dotyczącej ilości tych zdarzeń w ciągu roku, zdaniem organu nie można na ich podstawie wydać żądanego zaświadczenia. Nie uwzględniono wypadku z dnia [...].11.2002 r., gdzie jego przyczyną była nieuwaga funkcjonariusza (potknięcie o krawężnik alejki, upadek na stojącą ławkę) oraz wypadku z dnia [...].01.2004 r., gdzie również przyczyną wypadku była nieuwaga funkcjonariusza (poślizgnięcie na oblodzonej powierzchni chodnika). Wobec braku możliwości wydania zaświadczania w oparciu o akta osobowe zwrócono się do przełożonych policjanta, celem kwerendy dostępnych dokumentów, w tym archiwalnych za lata pełnienia służby w poszczególnych jednostkach/komórkach organizacyjnych, nie ograniczając się do wskazanych przez stronę czynności. Kwerendę przeprowadzono w Wydziale Kryminalnym KMP w B. (okres od dnia [...].10.2014 r. do dnia [...].05.2018 r.) oraz za lata służby pełnionej w ówczesnej Sekcji do walki z Przestępczością Samochodową KMP w B. (01.04.2005 r. do [...].09.2007r.), za lata pełnienia służby w KP B. - Śródmieście (okres od dnia [...].10.2007 r. do dnia [...].09.2014 r.), za lata pełnienia służby w KP B. - F. (okres od dnia [...].05.2018 r. do dnia [...].10.2020 r. - data graniczna wskazana przez stronę), w których to opisane byłyby czynności, które powodowałyby w myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy P. (...) możliwość podwyższenia emerytury. Zwrócono się ponadto do Zespołu Ochrony Pracy KMP w B. w zakresie sprawdzeń dokumentów dotyczących wypadków w służbie lub udziału strony w czynnościach, gdzie istniało zagrożenie jego życia i zdrowia, aby dokonać weryfikacji pod kątem zgodności z posiadanymi w aktach osobowych dokumentami. W odpowiedzi uzyskano informację, że w latach 2005 - 2020 prowadzono postępowania powypadkowe dotyczące wypadków w dniu [...].05.2007r., w dniu [...].09.2009 r. oraz w dniu [...].04.2010 r. Z uzyskanych informacji z KP B. - Śródmieście wynika, że dokonano kwerendy Teczki Osób Informujących RTO - I - 4/07 spis KP 771/6. Kwerendzie poddano książki przebiegu służby dyżurnego, w których opisane są przyjęte zdarzenia w ramach dyżurów pełnionych przez asp. szt. (w st. spocz.) J. P.. Pośród zdarzeń nie ujawniono czynności zagrażających jego życiu i zdrowiu. Wskazano, że w teczkach nie opisuje się czynności zagrażających życiu i zdrowiu policjanta. Wobec uzyskania informacji z KP B. - Śródmieście w zakresie przekazania teczek operacyjnych do Składnicy Akt Komendy Miejskiej P. w B. oraz Archiwum Akt Komendy Policji, zwrócono się do Zespołu do spraw Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej P. w B. z prośbą o sprawdzenie czy przekazane z KP B. -Śródmieście teczki operacyjno - rozpoznawcze są dostępne czy uległy wybrakowaniu. Uzyskano informację, że teczki znajdują się w składnicy akt. W dniu [...].03.2023 roku zostały one poddane kwerendzie. W jej wyniku nie ujawniono czynności, które w myśl rozporządzania stanowiłyby podstawę uwzględniania ich do wydania żądanego zaświadczenia. Przeprowadzono wnikliwą kwerendę materiałów pozostających w dyspozycji Archiwum Komendy Policji i żadna z teczek nie zwiera informacji dokumentującej zdarzenia związane z zagrożeniami dla życia i zdrowia funkcjonariuszy. Z informacji uzyskanych z KP B. - F. wynika, że przeprowadzono weryfikację notatników służbowych prowadzonych przez wnioskującego. Dokonano sprawdzenia w systemie KSIP osób zatrzymanych przez asp. szt. (w st. spocz.) J. P. ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji czynów spraw do których były zatrzymywane. Dokonano sprawdzenia w systemie ERCDŚ wpisów celem ustalenia czy strona była pokrzywdzona przestępstwem (jakimkolwiek), a w szczególności w postaci naruszenia nietykalności lub czynnej napaści na funkcjonariusza. Sprawdzono wpisy książki konwojów oraz zapisy w teczce pracy prowadzonej przez J. P. RTO-XI-6/19. W wyniku przeprowadzonych sprawdzeń nie potwierdzono żadnych okoliczności mogących mieć wpływ na podwyższenie emerytury zgodnie z zapisami rozporządzenia. Ustalono, że asp. szt. (w st. spocz.) J. P. uczestniczył w zadaniach związanych z ochroną osób. Jego osoba przewija się w wykazach i notatkach zawartych w teczkach Programu Ochrony i Teczce Ochrony Osób z lat 2016 - 2017. Teczki te znajdują się w Składnicy Akt Komendy Miejskiej P. w B. i są ujęte w spisach akt 4603/1, 4490/1, 4335/1 i objęte klauzulą ściśle tajne. W trakcie trwania tych programów nie odnotowano wydarzeń nadzwyczajnych. J. P. wniósł o szczegółowe sprawdzenie teczek operacyjnych z opisem czynności służbowych w których uczestniczył, ich ilości oraz dat, z uwzględnieniem występujących zagrożeń życia i zdrowia dla jego osoby; przesłuchanie K. B. na okoliczność prowadzonych działań, z uwzględnieniem zagrożenia jakie występowały dla funkcjonariuszy biorących udział w takich czynnościach, charakteru czynności; przesłuchanie osób, które odprawiały go do tych czynności tj. do ochrony osoby i wszelkich realizacji; o przesłuchanie ówczesnego koordynatora do spraw ochrony i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka T. K. oraz K. B. z KWP w B. na okoliczność występujących cyklicznych zagrożeń podczas wykonywania czynności związanych z ochroną osoby; o przesłuchanie osób, które ochraniał na okoliczność występujących dla nich zagrożeń życia i zdrowia, w tym zagrożeń dla m.in. jego osoby; o przesłuchanie W. R. na okoliczność występujących zagrożeń podczas ochrony osób, ilości takich czynności z jego udziałem oraz innych realizacji związanych z zatrzymaniem osób; o zasięgnięcie opinii związanej z wydaniem zaświadczenia o podwyższeniu emerytury funkcjonariuszom pełniącym służbę w KMP w B., KWP w B. oraz CBŚP (na jakiej podstawie są wydawane takie zaświadczenia, czy wszyscy policjanci realizujący zatrzymania osób, doprowadzenia osób, czy konwoje osób, byli pokrzywdzeni przestępstwem (jakimkolwiek), a w szczególności przestępstwem dotyczącym naruszenia ich nietykalności lub czynnej napaści na funkcjonariusza, czy za każdym razem realizując wymienione czynności służbowe funkcjonariusze zgłaszali wypadki nadzwyczajne, jeżeli przy danej realizacji brało udział np. sześciu policjantów, to czy wszyscy musieli ulec wypadkowi w służbie lub wszyscy musieli być pokrzywdzeni przestępstwem, czy wydano takie zaświadczenia na podstawie tego, że podejmowali co najmniej sześć razy w ciągu roku czynności operacyjno - rozpoznawcze lub dochodzeniowo - śledcze albo interwencyjne w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenia życia i zdrowia, czy zaświadczenia o prawie do podwyższenia emerytury były wydawane funkcjonariuszom operacyjnym, czy również funkcjonariuszom dochodzeniowo - śledczym; o przesłuchanie wszystkich funkcjonariuszy z którymi brał udział w ochronie osób, funkcjonariuszy z którymi realizował konwoje, doprowadzenia, przeszukania czy zatrzymania osób; przesłuchanie przełożonych z Wydziału Kryminalnego KMP w B., jak również wszystkich funkcjonariuszy z którymi pracował w tych wydziałach na okoliczność wykonywanych czynności służbowych, wszelkich realizacji, doprowadzeń, konwojów, przeszukań oraz sytuacji, w których istniało zagrożenie życia i zdrowia; o uznanie okresu służby od [...].08.1999 roku do [...].03.2005 roku jako okresu uprawniającego do podwyższenia o 0,5% wymiaru za każdy rok służby pełnionej zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy P. i wydanie stosownego zaświadczenia; o przesłuchanie funkcjonariuszy z Wydziału Konwojowego KWP w B., z którymi wykonywał doprowadzenia i konwoje osób niebezpiecznych na okoliczność występujących zagrożeń utraty życia i zdrowia, które powinny być opisane w planach konwojów; o sprawdzenie materiałów postępowań, w których brał udział, które znajdują się w Sądzie Rejonowym w B., Sądzie Okręgowym w B., Sądzie w W.. Ponadto strona wskazała na konieczność dokonania sprawdzeń w systemie TEMIDA, który obowiązywał do 2014 roku w zakresie występowania jako osoby pokrzywdzonej oraz wskazał na funkcjonowanie systemu RSD, a także brak w teczce osobowej rozkazów dotyczących wyróżnień. W związku z rozszerzonym żądaniem strony w zakresie czasookresu od dnia [...].08.1999 roku do dnia [...].03.2005 roku, a nie jak pierwotnie wskazano od dnia [...].04.2005 roku, konieczne było dokonanie kwerendy dokumentów z tych okresów i zwrócenie się do ówczesnych przełożonych strony. Z uwagi na fakt, że strona pełniła służbę kandydacką od dnia [...].08.1999 roku do dnia [...].08.2000 roku oraz ponownie została przyjęta do służby od dnia [...].08.2000 roku, analizie poddano okres w którym strona pełniła służbę, jednak do daty [...].10.2020 roku jako daty granicznej, którą wskazał wnioskodawca. Mając na uwadze powyższe, zwrócono się do komendanta KP B. - Wyżyny w zakresie kwerendy dokumentów za lata służby od dnia [...].02.2002 roku do dnia [...].03.2005 roku, z wyłączeniem okresu od dnia [...].12.2002 roku do dnia [...].09.2003 roku oraz do Dowódcy Oddziału Prewencji P. w W.. Ponadto dokonano analizy spisów akt przekazanych do archiwum KMP w zakresie wniosków o wyróżnienia czy też spisów akt przekazanych do archiwum KMP ze zlikwidowanego Referatu Konwojowo - Ochronnego KMP w B.. Zwrócono się do naczelnika Wydziału Łączności i Informatyki KMP w B. w zakresie sprawdzeń dostępnych baz danych pod kątem ustalenia czy w okresie obejmującym lata 2000 - 2020 strona była poszkodowana w wyniku przestępstwa lub było prowadzone postępowanie karne, w którym występował jako pokrzywdzony. Zwrócono się do komendanta KP B. - F. w sprawie zdarzeń wykazanych przez stronę w załączniku do pisma z dnia [...].05.2023 roku, a prowadzonych przez KP B. - F.. Zwrócono się ponadto do naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w B. z prośbą o ustalenie czasookresu uczestnictwa strony w zadaniach związanych z ochroną osób i wskazanie tego czasookresu. Z informacji uzyskanych z KP B. - Wyżyny wynika, że w okresach opisanych w decyzji, dokumentacja kiedy strona pełniła służbę jako funkcjonariusz Ogniwa Patrolowo - Interwencyjnego została wybrakowana tj. wybrakowane zostały notatniki służbowe, książki odpraw służb patrolowych OPI oraz książki osób zatrzymanych. Naczelnik Wydziału Łączności i Informatyki KMP w B. poinformował, że wskazane w piśmie sygnatury akt pozwoliły na ustalenie numerów DS. prokuratur i na ich podstawie zweryfikowania informacji zarejestrowanych w KSIP, gdzie strona występuje jako osoba pokrzywdzona. Ponadto wskazał, że pracownicy Wydziału Łączności i Informatyki KMP w B. nie mają dostępu do nieistniających systemów TEMIDA i RSD, jak również do istniejącego obecnie Elektronicznym Rejestrze Czynności Dochodzeniowo - Śledczych (ERCDŚ). Zwrócono się z prośbą o przeanalizowanie dostępnych baz danych pod kątem poszkodowania strony w wyniku przestępstwa, czy występowania jako osoby pokrzywdzonej do naczelnika Wydziału Łączności i Informatyki KWP w B. oraz do naczelnika Wydziału Dochodzeniowo - Śledczego KMP w B. w zakresie prowadzonych przez ten Wydział postępowań, w których strona występowała jako osoba pokrzywdzona. Zdarzenie z dnia [...].09.2009 roku, w wyniku którego asp. szt. (w st. spocz.) J. P. doznał urazu stłuczenia palca III i IV ręki prawej, ramienia prawego, nadgarstka lewego, podudzia lewego, klatki piersiowej, powierzchniowych ran kąsanych ręki prawej i lewej oraz dystensji - naciągnięcia aparatu więzadłowo -mięśniowo - torebkowego, kręgosłupa odcina lędźwiowo – krzyżowego, pokrzywdzony w sprawie o sygn. XI K 124/10. zakwalifikowano na etapie analizy wypadków w służbie jako wypełniające definicję zdarzenia w których istniało szczególne zagrożenie dla życia i zdrowia. Naczelnik Wydziału Kryminalnego KMP w B. poinformował, że ponownie dokonano kwerendy dokumentów w Składnicy Akt KMP w B. dotyczących Programu ochrony i pomocy dla pokrzywdzonych i świadków pod kątem wykonywania czynności służbowych przez J. P.. Ustalono, że w czasie pełnienia służby nie doszło do sytuacji zagrażających życiu i zdrowiu funkcjonariusza jak i osoby chronionej. Naczelnik Wydziału Dochodzeniowo - Śledczego KMP w B. potwierdził prowadzenie przez Wydział Dochodzeniowo - Śledczy KMP w B. postępowania przygotowawczego za L. dz. 1252/09, RSD 229/09 dotyczącego stosowania siły fizycznej i groźby, zmuszając funkcjonariusza P., który podejmował czynności służbowe do zaniechania prawnej czynności. Do zdarzenia doszło w dniu [...] sierpnia 2009 roku w B. przy ul. [...], a osobą pokrzywdzoną był wnioskodawca. Postępowanie zostało zakończone w dniu [...] listopada 2009 roku skierowaniem do Prokuratury Rejonowej B. - Północ aktu oskarżenia. Wobec powyższych okoliczności, zdarzenie to należy zakwalifikować jako wypełniające definicję zdarzenia, w których istniało szczególne zagrożenie dla życia i zdrowia. Komendant KP B. - F. wskazał, że w Wydziale Kryminalnym KP B. - F. były prowadzone postępowania przygotowawcze wykazane przez stronę w piśmie z dnia [...].05.2023 roku, jednak po zapoznaniu z dokumentacją archiwalną zawartą w aktach kontrolnych ustalono, że w czynnościach procesowych tych postępowań brał udział wnioskodawca poprzez uczestniczenie w czynnościach zatrzymania osób podejrzanych o dokonanie czynów zabronionych, jak również wykonywał czynności operacyjne. Czynności te nie miały charakteru wyjątkowego, nie były inne niż zwyczajne i nie wypełniały definicji służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Zastępca naczelnika Wydziału Kryminalnego KWP w B. wskazał, że w Elektronicznym Rejestrze Czynności Dochodzeniowo - Śledczych (ERCDŚ), którego wojewódzkimi koordynatorami merytorycznymi są policjanci Wydziału Kryminalnego KWP w B., J. P. nie figuruje. Wskazano, że przed 2015 rokiem rejestry śledztw i dochodzeń prowadzone były w jednostkach organizacyjnych P. w formach papierowych. W Policyjnym Systemie Statystyki Przestępczości "TEMIDA" nie gromadzono informacji o pokrzywdzonych w zakresie danych osobowych, podobnie jak ma to miejsce w funkcjonującym od 2003 roku Krajowym Systemie Informacyjnym P. (KSIP) w zakresie rejestracji przestępstwa. W poprzednio funkcjonującym ZSIP, oraz w pierwszych latach funkcjonowania KSIP zdarzały się przypadki wprowadzania danych pokrzywdzonego do opisu przestępstwa, nie były to jednak dane obowiązkowe, wynikające z odrębnej zakładki, a w związku z późniejszymi uregulowaniami powinny być one usunięte z systemu. Dalej wskazano, że Wydział Kryminalny KWP w B. nie ma dostępu do systemów już nie funkcjonujących. Ponadto wskazano, że w dokumentacji będącej w posiadaniu Wydziału Kryminalnego KWP w B. związanej z ochroną osób zagrożonych nie są gromadzone materiały dotyczące realizacji zadań przez poszczególnych policjantów w przypadku czynności ochronnych zlecanych jednostkom podległym, dokumentacja taka winna znajdować się w jednostce realizującej zadania. Komendant Stołeczny P. w oparciu o notatkę służbową z dnia [...] czerwca 2023r., zatwierdzoną przez Zastępcę Dowódcy OPP w W. wskazał, że brak jest podstaw do potwierdzenia pełnienia przez wnioskodawcę w okresie od dnia [...] sierpnia 1999 roku do dnia [...] sierpnia 2000 roku służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1-4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy P. (...). Wskazano ponadto, że potwierdzenie pełnienia przez funkcjonariusza Oddziału Prewencji P. w W. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej, a określonych § 4 pkt 1-4 może nastąpić na podstawie zapisów w notatnikach służbowych. Zapisy wskazanej dokumentacji zawierają informacje: o czasie, miejscu i rodzaju wykonywanych czynności przez policjanta podczas służby pełnionej w tej jednostce, czynnym i bezpośrednim udziale funkcjonariusza w zdarzeniach, czynnościach lub akcjach. Wskazano, że wymieniona dokumentacja archiwalna obrazująca przebieg służby J. P. za okres od [...].08.1999 roku do [...].08.2000 roku została wybrakowana Przeprowadzając analizę materiałów z lat 1999 - 2000 ustalono, że do zasobu archiwalnego składnicy akt OPP w W. nie wniesiono notatników służbowych strony zawierających okres od [...].08.1999 roku do [...].09.1999 roku oraz [...].08.2000 roku z uwagi na nie prowadzenie przez wnioskodawcę notatnika służbowego w tym okresie. Pojęcie służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu jest związane z udziałem funkcjonariusza P. podczas służby w takich zdarzeniach, fizycznej ochronie osób i mienia, akcjach bądź czynnościach, w których zaistniało zagrożenie utraty życia lub zdrowia policjanta. Zagrożenie takie musi być rzeczywiste, czyli wprost wynikające, a nie dające się jedynie przewidzieć. Nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, lecz musi być obiektywne, konkretne i realne, czyli taki zagrożenie, podczas którego określona osoba swoim zachowaniem stwarza niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia policjanta. To niebezpieczeństwo powinno mieć wymiar zbliżony do pojęcia czynnej napaści na funkcjonariusza lub usiłowania czynnej napaści. Nie może to być niebezpieczeństwo potencjalne, wynikające z samego faktu, iż policjant wykonuje czynności służbowe i może być narażony na działanie bliżej nieokreślonego napastnika. Takich warunków nie spełniają wszystkie, co do zasady czynności wykonywane przez policjantów w ramach nałożonych obowiązków służbowych, których potencjalnie niebezpieczny charakter wynika jedynie ze specyfiki służby w P.. Istnieje jednak oczywista różnica pomiędzy potencjalnym niebezpieczeństwem, jakie może nieść ze sobą służba w P. dla każdego funkcjonariusza, a realnym niebezpieczeństwem utraty życia i zdrowia występującym przy podejmowaniu konkretnej czynności bądź udziale w konkretnym zdarzeniu i to w ściśle wymaganym wymiarze czasowym określonym w § 4 pkt 1-4 wymienionego aktu prawnego. Mając na uwadze stan faktyczny, przy uwzględnieniu wyroku TK z dnia 27 maja 2014 roku sygn. akt U 12/13 stwierdzono, że brak jest dowodów potwierdzających pełnienie służby przez J. P. na stanie etatowym ich jednostki w okresie od dnia roku do [...].08.2000 roku w warunkach określonych w § 4 pkt 1-4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy P. (...). Wobec tego jak wskazano, brak jest podstaw do wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez wymienionego służby w wymienionym okresie w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2023 roku odmówiono uwzględnienia wniosków w zakresie możliwości przesłuchania wskazanych w piśmie świadków. Odmówiono ponadto zasięgnięcia opinii związanej z wydaniem zaświadczenia o podwyższeniu emerytury funkcjonariuszom pełniącym służbę w KMP w B., KWP w B. oraz CBŚP z uwagi na fakt, że każdy przypadek wydania zaświadczenia bądź odmowy wydania zaświadczenia rozpatrywany jest indywidualnie, w oparciu o dostępne dokumenty i w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Ponadto wskazano na brak podstaw do sprawdzania teczek operacyjnych prowadzonych przez innego funkcjonariusza z uwagi na brak wskazania konkretnego dokumentu czy zdarzenia, które mogłoby świadczyć o pełnieniu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Wskazanie konieczności przeszukania wytworzonych dokumentów przez innego funkcjonariusza/innych funkcjonariuszy sprowadzałyby się do nieograniczonego poszukiwania dokumentów. Wobec złożenia przez wnioskodawcę w dniu [...].05.2023 roku stanowiska w sprawie zebranych dowodów; w tym między innymi żądania strony w zakresie uznania okresu pełnienia służby w Referacie Konwojowo - Ochronnym KMP w B. jako okresu uprawniającego do podwyższenia o 0,5% wymiaru za każdy rok służby pełnionej zgodnie z art. 15 ust 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy P., dokonano kwerendy spisów akt przekazanych z RKO KMP w B. do archiwum KMP w B. celem ustalenia, czy dokumentacja jest dostępna, czy została wybrakowana. Dokumentacja wytworzona za okres służby pełnionej przez stronę w RKO KMP w B. została przekazana do archiwum KMP w B. i w większości została wybrakowana, a ta dostępna tj. książka służby i kontroli służby, książka przydziału spraw dla dzielnicowych, rejestr odpraw do służby z lat 1999 - 2006 nie zawiera informacji dotyczących pełnienia przez stronę służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. W toku postępowania poddano kwerendzie Rozkazy Organizacyjne KMP w B. z lat 2000 – 2014 a także dokumentację dotyczącą wyróżnień tj. spisów akt przekazanych z Wydziału Kadr i Szkolenia KMP w B. do archiwum KMP w B. oraz dokumentów dostępnych w Wydziale Kadr i Szkolenia KMP w B. tj. rozkazów personalnych i wniosków personalnych. W dniu [...].07.2023 roku strona zapoznała się z materiałami postępowania wyjaśniającego i wniosła: o ustalenie, czy policjanci zajmujący się ochroną osób objętych programem ochrony świadków i pokrzywdzonych wykonywali czynności w warunkach zagrażających realnie, nie potencjalnie ich życiu i zdrowiu; o zwrócenia się do koordynatora Wojewódzkiego do spraw Ochrony i Pomocy dla Pokrzywdzonego KWP w B. i podanie powodu przyznania ochrony poszczególnym ochranianym; o ustalenie, kto podejmował ostatecznie decyzję o ochronie osoby, której życie było realnie zagrożone; o wyjaśnienie zapisu w notatce służbowej o nie prowadzeniu notatnika służbowego; o ujawnienie list płac z okresu pełnienia służby w OPP w W., w szczególności dodatkowego wynagrodzenia za uczestniczenie w ochronie imprez masowych, co potwierdziłoby fakt uczestniczenia strony w zabezpieczeniach, gdzie istniało realne zagrożenie życia i zdrowia. Ponadto strona wskazała, że w odpowiedzi z OPP w W. nie uwzględniono wypadku w służbie z dnia [...].04.2000 r. Zwrócono się zgodnie z żądaniem strony ponownie do naczelnika Wydziału Kryminalnego KWP w B. w zakresie udostępnienia notatek z wykonywanych czynności ochronnych oraz o podanie powodu przyznania ochrony i wskazania osoby podejmującej decyzję o ochronie. W zakresie żądania wyjaśnienia zapisu w notatce służbowej o nieprowadzeniu notatnika służbowego w trakcie pełnienia służby w OPP w W., orzekający organ wskazał, że notatniki służbowe prowadzone przez stronę zostały wybrakowane, a że do zasobu archiwalnego składnicy akt OPP w W. nie wniesiono notatników służbowych strony zawierających okres od [...].08.1999 roku do [...].09.1999 roku oraz [...].08.2000 roku z uwagi na nieprowadzenie przez wnioskodawcę notatnika służbowego. Wobec czego, organ nie znalazł podstaw do dalszego wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, ponieważ została ona wyjaśniona w sposób wyczerpujący. W zakresie ujawnienia list płac wskazano, że dane na listach płac nie zwierają informacji w zakresie pełnienia służby w warunkach szczególnych lub zagrażających życiu i zdrowiu, a fakt dodatkowego wynagrodzenia za uczestniczenie w ochronie imprez masowych nie jest wystarczającym do wydania zaświadczenia stanowiącego podstawę do podwyższenia emerytury policyjnej. W zakresie braku wskazania w notatce z dnia [...].06.2023 roku przez OPP w W. wypadku w służbie z dnia [...].04.2000 roku należy wskazać, że fakt ten jest znany organowi, dokumentacja z tego zdarzenia znajduje się w aktach osobowych strony. Ponadto zwrócono się ponownie do naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w B. z prośbą o wskazanie dat, kiedy ww. kierowany był do fizycznej ochrony osób i mienia i odniesienia się do czynności wskazanych przez stronę w swoim raporcie z dnia [...].01.2023 roku. W odpowiedzi naczelnik Wydziału Kryminalnego KMP w B. wskazał, że dokonano kwerendy dzienników korespondencyjnych za lata 2014 - 2017 i stwierdzono, że grafiki służby zostały wybrakowane. Wskazano, że specyfika pracy w Wydziale Kryminalnym powoduje, że z grafików służb nie wynika jakie czynności wykonywał policjant w danym dniu, a sam grafik może zmieniać się dynamicznie w zależności od potrzeb służby. F. dokumentowania niektórych czynności są notatki służbowe i urzędowe. Dokumenty te są gromadzone w dokumentacji konkretnych spraw w Wydziale Kryminalnym KMP jak i innych jednostkach. Policjanci Wydziału Kryminalnego wykonują czynności dla całej KMP w B. jak i zleconych przez inne jednostki. Z uwagi na wskazany czasookres przez stronę trudno jest obecnie jednoznacznie określić, kiedy i jakie czynności strona wykonywała. Ponownie dokonano również kwerendy teczek dotyczących J. P.. W zakresie wskazanych konkretnych dni w załączniku do pisma ponownie dokonano kwerendy dokumentów w składnicy KMP w B., w tym kwerendy 12 teczek dotyczących Programu Ochrony i Pomocy dla pokrzywdzonych i świadków, pod kątem uczestnictwa w nim J. P.. Wskazano, że ww. ujęty był na wykazach osób biorących udział w programach ochrony, jak również wykazano notatki służbowe sporządzone przez stronę z czynności operacyjno - rozpoznawczych. W zakresie ochrony transportu dowodów rzeczowych w postaci broni i amunicji, akta sprawy zostały przekazane do WDS KMP w B.. W zakresie czynności, które dotyczyły ochrony osoby, ochrony osoby w Sądzie, czynności związanych z zatrzymaniem osoby oraz z zatrzymaniem osoby poszukiwanej podano, że z uwagi na brak szczegółów, nie jest możliwe wskazanie kogo dotyczyły czynności, do jakiej sprawy. Wyjaśniono ponadto, że policjanci z Wydziału Kryminalnego KMP w B. wielokrotnie wykonywali czynności dla innych jednostek P.. Notatki i protokoły zatrzymania osób poszukiwanych włączone są do teczki poszukiwania konkretnej osoby. Odniesiono się również do czynności operacyjno - rozpoznawczych wykonywanych od lutego 2017 roku związanych z powołaniem grupy operacyjno - rozpoznawczej w związku z napadami na sklepy Żabka; do konwoju osoby osadzonej w dniu [...].05.2017 roku; do czynności związanych z osobą zatrzymaną w Sądzie w Nakle nad Notecią; do konwoju z osobą osadzoną w dniu [...].02.2017 roku. Wskazano, że w przypadku konwoju czy doprowadzenia osoby w książce doprowadzeń oraz w książce konwojów wpisuje się czynności wykonywane przez funkcjonariuszy. W przypadku wydarzenia nadzwyczajnego byłby zapis w uwagach, a takiego zapisu w dokumentach nie ma. Dodatkowo wszczęte zostałyby czynności wyjaśniające i uruchomione odpowiednie procedury. Nie potwierdzono, aby w wyniku realizacji tych czynności życie i zdrowie policjanta było szczególnie zagrożone. W oparciu o posiadaną dokumentację organ I instancji wskazał, że funkcjonariusze z KMP w B. podlegli Komendantowi Miejskiemu P. w B.. Pełnili służbę w ochronie osobistej w ramach prowadzonego w Wydziale Kryminalnym Komendy Policji programu ochrony osób. Program ochrony prowadzono od dnia [...].09.2014 roku do [...].04.2015 roku na zasadzie obowiązującego wówczas Zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego P. z dnia [...] lipca 2005 roku w sprawie metod i form ochrony udzielanej przez P. osobom zagrożonym, następnie program ochrony prowadzono na podstawie zmienionych przepisów, tj. Zarządzenia nr - 8 Komendanta Głównego P. z dnia [...] kwietnia 2015 roku w sprawie metodyki wykonywania przez P. zadań w zakresie udzielania ochrony i pomocy pokrzywdzonym i świadkom oraz innym osobom zagrożonym zamachami na życie lub zdrowie. Od momentu wejścia w życie Zarządzenia nr pf - 8 Komendanta Głównego P. z dnia [...] kwietnia 2015 roku w sprawie metodyki wykonywania przez P. zadań w zakresie udzielania ochrony i pomocy pokrzywdzonym i świadkom oraz innym osobom zagrożonym zamachami na życie lub zdrowie, informacje dotyczące udzielenia i wykonania środków ochrony i pomocy podlegają ochronie zgodnie z Ustawą z dnia [...] sierpnia 2010 roku o ochronie informacji niejawnych i objęte są najwyższa klauzulą - "ściśle tajne". Wobec powyższego, nie podaje się w dokumentacji o klauzuli niejawności niższej niż oznaczona "ściśle tajne" m.in. danych personalnych osoby chronionej, gdyż stanowi to naruszenia wyżej cytowanej ustawy. Mając na uwadze powyższe, pomimo że w trakcie czynności ochronnych nie odnotowano żadnych zdarzeń mających wpływ na bezpieczeństwo, to zdaniem organu należy uznać, że udzielając ochrony fizycznej w poszczególnych dniach pełniona służba była w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu bowiem w trakcie wykonywania tych czynności istniało ryzyko zagrożenia życia i zdrowia z uwagi na fakt, że ochroną objęte były osoby, które były zagrożone zamachami na ich życie i zdrowie. Ponadto w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego zwrócono się do: naczelnika Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą i Korupcją KMP w B. w zakresie czynności podejmowanych przez stronę w dniu [...].10.2016 roku, a prowadzonych przez ww. Wydział za L.dz. PG 857/16, do komendanta KP w B. B. w zakresie czynności służbowych podejmowanych przez stronę w dniu [...].06.2017 roku, a prowadzonych przez KP za L.dz. VII-KR 1818/17 oraz do komendanta KP B. - Szwederowo w zakresie czynności podejmowanych przez stronę w dniu [...].07.2017 roku tj. zgromadzenia na Starym R.. Zastępca Komendanta KP B. - Szwederowo poinformował, że brak jest możliwości sprawdzenia dostępnych dokumentów w tym również archiwalnych dotyczących podejmowania przez stronę czynności dotyczących zgromadzenia na Starym R. w dniu [...].07.2017 r. pod kątem podejmowania przez niego czynności służbowych w których istniało szczególne zagrożenia dla jego życia i zdrowia. Wskazano, że w systemie SWD P. dane, które zostały wprowadzone przez dyżurnego zostały zanonimizowane. Po sprawdzeniu informacji w dzienniku korespondencyjnym również brak jest informacji na temat zgromadzenia na Starym R. z dnia [...].07.2017 r. Naczelnik Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą i Korupcją KMP w B. poinformował, że nie posiada akt postępowania przygotowawczego z uwagi na fakt ich przekazania w dniu [...].10.2016 roku do prowadzenia do UCS/KAS. Naczelnik nadmienił, że zapoznał się z materiałami RTO-X/3/16, gdzie ujawnił notatkę służbową z realizacji zatrzymania w dniu [...].10.2016 roku w miejscowości B. B. dwóch sprawców przenoszenia/przewożenia towarów akcyzowych. Wśród biorących udział w zatrzymaniu, bądź innych czynnościach realizacyjnych operacyjnych, czy procesowych nie został wymieniony J. P.. W ocenie naczelnika, w trakcie realizacji tych czynności, okoliczności zatrzymania osób nie stanowiły szczególnego zagrożenia dla życia biorących w nich udział funkcjonariuszy. Komendant KP w B. B. wskazał w swojej odpowiedzi, że w dniu [...].06.2017 roku funkcjonariusze KP B. B. w związku z interwencją w miejscowości M. zgłosili dyżurnemu, aby w miejsce skierował dodatkowe patrole, celem przetransportowania osób zatrzymanych do jednostki. Z zapisu w notatnika interweniującego funkcjonariusza wynika, że na miejsce dojechał patrol z KP B. - B. oraz z KP B. - F.. Brak jest wskazania danych funkcjonariuszy, którzy byli w składzie powyższych patroli. Naczelnik Wydziału Kryminalnego KWP w B. w udzielonej odpowiedzi poinformował, że decyzje i zarządzenia dotyczące przyznania osobie zagrożonej środków ochrony i pomocy wydawane są przez Komendanta Wojewódzkiego P. w B.. Jak wskazał, zarówno powody, jak i okoliczności uzasadniające udzielenie środków pomocy i ochrony zawarte są w dokumentach niejawnych, w związku z czym niemożliwe jest ich ujawnienie w ramach postępowania wyjaśniającego bez wskazania okoliczności uzasadniających zdjęcie klauzuli niejawności. Wskazał ponownie, że w Wydziale Kryminalnym KWP w B. nie są gromadzone dokumenty zawierające informacje o realizacji czynności przez poszczególnych funkcjonariuszy podległych Komendantowi Miejskiemu P. w B., w przypadku, gdy Komenda Miejska P. w B., decyzją Komendanta Policji była wskazana do prowadzenia programu ochrony. Jak podkreślono, na podstawie posiadanej dokumentacji niemożliwe jest określenie, czy czynności w ramach poszczególnych programów ochrony wykonywane były w warunkach realnie czy potencjalnie zagrażających życiu i zdrowiu funkcjonariuszy je realizujących. Biorąc pod uwagę, że strona wskazała w swoim raporcie fakt użycia przez innego policjanta z którym strona pełniła służbę broni służbowej, a w toku postępowania nie ujawniono zdarzeń z użyciem broni, zwrócono się do Zespołu Kontroli KMP w B. o udostępnienie dokumentacji mogącej potwierdzić to zdarzenie, jak również na potrzeby prowadzonego postępowania, sprawdzenia innych sytuacji w których to strona w ramach realizowanych obowiązków służbowych użyła broni palnej lub inny policjant z którym strona pełniła służbę. Dokonano kwerendy książki ewidencji wypadków dotyczących służbowego sprzętu transportowego KMP w B. za okres od [...].01.2012 roku do [...].12.2015 roku, książki ewidencji wypadków dotyczących służbowego sprzętu transportowego KMP w B. za okres od [...].01.2008 roku do [...].12.2011 roku, skorowidza do dziennika korespondencyjnego; rejestru policjantów ujętych w postępowaniach wyjaśniających od dnia [...].07.2005 roku za L.dz. T - 787/05; rejestru czynności wyjaśniających od dnia [...].01.2013 roku do dnia [...].12.2017 roku, rejestru postępowań wyjaśniających za L. dz. T - 240/11 i L. dz. T - 13/12. Mając na uwadze, że zapisy w rejestrach zostały zapisane hasłowo i nie można było na ich podstawie stwierdzić kogo dotyczą oraz jakiego zdarzenia dotyczyły, odstąpiono od dalszej weryfikacji i zwrócono się do Zespołu Kontroli KMP w B. o sprawdzenie dostępnych dokumentów w tym również archiwalnych dotyczących użycia broni służbowej przez ww. lub funkcjonariuszy z którymi pełnił służbę w latach 2000 - 2020 i udzielenie odpowiedzi, czy w wyniku realizacji tych czynności służbowych istniało szczególne zagrożenie dla jego życia lub zdrowia, z uwzględnieniem zdarzenia wskazanego przez stronę, a zaistniałego w dniu [...].07.2006 roku tj. zatrzymania na gorącym uczynku sprawcy usiłowania włamania do pojazdu i użycia broni służbowej przez innego funkcjonariusza. W dniu [...].01.2024 roku otrzymano odpowiedź z Zespołu Kontroli KMP w B., z której wynika, że dokonano sprawdzeń za lata 2000-2020 w dostępnym systemie informatycznym jak również w spisach i rejestrach akt przekazanych do archiwum. Ustalono, że za sygn. T- 885/1000/09, Rpw -76/09 prowadzono czynności wyjaśniające w sprawie ucieczki w dniu [...].09.2009 roku A. J. podczas próby jego zatrzymania oraz czynnej napaści na funkcjonariuszy. Czynności służbowe w sprawie ucieczki podejmowała strona wraz z innym funkcjonariuszem, który wyjął broń służbową, uprzedził o ewentualnym użyciu broni i wezwał do określonego zachowania. Podczas interwencji nie doszło do użycia broni. Jednak jak wskazano należy stwierdzić, że istniało zagrożenie życia i zdrowia funkcjonariuszy podczas przedmiotowej interwencji i w taki sposób zdarzenie to zostało zakwalifikowane na etapie kwerendy dokumentów dotyczących wypadków w służbie. Ponadto z uwagi na brak możliwości odnalezienia akt w odniesieniu do zdarzenia użycia broni w dniu [...].07.2006 roku przez funkcjonariusza, z którym strona pełniła służbę nie zajęto stanowiska w tej sprawie. Organ odstąpił od dalszych wyjaśnień w tej sprawie, ponieważ nawet przy założeniu, że zdarzenie to zakwalifikowane zostałoby jako czynności służbowe w których istniało zagrożenie życia i zdrowia strony to i tak nie zostałyby spełniony warunek dotyczący ilości zdarzeń wskazanych w przepisach. Prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie zaświadczenia uprawniającego do podwyższenia emerytury brano pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 roku, sygn. akt U/12/13. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) w zakresie, w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia jest niezgodny z art. 15 ust.6 w związku z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a przysłówek "bezpośrednio", który został użyty w rozporządzeniu nie stanowi merytorycznego rozwinięcia przysłówka "szczególnie" użytego w ustawie. Zgodnie z tym wyrokiem, z dniem 03 czerwca 2014 roku przepis § 4 pkt 1 utracił moc w zakresie, w jakim nakłada na funkcjonariuszy konieczność wykazania okresów służby w warunkach "bezpośrednio" zagrażających życiu lub zdrowiu. Prowadząc postępowanie w sprawie o wydanie zaświadczenia, na podstawie posiadanych i zgromadzonych dokumentów nie stwierdzono, aby czynności służbowe podejmowane przez asp. szt. (w st. spocz.) J. P. wyczerpały wymóg w zakresie ich ilości przewidzianej w przepisach. Z akt osobowych policjanta i zgromadzonych materiałów wynika niewątpliwie, że pełniąc służbę podejmował czynności w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego oraz, że uczestniczył w fizycznej ochronie osób lub mienia. W toku postępowania nie potwierdzono jednak podejmowania przez ww. co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno - rozpoznawczych lub dochodzeniowo - śledczych albo interwencyjnych w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, jak również nie potwierdzono aby ww. uczestniczył, co najmniej przez 30 dni w ciągu roku, w fizycznej ochronie osób lub mienia w warunkach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Wykonywanie zadań służbowych w całym okresie pełnienia służby przez wnioskodawcę i realizowanie nałożonych obowiązków służbowych w ocenie organu I instancji, nie jest jednoznaczne z pełnieniem służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. O podwyższenie emerytury nie mogą ubiegać się wszyscy policjanci, którzy po prostu wykonują ryzykowny zawód niosący szereg zagrożeń. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. P. wniósł o jego zmianę, podnosząc, że żądane przez niego ujawnienie listy płac za czas służby w OPP w W. miałoby potwierdzić ilość wykonywanych czynności w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Jego zdaniem należałoby sprawdzić treść wszystkich notatek z prowadzonych czynności, a nie tylko sporządzone przez niego. Stwierdził też, że część dokumentacji dotyczącej okresu służby w Referacie Konwojowo-Ochronnym może znajdować się w obecnym Wydziale Konwojowym KWP w B.. Według niego, w Sztabie P. KMP w B. i KWP w B. można uzyskać informacje w formie planów, na temat zabezpieczenia pobytu Prezydenta RP w B. w dniu [...].11.2014 i [...].10.2015 r. Zarzucił, że nie podano z jakiego okresu służby pochodzą jego notatniki, zarchiwizowane w spisie nr [...] poz. 16 i 24, dzięki czemu mógłby wskazać wykonywane czynności, w których doszło do realnego zagrożenia życia i zdrowia. Odwołujący podniósł, że organ opisał tylko część nagród i wyróżnień, a większość pominął. Zasugerował potrzebę sprawdzenia daty wybrakowania dokumentacji dotyczącej tych kwestii, w celu wykluczenia jej celowego zniszczenia w trakcie toczącego się postępowania. Zarzucił, że organ mógł dotrzeć do materiałów i ustalić szczegóły spraw, o których mowa w poszczególnych rozkazach o wyróżnieniu, z których wynikają numery l.dz. i RSD. Podniósł, że nie znaleziono dokumentów dotyczących zdarzenia z użyciem broni w dniu [...].07.2006 r., co można było zrobić po numerze sprawy l.dz. PS-496/06 (rozkaz personalny nr [...]). Podobnie nie uwzględniono zdarzenia z [...].11.2006 r. (obserwacja samochodu Audi, potrącenie i uraz lewego stawu kolanowego - wskazał sygn. akt III K 741/11); akcji pożarniczej z [...].04.2017 r. (rozkaz personalny nr [...] z [...].05.2017 r.); [...].09.2003 r. (zabójstwo kobiety, rozkaz personalny nr [...]); sprawy z rozkazu personalnego nr [...] z [...].10.2003 r.; sprawy prowadzonej przez KP Bydgoszcz-Śródmieście l.dz. Kr 203/13). W opinii J. P. na jakość czynności podjętych przez organ I instancji miało wpływ jego odwołanie od rozkazu personalnego nr [...] z [...].03.2018 r. oraz treść wypowiedzi w czynnościach podjętych przez Wydział Kontroli KWP w B. wobec ówczesnego przełożonego. Uważa, że przez to nie wyróżniano jego później nagrodami motywacyjnymi, nie uzyskał wyższej grupy zaszeregowania i odmówiono jemu przyznania świadczenia odszkodowawczego z tytułu uszczerbku na zdrowiu (orzeczenie komisji z [...].03.2022 r.). Odwołujący zarzucił, że przez ponad rok czasu, organ I instancji nie dokonał sprawdzenia wszystkich faktów. Postępowanie wyjaśniające powinno jego zdaniem skutkować zliczeniem ilości odbytych służb w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, czego organ nie był w stanie zrobić. Zwrócił uwagę na rozbieżne stanowisko organu, który czynności związane z ochroną osób, zakwalifikował do takich sytuacji, mimo że nie doszło do konkretnego niebezpieczeństwa, a w przypadku pozostałych czynności operacyjno-rozpoznawczych, uznał samo ryzyko za niewystarczające. Skarżący wniósł o potwierdzenie, że zajmował się ochroną osób nie tylko w latach 2016-2017, ale też 2014-2015. Do zażalenia załączył 12 rozkazów personalnych dotyczących wyróżnień, kopie raportu z dnia [...].12.2021 r. w zakresie nagród, wycinek artykułu z gazety, podziękowanie z dnia [...].05.2017 r. od osoby objętej ochroną, kartę konsultacji ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, pytania i odpowiedzi w sprawie prowadzonej przez Sekcję Psychologów KWP w B. i Wydział Kontroli KMP w B. wobec jego ówczesnego przełożonego oraz informację z Wydziału Kryminalnego KMP w B. o ilości urlopu wypoczynkowego i raport w sprawie nieprzyznania specjalnego dodatku motywacyjnego w 2021 r. Komendant Policji po rozpatrzeniu zażalenia, i uzupełnieniu materiału dowodowego na podstawie art. 136 k.p.a., postanowił w dniu [...] kwietnia 2024 roku utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy w całości przytoczył materiał dowodowy zebrany w postępowaniu przed organem I instancji i przyjął jego ustalenia za własne ze zgłoszonym jednak zastrzeżeniem. Komendant Wojewódzki P. podkreślił, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, warunkiem sine qua non uznania, że funkcjonariusz uczestniczył w działaniach uprawniających do podwyższenia emerytury jest wystąpienie warunków szczególnie zagrażających jego życiu lub zdrowiu. Zagrożenie takie musi być realne, rzeczywiste, wprost wynikające, a nie dające się jedynie przewidzieć. Zagrożenie to nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, lecz ma być obiektywne i konkretne. Chodzi zatem o konkretne sytuacje takiego zagrożenia z określeniem ich daty, miejsca, przebiegu zdarzenia, podczas którego np. określona osoba swoim zachowaniem stwarzała niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia funkcjonariusza. Istnieje bowiem oczywista różnica pomiędzy potencjalnym niebezpieczeństwem, z jakim wiązała się służba w P. na określonym stanowisku, a szczególnym zagrożeniem życia lub zdrowia, występującym przy podejmowaniu konkretnej czynności, udziale w konkretnym zdarzeniu bądź w określonej akcji i to w ściśle wymaganym wymiarze czasowym. Dlatego też z samego faktu, że wnioskodawca w toku pełnienia służby wykonywał czynności służbowe, nie można wywodzić, że w każdym przypadku występowało w czasie ich realizacji szczególne zagrożenie życia lub zdrowia funkcjonariusza. Wskazuje się, że służba w takiej formacji jak P., w sposób oczywisty wiąże się z narażeniem zdrowia, a nawet życia przy wykonywaniu ustawowych zadań. Stąd też możliwość podwyższenia emerytury z tytułu służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu jest swoistym przywilejem i może mieć miejsce tylko w sytuacji, kiedy w sposób nie budzący wątpliwości zostanie wykazane pełnienie służby w takich warunkach (wyrok NSA z dnia [...].01.2017 r., sygn. akt I OSK 2280/16). Każdy policjant pełniąc służbę naraża się na niebezpieczeństwo nieodłącznie związane z tym zawodem. Określenie ustawowe "szczególne zagrożenie życia i zdrowia" wskazuje, że dotyczy ponadprzeciętnego zagrożenia dla pełniących służbę funkcjonariuszy i należy przez to rozumieć faktyczne, a nie hipotetyczne zagrożenie dóbr. Organ odwoławczy wskazał, że konieczność udokumentowania uprawnień do podwyższenia emerytury na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy w formie zaświadczenia, przewidziana została natomiast w § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy P., Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 r. poz. 2373 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia, środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach jest zaświadczenie sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy P.. Zwrócono też uwagę, że organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 Kpa). Postępowanie wyjaśniające jest prowadzone nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie usunięcia wątpliwości co do znanych, bo istniejących już faktów lub praw. Postępowanie to musi odnosić się do faktów i okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestru, czy zbioru danych innego rodzaju. Organ może wydać jedynie takie zaświadczenie, którego treść wynika z posiadanych dokumentów. Tak więc w przypadku, gdy organ dysponuje danymi z kartotek, ewidencji, rejestrów lub akt innego rodzaju, których potwierdzenia domaga się wnoszący o wydanie zaświadczenia, winien wydać zaświadczenie. Gdy zaś taka sytuacja nie zachodzi organ odmawia wydania zaświadczenia (wyrok NSA z dnia 18.06.2015 r., sygn. akt I OSK 26/14). Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że meritum niniejszej sprawy opiera się na interpretacji pojęcia "służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu", a z licznych wypowiedzi wnioskodawcy w trakcie całego postępowania jasno wynika jego przeświadczenie, że chodzi o istnienie potencjalnego niebezpieczeństwa. Zgodnie jednak ze stanowiskiem judykatury, mimo że służba w P. generalnie wiąże się z narażeniem życia i zdrowia funkcjonariusza, to dla podwyższenia emerytury samo ryzyko nie jest wystarczające. Konieczne jest stwierdzenie, że przekształciło się ono w stan szczególnego zagrożenia i to co najmniej tyle razy/dni w ciągu roku, ile wymaga tego rozporządzenie (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 09.10.2012 r., sygn. akt. SA/Bk 395/12). Co więcej, niebezpieczeństwo to powinno mieć wymiar zbliżony do pojęcia czynnej napaści na funkcjonariusza lub usiłowania czynnej napaści (wyrok NSA z dnia 01.03.2017 r., sygn. akt I OSK 1527/15). Organy Policji, z uwagi na specyfikę formacji i zadań ustawowych realizowanych przez jej funkcjonariuszy, w pełni podzielają ten pogląd. Zdaniem organu II instancji trudno w związku z tym nie zauważyć, że organ I instancji odstąpił od przedstawionych wyżej kryteriów w stosunku do czynności związanych z ochroną osób, przy jednoczesnym zastosowaniu ich do czynności operacyjno-rozpoznawczych (na co wskazywał wnioskodawca). W ocenie organu odwoławczego należy uznać to za nieprawidłową praktykę. Organ administracji winien przyjąć jednolite stanowisko, prezentowane we wcześniejszym akapicie. Nie można bowiem z góry uznać wykonywania czynności związanych z ochroną osób, za służbę w takich okolicznościach, jeśli nie ma dowodów na to, że niebezpieczeństwo się zmaterializowało, a z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jednak, jeśli organ odwoławczy dokonałby zmiany decyzji organu I instancji w tym zakresie, byłoby to sprzeczne z zakazem reformationis in peius, który rozciąga się zarówno na treść rozstrzygnięcia, jak i uzasadnienia. Strona odwołująca się powinna pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że wniesione przez nią odwołanie, jeżeli nie okaże się skuteczne, spowoduje co najwyżej utrzymanie jej dotychczasowej sytuacji prawnej ustalonej zaskarżoną decyzją, w żadnym zaś wypadku nie doprowadzi do jej pogorszenia (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2022 r., II SA/G1 256/22 i WSA w Krakowie z dnia 9 marca 2021 r., II SA/Kr 1284/20). Ma to szczególne znaczenie, z uwagi na funkcję zewnętrzną, jaką pełni uzasadnienie decyzji administracyjnej, tzn. jego możliwy wpływ na postępowanie w innych sprawach, czy przed innymi organami (np. emerytalnymi). Wskazano, że przez ponad 1 rok prowadzono w sposób "krzyżowy" rozbudowaną kwerendę rejestrów elektronicznych oraz dokumentacji papierowej, dostępnej w różnych komórkach organizacyjnych i jednostkach (OPP w W., KP B. - Śródmieście, KP B. - F., KP B. - Wyżyny, KP B. - Szwederowo, KP w B. B., komórki KMP w B.: Wydział Kadr i Szkolenia, Wydział do Walki z Przestępczością Gospodarczą i Korupcją, Wydział Kryminalny, Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, Wydział Łączności i Informatyki, Zespół Ochrony Pracy, Zespół Kontroli Zespół ds. Ochrony Informacji Niejawnych oraz komórki KWP w B.: Wydział Kryminalny, Wydział Łączności i Informatyki). Z uwagi na wymóg zaistnienia szczególnego zagrożenia podczas wykonywania czynności, innego niż normalne następstwo służby, organ nie mógł poprzestać na ustaleniu i zliczeniu ilości służb, jak sugeruje wnioskodawca. Oznaczałoby to bowiem przyjęcie prezentowanego przez niego założenia, że do wystawienia żądanego zaświadczenia, wystarcza występowanie potencjalnego bądź jakiegokolwiek zagrożenia życia lub zdrowia policjanta. Wbrew jego twierdzeniom, organ I instancji każdorazowo analizował zgłaszane liczne wnioski dowodowe, nie ignorował ich, ale rzetelnie, z determinacją wyjaśniał ujawniane informacje i wykorzystywał do dalszych poszukiwań. Komendant Miejski P. w B. dochował w tym względzie należytej staranności, zapewniając stronie czynny udział i możliwość wypowiedzenia się. Kolejne etapy szeroko zakrojonego postępowania wyjaśniającego, w czasie którego niejednokrotnie powtarzano i zwiększano zakres analizy, nie przyniosły rezultatu oczekiwanego przez wnioskodawcę. Na obecnym etapie, po zgromadzeniu tak obszernego materiału i wykorzystaniu dostępnych środków dowodowych, ze względu na ekonomikę procesową, zasadne jest w ocenie organu II instancji podjęcie decyzji o zakończeniu procedury administracyjnej, mimo że nie dokonano sprawdzenia wszystkich informacji wskazywanych przez stronę w trakcie postępowania. Organ musi się ograniczyć do gromadzenia i weryfikowania wyłącznie materiału istotnego z punktu widzenia wydania decyzji merytorycznej, a nie wszelkich dowodów mogących istnieć w rzeczywistości - tak, jak żąda tego wnioskodawca (wszystkich notatek, teczek, list płac, etc.). Po dwukrotnym rozpatrzeniu dokumentacji przez obie instancje można stwierdzić, że następujące zdarzenia z udziałem wymienionego spełniają warunki określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z 2005 r. i aktów je poprzedzających: 25.04.2000 r., 12.06.2004 r., 17.05.2007 r., 03.09.2009 r., 23.04.2010 r. (wypadki w służbie); 19.08.2009 r. (sprawa III K 89/10) i 29.04.2017 r. (akcja pożarnicza, uznana na etapie odwoławczym). Zatem łączna ilość czynności operacyjno-rozpoznawczych to: w 2000 r. - 1. 2004 r. - 1. 2007 r. - 1, 2009 r. - 2. 2010 r. -1. 2017 r. - 1. Z kolei, ze względu na przestrzeganie zakazu reformationis in peius należy podtrzymać, że wnioskodawca uczestniczył w fizycznej ochronie osób przez 5 dni w 2014 r., 3 dni w 2015 r. i 15 dni w 2017 r., zgodnie z § 4 pkt 2 rozporządzenia z 2005 r. i aktów je poprzedzających (zatem wbrew zarzutowi strony, potwierdzono wykonywanie czynności ochronnych również w latach 2014-2015). Jak już wspomniano, wielu ze zdarzeń wskazanych przez wnioskodawcę nie udało się jednak potwierdzić mimo, że te same fakty sprawdzało pod różnym kątem i na podstawie różnych źródeł, kilka podmiotów. Zebrana dokumentacja, zdaniem organu II instancji, nie potwierdziła pełnienia przez wnioskodawcę służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu, w ściśle wymaganym wymiarze określonym w § 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia z 1995 r., z 2002r. oraz z 2005 r. Ilość zdarzeń/dni w danym roku służby, które można uznać za spełniające warunki ww. przepisów jest niewystarczająca i nie uprawnia do otrzymania żądanego zaświadczenia. Wykonywanie zadań na danym stanowisku służbowym, bez względu na to, czy jest to stanowisko usytuowane w służbie prewencyjnej, czy w kryminalnej i wykonywanie podczas jej pełnienia przypisanych zakresem czynności zadań i obowiązków, w ocenie organu odwoławczego nie jest jednoznaczne z pełnieniem służby w warunkach szczególnych. W skardze do Sądu J. P. wniósł o uchylenie orzeczenia organu odwoławczego w całości. Wskazał on, że w toku prowadzonych czynności wniósł o poszerzenie i uznanie okresu służby od dnia [...] sierpnia 1999 roku do dnia [...] marca 2005 roku jako okresu uprawniającego do podwyższenia o 0,5% wymiaru za każdy rok służby pełnionej zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 3 Ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji. Zdaniem skarżącego, postępowanie od samego początku było prowadzone w sposób nierzetelny i zmierzało do odmowy wydania zaświadczenia, bowiem dla osoby prowadzącej postępowanie najważniejsze było, aby w dołączonych notatkach służbowych znajdował się m.in. zapis, że nie stwierdzono żadnych zagrożeń - czyli taka służba nie powinna być zaliczona do podwyższenia emerytury. Taki wniosek został wskazany w notatce z dnia [...] stycznia 2023 roku. Skarżący wyjaśnił, że w jego notatkach służbowych dotyczących "nie stwierdzenia żadnych zagrożeń" miał na myśli to, że podczas tych czynności w danej chwili nie wystąpił żaden incydent. W tym zapisie chodziło o to, że np. podczas wykonywanych czynności nie stwierdzono obserwowania osoby ochranianej, nikt podejrzany nie obserwował nas jadąc za nami samochodem, nie ujawniono pozostawionych podejrzanych pakunków w pobliżu osoby ochranianej itp. Nie oznaczało to jednak, że podczas wykonywanych czynności operacyjno – rozpoznawczych, osoba ochraniana oraz funkcjonariusze ochraniający nie byli zagrożeni utratą życia bądź zdrowia. Już sam fakt, że ochraniał daną osobę powodował to, że zagrożenie było bardzo realne i ponadprzeciętne, bowiem warunkiem przyznania danej osobie ochrony jest realne i ponadprzeciętne zagrożenie utraty życia lub zdrowia. Zdaniem skarżącego, przy ochronie osób, realizacji zatrzymań osób lub konwojów osób istniało duże prawdopodobieństwo, że coś może się wydarzyć. W momencie podjęcia takich czynności występowało zagrożenie dla życia lub zdrowia. Natomiast według interpretacji organu I instancji, aby uznać służbę spełniającą warunek szczególnie zagrażający życiu i zdrowiu dany policjant musi zostać napadnięty lub musi ulec wypadkowi w służbie. W ocenie skarżącego podczas prowadzonego postępowania miała zastosowanie błędna interpretacja przepisów, a co z tym idzie ta interpretacja mogła być przekazana funkcjonariuszom, którzy dokonali sprawdzeń w dokumentach związanych z jego sprawą. Funkcjonariusze dokonujący sprawdzeń i udzielający odpowiedzi z różnych jednostek, w których pełnił służbę, kierowanych do organu, zajmują się na co dzień innymi zadaniami. W ocenie Skarżącego, tacy policjanci nie są przeszkoleni w sprawach dotyczących warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszom P.. Dodatkowo wskazał, że znaczna większość wykonywanych czynności służbowych znajduje się w jego notatnikach służbowych oraz notatkach służbowych i urzędowych, które znajdują się m.in. w materiałach postępowań przygotowawczych oraz w teczkach operacyjnych prowadzonych nie tylko przez niego, ale również przez innych funkcjonariuszy z Wydziałów, w których pracował. Z dokumentów, które zostały zgromadzone w sprawie, zdaniem skarżącego wynika, że nie sprawdzono wszystkich teczek. Odmówiono mu tego tłumacząc, że sprowadzałoby się to do nieograniczonego poszukiwania dokumentów. W ocenie Skarżącego, do sprawy dołączył to co mógł, podczas czynności naprowadzał organ, gdzie należy szukać dokumentów potwierdzających jego uczestnictwo w czynnościach, dzięki którym można by było wystawić odpowiednie zaświadczenie umożliwiające podniesienie emerytury. Skarżący stwierdził również, że nie było jego obowiązkiem gromadzenie tych dokumentów, zaś zaświadczenie potwierdzające okresy służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, powinno być wydane na podstawie dokumentów znajdujących się w teczce osobowej. Jednak takiej możliwości nie ma, bo nikt tym się nie przejmował i tego nie realizował. To powinno być wykonywane po przepracowanym każdym roku służby. W jego ocenie, nie było to dopilnowane i to nie chodzi tylko o jego osobę. Teraz jest problem ze znalezieniem tych dokumentów po tylu latach. W toku wykonywanych czynności służbowych uczestniczył w różnych realizacjach spraw operacyjnych, które były prowadzone przez różnych funkcjonariuszy i dlatego takie dokumenty znajdują się w ich teczkach. Są to dokumenty niejawne, które gromadzi się w teczkach: Operacyjnego Sprawdzenia, Operacyjnego Rozpoznania, Rozpracowania Operacyjnego, a po zmianie przepisów, w teczkach Sprawy Operacyjnej, Rozpracowania Operacyjnego, jak również teczkach Spraw Poszukiwawczych. Skarżący wskazał, że w swojej służbie bardzo często wykonywał czynności związane z osobami poszukiwanymi, w tym bezpośrednim zatrzymywaniem takich osób na terenie podległym Komendzie Miejskiej P. w B.. Szczegółowy opis tych spraw, realnych zagrożeń znajduje się w teczkach poszukiwawczych prowadzonych w Komendzie Miejskiej P. w B. oraz jednostkach podległych, teczki te prowadzili wyznaczeni funkcjonariusze zajmujący się tematyką poszukiwań. W każdym takim przypadku była dokonywana analiza zagrożeń i skoro danej osobie była przyznana ochrona całodobowa, oznaczało to, że ta osoba jest bardzo zagrożona utratą życia bądź zdrowia, a co za tym idzie funkcjonariusze biorący udział w takich czynnościach są również narażeni na utratę życia bądź zdrowia i to w stopniu znacznym niż podczas codziennej, rutynowej służby. Dodatkowo, zdaniem Skarżącego, z jego doświadczenia wynika, że nie każdej osobie, która wnioskowała o ochronę była ona przyznawana, do tego musiały być spełnione odpowiednie przesłanki, w szczególności zadania realizowane w związku z ustawą z dnia [...] listopada 2014 roku o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka. Za każdym razem, przed przystąpieniem do ochrony osoby, były przeprowadzane odprawy, na których przekazywano występujące realne zagrożenia związane z ochroną, dodatkowo wyposażeniem obowiązkowym były kamizelki kuloodporne, które mieliśmy mieć ubrane na sobie przez całą służbę, wielokrotnie były to służby 12 godzinne. Skoro odprawiający polecał zakładać kamizelki kuloodporne po odprawie, przed wyjazdem z komendy, świadczyło to o olbrzymim zagrożeniu dla osób, które ochranialiśmy jak również dla funkcjonariuszy, którzy w tej ochronie uczestniczyli. W ramach ochrony realizował Zarządzenie nr [...] KGP z dnia [...].04.2015 roku w sprawie metodyki wykonywania przez P. zadań w zakresie udzielania ochrony i pomocy pokrzywdzonym i świadkom oraz innym osobom zagrożonym zamachami na życie lub zdrowie. W notatce służbowej z dnia [...] kwietnia 2023 roku wskazano, że jego osoba przewija się w wykazach i notatkach zawartych w teczkach Programu Ochrony i Teczce Ochrony Osób z lat 2016 - 2017, a on uczestniczył w tych programach w latach 2014 - 2017. Skarżący dostarczył tylko część notatek do postępowania, część notatek była sporządzana przez innych funkcjonariuszy z którymi pełnił służbę. Stwierdzenie, że w trakcie trwania programów w latach 2016 - 2017 nie odnotowano wydarzeń nadzwyczajnych świadczy o wzorowym prowadzeniu tych działań przez poszczególnych funkcjonariuszy, a nie o tym, czy istniało zagrożenie dla ich życia lub zdrowia przy wykonywaniu czynności służbowych. Czym innym jest np. wypadek w służbie i ewentualne odszkodowanie w postaci uszczerbku na zdrowiu, a czym innym jest realne zagrożenie utraty życia lub zdrowia funkcjonariusza podczas wykonywania czynności związanych m.in. z ochroną osoby. Istnieje znaczna różnica pomiędzy potencjalnym zagrożeniem dla funkcjonariusza w związku ze służbą w P., a realnym niebezpieczeństwem utraty życia lub zdrowia funkcjonariusza. W Postanowieniu Nr [...] Komendanta Miejskiego P. w B. z dnia [...] stycznia 2024 roku o odmowie wydania zaświadczenia organ stwierdził, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego dokonano kwerendy 12 teczek dotyczących Programu Ochrony i Pomocy dla pokrzywdzonych i świadków pod kątem jego uczestnictwa. Wskazano, że był ujęty w wykazach osób biorących udział w programach ochrony, wykazano również notatki służbowe przez niego sporządzone z czynności operacyjno -rozpoznawczych, co świadczy zdaniem skarżącego o tym, że przy każdej służbie związanej z ochroną osób były wykonywane czynności operacyjno - rozpoznawcze i tak należałoby je zakwalifikować, jeżeli chodzi o ilość. Skarżący wskazał, że aby otrzymać wymagane zaświadczenie służące podniesieniu emerytury wystarczy 6 takich czynności w ciągu roku, a on tyle miał, jednak w postępowaniu w I instancji nie zdołano zliczyć ilości takich służb. Na stronie 10 wymieniono jedynie, że w tomie 3 znajdują się jego notatki oraz, że w teczkach Programu ochrony RTO XXIV 2 i 3 znajdują się kolejne notatki. Łącznie znajduje się tam 19 jego notatek, jednakże w wyszczególnieniu notatek z dnia 2,3,6,7,9,10 jest podany tylko rok 2017, bez podania miesiąca, także nastąpił jakiś błąd. Na stronie 16 organ stwierdził, że mając na uwadze powyższe, pomimo że w trakcie czynności ochronnych nie odnotowano żadnych zdarzeń mających wpływ na bezpieczeństwo to należy uznać, że udzielając ochrony fizycznej w poszczególnych dniach pełniona służba była w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, bowiem w trakcie wykonywania tych czynności istniało ryzyko zagrożenia życia i zdrowia z uwagi na fakt, że ochroną objęte były osoby, które były zagrożone zamachami na ich życie i zdrowie. Na stronie 15 stwierdzono, że był ujęty na wykazach osób biorących udział w programach ochrony i wskazano moje notatki służbowe z wykonywanych przeze mnie czynności operacyjno - rozpoznawczych, czyli faktycznie potwierdzono, że takowe wykonywał. Zdaniem skarżącego, nie uwzględniono w ogóle czynności operacyjno - rozpoznawczych wykonywanych w 2016 roku. Znaczna część z nich jest ujęta w notatkach, niekoniecznie sporządzanych przez jego osobę, w teczkach dotyczących Programu Ochrony i Pomocy dla pokrzywdzonych i świadków oraz segregatorach z tym związanych. W dokumentach tych są zawarte czynności operacyjno - rozpoznawcze wykonywane w stosunku do tych osób. W przypadku uzyskania co najmniej 6 takich czynności w danym roku powinno to być zaliczone do otrzymania stosownego zaświadczenia. Ilościowo zliczono to dopiero po złożeniu zażalenia w postępowaniu w II instancji. Jednakże skarżący uważa, że nie policzono wszystkich wykonywanych przez niego czynności operacyjno -rozpoznawczych, ponieważ w 2017 roku uczestniczył 15 razy w takich czynnościach, przy wymogu (podejmowania czynności co najmniej 6 razy w ciągu roku czynności operacyjno -rozpoznawczych lub dochodzeniowo śledczych albo interwencyjnych w celu ochrony osób), czyli to powinno być zaliczone do wydania zaświadczenia o okresie służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok. Skarżący od początku wskazywał, gdzie należy tego szukać m.in. w teczkach ochrony osób, segregatorach. Wbrew temu co stwierdza organ, skarżący oświadczył, że nie żądał sprawdzania dokumentacji w postaci wszystkich notatek czy teczek, lecz ograniczył się tylko do tej dokumentacji, w której znajdują się jasne dowody na to, że jest uprawniony do otrzymania odpowiedniego zaświadczenia, które umożliwi podniesienie emerytury. Organ wskazał, że wystąpiono do Naczelnika Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej P. w B. o udostępnienie kopii notatek z podejmowanych przeze niego czynności, jednak zdaniem skarżącego, warto by było wystąpić również o kopie notatek z tych czynności z jego udziałem, ale sporządzanych przez innych funkcjonariuszy. Wówczas ilość wykonywanych przeze niego czynności znacznie by się zwiększyła. W tych jak ustalił organ 12 teczkach dotyczących Programu Ochrony i Pomocy dla pokrzywdzonych i świadków znajdują się ważne informacje dotyczące ilości tych czynności, a nie wszystkie zostały prawidłowo przez organ zliczone. W celu ułatwienia zliczenia wykonywanych czynności, już w pierwszym raporcie skarżący wskazał organowi wykonywane czynności operacyjno - rozpoznawcze, w których brał udział. Wskazane czynności nadawały się do zaliczenia jako wykonywane w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Do tego zostały załączone notatki, które potwierdzały wykonywanie takich czynności. Jednakże nie są to wszystkie czynności, które wykonywał skarżący w szczególnych warunkach, resztę powinien ustalić organ I instancji, którego naprowadzał, gdzie ma szukać tych dokumentów. Te czynności są zawarte również w innych notatkach, które były sporządzane przez innych funkcjonariuszy. Dopiero organ II instancji dokonał zliczenia ilości wykonywanych czynności, jednakże wskazując błędną liczbę tj. zaniżoną. Zdaniem skarżącego, nie jest ona tożsama z początkową ilością wymienionych przez niego wykonywanych czynności, na etapie zainicjowania postępowania administracyjnego. W decyzji [...] z dnia [...] kwietnia 2024 roku wydanej przez Komendanta Policji, zdaniem skarżącego, nie uwzględniono w ogóle wykonywanych czynności, gdy pełnił służbę w Sekcji do walki z Przestępczością Samochodową Komendy Miejskiej P. w B.. Skarżący wyjaśnił, że w tej formacji służył od dnia [...] kwietnia 2005 roku do dnia [...] września 2007 roku. Każdą pełnioną służbę opisywał w notatniku służbowym, z uwagi na ilość tych służb, notatników było bardzo dużo. W notatnikach były udokumentowane czynności oraz realizacje np. do jakich planów, czy teczek operacyjnych były wykonywane. Na tej podstawie można było dokonać analizy wskazanych dokumentów, w których byłyby wpisane szczegóły dotyczące zagrożeń dla życia i zdrowia oraz czynności do jakich grup przestępczych były one prowadzone, a to umożliwiłoby zliczenie tych czynności i ewentualne zakwalifikowanie