II SA/Bd 772/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Marszałka [...] postanawia odrzucić skargę. Sejmik Województwa uchwałą z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], działając na podstawie art. 229 pkt. 5 oraz art. 237 § 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: "K.p.a."), uznał za bezzasadną skargę P. P. na bezczynność Marszałka [...]. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wywiodła P. P. wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym w ustawie. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego. W przypadku, w którym skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Sejmiku Województwa z dnia [...] marca 2016 r. uznająca za bezzasadną skargę P. P. na bezczynność Marszałka Województwa [...]. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona uchwała wydana została między innymi na podstawie art. 229 pkt. 5 K.p.a., a więc w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących instytucję tak zwanej skargi powszechnej. Instrument ten służy społecznej kontroli działalności administracji publicznej i nie jest związany z bezpośrednim kształtowaniem sytuacji prawnej wnoszącego ją podmiotu. Ma natomiast na celu zwrócenie właściwemu organowi uwagi na nieprawidłowości powstałe w wyniku zachowania danego podmiotu. Stosownie do przepisu art. 227 K.p.a. przedmiotem wspomnianej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Natomiast zgodnie z art. 229 pkt. 5 K.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest sejmik województwa. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 K.p.a.). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że kontrola zaskarżonej uchwały nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała stanowi w istocie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 237 § 3 K.p.a. Sam charakter aktu nazwanego uchwałą wynika z tego, że zawiera on stanowisko organu kolegialnego, jakim jest Sejmik Województwa W.. Uchwała ta nie rozstrzyga jednak konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Nie jest także aktem jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. Nie stanowi ona również aktu nadzoru nad działalnością organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 7 P.p.s.a. Zaskarżona uchwała kończy jedynie samodzielne oraz jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, stanowiąc formę zawiadomienia skarżącego o sposobie rozpoznania skargi powszechnej (czynność materialno-techniczną). Natomiast skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnego rodzaju interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, to jest postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Stanowisko wyrażone przez właściwy do rozpoznania skargi organ nie może być poddane kontroli organu wyższego stopnia, jak też sądu administracyjnego. Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlega również ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 689/09, z dnia 1 marca 2010 r. II OSK 478/09, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. Stosownie do dyspozycji art. 222 P.p.s.a. nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.