I SA/Gd 202/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 202/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2015 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. W dniu 30 marca 2016 r. M. P. zwróciła się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, składając jednocześnie wniosek o jego sporządzenie. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podała, że zarówno termin rozprawy, jak i termin, w jakim należało złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku, zbiegły się w czasie z jej chorobą - w okresie od 9 do 23 marca 2016 r. chorowała bowiem na grypę o ciężkim przebiegu, która skutkowała zakłóceniem prawidłowego funkcjonowania organizmu. Na potwierdzenie tej okoliczności wnioskodawczyni załączyła zaświadczenie lekarskie, w którym w polu dotyczącym zaleceń lekarskich wskazano "chory powinien leżeć". M. P. wyjaśniła, że w okresie choroby nie mogła skorzystać z pomocy dorosłych domowników (w tym czasie w domu przebywała z nią jedynie niepełnoletnia córka), jak również nie miała możliwości wyręczenia się inną osobą z uwagi na obłożny charakter choroby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z uchybieniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie budzą wątpliwości. Ponadto skarżąca wraz ze złożeniem wniosku dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie. Sporna jest jedynie ocena, czy na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu spoczywa wina za niedokonanie tej czynności w wymaganym terminie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416; i wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948). W judykaturze przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a. zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), jak również chorobę strony lub jej pełnomocnika, ale nie każdą, lecz wyłącznie taką, która miała nagły i obłożny charakter (powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji) i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14, LEX nr 1628828; z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 858/11, LEX nr 1116237; czy z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II OZ 849/10, LEX nr 743939). W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, M. P. wskazała na swoją obłożną chorobę, która uniemożliwiła jej złożenie tego wniosku w ustawowym terminie. Powyższa okoliczność została potwierdzona załączoną do wniosku kserokopią zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że w okresie od 9 do 23 marca 2016 r. wnioskodawczyni była niezdolna do pracy, przy czym - jak wynika z adnotacji na zaświadczeniu - w okresie tej niezdolności chora powinna była leżeć. Zdaniem Sądu, powyższa okoliczność uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu, tym bardziej, że w okresie choroby M. P. (jak podała we wniosku) nie mogła skorzystać z pomocy dorosłych domowników ani wyręczyć się inną osobą. Podsumowując należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. strona wystąpiła w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z wnioskiem o jego przywrócenie, w którym uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy, dopełniając czynności, dla której zakreślony był termin. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.