ich do możliwości podniesienia emerytury. Nie znaleziono, a co za tym idzie nie uwzględniono dwóch poważnych zdarzeń dotyczących użycia broni palnej przez H. C. i czynności mających związek z opisywanymi czynnościami dotyczącymi obserwacji samochodu m - ki Audi. W ocenie skarżącego, każda czynność ma znaczenie i nie można tego pomijać. Nie uwzględniono również przebiegu służby w Referacie Konwojowo Ochronnym Komendy Miejskiej P. w B., jak również szeregu innych czynności operacyjno - rozpoznawczych, które mogłyby być przydatne do ewentualnego podniesienia emerytury. Skarżący stwierdził również, że zastanawiający jest fakt, iż to on dostarczył organowi 14 notatek potwierdzających wykonywane czynności służbowe w 2017 roku, do tego wyróżnienie nagrodą w związku z akcją pożarniczą, która została uznana dopiero na etapie odwoławczym. I tylko to zostało wyszczególnione. Nic więcej organowi w 2017 roku nie udało się ustalić, gdzie - jak skarżący przedstawiał -to nie on, po czynnościach sporządzał dokumentację służbową. Łączna ilość tych czynności to 15 razy. Zdaniem skarżącego na jakość wykonanych czynności w formie postępowania administracyjnego miało wpływ jego odwołanie się od Rozkazu Personalnego NR [...] z dnia [...] marca 2018 roku, gdzie z dniem [...] marca 2018 roku chciano go zwolnić z zajmowanego stanowiska detektywa Zespołu Operacyjno - Rozpoznawczego Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej P. w B. i z dniem [...] kwietnia 2018 roku mianować na stanowisko detektywa Zespołu Operacyjno - Rozpoznawczego Wydziału Kryminalnego Komisariatu P. B. F.. Skarżący podkreślił, że swoją pracę wykonywał z zaangażowaniem, w sposób zgodny z przepisami. O jego zaangażowaniu może świadczyć ilość wypracowanych nadgodzin oraz niewykorzystanych urlopów w tamtym okresie. Kolejną sprawą były wykonywane czynności wobec ówczesnego jego przełożonego nadkom. D. G., przez Sekcję Psychologów KWP w B. oraz Wydział Kontroli Komendy Miejskiej P. w B.. W związku z powyższym, od marca 2018 roku skarżący nie został wyróżniony żadną nagrodą za realizację spraw, ponadto nie otrzymał specjalnego dodatku motywacyjnego, a po złożeniu raportu w tej sprawie do Komendy Policji otrzymał odpowiedź z Komendy Miejskiej P. w B., że nie uzyskał wyższej grupy zaszeregowania, zaś w dniu [...] czerwca 2022 roku otrzymał decyzję nr [...] od Komendanta Policji Fk.[...].84.2022.ASW, na podstawie której odmówiono mu świadczeń odszkodowawczych w związku z chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby wskazaną w pkt. 1 orzeczenia z dnia [...] marca 2022 roku, gdzie Kujawsko - P. Rejonowa Komisja Lekarska MSWIA w B. ustaliła, iż doznał uszczerbku na zdrowiu. W chwili obecnej w tej sprawie toczy się postępowanie sądowe. W odpowiedzi na skargę organ, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę jako bezzasadną należało oddalić. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji/postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli, decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a). W przeciwnym razie, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Na wstępie należy podkreślić, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i w znacznym stopniu odformalizowanym. Zostało ono uregulowane w przepisach działu VII (art. 217 i nast.) K.p.a. a jego istotą jest wyłącznie urzędowe poświadczenie istniejącego stanu prawnego lub faktycznego. Zgodnie z art. 218 § 1 K.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a. (gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego), organ administracji obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z przepisu tego wynika zatem jednoznacznie, że obowiązek wydania zaświadczenia wiąże się z prowadzeniem przez organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Nie może zatem organ w ramach tego postępowania kreować nowych faktów i okoliczności. Zaświadczenie jest urzędowym potwierdzeniem istnienia określonego stanu prawnego lub faktów, a przy jego pomocy organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy (vide: Z. Kmieciak: Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalenia i weryfikacji jego treści, Państwo i Prawo z 2004 r., nr 10, s. 58). Organ administracji publicznej wydając zaświadczenie, działa zatem tylko w granicach określonych wskazanymi przepisami. Jego działanie jest uzależnione od tego, czy i jakie rejestry, ewidencje lub inne dane są w jego posiadaniu i jakie zawierają treści. Zaświadczenia nie są aktami administracyjnymi, lecz czynnościami faktycznymi. Nie stanowią one oświadczeń woli, lecz są oświadczeniami wiedzy i nie mają charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Nie ma także charakteru interpretacyjnego, jak i nie kształtuje w sposób jednostronny, władczy sytuacji prawnej podmiotu żądającego jego wydania. Istotą zaświadczenia wydawanego na podstawie ww. przepisów jest potwierdzenie pewnego stanu rzeczy - faktów albo stanu prawnego, którego istnienie jest niewątpliwe, niesporne i wynika z prowadzonej przez dany organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z kolei zgodnie z art. 219 K.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Postanowienie to wydawane jest poza ramami ogólnego postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 218 § 2 K.p.a., organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Wprawdzie w doktrynie przyjmuje się, że do postępowania w sprawach zaświadczeń mają odpowiednie zastosowanie przepisy K.p.a., w tym przepisy o dowodach, to jednak z uwagi na treść art. 218 § 1 i § 2 K.p.a., organ nie ma obowiązku wydawania zaświadczeń na podstawie wszystkich dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Postępowanie wyjaśniające w sprawie o wydanie zaświadczenia, może być przeprowadzone jedynie w koniecznym zakresie, a taka regulacja modyfikuje zasady postępowania dowodowego ustalone w K.p.a. Występujący w tym przepisie zwrot "w koniecznym zakresie" wyraźnie wskazuje na ograniczenie ram postępowania dowodowego w stosunku do zakreślonych w art. 75-86 K.p.a. Postępowanie wyjaśniające, prowadzone na podstawie art. 218 § 2 K.p.a. polega bowiem na zbadaniu stanu faktycznego i prawnego z wykorzystaniem środków dowodowych, jednakże nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie dla usunięcia wątpliwości, co do znanych, bo istniejących już faktów lub praw. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w przywołanym przepisie spełnia tylko pomocniczą rolę w ustaleniu treści zaświadczenia, bo główną rolę art. 218 K.p.a. przypisuje danym wynikającym z ewidencji, rejestru, wykazu, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalanych innymi technikami, a będących w posiadaniu organu. Zaświadczenie jest dokumentem urzędowym, mogącym stanowić dowód w rozumieniu przepisów procesowych, za którym przemawia prawne domniemanie prawdziwości zawartych w nim informacji. Jeżeli informacje, których potwierdzenia żąda strona ubiegająca się o wydanie zaświadczenia budzą wątpliwości organu, nie może on w sposób arbitralny przesądzać w formie zaświadczenia tych wątpliwych kwestii (por. wyrok NSA z 4 lutego 2012r. o sygn. akt II OSK 2284/10, J. Lang, Zaświadczenie w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Organizacja, Metody, Technika 1983 r., nr 2, str. 14). Wydawanie zaświadczeń oparte jest zatem co do zasady, na posiadanych przez organ danych. W wyroku z 27 października 2015 r. o sygn. akt I OSK 674/14 NSA podkreślił, że celem postępowania wyjaśniającego jest zbadanie okoliczności wynikających już z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych, jak też wyjaśnienie, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się zainteresowany. Postępowanie to ma na celu usunięcie wątpliwości, co do znanych, bo istniejących już faktów, czy stanu prawnego. Nie jest dopuszczalne dokonywanie w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych nie wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (por. wyroki NSA z 15 stycznia 2014 r. o sygn. akt I OSK 1518/12, z 28 sierpnia 2013 r. o sygn. akt I OSK 605/12, wyrok NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 1778/11). Możliwość prowadzenia postępowania wyjaśniającego nie może być rozumiana jako "tworzenie" na etapie postępowania o wydanie zaświadczenia podstawy do wystawienia zaświadczenia. Niedopuszczalne jest zatem kompletowanie w tym postępowaniu materiału dowodowego mającego służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści. Regulacja dotycząca wydawania zaświadczeń znajduje pełne zastosowanie w postępowaniu o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez funkcjonariusza P. w warunkach szczególnie zagrażających jego zdrowiu i życiu. Art. 218 § 1 K.p.a. wyraźnie koresponduje z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu (...) oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 r., poz. 2373 ze zm.). Prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie zaświadczenia uprawniającego do podwyższenia emerytury brano pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 roku, sygn. akt U/12/13 (OTK-A 2014/5/56, Dz. U. z 2014 r. poz. 736). Trybunał Konstytucyjny orzekł, że § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) w zakresie, w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia jest niezgodny z art.15 ust.6 w związku z ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy oraz z art. 92 ust.1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu powyższego wyroku Trybunał stwierdził, że Rada Ministrów była uprawniona do przykładowej egzemplifikacji w rozporządzeniu ustawowego pojęcia warunków "szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu" oraz określenia szczegółów realizacji tego wymogu podwyższenia emerytury mając na uwadze ustawowe wytyczne. Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że słowo "bezpośrednie" z § 4 pkt 1 rozporządzenia z 2005 r. nie stanowi merytorycznego rozwinięcia przysłówka "szczególnie" z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Pierwszy odnosi się bowiem do relacji kauzalnej między czynnościami funkcjonariusza a zagrożeniem, drugi zaś dotyczy kwalifikacji merytorycznej zagrożenia. Zwrot "bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia" dotyczy związku przyczynowo - skutkowego i nakazuje adresatom § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z 2005 r. odwołać się do konkretnej koncepcji związku przy określaniu, czy został spełniony ustawowy warunek podwyższenia emerytury. Natomiast zwrot "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" odnosi się do kwalifikacji zagrożenia per se, rozumianej jako stwierdzenie istnienia zagrożenia innego niż normalne następstwo pełnienia służby, przy założeniu, że w jej istotę wpisane jest ryzyko zagrożenia życia i zdrowia. Z perspektywy ustawowej regulacji ważne jest, aby zagrożenie nie było normalnym następstwem służby, ale miało charakter wyjątkowy. W pojęciu "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" mieszczą się takie zdarzenia, które mogą mieć miejsce w czasie pełnionej służby, choć nie pozostają w bezpośrednim związku przyczynowym z czynnościami podejmowanymi przez funkcjonariusza lub jego osobą. Zakwestionowany przepis wymaga natomiast aby zagrożenie nie tylko miało charakter "szczególny", ale również, aby pozostawało w ściśle określonej ("bezpośredniej") relacji kazualnej z czynnościami funkcjonariusza. Uprawnienia do takiego dookreślenia ustawowego warunku podwyższenia emerytury nie sposób natomiast wywieść z art. 15 ust. 6 w związku z ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Trybunał Konstytucyjny stwierdził zatem, że wprowadzenie w rozporządzeniu RM z 2005 r. kryterium "bezpośredniości" doprowadziło do zawężenia ustawowego wymogu podwyższania emerytury. Podkreślił, że prawodawca formułując warunki podwyższenia emerytury, różnicuje znaczenie słów: "szczególnie" i "bezpośrednie". Drugie zostało wyraźnie zastrzeżone na określenie relacji kauzalnej (art. 15 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy). Zakładając racjonalność prawodawcy nie ma podstaw do zacierania różnicy między art. 15 ust. 2 pkt 1 i 2a pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. W tym zaś kontekście istotne jest również to, że z uwagi na przedmiot ustawowej regulacji, której celem jest zagwarantowanie czytelnych kryteriów podwyższenia emerytury, a tym samym operacjonalizacja art. 67 ust. 1 Konstytucji RP, nie może ona podlegać wykładni zawężającej. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu w okresie od [...] sierpnia 1999 r. do [...] sierpnia 2000 r. oraz od [...] sierpnia 2000r. do [...] października 2020 r. Organy policji ze szczególną starannością dokonały analizy dostępnych dokumentów z powyższego okresu służby skarżącego i nie stwierdziły, aby pełnił on służbę w warunkach, które uzasadniały podwyższenie emerytury w wymiarze i liczbie wymaganej do uzyskania tego świadczenia . W ramach prowadzonego postępowania, wbrew zarzutom skargi, organy ustaliły jakiego rodzaju ewidencje i rejestry mogą zawierać podlegające badaniu dane. Nie stanowią takich zbiorów notatki funkcjonariusza czy treści nowo tworzone w oparciu o inne dokumenty, ani efekty przesłuchania ewentualnych świadków. Organ I instancji zwrócił się do właściwych jednostek, w których skarżący pełnił służbę o przeprowadzenie kwerendy dokumentów będących w ich dyspozycji i dokonanie analizy pod kątem występowania okoliczności uzasadniających wniosek skarżącego. W ocenie Sądu, organom P. nie można postawić zarzutu pobieżnego i niestarannego rozpatrzenia wniosku skarżącego pod kątem zakwalifikowania zapisów dokumentów do postaci wykonywania przez skarżącego zadań mających charakter "szczególnie zagrażających zdrowiu i życiu". Za trafne należy uznać wnioski organu, wywiedzione po analizie zbadanych dokumentów, że skarżący w trakcie wykonywania obowiązków służbowych nie pełnił służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury z uwagi na podejmowanie czynności w sytuacjach, w których istniało szczególne zagrożenie jego życia lub zdrowia w wymiarze czasowym i ilościowym (konkretnej liczby zdarzeń) uzasadniającym podwyższenie emerytury. W toku postępowania nie potwierdzono podejmowania przez skarżącego co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno - rozpoznawczych lub dochodzeniowo - śledczych albo interwencyjnych w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, jak również nie potwierdzono aby ww. uczestniczył, co najmniej przez 30 dni w ciągu roku, w fizycznej ochronie osób lub mienia w warunkach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Organ drobiazgowo prześledził przebieg służby skarżącego, jej charakter i rodzaj podejmowanych interwencji i wykonywanych zadań wskazując, że z akt tych nie wynika, aby zadania przypisane do zajmowanych przez stronę stanowisk, zadań czy poleceń były realizowane w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w wymaganym okresie i ilości. Realizowanym przez skarżącego czynnościom służbowym wynikającym z zakresu przydzielonych zadań i obowiązków nie można było przypisać charakteru zdarzeń wyjątkowych dla służby w P.. Przede wszystkim takie opisy nie znalazły się w zgromadzonej i sprawdzanej dokumentacji. Częściowo uwzględnione zapisy nie obejmowały swym zakresem ilości przypadków i odpowiedniego wymiaru czasowego do uzyskania dokumentu, którego oczekiwał skarżący np. w zakresie ochrony osób. Jednocześnie, sam fakt ochrony określonych osób nie może automatycznie oznaczać szczególnego zagrożenia, gdyż ochrona osobista np. prezydenta jest procedurą rutynową. Wprawdzie organ I instancji część czynności zakwalifikował jako spełniające przesłankę szczególnego zagrożenia życia i zdrowia i organ odwoławczy z uwagi na zakaz reformationis in peius nie mógł skutecznie ich zakwestionować lecz biorąc pod uwagę konieczny wymiar czasowy czy ilościowy czynności o takim charakterze nie uzasadniał wydania zaświadczenia. W ocenie Sądu, organy policji przeprowadziły prawidłowo postępowanie zmierzające do ustalenia, czy skarżący faktycznie pełnił służbę w warunkach, o których w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji (...). Przeprowadzono szczegółową kwerendę dokumentów dotyczących służby skarżącego, analizowano dostępne dokumenty, zachowane w różnych jednostkach organów policji, w których skarżący pełnił służbę i wykonywał opisane zadania, a ich wynik nie wskazuje, aby wnioskodawca pełnił służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. W wyniku dokonanych czynności organy potwierdziły opisane zadania i ich wymiar z punktu widzenia wystąpienia zdarzeń i charakteru zadań z udziałem strony, wskazującego na wystąpienie szczególnego zagrożenia jego życia lub zdrowia w toku podejmowanych czynności służbowych. Nie został jednak spełniony wymóg czasowy czy ilościowy uzasadniający zaliczenie do kwalifikowanej postaci zagrożenia dla życia lub zdrowia. Jest ona określona jako postać szczególnego zagrożenia. Na gruncie wymienionych regulacji niewątpliwie taka kwalifikacja budzi pewne wątpliwości i stwarza duże utrudnienie, gdyż zawiera element ocenny, a zaświadczenie jest odzwierciedleniem zapisów zawartych w posiadanych ewidencjach, rejestrach i danych, które co do zasady zawierają zapisy faktów a nie ich interpretacji. W tych okolicznościach, z uwagi na specyfikę trybu pozyskiwania danych jako zaświadczenia, ewentualna ocena powinna zawierać postać pierwotnego zapisu a więc wynikać z dokumentów, które są sprawdzane. Takich natomiast nie stwierdzono, opierając się głównie na skutkach zdarzeń w których uczestniczył skarżący. W rozstrzyganej sprawie organy prawidłowo przyjęły, że warunkiem uznania, że funkcjonariusz uczestniczył w działaniach uprawniających do podwyższenia emerytury jest wystąpienie warunków szczególnie zagrażających jego życiu lub zdrowiu, przy założeniu, że zagrożenie takie musi być realne, rzeczywiste, wprost wynikające, a nie jedynie potencjalne czy dające się przewidzieć oraz, że nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, lecz ma być obiektywne i konkretne. W sprawie organy analizowały akta osobowe strony i zachowaną dokumentację pod kątem udziału skarżącego w zdarzeniach zagrażających życiu lub zdrowiu (bez wymogu bezpośredniości) i ustalono, że takich zdarzeń w okresie służby skarżącego nie było w wymiarze pozwalającym na wydanie zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu w okresie od dnia [...] sierpnia 1999 roku do dnia [...] sierpnia 2000 roku oraz od dnia [...] sierpnia 2000 roku do dnia [...] października 2020 roku. Służba w P. zawsze wiąże się z potencjalnym ryzykiem dla zdrowia i życia funkcjonariuszy, nawet gdy pełnione czynności służbowe są tego rodzaju, że jakiekolwiek zagrożenie dla zdrowia lub życia jest wykluczone lub jest mało prawdopodobne. Trzeba pamiętać, że istotą każdej służby jest dyspozycyjność i podporządkowanie rozkazom przełożonych. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zagwarantowanie wyższych świadczeń emerytalnych w związku potencjalnym zagrożeniem jakie niesie za sobą służba, nie istniałaby potrzeba wydawania rozporządzenia określającego warunki służby uzasadniające podwyższenie emerytury, gdyż z racji specyfiki samej służby każdemu przysługiwałoby wyższe świadczenie emerytalne. W ten typ zagrożeń wpisują się incydenty, które zostały wymienione w przypadku zdarzeń naruszenia nietykalności cielesnej. Organy policji dokonały analizy wszelkiej dostępnej dokumentacji dotyczącej służby skarżącego i nie stwierdziły, żeby brał udział w działaniach uprawniających do podwyższenia emerytury, dla których przesłanką jest wystąpienie warunków szczególnie zagrażających jego życiu lub zdrowiu. Powyższa ogólna konstatacja nie jest równoznaczna z tym, że w toku swojej służby skarżący rzeczywiście nie uczestniczył w zdarzeniach o jakich mowa w § 4 rozporządzenia RM z 2005 r. ale w przewidzianym w nim rozmiarze, z uwagi na brak stosownej dokumentacji organ nie może faktów tych potwierdzić w uproszczonym trybie w postaci żądanego przez stronę zaświadczenia. Skarżący może dowodzić swoich racji wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi w postępowaniu przed sądem powszechnym w sprawie o podwyższenie emerytury z tytułu służby pełnionej w szczególnych warunkach (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2017 r. o sygn. akt. I OSK 2554/16). W uproszczonym postępowaniu o wydanie zaświadczenia, dowody dostępne w postępowaniu przed sądem powszechnym, np. dowód z zeznań świadków nie mogły zostać przeprowadzone. Jak to bowiem zostało zaznaczone powyżej, w uproszczonym postępowaniu nie można żądać od organu, aby potwierdził fakty, które nie wynikają wprost z posiadanej przez niego dokumentacji. Dlatego zawarte w skardze zarzuty dotyczące braków w zakresie materiału dowodowego są chybione. Środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach jest zaświadczenie sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy Policji (§ 14 ust. 1 pkt 3 rozp). W niniejszej sprawie organ prawidłowo odmówił wydania zaświadczenia wskazując, że żadne dane, którymi dysponował i które przedstawił, nie pozwalały na jego wydanie. Kontrola sądowa nie wykazała naruszenia zasady praworządności, zaufania, przekonywania. Rozstrzygnięcia organów oparte są na konkretnych przepisach prawa i poparte rzeczową argumentacją z odniesieniem się do sytuacji strony. Reasumując Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że z dokumentacji znajdującej się w organach policji nie wynika, aby skarżący pełnił służbę w warunkach określonych w ww. rozporządzeniu, uzasadniających podwyższenie emerytury i dlatego organy policji trafnie odmówiły wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art.151 p.p.s.a., oddalił skargę. Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.