I SA/Gd 307/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 maja 2014 r. sprawy ze skargi J.D. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 3 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę. I SA/Gd 307/14 UZASADNIENIE I. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej [...], działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 14g § 1 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej jako O.p.), pozostawił wniosek skarżącego J. D. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dot. podatku dochodowego od osób fizycznych – bez rozpoznania. II. Stan sprawy: w dniu 6 sierpnia 2013 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku skarżący przedstawił następujące zdarzenie przyszłe: skarżący jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Obecnie jest on jednym z dwóch wspólników spółki kapitałowej prawa cypryjskiego (dalej jako spółka cypryjska). Planowane jest utworzenie przez skarżącego spółki kapitałowej prawa polskiego (spółka kapitałowa), w której wspólnikami mogą być inne osoby fizyczne, do której skarżący przeniesie posiadane przez siebie udziały w spółce cypryjskiej tytułem wkładu niepieniężnego w ramach transakcji wymiany udziałów (o której mowa w art. 24 ust. 8a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 12 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Skarżący wskazał, że nie jest wykluczone, że spółka cypryjska zostanie następnie zlikwidowana, a spółce kapitałowej, jako wspólnikowi spółki cypryjskiej, zostanie wydany jej majątek polikwidacyjny, który może obejmować udziały, akcje, certyfikaty inwestycyjne oraz inne aktywa. W przyszłości, w ramach szerszej restrukturyzacji aktywów, spółka kapitałowa może zostać przekształcona w spółkę jawną (spółka osobowa), która następnie zostanie rozwiązana bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Ustanie bytu spółki osobowej nastąpi na podstawie jednomyślnej uchwały wszystkich jej wspólników. W wyniku powyższego, działalność spółki osobowej zostanie zakończona, a cały jej majątek zostanie podzielony pomiędzy wspólników, a następnie wydany wspólnikom, w tym skarżącemu, in natura. Majątek spółki osobowej, w zależności od momentu, w którym podjęta zostanie ostateczna decyzja o rozwiązaniu spółki osobowej, mogą stanowić środki pieniężne oraz inne składniki majątku (w tym udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością; dalej jako sp. z o.o.). Nie jest również wykluczone, że skarżący zdecyduje się na zbycie na rzecz sp. z o.o. udziałów w sp. z o.o. otrzymanych w ramach podziału majątku spółki osobowej, celem ich umorzenia w ramach procedury dobrowolnego umorzenia udziałów. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1/ czy otrzymanie przez wnioskodawcę, jako wspólnika spółki osobowej, środków pieniężnych albo innych składników majątku (w tym udziałów w sp. z o.o.) z tytułu zakończenia działalności spółki osobowej poprzez jej rozwiązanie bez przeprowadzenia procedury likwidacji będzie skutkowało powstaniem po jego stronie przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?; 2/ w jaki sposób wnioskodawca powinien rozliczyć podatkowo dobrowolne umorzenie udziałów w sp. z o.o. w przypadku, gdy udziały sp. z o.o. wnioskodawca nabędzie w wyniku rozwiązania spółki osobowej, która to spółka osobowa powstała z przekształcenia spółki kapitałowej spowoduje powstanie u wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu? Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej [...] treść wniosku została przedstawiona w sposób ogólnikowy i niekonkretny, w szczególności skarżący nie określił czy spółka osobowa będzie prowadziła działalność gospodarczą oraz jaki będzie zakres tej działalności; czy środki pieniężne, o których mowa we wniosku, będą uprzednio opodatkowane; czy składniki majątku były wykorzystywane w spółce oraz jakie źródło przychodów determinuje zbycie tych składników; czy udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będą wchodziły w skład majątku likwidacyjnego spółki cypryjskiej; czy spółka kapitałowa poniesie jakiekolwiek wydatki na nabycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz czy wydatki te zostaną zaliczone do jej kosztów uzyskania przychodów. Pismem z dnia 23 października 2013 r., na podstawie art. 169 § 1 O.p. w związku z art. 14h O.p., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia - poprzez jednoznaczne (a więc niebudzące wątpliwości) doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, tj.: wskazanie czy spółka osobowa, która powstanie w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, będzie prowadziła działalność gospodarczą w myśl art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.; dalej jako u.p.d.o.f.)? Jeśli tak, to: 1) jaki będzie zakres prowadzonej przez spółkę osobową działalności gospodarczej? 2) czy środki pieniężne, które wnioskodawca otrzyma w związku z likwidacją spółki osobowej, będą środkami, które uprzednio podlegały opodatkowaniu u Wnioskodawcy, jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych? 3) czy składniki majątku, o których mowa we wniosku, będą składnikami, które uprzednio były wykorzystywane w prowadzonej w formie spółki osobowej działalności gospodarczej? 4) czy składniki majątku, o których mowa we wniosku, nie będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż pozarolniczą działalność gospodarcza (wierzytelności, udziały, akcje)? Dalej organ wskazał, że jeżeli składniki majątku, o których mowa we wniosku, będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż działalność gospodarcza - należy precyzyjnie określić jakie to będą składniki; czy udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) będą wchodziły w skład majątku likwidacyjnego spółki cypryjskiej?; czy spółka kapitałowa poniesie jakiekolwiek wydatki na nabycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) oraz czy wydatki te zostaną zaliczone do jej kosztów uzyskania przychodów? Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 25 października 2013 r. W dniu 5 listopada 2013 r. wpłynęło do organu pismo do złożonego wniosku, zawierające - zdaniem organu - jedynie częściowe uzupełnienie wniosku. Dokonując bowiem odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania skarżący doprecyzował jedynie, że spółka osobowa, w której będzie wspólnikiem, będzie prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. oraz wskazał przedmiot tej działalności gospodarczej. Natomiast w pozostałym zakresie zawarł odpowiedzi sformułowane jako przypuszczenia, zdania warunkowe lub nieprecyzyjne. Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na pytanie czy środki pieniężne otrzymane w związku z likwidacją spółki osobowej będą podlegały uprzednio opodatkowaniu u niego, jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, wskazując jedynie, że środki pieniężne będą pochodziły z operacji gospodarczych (dywidenda, likwidacja), które są przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym. Ponadto skarżący nie wskazał w sposób jednoznaczny: czy składniki majątku były wykorzystywane wprowadzonej w formie spółki osobowej działalności gospodarczej oraz czy składniki majątku nie będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż pozarolniczą działalność gospodarcza. Skarżący, co dodatkowo podkreślił organ, formułując odpowiedź na powyższe pytania użył wyrażeń "mogą" "mogła m.in.", co oznacza, że: składniki majątku spółki osobowej (...) mogą stanowić udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością; spółka osobowa (...) będzie prowadzić m.in. działalność (...) w ramach której będzie mogła m.in. rozporządzać udziałami, akcjami oraz innymi papierami wartościowymi; składniki majątku, oprócz środków pieniężnych mogą stanowić udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej [...] skarżący nie udzielił w sposób jednoznaczny odpowiedzi na zadane przez organ pytania. Wobec tego opis zdarzenia przyszłego, który miał być przedmiotem interpretacji - mimo podjęcia przez organ próby jego uzupełnienia - nadal pozostaje niedookreślony. Użyte przez wnioskodawcę w odpowiedzi na wezwanie otwarte, nieostre zwroty - " mogą " oraz "mogła m.in." - mające rzekomo wystarczająco służyć opisowi zdarzenia stanowiącego podstawę do wyrażenia własnego stanowiska najpierw przez zainteresowanego, a następnie przez organ podatkowy, ze swej istoty nie mogłyby świadczyć o zgodności prezentowanego we wniosku opisu ze zdarzeniami, które w rzeczywistości będą miały miejsce i co do których wnioskodawca oczekiwałby zastosowania otrzymanej interpretacji indywidualnej. Organ podkreślił, że informacje wskazane w wezwaniu były istotnymi elementami opisu zdarzenia przyszłego niezbędnymi dla wydania interpretacji we wskazanym we wniosku zakresie. Ponadto zawarte przez skarżącego sformułowania oznaczają, że sam wnioskodawca nie jest w stanie precyzyjnie określić zdarzenia przyszłego; nie potrafi ustalić jakie zdarzenie przyszłe ma być poddane ocenie organu, w celu wydania indywidualnej interpretacji indywidualnej. Zdaniem organu, formułując wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej skarżący błędnie przyjął, że może się posłużyć ogólnikami, twierdzeniami generalizującymi, bez umiejscowienia elementów zdarzenia przyszłego jako pewnej wyczerpanej całości w określonym przedziale czasowym i związkach w nich występujących. Brak wyraźnego i zindywidualizowanego tła faktycznego (rozumianego jako zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe), stanowiącego podstawę kwalifikacji prawnopodatkowej w ramach procesu wydawania interpretacji indywidualnej oznacza, że nie można zasadnie oczekiwać od organu podatkowego odpowiedzi na postawione pytania. Wnioskodawca może oczekiwać interpretacji odnoszącej się tylko do takiego zdarzenia przyszłego, co do którego z dużym stopniem prawdopodobieństwa można zakładać, że niewątpliwie wystąpi, w którym przedstawione są określone, konkretne założenia, sytuacje, co do których można przyjąć, że w określonym kształcie wystąpią. Organ podkreślił również, że obowiązek wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego ciąży na osobie składającej wniosek o indywidualną interpretację wynika wprost z przepisów ustawy. Składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.). Stosownie natomiast do art. 14c § 