II SAB/Bd 27/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. - Sołtysa [...] na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie w sprawie, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł. II SAB/Bd 27/12 Uzasadnienie Pismem z [...] grudnia 2011 r. Sołtys [...] zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wykaz dróg, których właścicielem jest Gmina [...] na terenie sołectwa [...]. W związku z uzyskaną odpowiedzią, że z wymienionym wykazem dróg można zapoznać się w Urzędzie Gminy [...] w pokoju nr [...] lub [...] Sołtys [...] w dniach [...] stycznia i [...] lutego 2012 r. wystąpił do Wójta Gminy [...] o ten sam wykaz dróg w formie pisemnej, podając adres doręczenia i powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej. Nie przekazując Sołtysowi [...] żądanej informacji Wójt Gminy [...] w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. podtrzymał stanowisko, że niezbędne informacje może uzyskać on w urzędzie gminy, a poza tym nie przedstawił celowości przekazania mu informacji na piśmie. W tym samym dniu – [...] lutego 2012 r. kolejny raz Sołtys [...] zwrócił się do Wójta Gminy [...] o doręczenie mu na wskazany adres w formie pisemnej wykazu dróg, których właścicielem jest Gmina [...] na terenie sołectwa [...] wyjaśniając, że wykaz ten potrzebny jest mu do prawidłowego planowania remontów bieżących dróg na terenie sołectwa. W dniu [...] marca 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oznaczoną datą [...] marca 2012 r. skarga Sołtysa [...] – A. L. na bezczynność Wójta Gminy [...] zarzucająca temu organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i 13 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie mu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r. Skarżący wskazując, że do dnia sporządzenia skargi podmiot zobowiązany nie podjął żadnych działań, które prowadziłyby do dokonania czynności przewidzianej ustawą o dostępnie do informacji publicznej wniósł o zobowiązanie go do przekazania mu żądanego wykazu, stosownie do powyższego wniosku. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie. Przedstawiając przebieg korespondencji między nim a skarżącym w przedmiocie przekazania wykazu dróg organ wyjaśnił, iż nie było z jego strony bezczynności, zaś skarżący jest sołtysem, który winien podejmować działania zgodne ze wskazaniami zebrania wiejskiego, rady gminy i wójta oraz podkreślając, że sołectwo jest jednostką pomocniczą i wykonuje zadania przekazane przez gminę. Jednocześnie do odpowiedzi organ załączył dwa egzemplarze wykazu działek będących drogami w sołectwie [...], który - jak zaznaczył - był do wglądu w Urzędzie Gminy [...]. Odpis odpowiedzi Wójta Gminy [...] na skargę wraz z powyższym wykazem sąd doręczył skarżącemu przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Powyższa kontrola z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje również bezczynność organu. W orzecznictwie i doktrynie przyjęto, że przez bezczynność organu należy rozumieć sytuację, w której organ - mimo ciążącego na nim obowiązku - w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Dla stwierdzenia czy zachodzi zarzucana bezczynność konieczne jest zatem ustalenie, czy Wójt Gminy [...] zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do dokonania czynności w postaci przesłania żądanego przez skarżącego wykazu dróg. Żądanie skarżącego należało rozpatrzyć na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W myśl art. 1 ust. 1 wymienionej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tejże ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych, przy czym do udostępnienia takiej informacji obligowane są zarówno władze publiczne, jak i inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ustawy). Na gruncie unormowań konstytucyjnych, oraz art. 1 i 6 cyt. ustawy przyjęto, że informacją publiczną jest każda wiadomość (informacja) wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej bądź gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. M. Jaśkowska - Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA, Toruń, wyd. 2002 r., s. 28 i następne). W przykładowym katalogu informacji publicznych wymienia się w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. między innymi treść dokumentów wytwarzanych przez organy władzy publicznej i inne wskazane wyżej podmioty (dokumentów urzędowych) lub wprawdzie niewytworzonych przez nie, lecz do nich się odnoszących. Również art. 61 ust. 2 Konstytucji RP przewiduje w ramach prawa do uzyskiwania informacji m.in. dostęp do dokumentów. Skoro Konstytucja jest najwyższym prawem RP, nie można dokonywać takiej interpretacji art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, która ograniczałaby prawo ustanowione konstytucyjnie. Tak więc przyjąć należy, że kryterium uzyskania wglądu (dostępu) do dokumentu jest jedynie istnienie okoliczności wyłączających udostępnienie informacji publicznej, o których mowa w art. 5 ustawy, a nie jego kwalifikacja jako dokumentu urzędowego, którego definicję zamieszczono w art. 6 ust. 2 ustawy. Zatem informację stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów dotyczących podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, wytworzonych przez niego lub tylko przez niego używanych w zakresie realizacji zadań (por. wyroki WSA w Warszawie z 7 grudnia 2009 r. II SAB/Wa 98/09, WSA w Opolu z 17 stycznia 2008 r. II SAB/Op 20/07, WSA we Wrocławiu z 26 maja 2010 r. IV SAB/Wr 19/10 oraz wyrok NSA z 3 listopada 2009 r. I OSK 743/09). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że dokumentem w powyższym ujęciu jest wymieniony w kolejnych pismach - wnioskach skarżącego w tym - z dnia [...] lutego 2012 r. wykaz dróg, których właścicielem jest Gmina [...] (obejmujący między innymi drogi na terenie sołectwa [...]). Niewątpliwie też wynikające z wykazu informacje stanowią informacje o sprawach publicznych wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 2 f oraz pkt 5c ustawy, bowiem dotyczą majątku jednostki samorządu terytorialnego. Jak już wcześniej wskazano, przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. stanowi, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione przykładowo w tym przepisie. Wójt Gminy [...] jako organ szeroko rozumianej administracji publicznej jest organem władzy publicznej w rozumieniu powyższego unormowania, gdyż art. 10 ust. 1 Konstytucji RP wśród władz publicznych wymienia również władzę wykonawczą, którą stanowią właściwe organy administracji. Z kolei w świetle ust. 3 art. 4 ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są tylko podmioty wymienione w ust. 1 będące w posiadaniu takich informacji. Wójt Gminy [...] żądanym wykazem dróg dysponował proponując zapoznanie się z nim na miejscu w urzędzie gminy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy informacja publiczna winna być udostępniona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, chyba że zachodzi sytuacja przewidziana w ust. 2 tego artykułu, a takowa w niniejszym przypadku nie miała miejsca. Nadto regulacja zawarta w art. 14 ust. 1 ustawy nakłada na podmiot, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej obowiązek zastosowania sposobu i formy jej udzielenia zgodnie z żądaniem zainteresowanego podmiotu zawartym we wniosku. Dopuszczalne odstępstwo od tej zasady zawiera art. 14 ust. 2 - jest ono uzasadnione brakiem możliwości technicznych pozwalających na realizację wniosku w określony w nim sposób. Zatem w rozpatrywanej sprawie Wójt Gminy [...] winien udostępnić skarżącemu wykaz dróg w ciągu 14 dni od wpływu wniosku, wysyłając go w formie pisemnej na podany przez skarżącego adres. Do dnia wniesienia do sądu skargi z powyższego obowiązku się jednak nie wywiązał. Podkreślić należy, że w świetle treść art. 14 ust. 1 ustawy, w sytuacji zwrócenia się przez skarżącego o przesłanie mu wykazu dróg w formie pisemnej, wcześniejsze poinformowanie go w siedzibie urzędu gminy o treści tego dokumentu, jak również powiadomienie, że interesujący go wykaz znajduje się do wglądu w Urzędzie Gminy w [...], nie może być uznane za wypełnienie przez organ dyspozycji tego przepisu (por. wyroki NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. I OSK 1622/10 - Lex 745108, WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2010 r. II SAB/Wa 58/10 - Lex 674723, WSA w Kielcach z dnia 4 czerwca 2008 r. II SAB/Ke 23/08 - Lex 516691., WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r. II SA/Wa 620/10 - Lex 667335). Jednak w rozpatrywanej sprawie zaistniała określona w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka do umorzenia postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości. Zgodnie z art. 54 § 1 wymienionej ustawy skarżący skierował do sądu skargę za pośrednictwem Wójta Gminy [...]. Przekazując sądowi skargę wraz z odpowiedzią na nią (art. 54 § 2 ppsa) Wójt Gminy [...] dołączył do tejże odpowiedzi dwa egzemplarze wykazu działek będących drogami w sołectwie [...] należących do Gminy [...] (drogi gminne oznaczone żółtym kolorem), którego doręczenia domagał się od niego skarżący. Zgodnie z art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153) odpis odpowiedzi na skargę, w razie możliwości wraz z załącznikami, sąd doręcza skarżącemu podmiotowi. Udzieloną przez Wójta Gminy [...] odpowiedź łącznie z egzemplarzem powyższego wykazu wysłano do skarżącego przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. Należy przyjąć, że reprezentowany przez pełnomocnika organ, znając powyższą procedurę, uznał, iż za pośrednictwem sądu wnioskowana informacja zostanie przekazana skarżącemu. W tym też celu załączył do skargi nie jeden, lecz dwa jej egzemplarze (1 dla sądu i 1 dla skarżącego). Z uwagi na to, że interesująca skarżącego informacja sporządzona przez organ dotarła do niego za pośrednictwem sądu po wniesieniu skargi oraz ze względu na fakt cofnięcia skargi, na podstawie art. 161 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu wpisu od skargi rozstrzygnięto na mocy art. 232 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy.