I SA/Gd 1410/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1410/14. Wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1410/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok. Strona skarżąca w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku nie wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie jego uzasadnienia. Wyrok uprawomocnił się w dniu 4 kwietnia 2015 r. Wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2015 r. strona wystąpiła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. We wniosku skarżąca podniosła, że powzięła informację o uprawomocnieniu się wyroku w dniu 31 lipca 2015 r. – telefonicznie od oskarżyciela skarbowego Urzędu Skarbowego. Ostatnią informacją uzyskaną dotąd z Sądu (lub innego źródła) w przedmiotowej sprawie było zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 8 grudnia 2014 r., doręczone 22 grudnia 2014 r., którą to opłatę uiszczono 23 grudnia 2014 r. W szczególności, strona nie otrzymała żadnej informacji o terminie rozprawy, a wszystkie powiadomienia/awizo otrzymywane od Poczty Polskiej i firmy InPost zostały odebrane. Skarżąca odbierała również skutecznie wcześniejsze awiza/pisma jak np. ww. zarządzenie o wpisie sądowym albo wcześniejsze wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Wnioskodawczyni nadmieniła również, że nie miała interesu w odmowie stawiennictwa na rozprawie, a już w szczególności, w rezygnacji z wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku, co byłoby podstawą ewentualnej apelacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie przed sądami administracyjnymi normowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Nadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów, brak skutecznego zawiadomienia o rozprawie stanowi okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z akt niniejszej sprawy wynika jednakże, że strona nie stawiła się na rozprawie, pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie ww. posiedzenia. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy w sprawie o sygn. akt jw., została skutecznie doręczona skarżącej w trybie określonym w art. 73 § 1-4 p.p.s.a. (doręczenie zastępcze). Stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych adresata lub obecnego w mieszkaniu dorosłego domownika, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia zawiadomienia w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od pierwszego awizowania przesyłki (§ 4). Przewidziana w art. 73 p.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego pism rodzi domniemanie, że pismo zostało skutecznie doręczone adresatowi. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju trybu doręczenia podyktowane jest postulatami płynącymi z zasady ekonomiki procesowej i ma na celu ochronę biegu postępowania przed jego zatamowaniem wskutek np. celowego nieodbierania pisma przez stronę. Doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki, jak właściwe doręczenie pisma adresatowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I FZ 313/14). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 39 akt sprawy) wynika, że skierowane na prawidłowy adres siedziby Spółki zawiadomienie o terminie rozprawy - na skutek okoliczności, o jakich mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. - zostało złożone na okres czternastu dni w Urzędzie Pocztowym. Przesyłka była dwukrotnie awizowana. Pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało dokonane w dniu 5 lutego 2015 r. Powtórne awizowanie przesyłki miało zaś miejsce w dniu 13 lutego 2015 r. Mając na uwadze powyższe, doręczenie skarżącej przesyłki – zawiadomienia o terminie rozprawy - należy uznać za skutecznie dokonane z dniem 19 lutego 2015 r. Domniemanie wynikające z doręczenia zastępczego może co prawda zostać obalone, gdy adresat udowodni, że, mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia, pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Domniemanie to może być przede wszystkim obalone w sytuacji, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 709/05), jak również w sytuacji, gdy uprawdopodobni wystąpienie przeszkody w zachowaniu terminu odbioru pisma, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt I OZ 963/07). Tego rodzaju okoliczności nie zostały uprawdopodobnione przez skarżącą, ani też podniesione. W oparciu o powyższe - mając na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.