II SO/Bd 11/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. o wymierzenie Wojewodzie grzywny postanawia odmówić wymierzenia grzywny. Wnioskiem z 19 sierpnia 2019 r. (21 sierpnia 2019 r. - data wpływu), J. C. domagała się wymierzenia Wojewodzie grzywny w maksymalnej wysokości za nie przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy w terminie akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 39/19 ze skargi wnioskującej na bezczynność i przewlekle prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami [...]. W uzasadnieniu podała, że w dniu 6 maja 2019r. wniosła skargę w powołanej wyżej sprawie za pośrednictwem Wojewody. Jednak do dnia 19 czerwca 2019r. Wojewoda powyższej skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę nie przekazał do Sądu. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że jest on bezzasadny, gdyż skarga J. C. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 13 czerwca 2019r., co wynika z załączonego do akt sprawy potwierdzenia odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1032), zwanej dalej "P.p.s.a." organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przede wszystkim podnieść należy, że art. 55 § 1 P.p.s.a. umożliwia dyscyplinowanie organów administracji publicznej, które nie wykonują obowiązków, nałożonych nałożył na nie w art. 54 § 2 P.p.s.a., dotyczących przekazania sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę, przy czym początek terminu na przekazanie akt przez organ sądowi administracyjnemu wyznacza data rzeczywistego otrzymania skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że grzywna wymierzana w tym trybie ma nie tylko charakter dyscyplinujący, ale także charakter represyjny (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08, dostępną na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez sąd postępowania, nie powoduje jego bezprzedmiotowości. Należy również podkreślić, że użyty w art. 55 § 1 P.p.s.a. zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", oznacza, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Wymierzenie grzywny ma zatem charakter fakultatywny, co wymaga w głównej mierze dokładnego zbadania okoliczności sprawy (zob. postanowienia NSA: z 15 października 2013 r., sygn. akt I OZ 891/13, z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1477/16, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, iż wprawdzie organ przekazał skargę J. C. z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże czynność tę wykonał z 7 dniowym opóźnieniem, które nie uzasadnia wymierzenia grzywny. Skarga wpłynęła bowiem do organu w dniu 6 maja 2019r. i została przekazana sądowi w dniu 13 czerwca 2019r. Biorąc pod uwagę, że organ wprawdzie z niewielkim opóźnieniem, ale wypełnił obowiązek określony w art. 54 § 2 P.p.s.a., należy stwierdzić, iż w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że brak jest podstaw do wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z tych wszystkich względów, Sąd stosownie do treści powołanego wyżej art. 55 § 1.P.p.s.a. biorąc też pod uwagę, iż podstawowy cel ustanowionej w nim instytucji procesowej, tj. nadane sprawie biegu został osiągnięty, postanowił jak w sentencji.