I SA/Gd 1182/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. I SA/Gd 1182/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z 13 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. S. Skarżący 18 stycznia 2015 r. wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu 30 stycznia 2015 r. Wnioskiem z 22 stycznia 2015 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 6 marca 2015 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając radcę prawnego i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego O. D., o czym poinformowała Sąd pismem z 20 marca 2015 r. Pełnomocnik skarżącego 20 kwietnia 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z 13 stycznia 2015 r. Jednocześnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Jako okoliczność, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, pełnomocnik skarżącego wskazała, że o tym, iż została wyznaczona na pełnomocnika skarżącego z urzędu OIRP zawiadomiła ją 26 marca 2015 r. Niezwłocznie podjęła czynności zmierzające do zapoznania się ze stanowiskiem skarżącego i aktami sprawy, jednak możliwość ich analizy oraz sporządzenia skargi kasacyjnej pełnomocnik miała od 15 kwietnia 2015 r., zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Pełnomocnik wyjaśniła, że termin ten wynikał z faktu, iż wcześniej w związku z przerwą świąteczną (Świętami Wielkanocnymi) pełnomocnik wraz z rodziną przebywała poza G. a wyjazd ten został zaplanowany z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Nadto, w okresie od otrzymania powiadomienia o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącego, uczestniczyła w rozprawach przed Sądem Okręgowym oraz Sądem Rejonowym, a także w zgromadzeniach wspólników spółek z ograniczoną odpowiedzialnością w G. i M. w związku z zamknięciem przez spółki roku obrachunkowego, co wiązało się z koniecznością dokonania uzgodnień i przygotowania się do podjęcia ww. czynności a pełnomocnik przedmiotowy wniosek złożyła dochowując siedmiodniowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Sąd przyjął wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego dotyczące dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej oraz rozpoczęcia biegu siedmiodniowego terminu. Okoliczności powołane w przedmiotowym wniosku Sąd uznał za uzasadnione. Wobec czego należało stwierdzić, że strona skarżąca wniosek o przywrócenie terminu z jednoczesnym dokonaniem uchybionej czynności wniosła niezwłocznie po ustaniu przyczyny tj. po zapoznaniu się z aktami sprawy w stopniu umożliwiającym dokonanie ich oceny i zajęcie stanowiska w sprawie. W niniejszej sprawie rozważenia zatem wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel: K.p.a. II, s. 368-370), ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, wobec czego wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia należało uznać za uzasadniony. Z poczynionych ustaleń wynika, że skarżący w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o przyznanie mu prawa pomocy m.in. przez ustanowienie radcy prawnego. Postanowienie o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w tym zakresie zostało wydane 6 marca 2015 r. 26 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego została poinformowana przez Okręgową Izbę Radców Prawnych o wyznaczeniu jej w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu. Pełnomocnik skarżącego 30 marca 2015 r. wykonała fotokopię całości akt niniejszej sprawy (k. 134), z którymi – jak ustalono – miała realną możliwość zapoznania się 15 kwietnia 2015 r. Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku pełnomocnik wniosła 20 kwietnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Dodać jedynie można, że w myśl stanowiska wyrażonego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 17/12 oraz ugruntowanego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego: "w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. postanowienia NSA: z 11 lutego 2014 r., I OZ 70/14; z 24 stycznia 2014 r., II FZ 1544/13; z 11 października 2011 r., II FZ 570/11). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.