II SA/Bd 839/21

WyrokWSA w Bydgoszczy2021-11-09

Skład orzekający: Anna Klotz, Grzegorz Saniewski, Mariusz Pawełczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wszystkich umów cywilnoprawnych za rok 2020, uznanych przez organ za informację przetworzoną, była prawidłowa?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że organ nie wykazał w sposób przekonujący, iż żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, gdyż nie ustalił faktycznie skali i nakładu pracy potrzebnego do jej przygotowania. Wobec braku wyczerpujących ustaleń i uzasadnienia decyzji, odmowa udostępnienia informacji była niezgodna z prawem i decyzję należy uchylić.
Stan faktyczny
Skarżący, radny Rady Miejskiej, złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wszystkich umów cywilnoprawnych zawartych przez spółkę G. S.A. w G. za rok 2020, w tym danych o stronach umów, trybie zawarcia, przedmiocie, czasie trwania i wynagrodzeniu. Spółka udzieliła części informacji, ale odmówiła udostępnienia danych dotyczących wszystkich umów, uznając je za informację przetworzoną i wymagającą wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący kwestionował tę kwalifikację i odmowę, wskazując na brak uzasadnienia i ustaleń faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Inne z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inne z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], 2. zasądza od Inne na rzecz skarżącego A. W. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję G. S.A. w G. z [...] maja 2021 roku ([...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy. W piśmie z [...] lutego 2021 r. Skarżący złożył wniosek na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176) do G. S.A. w G. o udostępnienie informacji publicznej, o następującej treści: "1. Proszę o podanie wszystkich umów cywilnoprawnych za rok 2020 z określeniem: - z kim została zawarta umowa cywilnoprawna; - w jakim trybie umowa została zawarta (np. w drodze przetargu, itp.); - przedmiotu umowy cywilnoprawnej; - czasu trwania umowy; - kwoty wypłaconego wynagrodzenia za poszczególne lata 2. Proszę o podanie z podziałem za rok 2020: - kwot wynagrodzenia każdego członka Zarządu Spółki łącznie z wypłaconymi nagrodami i ewentualnymi umowami cywilnoprawnymi; 3. Proszę o podanie: - stanu zatrudnienia - ilość osób zatrudnionych na dzień 31 grudnia 2020 roku; - kwoty wynagrodzeń za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2020 roku. Wniosek Skarżący podpisał jako "A. W. Radny Rady Miejskiej G. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej". W piśmie z [...] marca 2021 r. Spółka udzieliła Wnioskodawcy informacji publicznej w zakresie punktów 2 i 3 wniosku, oświadczając, że Zarząd jest jednoosobowy z wynagrodzeniem obowiązującym przez cały 2020 r. wysokości [...] zł brutto. Nagrody i inne świadczenia nie przysługiwały i ich nie wypłacano. Na dzień 31 grudnia 2020 r. na umowę o pracę zatrudnione były 4 osoby, osoby te zajmowały następujące stanowiska: a) główny specjalista ds. księgowości i finansów, b) główny specjalista ds. księgowości i finansów, c) specjalista do spraw księgowości, kadr i finansów, d) sekretarka. Koszty wynagrodzenia ww. osób w 2020 r. wyniosły [...] zł. Odnośnie punktu pierwszego wniosku, dotyczącego podania wszystkich umów cywilnoprawnych za rok 2020, zobowiązany podmiot wskazał, że poza umowami o pracę wszystkie inne umowy zawierane przez Spółkę mają charakter cywilnoprawny, zawierany w formie pisemnej lub ustnej. Jednocześnie Spółka wezwała Skarżącego o doprecyzowanie wniosku poprzez dokonanie klasyfikacji umów, których dotyczy wniosek, w sposób umożliwiający zidentyfikowanie każdej z nich, bądź co najmniej dokonanie ich klasyfikacji. Spółka uzasadniła wezwanie tym, że zawiera wiele, najczęściej niskowartościowych (nawet kilkuzłotowych) umów, co czyni wniosek w tym zakresie niemożliwym do załatwienia w ramach czasowych, przewidzianych do udzielenia odpowiedzi. Celem zabezpieczenia powierzonych informacji, mając na uwadze specyfikę postępowań, dotyczących udostępnienia informacji publicznej, które mogą być wrażliwe oraz prawnie chronione, Spółka wezwała Skarżącego o pisemne oświadczenie o istnieniu związku udostępnionych informacji z pełnieniem przez niego mandatu oraz zobowiązała go do przejęcia odpowiedzialności prawnej za powierzone informacje oraz zobowiązanie do ich nierozpowszechniania. W piśmie z [...] marca 2021 r. Skarżący wskazał, że dane zawarte w umowach cywilnych są informacjami prostymi i nie wymagają przetworzenia. Ich podział bądź klasyfikacja dla zidentyfikowania każdej z umów może ograniczyć wnioskowane informacje. Skarżący wyraził stanowisko, że dane o które wnioskuje nie stanowią informacji przetworzonej. Za zbędną uznał konieczność doprecyzowania wniosku poprzez dokładne wskazanie umów, ponieważ pismo obejmuje wszystkie zawarte umowy cywilnoprawne. Skarżący zaznaczył, że w informacji Spółka podkreślając wielość umów nie podała ich ilości, wskazując jedynie, że większość z nich to umowy niskowartościowe. Zdaniem Wnioskodawcy, ta kwestia nie może stanowić czynnika mającego wpływ na nieudzielenie pełnej informacji w ustawowym terminie. Skarżący zakładając hipotetycznie ewentualne trudności organizacyjne lub techniczne w przygotowaniu tychże informacji, wniósł o przekazanie kserokopii zawartych umów cywilnoprawnych, jeśli taka forma udostępnienia informacji publicznej będzie mniej obciążająca lub czasochłonna. Skarżący powołał się na zagwarantowane w art. 61 Konstytucji RP, a także art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej Prawo do informacji publicznej i wyjaśnił, że nie ma znaczenia pełnienie przez niego funkcji radnego Rady Miejskiej G., a tym bardziej żądanie pisemnego oświadczenia o istnieniu związku udostępnianych informacji z pełnioną funkcją. Takie żądanie pozostaje w sprzeczności z art. 2 ust. 2 ustawy, bowiem nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej. Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego (Dz.U. z 2016 r. poz.352), nie ma on obowiązku składania zobowiązania o nierozpowszechnianiu otrzymanych danych w ramach udostępnienia informacji publicznej. Wnioskowane dane nie podlegają ograniczeniu w świetle art. 5 ustawy i stanowią informację prostą, niewymagającą przetworzenia, zatem wniosek o ich udostępnienie nie wymaga wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego. G. S.A. w G., decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 10, art. 14 ust. 1, art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176) zwanej dalej "ustawą", odmówił udostępnienia informacji publicznej, w części określonej w punkcie 1 wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. W uzasadnieniu stanowiska Spółka podała, że wniosek z [...] lutego 2021 r. pierwotnie został zakwalifikowany jako wniosek o udzielenie informacji, o którym mowa w art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), ponieważ został podpisany ze wskazaniem pełnionej przez Skarżącego funkcji Radnego Rady Miejskiej G. Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej. Pismem z [...] marca 2021 r. Spółka udzieliła odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku w zakresie pkt 2 i pkt 3, natomiast w stosunku do pkt 1 : "mając na uwadze fakt, że poza umowami o pracę wszelkie inne umowy zawierane przez Spółkę mają charakter cywilnoprawny, zawierany w formie pisemnej lub ustnej" wystąpiono z prośbą "o doprecyzowanie wniosku, poprzez dokładne wskazanie umów, których dotyczy wniosek, w sposób umożliwiający zidentyfikowanie każdej z nich, bądź co najmniej poprzez dokonanie ich klasyfikacji. Konieczność doprecyzowania wniosku wynika z faktu, że Spółka zawiera wiele, najczęściej niskowartościowych, (nawet kilkuzłotowych) umów, co czyni wniosek w tym zakresie niemożliwym do załatwienia w ramach czasowych przewidzianych do udzielenia odpowiedzi." Odnosząc się do pisma z [...] marca 2021 r. (wpływ [...] marca 2021 r.) Spółka ponownie przeanalizowała wniosek pod względem kwalifikacji o udzielenie informacji publicznej, wskazując, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w tym zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazała, że na podstawie tego przepisu rozróżnia się dwa rodzaje informacji: prostą, która stosownie do art. 2 ustawy - z zastrzeżeniem art. 5, podlega udostępnieniu każdemu, niezależnie od posiadania interesu prawnego czy faktycznego, jak również informację przetworzoną, której udostępnienie, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zostało ograniczone tylko do przypadków, gdy jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca nie zdefiniował wprost co jest informacją przetworzoną. Spółka odwołała się do definicji tego pojęcia przedstawionej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2020 r. I OSK 242/20: "Informacją przetworzoną może być zatem zarówno informacja, która jest wytworzoną rodzajowo nową informacją powstałą w wyniku dokonania stosownych zestawień, analiz, obliczeń, porównań oraz ekspertyz, jak i informacja już istniejąca, wydobyta jako informacja cząstkowa z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które prowadzone są w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych i zachodzi konieczność odpowiedniego ich przygotowania na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wielkości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności i liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona". W ocenie Spółki, zakres informacji żądanych w punkcie 1 wniosku jest informacją przetworzoną. Tym samym, Wnioskodawca powinien przedstawić okoliczności wskazujące na istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu powyższej informacji. Spółka podniosła, że w przedmiotowej sprawie takie wezwanie zostało przedstawione Skarżącemu w piśmie z [...] marca 2021 r. W odpowiedzi Wnioskodawca w piśmie z [...] kwietnia 2021 r. (wpływ [...].04.2021 r.) podtrzymał pierwotne stanowisko, że "zakres wnioskowanych danych w punkcie 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie stanowi informacji przetworzonej i tym samym nie wymaga wykazania okoliczności wskazujących na istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 06.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej." Spółka ponownie wskazała, że zawiera wiele umów zarówno w formie pisemnej, jak i ustnej, często niskowartościowych, (nawet kilkuzłotowych), co zostało zaznaczone w piśmie z [...] marca 2021 r., a Wnioskodawca nie zawęził obszaru, ani nie wykazał szczególnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. Z uwagi na powyższe, Spółka odmówiła udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 1 wniosku, wyjaśniając, że nie prowadzi rejestru wszystkich zawieranych umów cywilnoprawnych, który zawierałby informacje, o które wnioskuje Wnioskodawca, w tym w szczególności o trybie zawarcia umowy i kwoty wypłaconego wynagrodzenia w poszczególnych miesiącach. Spółka musiałaby na podstawie posiadanych informacji prostych stworzyć nowe informacje, którymi nie dysponuje na dzień złożenia wniosku tj. nie posiada gotowej informacji podlegającej żądaniu, co spełnia definicję informacji przetworzonej. Stworzenie informacji, o które wnioskuje Wnioskodawca wymaga zaangażowania określonych zasobów osobowych oraz czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych na podstawie posiadanych informacji, które doprowadzą do stworzenia jakościowo nowej informacji, nieistniejącej dotychczas mimo, że źródłem stworzenia ostatecznej postaci żądanej informacji są materiały znajdujące się w posiadaniu Spółki. Od powyższej decyzji z [...] kwietnia 2021 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] lutego 2021 r., w zakresie dotyczącym: punktu 1, tj. podania wszystkich umów cywilnoprawnych za rok 2020 z określeniem: - z kim została zawarta umowa cywilnoprawna; - w jakim trybie umowa została zawarta (np. w drodze przetargu, itp.); - przedmiotu umowy cywilnoprawnej; - czasu trwania umowy; - kwoty wypłaconego wynagrodzenia za poszczególne lata. Zdaniem Skarżącego, wnioskowane dane stanowią informację prostą, niewymagającą przetworzenia. Zatem wniosek o ich udostępnienie nie wymaga wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący powtórzył, że wychodząc naprzeciw ewentualnym trudnościom organizacyjnym lub technicznym w przygotowaniu wnioskowanych informacji, w piśmie z [...] marca 2021 r. wnioskował o przekazanie kserokopii zawartych umów cywilnoprawnych, uznając, że taka forma udostępnienia informacji publicznej będzie mniej obciążająca lub czasochłonna i pozostaje w dyspozycji Spółki bez konieczności dostosowania (przekształcenia) posiadanych danych do wymogów prawnych umożliwiających ich udostępnienie, czyli w takiej formie w jakiej daną informację publiczną posiada. Przywołanie wielości umów i braku prowadzenia ich rejestru nie można uznać za obiektywną przyczynę nieudzielenia wnioskowanych informacji. Wniosek bowiem dotyczy tylko jednego roku działalności Spółki, a biorąc pod uwagę, że stwierdzenie "wiele umów", stanowi swoisty liczebnik nieokreślony, trudno choćby domniemywać, czy jest to 100, 1000 czy więcej umów. Zdaniem Skarżącego, w decyzji z [...] kwietnia 2021 r. Spółka w żaden sposób nie uprawdopodobniła, aby nakład pracy, przygotowanie analiz i zestawień miały taką skalę, że informacje proste stają się informacją przetworzoną. Nie wykazano żadnych okoliczności, ani obiektywnych przyczyn opartych na konkretnych i weryfikowalnych argumentach, które wskazywałyby, że zakres wniosku wymaga takich działań, które zakłóciłyby normalny tok pracy. Powyższe narusza art. 107 § 3 k.p.a. wskutek braku prawidłowego rozważenia, czy żądana informacja stanowi informację przetworzoną. Decyzją z dnia [...] maja 2021 r. Spółka, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 735; dalej k.p.a.) w zw. z art. 17 ust. 2 i art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.), utrzymała w mocy decyzję z [...] kwietnia 2021 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w części określonej w punkcie 1 wniosku z [...] lutego 2021 r., tj. w zakresie informacji o podanie wszystkich umów cywilnoprawnych za 2020 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci pism Wnioskodawcy z dnia [...].02.2021, [...].03.2021, [...].04.2021, [...].04.2021 oraz Spółki z dnia [...].03.2021, [...].03.2021, [...].04.2021, mając na uwadze fakty ustalone w drodze postępowania Spółka stwierdziła, że żądana informacja stanowi informację publiczną oraz, że żądana informacja została prawidłowo zakwalifikowana jako informacja przetworzona. Spółka uznała żądana informację za przetworzoną. Dodała również, że wnioskodawca kwestionując, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej nie podał żadnego szczególnie istotnego interesu w uzyskaniu informacji. Jakkolwiek wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej nie musi dowodzić powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego, to powody takie wnioskodawca powinien chociaż wskazać. W ocenie Spółki w niniejszej sprawie taki szczególnie istotny interes publiczny nie występuje. Sama wola powzięcia przez Wnioskodawcę wiedzy na temat objęty wnioskiem nie przesądza automatycznie o tym, że w sprawie zachodzi szczególnie istotny interes publiczny. W zakresie wydatków dokonywanych w ramach działalności Spółki dane w tym zakresie zawarte są m.in. w sprawozdaniu finansowym Spółki, który to dokument jest publikowany i dostępny dla każdej zainteresowanej osoby. W zakresie postępowań o udzielenie zamówień publicznych, również dane w zakresie wyboru najkorzystniejszej oferty, jak również wzory umów są publicznie dostępne. W tym świetle Spółka wskazała, że nie widzi w niniejszej sprawie szczególnej istotności interesu publicznego w udostępnieniu wnioskodawcy żądanej informacji przetworzonej. Wskazała, że dodatkowy wymóg udzielenia informacji przetworzonej, zawarty w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy ma stanowić swego rodzaju ochronę podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej przed koniecznością reorganizacji ich komórek, w przypadku obowiązku przetwarzania posiadanych informacji udzielanych wnioskodawcom dla ich celów prywatnych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Spółka utrzymała w mocy wydaną decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, stwierdzając, że decyzja z [...] kwietnia 2021 r. została wydana na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W skardze złożonej do Sądu Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepisy te zawierają normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa; 2) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne przyjęcie, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną, wobec której istnieje szczególnie istotny interes publiczny; 3) art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ w uzasadnieniu decyzji nie wykazano w sposób przekonujący dlaczego żądana informacja jest informacją przetworzoną. W oparciu o przedstawione zarzuty Skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji G. S.A z dnia [...] kwietnia 2021 r.; 2) skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym; 3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu stanowiska Skarżący wskazał, że ilość umów cywilnoprawnych nie ma wpływu na udzielenie wnioskowanej informacji, jednak jeśli dla jej przygotowania ułatwieniem byłoby przekazanie kserokopii umów, skarżący zawnioskował o taki sposób udostępnienia informacji. Podtrzymał stanowisko, że wnioskowane dane stanowią informację prostą, niewymagającą przetworzenia. Zaznaczył, że wniosek bowiem dotyczy udzielenia informacji prostej, tj. danych zawartych w umowach cywilnoprawnych, które nie wymagają dodatkowych analiz. Zdaniem skarżącego, w informacji prostej mieszczą się te dane (informacje), które podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej posiada, a ich udostępnienie nie wiąże się z koniecznością wykonania dodatkowych, ponadprzeciętnych czynności, które z informacji prostych tworzyłyby nową informację. Samo zestawienie umów cywilnoprawnych, ich uszeregowanie, nie jest cechą informacji przetworzonej, a raczej cechą informacji pracochłonnej, której wytworzenie może jedynie stanowić o kosztach jej przygotowania. Także przeprowadzenie niektórych czynności anonimizacji nie stanowi o wytworzeniu informacji przetworzonej. Do stanowiska, że Spółka zawiera wiele umów cywilnoprawnych zarówno w formie ustnej, jak i pisemnej, często niskowartościowych, Skarżący wyjaśnił, że wniosek w punkcie 1 dotyczył informacji wynikających bezpośrednio z umów, tj. strony umowy, trybu jej zawarcia, przedmiotu, czasu trwania i kwoty wynagrodzenia, czyli podstawowych danych, które nie wymagają specjalnych analiz, czy ponadprzeciętnych czynności. Przywołanie wielości umów i brak prowadzenia ich rejestru nie można uznać za obiektywną przyczynę nieudzielenia wnioskowanych informacji. Wniosek bowiem dotyczy tylko jednego roku działalności Spółki, a biorąc pod uwagę, że stwierdzenie "wiele umów" stanowi swoisty liczebnik nieokreślony, trudno choćby domniemywać, czy jest to 100, 1000 czy więcej umów. Spółka nie podając liczby zawartych umów (czy to w formie pisemnej, czy ustnej) oraz ilości dokumentów wymagających zweryfikowania, argumentuje kwalifikację informacji jako przetworzonej dużym nakładem sił pracowników, przeprowadzeniem czasochłonnych czynności analitycznych i organizacyjnych z uwagi na różną formę zawierania umów. Nie wskazuje jednak: • ilości zbiorów, z których byłyby wydobywane informacje cząstkowe; • jakie konieczne działania organizacyjne zakłóciłyby normalny tok pracy Spółki; • ilu pracowników byłoby zaangażowanych w przygotowanie wnioskowanej informacji; • jaki byłby wpływ ich ewentualnego oddelegowania do tego zadania na pracę Spółki; • jaki czas byłby konieczny do przygotowania informacji; • jakimi czynnościami analitycznymi jest uwarunkowane jej przygotowanie. Zdaniem Skarżącego w decyzji z [...] maja 2021 r., Spółka G. nie uprawdopodobniła, aby nakład pracy, przygotowanie analiz i zestawień miały taką skalę, że informacje proste stają się informacją przetworzoną. Nie wykazała żadnych okoliczności, ani obiektywnych przyczyn, opartych na konkretnych i weryfikowalnych argumentach, które wskazywałyby, że zakres wniosku wymaga takich działań, które zakłóciłyby normalny tok pracy. Powyższe narusza przepis art. 107 § 3 k.p.a. wskutek braku prawidłowego rozważenia, czy żądana informacja stanowi informację przetworzoną. W udzielonej odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest skarga na decyzję G. S.A. w G. z [...] maja 2021 roku ([...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku Skarżącego z [...] lutego 2021 r. dotyczącego: punktu 1, tj. podania wszystkich umów cywilnoprawnych za rok 2020 z określeniem: - z kim została zawarta umowa cywilnoprawna; - w jakim trybie umowa została zawarta (np. w drodze przetargu, itp.); - przedmiotu umowy cywilnoprawnej; - czasu trwania umowy; - kwoty wypłaconego wynagrodzenia za poszczególne miesiące. Przy czym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący wskazał, że zakres żądania dotyczy kwoty wypłaconego wynagrodzenia za poszczególne lata. W pismach procesowych Skarżący, mając na uwadze utrudnienia wniósł o przekazanie kserokopii zawartych umów cywilnoprawnych, jeśli taka forma udostępnienia informacji publicznej będzie mniej obciążająca lub czasochłonna. Przechodząc zatem do merytorycznej kwestii zasadności skargi przede wszystkim wskazać należy, że Konstytucja w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej i reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na podstawie wniosku Skarżącego jest G. S.A. w G. (dalej jako: "Spółka" lub "G."). Jak wynika z przedstawionego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego ww. Spółka jest spółką akcyjną (osobą prawną), której jedynym akcjonariuszem jest Gmina – Miasto G. Spółka dysponuje więc majątkiem publicznym i wykonuje także zadania publiczne. Jeżeli zatem umowy zawarte przez podmiot dysponujący majątkiem publicznym i wykonujący także zadania publiczne dotyczą sposobu gospodarowania tym majątkiem, zasada transparentności i przejrzystości gospodarowania majątkiem publicznym, przy braku przesłanek wyłączających, uzasadnia uwzględnienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej sposobu gospodarowania tym majątkiem (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d u.d.i.p.). Co do zasady, informacja o majątku, którym dysponują zarówno władze publiczne, jak i podmioty realizujące zadania publiczne, podlega udostępnieniu stronie zainteresowanej, zaś kontrahenci zawieranych przez te podmioty umów muszą liczyć się z tym, że korzystanie ze środków publicznych w ramach tych umów (w jakikolwiek sposób lub formie) podlegać może społecznej kontroli, wykonywanej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej i że dane tych kontrahentów nie będą korzystać z ochrony (wyrok Sądu Najwyższego z 8 listopada 2012 r. CSK 190/12, OSNC 2013, nr 5, poz. 63, wyrok NSA z 4 lutego 2015 r., I OSK 531/14). Tym samym ww. Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej we wskazanym we wniosku skarżącego zakresie. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 ze zm., dalej: u.f.p.), gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Zatem informacja o majątku, którym dysponują władze publiczne oraz podmioty realizujące w imieniu tych władz zadania publiczne, podlega udostępnieniu podmiotowi zainteresowanemu. Powyższą zasadę potwierdza art. 35 u.f.p. stanowiąc, że klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy, lub w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa. G. jest "innym podmiotem" gospodarującym środkami publicznymi w rozumieniu art. 35 u.f.p. Jedynym akcjonariuszem Spółki jest Gmina Miasto G., która, będąc jednostką sektora finansów publicznych (art. 9 pkt 2 u.f.p.), gospodaruje środkami publicznymi, uzyskując przychody z prowadzonej przez nią działalności, wykonywanej m.in. w formie organizacyjnej spółek prawa handlowego (art. 5 ust. 1 pkt 5 u.f.p.). W sytuacji, gdy spełnione są przesłanki podmiotowe i przedmiotowe związane z udostępnieniem informacji publicznej, organ udostępnia tę informację na wniosek w formie czynności materialno-technicznej, zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, chyba że zachodzą sytuacje, o których mowa w art. 13 ust. 2 bądź 15 ust. 2 ustalające inaczej termin jej udostępnienia. Powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną następuje pismem, bez szczególnej formy, przy czym powinien być zachowany również termin, o którym mowa w art. 13 u.d.i.p. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust. 1 u.i.d.p. ustawodawca przewidział w przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz podmiot zobowiązany odmawia jej udostępnienia, bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania. Dokonując wykładni art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy w związku z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP należy zauważyć, że za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnoszącą się do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszącą się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m. in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Bez wątpienia więc, Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości, że informacje dotyczące wydatkowania środków publicznych - stanowią informację publiczną. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W kontrolowanej przez Sąd sprawie, decyzją odmówiono udostępnienia informacji w zakresie wszystkich umów cywilnoprawnych za rok 2020. Zdaniem Spółki zakres żądania dotyczy informacji przetworzonej, a Strona nie wykazała szczególnego interesu publicznego do czego została zobowiązana. Spółka wskazała, że w celu przygotowania żądanej informacji publicznej należy dokonać czynności organizacyjno-technicznych i analitycznych. Realizacja takiego żądania stanowiłaby istotne obciążenie czasowe i organizacyjne i wyłączałaby pracowników z realizacji ich podstawowych zadań, a zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek jej przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jako jeden z argumentów Spółka wskazała na wielość zawieranych umów, w tym na niewielkie kwoty oraz brak ich rejestracji. Skład Sądu podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji o braku ustawowej definicji pojęcia: "informacja przetworzona". Zrozumienie tej instytucji zostało wyjaśnione w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Przyjęto, że informacja publiczna przetworzona jest informacją jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 202/12; wyrok NSA z 26 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 924/14). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zbioru posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, publ.: LEX nr 1068557 z 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133). Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, jednak analiza dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych daje podstawę do odkodowania opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni powołanego wyżej przepisu. I tak, za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, publ. CBOSA). Przyjmuje się jednak również, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; publ. j.w.). W judykaturze przyjmuje się również, że informacja publiczna przetworzona to taka, która stanowi wynik ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13 publ. j.w.) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z dnia: 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12; z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 747/14; publ. j.w.). W świetle powyższych uwag uzasadnione są w ocenie Sądu zarzuty Skarżącego, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Decyzja ta wydana została także z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Z uzasadnienia ww. decyzji nie wynika bowiem, aby doszło do ustalenia w sposób właściwy stanu faktycznego sprawy, który pozwalałby na stwierdzenie, że żądana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej. Z akt sprawy nie wynika, aby organ na etapie rozpoznawania wniosku podjął jakiekolwiek czynności wyjaśniające mające na celu ustalenie ile pisemnych umów zostało zawartych w 2020 r. Z uzasadnienia decyzji nie wynikają żadne wartości przybliżone co do ilości umów, jak obszerne są to umowy, a tym samym ile stron dokumentów należałoby skserować na potrzeby realizacji tego wniosku i podać procesowi anonimizacji. Podkreślić w tym miejscu należy, że stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkami przewidzianymi w pkt 1 - 2 (ust. 2). Z powyższego wynika, że decyzja odmowna powinna zawierać elementy wymienione w art. 107 § 1 i 3 K.p.a., w tym prawne i faktyczne uzasadnienie. W uzasadnieniu organ powinien przedstawić przekonującą argumentację, z której wynikałoby w sposób nie budzący wątpliwości z jakich względów uznał, że w konkretnej sprawie, rozpatrywanej indywidualnie, wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Spółka nie dopełniła niezbędnych ustaleń faktycznych i nie wyjaśniła w sposób przekonywujący, że wniosek informacyjny dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Wyjaśnienie tej kwestii jest szczególnie istotne w sytuacji, w której ustawa nie zawiera definicji ww. pojęcia, a przedstawione powyżej kierunki jego interpretacji z reguły opierają się na kazuistycznym podejściu do konkretnego stanu faktycznego. Skład Sądu zauważa, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie można zająć jednoznacznego stanowiska, czy mamy do czynienia z informacją prostą, czy też przetworzoną. Materiał zgromadzony w sprawie nie zawiera wyraźnego przekazu popartego dowodami. Spółka wielokrotnie posługuje się pojęciem wielości umów cywilnych zawieranych przez nią, przy czym nie podaje żadnych wartości do oceny, za pomocą których możliwe byłoby zobrazowanie skali zadania objętego wnioskiem. Na podstawie materiału dowodowego, w szczególności stanowiska Spółki wyrażonego w pismach kierowanych do Skarżącego i decyzjach nie można znaleźć przekonujących Sąd argumentów, że zebranie informacji prostych w postaci umów cywilnych objętych wnioskiem o dostęp do informacji publicznej wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany. Ze stanowiska Spółki nie wynikają żadne dane liczbowe, dotyczące zawieranych umów. Nie podano nawet przybliżonej ilości umów cywilnych zawieranych np. na przestrzeni jednego dnia, tygodnia, miesiąca. Skarżący domaga się informacji o umowach za jeden rok. Wskazanie zatem danych dziennych, tygodniowych czy miesięcznych dałoby przybliżony statystyczny obraz umów cywilnych zawieranych w skali roku. W ocenie Sądu, stanowisko Spółki co do ilości zawieranych umów jest bardzo ogólne i nieprzekonujące, a przede wszystkim przedwczesne do zakwalifikowania żądania, dotyczącego udzielenia informacji publicznej, jako informacji przetworzonej. Brak wyczerpującego wyjaśnienia powyższych kwestii uniemożliwia kontrolę Sądu nad prawidłowością oceny co do dokonanej kwalifikacji informacji z punktu widzenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Decyzja w tym zakresie nie wyjaśnia dostatecznie stanu faktycznego. Powyższe zaniechanie w sposób istotny narusza art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przy wydawaniu decyzji Spółka naruszyła przepisy postępowania administracyjnego, tj. art. 7 i art. 77 K.p.a. Wskazać w tym zakresie należy, iż prawidłowa realizacja art. 7 K.p.a. wymaga, by w toku postępowania organy administracji publicznej stały na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmowały wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Doszło również do naruszenia art. 107 § 3 K.p.a., bowiem uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom przewidzianym w tym przepisie. Organ nie wyjaśnił w sposób właściwy, z jakich przyczyn uznał, że wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Wyjaśnienie tej kwestii miało natomiast charakter pierwszorzędny, bowiem dopiero wykazanie, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej wiąże się z koniecznością spełnienia przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w jej udostępnieniu (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną oraz dokona szczegółowych ustaleń, które pozwolą na rozstrzygnięcie, czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją prostą, czy też przetworzoną oraz w zależności od wyników, czy zachodzą okoliczności wskazujące, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd, działając na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło