I SA/Gd 1010/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skargi ,,A" na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 6 maja 2014 r. nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Wnioskiem z dnia 10 lutego 2014 r. A (dalej: Wnioskodawca, skarżący) złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku usług konsultacji i badań psychologicznych wykonywanych w ramach badań wstępnych i okresowych wynikających z Kodeksu pracy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Oprócz działalności naukowo-dydaktycznej, w celu realizowania działalności usługowej w zakresie badań psychologicznych związanych z psychologią pracy - Wnioskodawca powołał podmiot - Pracownię Psychologii Pracy. Pracownia psychologiczna zatrudnia wykwalifikowanych psychologów posiadających uprawnienia Marszałka Województwa do przeprowadzania badań psychologicznych osób kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów nauki jazdy, kierujących pojazdami uprzywilejowanym, osób kierowanych decyzją Starostwa na badanie psychologiczne po przekroczeniu punktów karnych, kierowaniu pojazdem po spożyciu alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych, czy po spowodowaniu wypadku drogowego, w którym była osoba ranna lub zabita. Pracownia Psychologii Pracy poszerzyła swoją działalność, podejmując zlecenia na realizację badań psychologicznych dla podmiotów związanych z profilaktyką i ochroną zdrowia (przychodnie medycyny pracy, ośrodki zdrowia). Badania psychologiczne są realizowane na zlecenie lekarza medycyny pracy w oparciu o skierowanie na badanie lub konsultację psychologiczną. Celem takiego badania jest określenie predyspozycji psychofizycznych osoby badanej do wykonywania pracy na określonym stanowisku. Lekarz ustalając niezbędny zakres badania, wykorzystuje odpowiednie zalecenia dla poszczególnych rodzajów narażenia zdrowia, łącząc je w jeden profil badania, odpowiedni do kompleksowej oceny wpływu różnych czynników narażenia na zdrowie pracownika, a także mając na uwadze wykluczenie istnienia choroby, która mogłaby stanowić zagrożenie dla innych osób (np. w przypadku kierowania pojazdem służbowym kat. B, dla innych uczestników ruchu drogowego). W tym celu lekarz medycyny pracy zleca Wnioskodawcy konsultację psychologiczną lub badanie psychologiczne do wykonania przez psychologa. Zlecona konsultacja psychologiczna lub badanie psychologiczne są badaniem pomocniczym dla lekarza medycyny pracy w celu określenia sprawności psychofizycznej pracownika lub tylko wybranych jej obszarów (np. funkcji wzrokowych, w tym zdolności widzenia zmierzchowego i wrażliwości na olśnienie). Na podstawie umowy zawartej przez Wnioskodawcę z ośrodkami zdrowia Pracownia Psychologii Pracy posiadając odpowiednie zaplecze aparaturowe do rzetelnego przeprowadzania konsultacji podejmuje się realizacji wyżej opisanych badań psychologicznych i konsultacji psychologicznych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy badania psychologiczne i konsultacje psychologiczne (wstępne i okresowe) realizowane przez Wnioskodawcę na prośbę lekarza medycyny pracy w oparciu o skierowanie na badanie lub konsultację psychologiczną na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. Nr 69, poz. 332 z późn. zm.) są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722)? Zdaniem Wnioskodawcy, rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy reguluje możliwość korzystania przez lekarza medycyny pracy z badań psychologicznych (wstępnych i okresowych) w poszczególnych przypadkach, gdy: charakterystyka stanowiska pracy osoby badanej związana jest z narażeniem na czynniki toksyczne, w tym rtęć metaliczną i jej związki nieorganiczne i organiczne, na określonym stanowisku występują niekorzystne czynniki psychospołeczne (zagrożenia wynikające ze stałego dużego dopływu informacji i gotowości do odpowiedzi, zagrożenia wynikające z pracy na stanowiskach decyzyjnych i związanych z odpowiedzialnością, zagrożenia wynikające z narażenia życia i prace wynikające z monotonii pracy), praca wymaga pełnej sprawności psychoruchowej, do której zalicza się m.in. takie prace jak: obsługa wózków jezdniowych podnośnikowych (wózków widłowych), obsługa podnośników, obsługa sprzętu drogowego, budowlanego i robót ziemnych, operator pulpitu sterowniczego, praca na wysokości do i powyżej 3m oraz prowadzenie pojazdu służbowego w ramach stanowiska pracy. Wynik badania psychologicznego lub konsultacji psychologicznej, przeprowadzonych w ramach wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników, stanowi warunek wykonywania określonego zawodu lub określonych czynności w ramach stanowiska pracy. Świadczenie tychże usług umożliwia zapobieganie chorobom lub ich wykrywanie, pozwala też kontrolować stan zdrowia pracowników i podejmować odpowiednie czynności medyczne w miarę pogarszania stanu zdrowia pracownika. Wskazano, że wątpliwości co do opodatkowania badań 23% stawką VAT nie budzą badania psychologiczne wykonywane dla osób, które zawodowo prowadzą samochód, np. kierowcy taksówki osobowej, instruktorzy czy egzaminatorzy nauki jazdy. Wątpliwości dotyczą opodatkowania tych badań i konsultacji psychologicznych, które są wykonywane w służbie medycyny pracy i stanowią element badań profilaktycznych pracownika. Biorąc pod uwagę powyższe zdaniem Wnioskodawcy, opisane w niniejszym wniosku badania psychologiczne i konsultacje psychologiczne realizowane na potrzeby medycyny pracy mieszczą się w pojęciu "usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawie towarów i świadczeniu usług ściśle z tymi usługami związanych, wykonywanych przez uczelnie medyczne" (§ 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., Dz. U. z 2013 r. poz. 1722) i tym samym w przypadku, gdy są one wykonywane przez Wnioskodawcę podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1722). W wydanej w dniu 6 maja 2014 r. interpretacji indywidulanej Dyrektor Izby Skarbowej, upoważniony do działania w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ przytoczył treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Wskazał, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Stosownie do art. 43 ust. 17 powołanej ustawy zwolnienia, o których mowa m.in. w ust. 1 pkt 18, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18 (...) lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia. Natomiast w myśl § 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722) zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane przez uczelnie medyczne. Organ wskazał, że interpretacji zwolnień od podatku powinno dokonywać się w pierwszej kolejności w oparciu o regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112, w kontekście celu tych zwolnień oraz przy uwzględnieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku nie powinny podlegać takie usługi, których celem nie jest ochrona zdrowia. Innymi słowy, aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny. Tym samym liczy się nie charakter, ale cel usługi. Organ przytoczył następnie przepisy art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.) Kodeks pracy, dotyczące obowiązku przeprowadzenia wobec pracowników badań lekarskich, a także przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz.U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z późn. zm.), zawierające regulacje dotyczące badań lekarskich pracowników. Wskazał, że przepisy ustawy o służbie medycyny pracy zaliczają wykonywanie badań lekarskich pracowników (zarówno wstępnych, okresowych, jak i kontrolnych) do "profilaktycznej opieki zdrowotnej". Jednakże odnosząc powyższe wyjaśnienia do wykonywanych przez Wnioskodawcę badań, opisanych we wniosku, wymaganych w związku z wykonywaniem (lub planowaniem wykonywania) określonej działalności zawodowej, wyjaśnić należy, że dla określenia, czy usługi te podlegają zwolnieniu od podatku, konieczne jest stwierdzenie, czy głównym celem wykonywanych badań i konsultacji psychologicznych jest ochrona zdrowia osoby poddawanej badaniu, czy też służą jedynie dostarczeniu informacji, będącej wstępnym warunkiem wykonywania przez daną osobę konkretnej działalności zawodowej lub realizacji pewnych działań wymagających dobrego stanu zdrowia. Zdaniem organu kluczową rolę w rozwiązaniu wskazanego we wniosku problemu odgrywa przepis § 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zwolnione od podatku są usługi wykonywane przez uczelnie medyczne w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca wypełnia przesłankę o charakterze podmiotowym uprawniającą do zastosowania zwolnienia tj. jest uczelnią medyczną. Nie wypełnia natomiast przesłanki o charakterze przedmiotowym. Głównym bowiem celem usług, będących przedmiotem zapytania, świadczonych przez Wnioskodawcę jest przeprowadzenie badań i konsultacji psychologicznych (na zlecenie lekarza medycyny pracy) w celu wydania zaświadczenia o stanie zdrowia, które jest wymagane jako warunek wykonywania przez osobę badaną określonej działalności zawodowej lub wykonywanie określonej czynności zależnej od pełnej fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby. Stąd efektem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę jest dostarczenie osobie trzeciej elementu koniecznego dla podjęcia decyzji pociągającej za sobą prawne konsekwencje dla osoby zainteresowanej lub innych osób. Taka usługa medyczna nie ma zasadniczo na celu ochrony zdrowia stąd nie może być objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług. Po bezskutecznym wezwaniu organu interpretacyjnego do usunięcia naruszenia prawa, skarżący zaskarżył opisaną interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej strona zarzuciła naruszenie § 3 ust. 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz.U. z 2013 r., poz. 1722) poprzez jego niewłaściwą wykładnię skutkującą uznaniem, że świadczenie usług opisanych we wniosku nie korzysta ze zwolnienia określonego w tym przepisie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej działając z upoważnienia Ministra Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona interpretacja dotknięta jest wadą niezgodności z prawem skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na tle przedstawionego przez stronę skarżącą zdarzenia oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Natomiast w myśl § 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz.U. z 2013 r., poz. 1722) zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane przez uczelnie medyczne. Rozporządzenie to wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 83 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając: 1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami; 2) przebieg realizacji budżetu państwa; 3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia; 4) przepisy Unii Europejskiej. Wykładnia zwolnienia określonego w treści art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT była już dokonywana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2013r. sygn. akt I FSK 1242/12, z dnia 23 stycznia 2013r. sygn. akt I FSK 309/12, z 16 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1247/13, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem sporu jest kwestia przedmiotowa niniejszego zwolnienia, nie ma bowiem wątpliwości, że strona skarżąca spełnia podmiotowe wymogi zwolnienia. Należy także podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Pojęcie "usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia", o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, nie zostało zdefiniowane w tej ustawie. W takiej sytuacji zasadne jest odwołanie się do poglądów reprezentowanych na gruncie prawa unijnego. W zakresie przedmiotowym art. 132 Dyrektywy 112 obejmuje zwolnieniem od VAT usługę opieki szpitalnej i medycznej oraz ściśle z nimi związane czynności. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku nie powinny podlegać takie usługi, których celem nie jest ochrona zdrowia. W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, opublik. ZOTSiS 2006/6A-/I-5123) Trybunał stwierdził: "(...) pojęcia "opieki medycznej" oraz "świadczeń opieki medycznej" (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia". Również w wyroku w sprawie d'Ambrumenil (C-307/01, niepublik. w Zb.Orz., dostępny ECR 2003/11B-/I-13989) Trybunał podkreślał, iż: "Jeżeli chodzi o pojęcie świadczenia opieki medycznej (...) pojęcia tego nie można poddać wykładni, która obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych". Zdefiniowanie zakresu zwolnienia poprzez zawężenie go wyłącznie do usług opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, odpowiada, co do zasady, używanym przez Trybunał określeniom "postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych". Należy zauważyć, iż kwestia stosowania zwolnienia od podatku usług, polegających na wydawaniu różnego rodzaju zaświadczeń medycznych dotyczących kondycji zdrowia, była przedmiotem rozważań Trybunału we wskazanym wyżej wyroku z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie d'Ambrumenil (C-307/01). Zgodnie ze stanowiskiem TSUE zawartym w tym wyroku: "to, czy dana usługa medyczna powinna zostać zwolniona z podatku VAT warunkuje jej cel. Dlatego, jeżeli kontekst, w jakim realizowana jest dana usługa medyczna pozwala określić, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, zwolnienie (...) nie ma zastosowania do tej usługi" (pkt 60). "W przypadku gdy usługa polega na sporządzeniu raportu biegłego lekarza, jasnym jest, że chociaż realizacja tej usługi wymaga kwalifikacji medycznych osoby, która ją wykonuje oraz może obejmować działania, które są typowe dla zawodu lekarza, na przykład badanie fizyczne pacjenta lub analizę historii jego choroby, głównym celem tej usługi nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, osoby, której dotyczy ten raport. Taka usługa, której celem jest dostarczenie odpowiedzi na pytania określone we wniosku o sporządzenie raportu, realizowana jest po to, aby umożliwić osobie trzeciej podjęcie decyzji, która wiąże się z konsekwencjami prawnymi dla zainteresowanej osoby lub innych osób" (pkt 61). W tym samym wyroku Trybunał podkreślał również: "W odniesieniu do usług polegających na wydawaniu zaświadczeń medycznych dotyczących kondycji zdrowia. (...) konieczne jest uwzględnienie kontekstu, w jakim usługi te są realizowane w celu określenia ich podstawowego celu. W przypadku, gdy tego rodzaju zaświadczenia są wymagane przez osobę trzecią jako wstępny warunek wykonywania przez daną osobę konkretnej działalności zawodowej lub realizacji pewnych działań wymagających dobrego stanu zdrowia, podstawowym celem świadczonej przez lekarza usługi jest dostarczenie tej osobie trzeciej niezbędnego elementu dla podjęcia decyzji. Podstawowym celem tego rodzaju usług medycznych nie jest ochrona zdrowia osób, które pragną realizować pewne działania, a zatem nie mogą zostać one objęte zwolnieniem w ramach art. 13 część A ust. 1 lit. c)" - aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE (pkt 63 i 64 wyroku). Jak z powyższego wynika, cel, w jakim wykonane zostaje badanie lekarskie (w tym badanie psychologiczne), ma zasadnicze znaczenie dla stwierdzenia, czy usługa ta podlega zwolnieniu od podatku. Z opisu stanu faktycznego wynika, że głównym celem usług będących przedmiotem zapytania jest przeprowadzenie badań i konsultacji psychologicznych (na zlecenie lekarza medycyny pracy) w celu wydania zaświadczenia o stanie zdrowia, które jest wymagane jako warunek wykonywania przez osobę badaną określonej działalności zawodowej lub wykonywanie określonej czynności zależnej od pełnej fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby. Stąd efektem usługi świadczonej przez skarżącego jest dostarczenie osobie trzeciej elementu koniecznego dla podjęcia decyzji pociągającej za sobą prawne konsekwencje dla osoby zainteresowanej lub innych osób. Taka usługa medyczna nie ma zasadniczo na celu ochrony zdrowia, dlatego też nie może być objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że świadczone przez skarżącego usługi, polegające na wykonywaniu badań psychologicznych, których celem jest stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia przeciwwskazań do wykonywania czynności określonego rodzaju, pełnienia określonych funkcji itp., nie służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Służą one dostarczeniu osobie trzeciej niezbędnego elementu dla podjęcia decyzji, co wyklucza możliwość objęcia tych usług zwolnieniem na podstawie § 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej interpretacji indywidualnej z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.