I SA/Gd 1188/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. B. Przedszkole [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony na ww. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2016 r., w przedmiocie zwrotu dotacji. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 13 stycznia 2017 r. (k. 66 akt sądowych). Pismem z dnia 13 lutego 2017 r. (data nadania) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 6 i 14 marca 2017 r.), nie została podjęta i została zwrócona do nadawcy. W związku z powyższym przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 20 marca 2017 r. Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym Sąd postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną strony z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie. Pismem z dnia 29 marca 2017 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, uzasadniając, że awizo nie zostało pozostawione pod adresem pełnomocnika, a o wystosowanym wezwaniu dowiedział się podczas rozmowy telefonicznej w dniu 29 marca 2017 r. Wskazano również, że zdarzenie to można uznać za incydent, ponieważ wszelkie pozostałe pisma sądowe odbierane były terminowo. Z uwagi na powyższe, w celu wyjaśnienia przedmiotowej sytuacji, pełnomocnik postanowił wszcząć postępowanie reklamacyjne wobec operatora pocztowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie przed sądami administracyjnymi normowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej zwanej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Nadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej nie została przez pełnomocnika strony odebrana i została zwrócona do nadawcy. W związku z czym została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 20 marca 2017 r. Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie. Wskazać należy, że stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych adresata lub obecnego w mieszkaniu dorosłego domownika, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia zawiadomienia w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od pierwszego awizowania przesyłki (§ 4). Przewidziana w art. 73 p.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego pism rodzi domniemanie, że pismo zostało skutecznie doręczone adresatowi. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju trybu doręczenia podyktowane jest postulatami płynącymi z zasady ekonomiki procesowej i ma na celu ochronę biegu postępowania przed jego zatamowaniem wskutek np. celowego nieodbierania pisma przez stronę. Doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki, jak właściwe doręczenie pisma adresatowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I FZ 313/14). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki (k. 77 akt sprawy) a także informacji na stronie http://emonitoring.poczta-polska.pl/ wynika, że skierowane na prawidłowy adres pełnomocnika skarżącej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej - na skutek okoliczności, o jakich mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. - zostało złożone na okres czternastu dni w Urzędzie Pocztowym. Przesyłka była dwukrotnie awizowana. Pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało dokonane w dniu 6 marca 2017 r. Powtórne awizowanie przesyłki miało zaś miejsce w dniu 14 lutego 2017 r. Mając na uwadze powyższe, doręczenie przesyłki – wezwania do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej - należy uznać za skutecznie dokonane z dniem 20 marca 2017 r. Domniemanie wynikające z doręczenia zastępczego może co prawda zostać obalone, gdy adresat udowodni, że, mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia, pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Domniemanie to może być przede wszystkim obalone w sytuacji, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 709/05), jak również w sytuacji, gdy uprawdopodobni wystąpienie przeszkody w zachowaniu terminu odbioru pisma, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt I OZ 963/07). Tego rodzaju okoliczności nie zostały, w ocenie Sądu, uprawdopodobnione przez skarżącą. Co prawda skarżąca kwestionowała doręczenie przedmiotowej przesyłki, jednakże swoich twierdzeń w żaden sposób nie uprawdopodobniła przedkładając chociażby korespondencję dotyczącą reklamacji doręczenia przesyłki. W oparciu o powyższe - mając na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej.