II SA/Bd 659/21

WyrokWSA w Bydgoszczy2021-12-07

Skład orzekający: Anna Klotz, Joanna Janiszewska-Ziołek, Mariusz Pawełczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania naprawczego w sprawie samowoli budowlanej jest uzasadnione, gdy roboty zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, pod nadzorem osób z uprawnieniami i na podstawie projektu budowlanego, mimo braku wymaganego pozwolenia na budowę?
Ratio decidendi
Umorzenie postępowania naprawczego w sprawie samowoli budowlanej jest uzasadnione, gdy roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, pod nadzorem osób z uprawnieniami i na podstawie projektu budowlanego, a organ administracji stwierdził brak podstaw do nałożenia obowiązku wykonania robót w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. W takiej sytuacji postępowanie staje się bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa zaskarżyła decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie przebudowy lokalu mieszkalnego. Organ I instancji umorzył postępowanie, uznając, że roboty wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną i projektem, pod nadzorem osób z uprawnieniami, co wykluczało nałożenie obowiązku wykonania robót w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy utrzymał tę decyzję, wskazując na zastosowanie przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu po zmianach z 2020 r. i stwierdzając, że roboty wykonano w warunkach samowoli budowlanej, ale brak było podstaw do nałożenia obowiązku ich legalizacji. Skarżąca zarzuciła m.in. błędne ustalenia faktyczne, naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego oraz naruszenie Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie Sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] we [...] na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przebudowy lokalu mieszkalnego oddala skargę. 1. Decyzją z dnia [...] lutego 2021r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego M. [...] działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020r., poz. 256 ze zm. – dalej "k.p.a.") umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że po przeprowadzeniu kontroli w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] we [...] oraz po zebraniu materiału dowodowego ustalono, że roboty budowlane zostały wykonane bez pozwolenia organu architektoniczno-budowlanego. Z przedłożonych dokumentów wynikało, że roboty wykonano zgodnie ze sztuką budowalną, pod nadzorem osób z odpowiednimi uprawnieniami oraz na podstawie projektu budowlanego, zatem nie było podstaw, aby nałożyć na inwestora obowiązku wykonania robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. 2. Odwołanie od powyżej decyzji wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "L. P." we [...] (dalej: SM/skarżąca/storna) podnosząc m.in., że organ bezpodstawienie stwierdził, że nie było podstaw aby nałożyć na inwestora obowiązku wykonania robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1 pkt Prawa budowlanego. 3. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2021r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ w pierwszej kolejności przywołał stan faktyczny sprawy oraz powołując się na art. 25 ustawy z dnia [...] lutego 2020r. o zmianie ustawy Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020r., poz. 471) wskazał, że w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia [...] lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu po [...] września 2020r. Dalej organ wskazał, że roboty wykonane przez inwestora w 2011r. zostały wykonane z naruszeniem art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. W tym zakresie organ wyjaśnił, że o tym, kiedy roboty budowlane nie wymagały wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę decydowała treść art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego (w brzmieniu do [...] września 2020r., tj. obowiązującego w dacie wykonania robót budowalnych), a wymieniony w tym przepisie katalog robót budowlanych, zwolnionych z uzyskania pozwolenia na budowę, nie obejmował przedmiotowych prac. Inwestor nie wystąpił do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej o pozwolenie na budowę, a zatem wykonał inwestycję w warunkach samowoli budowlanej. Natomiast znowelizowane przepisy Prawa budowlanego, które obowiązują po [...] września 2020r., w odniesieniu do robót budowlanych polegających na przebudowie instalacji gazowej, jak i na poszerzeniu otworów wejściowych w ścianach nośnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego, nadal wskazują, że przed ich rozpoczęciem należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę, gdyż nie zostały zwolnione z tego obowiązku art. 29 ust. 3 i ust. 4 znowelizowanej ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy wskazał również, że prowadzone z urzędu postępowanie naprawcze może doprowadzić do wydania jednej z kilku decyzji, o jakich mowa w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Natomiast w przypadku stwierdzenia braku przesłanek do ich wydania, organ powinien umorzyć postępowanie naprawcze jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Podzielając stanowisko organu I instancji organ odwoławczy stwierdził, że z analizy materiału dowodowego wynika, że roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, pod nadzorem osób z odpowiednimi uprawnieniami oraz na podstawie projektu budowlanego, zatem nie ma podstaw, aby nałożyć na Inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W konsekwencji postępowanie winno zostać umorzone. 4. W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. [...] z dnia [...] lutego 2021r. W uzasadnieniu SM odnosząc się do ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji wskazała, że błędnie wskazano m.in., że inwestor przedłożył oświadczenie kierownika budowy M. Z. z którego wynika, że prace budowlane zostały wykonane zgodnie z projektem. W tym zakresie skarżąca podniosła, że prace budowalne zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nie wyjaśniono kto i na jakiej podstawie tego "kierownika" powołał skoro na kierownika budowy powołuje się osobę z odpowiednim zakresem uprawnień budowlanych w przypadku realizacji budowy opisanej w decyzji o pozwoleniu na budowę. Dalej strona podniosła, że w projekcie budowlanym wskazano, iż jako nadproża nad poszerzonymi otworami w ścianach nośnych należy zastosować "belki stalowe dwuetowe oparte na ścianach", tymczasem podczas kontroli stwierdzono, że zamontowano belki nadprożowe L-19 co stanowi samowolną zmianę projektu. Ponadto podczas kontroli organ nie potwierdził nawet tego czy poszerzone otwory w salonie oraz kuchnio-jadalni odpowiadają rozpiętości otworów projektowanych. Zdaniem SM przedłożony przez inwestora protokół technicznego odbioru z dnia [...] lipca 2011r. nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie, albowiem nie istnieje podstawa prawna według której samozwańczy członkowie tej "komisji" mogliby dokonać faktycznego odbioru technicznego. Skarżąca wskazał również, że dążąc do bezprawnego zalegalizowania samowoli budowlanej, nie zwrócono uwagi na to, jaki był powód, dla którego inwestorzy dysponując protokołem z [...] lipca 2011r., według K-P WINB, ówczesnemu, mało kompetentnemu Zarządowi SM "L. P.", przekazali go dopiero [...] marca 2013r., czyli niemal 2 lata po wykonaniu bezprawnych robót. Nikogo z nadzoru budowlanego nie zdziwiło i to, że [...] maja 2011r. inwestorzy zwracają się z prośbą do Prezesa SM "L. P." o "wyrażenie zgody na wykonanie remontu/modernizacji" swojego mieszkania (L. dz. 84/05/2011), w kolejnym piśmie, również przekazanym Prezesowi Spółdzielni [...] maja 2011r. (L.dz.83/05/2011) zawiadamiają go o rozpoczęciu "remontu i modernizacji" w dniu [...] maja 2011r., podczas gdy Zarząd SM (czyli, nie wiadomo kto, bo pismo SM nie jest opatrzone pieczątką imienną, a tylko nieczytelnym podpisem), dopiero [...] maja 2011r. (L.dz. 86/05/2011) bezprawnie "wyraża zgodę na remont i modernizację lokalu mieszkalnego przy ul. [...]". Skarżąca w kontekście powyższych uwag podniosła, że choć pismo to nie miało żadnej, zgodnej z Prawem budowlanym mocy prawnej, to PINB nawet nie komentuje tego, że choć ten niekompetentny "Zarząd", mógł wyrazić swoje oczekiwania dotyczące sposobu przeprowadzenia rzekomego "remontu i modernizacji", to nie miał prawa oczekiwać czynności, mogących stworzyć pozory legalności "odbioru" zgłoszonych robót. Następnie strona przedstawiała stan faktyczny sprawy dotyczący mieszkania nr [...], wskazując, że jest on niemal identyczny jak mieszkania nr [...] które jest przedmiotem przedmiotowej skargi. W tym zakresie SM sformułowała zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzesz wydanie decyzji w efekcie której, może dojść do nierównego potraktowania właścicieli mieszkań nr [...], mimo tego, że zakres dokonanej przez nich samowolnej przebudowy, jest niemal identyczny. Co więcej w jej ocenie, wydana decyzja w uprzywilejowanej pozycji stawia sprawców samowoli budowlanej względem tych, którzy swoje inwestycje prowadzą zgodnie z prawem. Końcowo skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 8 § 1 i 2, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które doprowadziły do błędnej interpretacji art. 140 w zw., z art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 105 § 1 k.p.a. oraz naruszenie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 Prawa Budowlanego poprzez uznanie, że na podstawie dowolnie interpretowanych zapisów tejże ustawy, organ nadzoru budowlanego jest upoważniony do wydawania orzeczeń, które z prawem budowlanym, na którego straży organ ma obowiązek stać - nie mają nic wspólnego. 5. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi. 6. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2021r. skarżąca podtrzymała zarzuty zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7. Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tj. Dz.U. z 2020r., poz. 1842 ze zm.). Zgodne z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Przed wydaniem wyroku umożliwiono stronie wypowiedzenie się w sprawie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021r., poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a ). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 8. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w B. z dnia [...] kwietnia 2021r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2021r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na nieruchomości przy ul. [...] we [...] wykonanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zatem spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w zwisłej przed tut. Sądem sprawie wystąpiły przesłanki z art. 105 § 1 k.p.a., pozwalające organowi I instancji na umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości, a w konsekwencji uprawniające organ odwoławczy do zastosowania art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. W doktrynie wskazuje się na to, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury (vide komentarz do art. 105 k.p.a. w: M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2020). Jak wynika z wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego w W. z [...] stycznia 1990r., sygn. akt II SA 1240/89 (ONSA 1990/1, poz. 16), jeżeli żądanie strony (art. 61 § 1 k.p.a.) nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracji, postępowanie administracyjne wszczęte takim żądaniem, jako bezprzedmiotowe, powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., bez względu na przyczyny, z powodu których strona wystąpiła z odnośnym wnioskiem. Odnosząc się do zaistniałego sporu w pierwszej kolejności wskazać należy, że jak trafnie wskazał organ odwoławczy w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po dniu [...] września 2020r. (Dz. U. z 2020r., poz. 1333). Zgodnie bowiem z art. 25 ustawy z dnia [...] lutego 2020r. o zmianie ustawy Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020r., poz. 471) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] listopada 2020r. zawiadomił strony o wszczęciu postepowania w przedmiotowej sprawie, a zatem po wejściu w życie ustawy zmieniającej m.in. Prawo budowlane. Z materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że pismem z dnia [...] maja 2011r. (data wpływu do SM 5 maj 2011r.) I. i A. G. wystąpili do SM z prośbą o wyrażenie zgody na wykonanie remontu/modernizacji mieszkania nr [...] przy ul. [...] we [...] polegającego na: położeniu płytek ceramicznych na ścianach/podłogach; przebudowie ścianek działowych; poszerzeniu otworów wejściowych w ściankach nośnych; przebudowie instalacji gazowej; wymianie grzejnika oraz przerobienia wewnętrznych instalacji (wodociągowej, kanalizacyjnej i elektrycznej). Do wniosku dołączono projekt budowlany, wykonany przez inż. B. O., posiadającą uprawnienia budowlane oraz oświadczenie projektanta o wykonaniu ww. projektu modernizacji lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w budynku wielorodzinnym we [...] przy ul. [...] - IV piętro w zakresie budowlanym zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. P. z dnia [...] maja 2011r. Zarząd SM poinformował I. i A. G., że po uzyskaniu opinii inspektora nadzoru wyraża zgodę na przeprowadzenie remontu/modernizacji lokalu mieszkalnego wg przedłożonego zakresu robót i zgodnie z opracowanym przez inż. B. O. projektem budowlanym p.n. modernizacja lokalu mieszkalnego przy ul. [...]. Powyższe pismo zostało opatrzone podpisem Prezesa Zarządu SM M. P. oraz członka zarządu SM E. S.. 9. W kontekście powyższych uwag wskazać należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzenia robót budowlanych) - roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W art. 29 wypisane były obiekty i roboty budowlane, które nie wymagały pozwolenia na budowę, a art. 30 określał, które z nich wymagały zgłoszenia zamiaru ich wykonania do organu administracji architektoniczno-budowlanego. W art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowalnego była mowa o robotach budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, które dotyczyły remontu istniejących obiektów i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Powyższe roboty wymagały jednak stosownego zgłoszenia, o czym stanowił art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Natomiast przebudowa obiektu (lub jego części) wymagała pozwolenia na budowę, w myśl art. 28 w związku z art. 3 pkt 7 i 7a Prawa budowlanego. Jak trafnie wskazał organ odwoławczy również znowelizowane przepisy Prawa budowalnego zawierają przepisy, które w odniesieniu do poszerzenia otworów wejściowych w ścianach nośnych budynku mieszkalnego oraz przebudowie instalacji gazowej przed ich rozpoczęciem wymagają uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, albowiem nie zostały zwolnione z tego obowiązku w art. 29 ust. 3 i 4 Prawa budowalnego. W konsekwencji stwierdzić należy, że inwestor przed przystąpieniem do robót budowlanych winien był uzyskać pozwolenie na budowę, zgodnie z art. 28 w zw. z art. 3 pkt 7 i 7a Prawa budowlanego, bowiem pod pojęciem robót budowlanych w myśl art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Skoro inwestor nie posiadał wymaganego pozwolenia na budowę, to wykonane roboty budowlane wykonane zostały w warunkach samowoli budowlanej, zatem jak trafnie wskazał organ był zobligowany wdrożyć postepowanie naprawcze w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Wskazać również w tym miejscu należy, że z uwagi na okoliczność, że roboty budowlane zostały już zakończone, to sprawa powinna być rozpatrywana w oparciu o przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 i ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, które stanowią, że w przypadku wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Przy czym art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane ma zastosowanie tylko wówczas, kiedy nie ma możliwości doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b tej ustawy, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane. Z przepisu tego wynika, że jeżeli postępowanie dotyczy robót budowlanych już zakończonych, a wykonanych w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wtedy organy nie wydają postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, lecz rozstrzygają sprawę na podstawie art. 51 ust. 1 cytowanej ustawy, stosując jednocześnie art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. W takiej sytuacji orzeczenie o wstrzymaniu robót budowlanych jest zbędne (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego - dostępne w CBOSA - [...] z dnia 12 października 2007 r., sygn. II OSK 629/07; z dnia 4 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 861/06; z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. II OSK 1106/10). 10. Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ I instancji w dniu [...] października 2020r. przeprowadził kontrolę wykonanych robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] we [...]. Z protokołu kontroli wynika, że roboty budowlane wykonano zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym wykonanym przez B. O. posiadającą uprawnienia bud. [...]. Ponadto, inwestor przedłożył oświadczenie kierownika budowy M. Z. upr. bud. nr [...], z którego wynika, że prace budowlane zostały wykonane zgodnie z projektem budowlanym i obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Z kolei do projektu budowlanego, wykonanego przez inż. B. O., posiadającą uprawnienia budowlane nr [...] i należącą do izby inżynierów budownictwa pod nr [...] dołączone zostało oświadczenie inż. B. O. o wykonaniu ww. projektu modernizacji lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w budynku wielorodzinnym we [...] przy ul. [...] - IV piętro w zakresie budowlanym zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu odbioru technicznego remontu z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] wynika, że komisja w składzie W. K. – Inspektor Nadzoru ds. ogólnobudowlanych, J. S. - I. Nadzoru ds. elektroenergetycznych i P. N. - I. ds. wodnokanalizacyjnych i robót gazowych przeprowadziła w dniu [...] lipca 2011r. odbiór techniczny robót remontowych i po dokładnym zbadaniu zakresu przeprowadzonego remontu oraz sposobu jego przeprowadzenia, komisja uważa odbiór techniczny za pozytywny z wynikiem dobrym. Ewentualne zastrzeżenia i uwagi Komisji: brak. Remont przeprowadzono zgodnie ze sztuką i zasadami Prawa Budowlanego. Ponadto w aktach sprawy znajduje się pismo dnia [...] maja 2011r. w którym Zarząd SM poinformował I. i A. G., że po uzyskaniu opinii inspektora nadzoru wyraża zgodę na przeprowadzenie remontu/modernizacji lokalu mieszkalnego wg przedłożonego zakresu robót i zgodnie z opracowanym przez inż. B. O. projektem budowlanym p.n. modernizacja lokalu mieszkalnego przy ul. [...]. Powyższe powoduje, że spełniony został również warunek określony w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W tej sytuacji w ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie zatem wywiódł, że wobec faktu, że roboty zostały wykonane w sposób zgodny ze sztuką budowlaną, nie ma podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. W konsekwencji zaś ta konstatacja uprawniała organ do skorzystania z uprawnień orzeczniczych zawartych w art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i utrzymania w mocy decyzji organu I instancji umarzającej postępowanie jako bezprzedmiotowe. Podkreślić bowiem należy, że bezprzedmiotowość postępowania, w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 105 § 1 k.p.a., zachodzi wówczas, gdy w sprawie nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego w formie decyzji administracyjnej. W tej sytuacji jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05). 11. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze w zakresie w jakim skarżąca kwestionuje kto i na jakiej podstawie powołał "kierownika" oraz w zakresie odstępstw od projektu budowlanego (zamontowanie belek nadprożowych L-19 zamiast belek stalowych dwuteowych) wskazać należy, że zgodnie z art. 75 § 1 zdanie 1 k.p.a. jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Wspomniane wcześniej oświadczenie M. Z. z dnia [...] czerwca 2011r. oraz protokół odbioru technicznego remontu zawierający podpisy osób z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi, elektrycznymi, wodno-kanalizacyjnymi stanowi dowód w sprawie i jako dowód podlegała ocenie organu nadzoru budowlanego. Podkreślenia wymaga, że powyższe dokumenty zostały sporządzone przez osoby posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, elektryczne i wodno-kanalizacyjne. W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, że osoba posiadająca uprawnienia budowlane może sprawować samodzielne funkcje techniczne w budownictwie stosowne do posiadanych uprawnień. Odwołując się natomiast do art. 12 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wskazać należy, że za samodzielną funkcją techniczną w budownictwie uważa się działalność związaną z m.in. z koniecznością fachowej oceny zjawisk lub samodzielnego rozwiązania zagadnień architektonicznych i technicznych. W świetle powyższego można przyjąć, iż powyższe dokumenty sporządzone przez tego rodzaju osoby może dostarczyć wiadomości specjalnych koniecznych do załatwienia sprawy. Wskazać również należy, że sama skarżąca na żadnym etapie postępowania nie przedłożyła, żadnego dokumentu (np. ekspertyzy technicznej) z której wynikałoby, że zrealizowane roboty budowlane nie odpowiadają obowiązującym standardom budowlanym, wiedzy technicznej i skutkują jakimkolwiek zagrożeniem bezpieczeństwa użytkowników budynku położonego przy ul. [...] we [...]. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzesz wydanie decyzji w efekcie której, może dojść do nierównego potraktowania właścicieli mieszkań nr [...], mimo tego, że zakres dokonanej przez nich samowolnej przebudowy, jest niemal identyczny wskazać należy, że samowola budowlana lokalu nr [...] była przedmiotem rozważań tut. Sądu który prawomocnym wyrokiem z dnia 29 marca 2017r. sygn. akt II SA/Bd 1524/16 uchylił decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Lektura uzasadnienia powyższego orzeczenia wskazuje, że Sąd nakazał organowi precyzyjnie wyjaśnić kwestie posiadania przez inwestora zgody na dysponowanie nieruchomością wspólną (w przedmiotowej sprawie inwestor posiadał taka zgodę o czym świadczy pismo SM z dnia [...] maja 2011r.) ww. budynku, zaś pozostałe zarzuty uznał za bezzasadne i nieznajdujące oparcia w przepisach prawa. Zatem powyższy zarzut należy uznać za całkowicie chybiony. Ponadto wyjaśnić należy skarżącej, że Sąd w ramach swojej kognicji nie jest uprawniony do oceny kompetencji poprzedniego zarządu SM. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie podzielając zarzutów skargi, uznał, iż w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy dokonał właściwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, odpowiadającej wymogom określonym w art. 7, art. 77 § 1 i art.80 k.p.a., a swoje stanowisko uzasadnił zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego bądź innych przepisów k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a jedynie ta okoliczność mogła uzasadniać uwzględnienie skargi zgodnie z wnioskami w niej zawartymi. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło