I SA/Gd 1027/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 21 kwietnia 2015 r., pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz mogą wystąpić trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli (1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205; postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z 26 września 2013 r., II FZ 718/13; z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10). Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów. Zarówno tych bezpośrednio przedstawionych przez składającego wniosek, jak i tych, które wynikają z akt sprawy (por. postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., II OZ 155/05). Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 25 lipca 2013 r., którą ustalono skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2009 r. w kwocie 1.017.634 zł. Podatek w takiej wysokości został także ustalony małżonce skarżącego. Z akt sprawy wynika, że skarżący i jego żona posiadają dwie nieruchomości: mieszkanie o powierzchni 49 m2 oraz działkę, a także samochód osobowy marki Mercedes Benz A 170 CDI z 2001 r. Wysokość dochodów małżonków, po uwzględnieniu dokonywanych przez pracodawców potrąceń z tytułu zaciągniętych pożyczek, to 7.139,05 zł netto, zaś miesięczne stałe koszty ich utrzymania ponoszone na opłaty za mieszkanie i media oraz spłatę dwóch kredytów, stanowią połowę osiąganych przez nich dochodów i wynoszą 3.561,52 zł. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej. Wysokość podatku ustalona przez organy podatkowe każdemu z małżonków, która łącznie przekracza kwotę 2 mln zł oraz kwota dochodów i stałych, bieżących obciążeń małżonków (w tym z tytułu zaciągniętych przez nich kredytów i pożyczek), zdaniem Sądu przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpatrując niniejszy wniosek nie przesądza o zasadności skargi. Kwotę podatku należną od skarżącego organ – w razie takiej potrzeby – będzie mógł wyegzekwować. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.