II SAB/Bd 41/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Pismem z 4 marca 2021r. M. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrz Miasta w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi z dnia 4 marca 2021 r. lub podpisanie znajdującej się w aktach sądowych kserokopii tejże skargi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 1 lipca 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. – 23 akt). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nadesłała kserokopię skargi z dnia 4 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Natomiast jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W badanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi z dnia 4 marca 2021 r. lub podpisanie znajdującej się w aktach sądowych kserokopii tejże skargi, została doręczona skarżącej w dniu 1 lipca 2021 r. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi bowiem nadesłana kserokopia skargi nie spełnia wymogów formalnych skutecznie wniesionego pisma w tym postępowaniu. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga skarżącej z dnia 4 marca 2021 r. nie mogła skutecznie zainicjować postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem widnieje na niej kserokopia podpisu skarżącej. Kserokopia podpisu nie może być uznana za podpis, chociażby stanowiła dokładne jego odtworzenie. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż skarga opatrzona nie własnoręcznym podpisem strony, lecz kserokopią podpisu, nie spełnia wymogów formalnych skutecznie wniesionego pisma w tym postępowaniu, wynikających z art. 46 p.p.s.a. Pogląd taki potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 1589/15; z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 1245/15; z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 1513/14 czy z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK 1779/08, (opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji uznać należało, iż skarżąca nie zadośćuczyniła wymogowi prawidłowego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie do akt sądowych egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.