1-2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, a w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy - wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Przepisy rozdziału 1a ustawy Ordynacja podatkowa stanowią, że interpretacja indywidualna wydana w tym trybie może dotyczyć tylko przepisów prawa podatkowego, przy czym wnioskodawca jest zobowiązany wskazać je w złożonym wniosku. Zakres żądania wnioskodawcy wyznacza natomiast w szczególności: a/ stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego, b/ stan prawny (przepisy prawa) wskazań)" przez wnioskodawcę oraz c/ zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko w sprawie. Podkreślano, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zatem to na podatniku spoczywa ciężar wyczerpującej prezentacji stanu faktycznego i zobowiązany jest on to uczynić we wniosku o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Tylko bowiem treść wniosku stanowi podstawę faktyczną dla wydawanego aktu. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany) to taki. na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Zdarzenie przyszłe musi więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny (przywołano wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 stycznia 2013 r., I SA/Bd 985/12 oraz wyrok WSA w Łodzi z 27 maja 2013 r., I SA/Łd 276/13). Dyrektor Izby Skarbowej [...] wskazał, że z uwagi na istotę interpretacji indywidualnych, w szczególności ich gwarancyjny charakter, przedmiotem tych rozstrzygnięć nie może być ocena prawna abstrakcyjnych, ogólnikowo przedstawionych sytuacji, jakie mogłyby zaistnieć u skarżącego. Innymi słowy wniosek osoby, która chciałaby zaznajomić się z poglądem ministra właściwego do spraw finansów publicznych na wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego z przyczyn czysto poznawczych, wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnych interpretacji prawa podatkowego. Biorąc pod uwagę sposób skonstruowania wniosku oraz złożonego do niego uzupełnienia w niniejszej sprawie (niekonkretny, ogólnikowy, zdawkowy opis zdarzenia) organ uznał, że zamiarem skarżącego jest zapoznanie się z poglądem Ministra Finansów na kwestie związane ze skutkami podatkowymi otrzymania środków pieniężnych i składników majątku spółki osobowej z tytułu rozwiązania tej spółki bez przeprowadzenia procedury jej likwidacji, przy czym działania te sprawiają wrażenie podjętych w celu optymalizacji podatkowej, złożony wniosek nie stanowi więc wniosku o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego. Reasumując organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek pozbawiony był obligatoryjnego waloru kompletności a podstawowy brak polega na tym, że opis zdarzenia przyszłego nie został przedstawiony w sposób wyczerpujący i na tyle precyzyjnie by można było dokonać jego subsumcji pod określony przepis (przepisy) prawa. W wezwaniu zostały precyzyjnie określone przez Dyrektora Izby Skarbowej braki wniosku oraz wskazania jak należy je usunąć. Usunięcie wyliczonych braków warunkowało rozpatrzenie wniosku, (o czym wnioskodawca został poinformowany w otrzymanym wezwaniu). Mimo podjęcia przez Dyrektora Izby Skarbowej [...] działań zmierzających do przewidzianego przepisami prawa rozpatrzenia wniosku – skarżący nie uzupełnił go w wyznaczonym zakresie. W rezultacie tego, że braków nie usunięto - na podstawie przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego okoliczności – zdaniem organu nie było możliwe uznanie, że zdarzenie (zdarzenia) przyszłe mające być podstawą żądanej interpretacji zostało przedstawione w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości. Organ jednocześnie pouczył skarżącego, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie pozbawia możliwości ponownego złożenia wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie, spełniającego wymagane kryteria. III. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, w dniu 20 listopada 2013 r. skarżący złożył zażalenie domagając się jego uchylenia i wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego objętej wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej [...], postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 221 i art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. podtrzymał stanowisko wyrażone w postanowieniu o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpatrzenia. IV. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w której zaskarżono wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej [...] postanowienie z dnia [...] sygn. [...], utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] sygn. [...] i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej [...] z [...] oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej [...], działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wedle norm prawem przepisanych. Zarzucono naruszenie art. 14b § 3 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wniosek uzupełniony pismem skarżącego z dnia 31 października 2013 r. nie zawiera wyczerpującego przedstawienia opisu zdarzeń przyszłych. Zarzucono również naruszenie art. 14g § 1 i 3 O.p. oraz art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wniosek, uzupełniony pismem skarżącego z dnia 31 października 2013 r. nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., w sytuacji gdy uzupełniony wniosek spełniał wymogi, o których mowa w art. 14b § 3 O.p. Skarżonemu postanowieniu strona zarzuciła ponadto naruszenie art. 14b § 1 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i wskutek tego utrzymanie w mocy postanowienia organu podatkowego z dnia [...], oraz w związku z tym niewydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej), pomimo złożenia przez Skarżącego wniosku, który - uzupełniony pismem Skarżącego z dnia 31 października 2013 r. - nie był obarczony brakami formalnymi oraz został należycie opłacony; naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 239 O.p. w zw. z art. 120 O.p. w zw. z art. 14h O.p. - poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia organu podatkowego z [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z 1 sierpnia 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sytuacji gdy wskazane postanowienie organu podatkowego z dnia [...] zostało wydane z naruszeniem art. 14g § 1 i 3 O.p. i uchyleniu W skardze złożono ponadto zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p., poprzez niezastosowanie i wskutek tego utrzymanie w mocy postanowienia organu podatkowego z dnia [...], a w związku z tym naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W szczegółowym uzasadnieniu każdego ze złożonych zarzutów skargi skarżący podkreślił, że organ podatkowy utrzymując zaskarżonym postanowieniem w mocy postanowienie z dnia [...], naruszył art. 14b § 3 O.p., stanowiący, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W ocenie skarżącego, naruszenie art. 14b § 3 O.p. przez organ podatkowy przejawia się w uznaniu, że opis zdarzeń przyszłych dokonany przez skarżącego we wniosku uzupełnionym nie jest wyczerpujący, co uzasadnia utrzymanie w mocy postanowienia wydanego na podstawie art. 14g § 1 i § 3 O.p. Skarżący wskazał, że w doktrynie prawa podatkowego podkreśla się, że stan faktyczny sprawy oznacza pewien zbiór faktów, które miały miejsce bądź będą miały miejsce: "stan faktyczny należy rozumieć jako pewien zbiór faktów składających się na sprawę interpretacyjną, faktem zaś jest to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości; zdarzenie; zjawisko; określony stan rzeczy" (C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski: Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX. 2009 wyd. III); wskazał, że podobne stanowisko zajmują również sądy administracyjne (wyrok WSA w Szczecinie z 4 lipca 2007 r., w sprawie sygn. I SA/Sz 906/06). Zgodnie z zasadami języka polskiego "fakt" oznacza: to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości, zaś "zdarzenie" oznacza: to, co się stało (Słownik języka polskiego opublikowany na witrynie internetowej Wydawnictwa Naukowego PWN SA). Na opis stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji składa się zespół faktów/zdarzeń, które już miały miejsce lub które mogą się wydarzyć w przyszłości. Elementem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie są natomiast, bo ze swojej natury być nie I mogą, przepisy prawa. Mogą one stanowić jedynie element stanu prawnego danej sprawy. Elementem stanu faktycznego/zdarzenia, przyszłego tym bardziej nie może być kwalifikacja prawna danego faktu czy zdarzenia. Kwalifikacja prawna danego faktu czy zdarzenia wymaga bowiem dokonania subsumcji, tj. przyporządkowania stanu faktycznego ustalonego w procesie i stosowania prawa do sformułowanej w wyniku wykładni normy prawnej. Tymczasem z dyspozycji art. 14b § 3 O.p., że podmiot składający wniosek o wydanie interpretacji jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia jedynie zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu przedstawienia stanu prawnego sprawy czy dokonania wykładni przepisów, które mogą mieć w sprawie zastosowanie. Zdaniem skarżącego za chybiony należy uznać zarzut organu podatkowego, że udzielając odpowiedzi na wezwanie z dnia 23 października 2013 r. nie wskazał on jednoznacznie, czy środki pieniężne otrzymane w związku z likwidacją spółki osobowej będą podlegały uprzednio opodatkowaniu u niego, jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i czy składniki majątku były wykorzystywane w prowadzonej w formie spółki osobowej i działalności gospodarczej oraz czy składniki majątku nie będą składnikami majątku, których i zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż pozarolniczą działalność gospodarcza. W ocenie skarżącego nie ulega wątpliwości, że zadając powyższe pytania organ podatkowy nie dążył w rzeczywistości do uzupełnienia przez niego opisu zdarzenia przyszłego, ale do i przerzucenia na skarżącego wynikających z regulacji Ordynacji podatkowej obowiązków organu podatkowego, jako podmiotu właściwego w sprawie wydania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego. Zdaniem skarżącego pytania organu podatkowego nie dotyczyły bowiem faktów składających się na sprawę interpretacyjną, ale wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wymagały zatem od skarżącego dokonania aktu subsumcji opisu zdarzenia przyszłego do norm prawnych wynikających z regulacji tej ustawy. Bez dokonania aktu subsumcji nie można bowiem stwierdzić, czy środki pieniężne będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym - o podleganiu bądź niepodleganiu opodatkowaniu rozstrzygają bowiem przepisy podatkowe. Wbrew zatem twierdzeniom organu, podleganie pod opodatkowanie nie może być uznane za element opisu zdarzenia przyszłego. Skarżący podniósł, że analogiczna sytuacja dotyczy również zarzutów organu podatkowego w i zakresie czy składniki majątku były wykorzystywane w prowadzonej w formie spółki osobowej działalności gospodarczej oraz czy składniki majątku nie będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż pozarolniczą działalność gospodarcza. Definicję działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych zawiera art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Aby zatem udzielić odpowiedzi na pytanie postawione przez organ podatkowy, skarżący musiałby dokonać wykładni tego przepisu a następnie jego subsumcji do opisu zdarzenia przyszłego. Tymczasem z dyspozycji art. 14b § 3 O.p. wynika, że podmiot składający wniosek o wydanie interpretacji jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia jedynie zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu przedstawienia stanu prawnego sprawy czy dokonania wykładni przepisów, które mogą mieć w sprawie zastosowanie. Także pytanie czy składniki majątku nie będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż pozarolniczą działalność gospodarcza nie jest pytaniem o opis zdarzenia przyszłego, ale próbą uzyskania przez organ podatkowy od skarżącego aktu subsumcji - źródła przychodów są bowiem zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i to przepisy tej ustawy rozstrzygają o klasyfikacji przychodu ze zbycia określonego składnika majątku do tego lub innego źródła przychodów. Zdaniem skarżącego z powyższego wynika, że organ podatkowy wzywając rzekomo skarżącego do uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego, w rzeczywistości żądał od skarżącego dokonania wykładni regulacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ich zastosowania przez skarżącego do zdarzenia przyszłego opisanego przez niego we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej; tymczasem, zgodnie z regulacjami Ordynacji podatkowej, to właśnie organ podatkowy jest uprawniony i zobowiązany jednocześnie do dokonywania wykładni przepisów ustaw podatkowych i temu właśnie celowi ma służyć instytucja interpretacji indywidualnych prawa podatkowego. Skarżący przy tym podkreślił, że pomimo tego, dla lepszego zrozumienia przez organ podatkowy zdarzenia przyszłego Skarżący próbował udzielić odpowiedzi na opisane powyżej, niedopuszczalne z punktu widzenia Ordynacji podatkowej, pytania. Zdaniem strony niezrozumiały jest również zarzut organu podatkowego, że opis zdarzenia przyszłego był ogólnikowy i niejednoznaczny, gdyż skarżący stwierdził, że składniki majątkowe spółki osobowej "mogą" stanowić udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka osobowa będzie prowadzić "m.in." działalność, w ramach której będzie "mogła m.in." rozporządzać udziałami, akcjami oraz innymi papierami wartościowymi. Dyrektor podkreślił w postanowieniu użycie słów "mogła", "mogą", "m.in." jako elementów, które dyskwalifikują opis zdarzenia przyszłego. Zdaniem strony należy jednak zauważyć, że cytaty użyte przez organ wyrwane są z kontekstu, zaś użycie słów "mogą", "mogła", "m.in." całkowicie uzasadnione w opisie zdarzenia przyszłego. Likwidacja spółki cypryjskiej, jak również przekształcenie spółki kapitałowej czy rozwiązanie spółki osobowej dokonane zostanie w przyszłości. Biorąc pod uwagę ustawowy termin na wydanie interpretacji podatkowej oraz zasady ochrony podatnika stosującego się do interpretacji wydanej przed ziszczeniem się zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o interpretację, przeprowadzenie powyższych operacji nie nastąpi wcześniej, niż po upływie 3 miesięcy od złożenia wniosku o wydanie interpretacji. Biorąc dodatkowo pod uwagę czas niezbędny na dokonanie czynności korporacyjnych takich jak np. likwidacja spółki, przekształcenie spółki, rozwiązanie spółki, niektóre elementy opisu zdarzenia przyszłego mogą wystąpić dopiero po kilku, bądź kilkunastu miesiącach od złożenia wniosku o interpretację. W okresie pomiędzy złożeniem wniosku o wydanie interpretacji a faktyczną realizacją poszczególnych operacji opisanych we wniosku poszczególne podmioty będą prowadzić działalność, w związku z czym skład ich aktywów będzie ulegał zmianie (spółki mogą np. otrzymać dywidendy, wypłacić dywidendy, wydatkować środki finansowe na zakup akcji, udziałów; zbywać akcje i udziały). Część z tych zmian pozostawać będzie poza zakresem mocy decyzyjnej skarżącego. Stąd w opisie zdarzenia przyszłego w odniesieniu do składników majątkowych zastosowano opis "mogą obejmować", co nie zmienia jednak faktu, że katalog tych składników ma charakter zamknięty. Także wskazując przedmiot działalności Spółki osobowej skarżący posłużył się zwrotem "m.in.", aby wskazać tylko taki przedmiot działalności Spółki osobowej, który ma znaczenie z punktu widzenia postanowionego pytania. Podsumowując, skarżący podkreślił, że złożony przez niego wniosek, uzupełniony 31 października 2013 r., spełniał wszelkie wymogi przewidziane dla wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Przyjęcie odmiennej oceny prawnej przez organ podatkowy poskutkowało natomiast pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia, nieznajdującym oparcia w przepisach prawa i naruszającym generalne zasady załatwiania spraw podatkowych (art. 120 i art. 121 O.p.). V. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: VI. Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem. Zakres przedmiotowy niniejszej sprawy dotyczy legalności zaskarżonego postanowienia wydanego na podstawie art. 14g O.p.; istotne jest zatem w tej sprawie ustalenie, czy złożony przez skarżącego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej mógł być rozpoznany merytorycznie jako spełniający wymogi formalne określone w art. 14 b § 3 O.p. Wskazać w tym miejscu należy, mając na uwadze szerokie wywody skargi w tym zakresie, na charakter indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, które w żadnym zakresie nie są aktami stosowania prawa. Tym samym pojęcie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, którym posługują się przepisy Ordynacji podatkowej, nie jest tożsame z pojęciem wykładni prawa ani też nawet interpretacji rozumianej jako wynik przeprowadzonej wykładni. Postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawiony do jej wydania ma udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy. To, że przedstawiony stan faktyczny może odnosić się do przyszłości i zdarzeń przyszłych powoduje, że każdorazowo jest stanem hipotetycznym; podatnik zadaje pytanie, jakie konsekwencje podatkowe miałoby jego działanie, gdyby takowego się podjął. W związku z powyższym organy podatkowe w istocie nie stosują przepisów prawa podatkowego, których wyjaśnienia treści domaga się wnioskodawca, a jedynie wskazują czy dany przepis znajduje lub nie zastosowanie w opisanych we wniosku okolicznościach. Prócz tego orzeczenie takie ma charakter informacyjny także dlatego, że nie jest ono wiążące dla podatnika i zawiera jedynie ocenę jego stanowiska (art. 14c § 1 O.p.); tym samym musi być ono osadzone w ściśle określonym stanie faktycznym lub równie kategorycznie przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Ponadto podkreślenia wymaga, że w postępowaniu tym organ nie dokonuje żadnych własnych ustaleń faktycznych. W sprawach dotyczących indywidualnych interpretacji stan faktyczny wynika z wniosku podmiotu, który o jej udzielenie się ubiega, a organy podatkowe nie są uprawnione do jego modyfikacji, rekonstrukcji, czy też jakichkolwiek domniemań tak w zakresie stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. Ponadto jest to postępowanie autonomiczne, do którego stosuje się jedynie niektóre przepisy Ordynacji podatkowej i to odpowiednio. Jego celem jest ocena stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i proponowanego we wniosku rozstrzygnięcia, a nie rozstrzyganie sytuacji prawnopodatkowej strony składającej wniosek. W sytuacji zatem, gdy wniosek potencjalnego przyszłego podatnika wykazuje braki, tak jak w rozpatrywanej sprawie brak wyczerpującego i jednoznacznego przedstawienia zdarzenia przyszłego, nie zaprezentowanie zagadnienia prawnego, które ma być przedmiotem interpretacji, organ interpretacyjny wzywa wnioskodawcę do usunięcia tych braków w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania (art. 14h w związku z art. 169 § 1 i 2 O.p.). Obowiązek wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego przez wnioskodawcę jest skorelowany z obowiązkiem udzielenia jednoznacznej odpowiedzi przez organ wydający interpretację. Aby podołać temu organ w przypadku, gdy wniosek taki nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, tj. art. 14b § 3 O.p., został wyposażony w możliwość żądania od wnioskodawcy uzupełnienia braków formalnych w zakresie stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego w trybie art. 169 § 1 O.p. Zaniechanie zatem przez stronę jasnego i nie budzącego wątpliwości przedstawienia zdarzenia przyszłego uzasadnia ocenę, że wniosek mający wszcząć postępowanie interpretacyjne nie spełnia formalnych przesłanek i powinien zostać pozostawiony bez rozpatrzenia w zgodzie z art. 14g § 1 O.p. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, m.in. w wyroku z 5 lipca 2012 r., w sprawie II FSK 2619/10 oraz w wyroku z 27 września 2013 r. sygn. akt II FSK 334/12 podkreśla, że wynikający z art. 14b § 3 O.p. obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego wyklucza możliwość stwierdzenia we wniosku, że być może pewne elementy stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku wystąpią lub też nie wystąpią; w sytuacji, gdy wnioskodawca stwierdzi, że nie wie, czy w stanie faktycznym wystąpi jeden z jego elementów wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji organ nie może ocenić skutków prawnopodatkowych stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji zgodnie z treścią art. 14c § 1 i art. 14b § 3 O.p. Reasumując powyższe, stwierdzić należy, że wobec występujących we wniosku i nieusuniętych braków i wątpliwości dotyczących przedmiotowego opisu przyszłej sytuacji faktycznej, opis ten nie może realizować funkcji jakie w ramach instytucji interpretacji indywidualnych pełni element przedstawienia zdarzenia przyszłego a w związku z powyższym organ interpretujący zobowiązany był, po uprzednim wezwaniu do usunięcia braków, do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia na podstawie przepisu art. 14g § 1 O.p. VII. W rozpoznawanej sprawie do przedstawionego (pkt. II uzasadnienia wyroku) stanu faktycznego skarżący jako wnioskodawca przyporządkował następujące pytania: 1/ czy otrzymanie przez wnioskodawcę, jako wspólnika Spółki osobowej, środków pieniężnych albo innych składników majątku (w tym udziałów w sp. z o.o.) z tytułu zakończenia działalności spółki osobowej poprzez jej rozwiązanie bez przeprowadzenia procedury likwidacji będzie skutkowało powstaniem po jego stronie przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?; 2/ w jaki sposób wnioskodawca powinien rozliczyć podatkowo dobrowolne umorzenie udziałów w sp. z o.o. w przypadku, gdy udziały sp. z o.o. wnioskodawca nabędzie w wyniku rozwiązania spółki osobowej, która to spółka osobowa powstała z przekształcenia spółki kapitałowej spowoduje powstanie u wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu? Sąd podziela pogląd organu, że treść wniosku została przedstawiona w sposób niekonkretny i niedookreślony, w szczególności skarżący nie wskazał czy spółka osobowa będzie prowadziła działalność gospodarczą oraz jaki będzie zakres tej działalności. Nie wskazano również czy środki pieniężne, o których mowa we wniosku, będą uprzednio opodatkowane. Zabrakło także wskazania czy składniki majątku były wykorzystywane w spółce oraz jakie źródło przychodów determinuje zbycie tych składników oraz czy udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będą wchodziły w skład majątku likwidacyjnego spółki cypryjskiej i czy spółka kapitałowa poniesie jakiekolwiek wydatki na nabycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz czy wydatki te zostaną zaliczone do jej kosztów uzyskania przychodów. Należy mieć na uwadze, że strona zmierza, jak się wydaje, do uzyskania wykładni art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. oraz art. 12 ust. 4d ustawy z 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 20011r., nr 74, poz. 397; dalej jako u.p.d.o.p.). Ustawodawca w obu ustawach podatkowych postanawia, że jeżeli spółka nabywa od wspólników innej spółki udziały (akcje) tej innej spółki oraz w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje wspólnikom tej innej spółki własne udziały (akcje) albo w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje wspólnikom tej innej spółki własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce w wysokości nie wyższej niż 10% wartości nominalnej własnych udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości nominalnej - wartości rynkowej tych udziałów (akcji), oraz jeżeli w wyniku nabycia: 1) spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały (akcje) są nabywane, albo 2) spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały (akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce - do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych wspólnikom tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę, pod warunkiem że podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia (wymiana udziałów). Istotne tym samym staje się w rozpoznawanej sprawie ponowne przytoczenie stanowiska organu i podkreślenie, że zasadnie organ pismem z 23 października 2013 r., na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia - poprzez jednoznaczne (a więc niebudzące wątpliwości) doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, tj.: wskazanie czy spółka osobowa, która powstanie w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, będzie prowadziła działalność gospodarczą w myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.?, a jeśli tak to: 1) jaki będzie zakres prowadzonej przez spółkę osobową działalności gospodarczej? 2) czy środki pieniężne, które wnioskodawca otrzyma w związku z likwidacją spółki osobowej, będą środkami, które uprzednio podlegały opodatkowaniu u Wnioskodawcy, jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych? 3) czy składniki majątku, o których mowa we wniosku, będą składnikami, które uprzednio były wykorzystywane w prowadzonej w formie spółki osobowej działalności gospodarczej? 4) czy składniki majątku, o których mowa we wniosku, nie będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż pozarolniczą działalność gospodarcza (wierzytelności, udziały, akcje)? Dyrektor Izby Skarbowej [...] prawidłowo zaznaczył w piśmie do strony, że jeżeli składniki majątku, o których mowa we wniosku, będą składnikami majątku, których zbycie powoduje powstanie przychodu ze źródeł innych niż działalność gospodarcza, należy precyzyjnie określić - - jakie to będą składniki; - czy udziały w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będą wchodziły w skład majątku likwidacyjnego spółki cypryjskiej?; - czy spółka kapitałowa poniesie jakiekolwiek wydatki na nabycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z dnia 1 sierpnia 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego) oraz czy wydatki te zostaną zaliczone do jej kosztów uzyskania przychodów? W odpowiedzi na skutecznie doręczone w dniu 25 października 2013 r. wezwanie, skarżący wniosku swego nie uzupełnił, co prawidłowo wywiódł organ w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Należy też pamiętać, że uzasadnienie skargi takim uzupełnieniem wniosku nie jest. Raz jeszcze wskazać należy, że zgodnie z art. 14 b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. I w tym miejscu przypomnieć wypada, że we wzorze wniosku zawarte zostało pole "pytanie (pytania) przyporządkowane do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego". W ocenie Sądu z uwagi na gwarancyjne skutki interpretacji w sprawach indywidualnych istotne jest właściwe sformułowanie pytania przystającego do przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej będącej przedmiotem zagadnienia prawnego objętego pytaniem. Zdaniem Sądu, w zaprezentowanym stanie faktycznym niniejszej sprawy organ zasadnie uznał, że wniosek o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego jest dotknięty wadami wymagającego uzupełnienia braków. Należy wyraźnie podkreślić, że organ umocowany do wydania interpretacji dysponuje prawem do pozostawienia wniosku – po uprzednim wezwaniu wnioskodawcy do uzupełnienia braków (art. 169 § 1 w związku z art. 14g § 1 i 3 oraz art. 14h O.p.) – bez rozpoznania. Ze względu na unormowanie z art. 14o O.p., jest on zawsze władny, a nawet zobowiązany przeprowadzić test "określoności" zaistniałych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 1 – 3 O.p.) po to, aby ustalić zakres ochrony przysługującej wnioskodawcy w razie wejścia do obrotu prawnego "milczącej interpretacji". Powyższe oznacza, że sytuacja wnioskodawcy musi być wskazana w sposób dostatecznie precyzyjny i jednoznaczny, bez pozostawienia jakiegokolwiek marginesu niepewności. Konsekwentne respektowanie tej zasady zapobiegłoby zapewne dostrzeganemu powszechnie zjawisku nadużywania prawa do uzyskania interpretacji, tworząc tamę dla niepotrzebnych i generujących znaczne koszty, a przez to szkodliwych społecznie sporów sądowych. Tymczasem opisane we wniosku o udzielnie interpretacji przez wnoszącego skargę zdarzenia przyszłe poprzez multiplikację wzajemnie powiązanych sytuacji i przypadków, które mogą lub nie, zdarzyć się w przyszłości doprowadziło w istocie do ich kwantyfikacji. Ogólnie i nieskonkretyzowanie sporządzony wniosek a także brak odpowiedzi na pytania organu prowadzą w tej sprawie możliwości do skonstruowania kilku "zdarzeń przyszłych" wynikających z tak szerokiego a jednocześnie ogólnego zarysu zdarzeń przedstawionego przez ubiegającego się o interpretację potencjalnego przyszłego podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Zasadnie też organ w uzasadnieniu skarżonej decyzji odniósł się do braku, w związku z powyższym, zaprezentowania we wniosku oceny prawnej w rozumieniu art. 14b § 3 O.p. Należy w tym miejscu dodać, że w przypadku interpretacji indywidualnej nie występuje klasyczna zasada cywilistyczna, że strona może dać podmiotowi tylko fakty, tez zaś daje jej prawo, bowiem podmiot występujący o interpretację na obowiązek dokonania oceny prawnej stanu faktycznego przedstawionego we wniosku (por. J. Brolik, Warunki poprawności przebiegu postępowania o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, Jurysdykcja Podatkowa 2009, nr 2, str. 68). Ocena prawna wnioskodawcy, która jest niezbędnym elementem wniosku, podlega przecież analizie przez organ podatkowy, który dopiero w przypadku poprawnego złożenia pod względem merytorycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ma możliwość wywiązania się z obowiązku nałożonego rozdziałem 1a Ordynacji podatkowej. W rozważanym przypadku, Dyrektor Izby Skarbowej [...] działający z upoważnienia Ministra Finansów miał wszelkie podstawy do tego, aby wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania składników treści złożonego wniosku. Sąd tym samym podziela pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej [...] zaprezentowany w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, że instytucja interpretacji indywidualnych nie została stworzona dla celów oceny potencjalnych działań podatników przez organ upoważniony do wydawania interpretacji pod kątem zoptymalizowania obciążeń podatkowych wynikających z tych działań, ani też wskazywania podatnikom jakie działania powinni podjąć, aby zoptymalizować swoje obciążenia podatkowe. Interpretacja indywidualna nie może stanowić wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do hipotetycznych, ogólnie przedstawionych wariantów zdarzeń przyszłych, uniemożliwiających jednoznaczne określenie niezbędnych elementów konstrukcyjnych podatku - w szczególności przedmiotu opodatkowania. Stąd też zdarzenie przyszłe będące przedmiotem wniosku powinno stanowić ściśle określoną przyszłą sytuację faktyczną dotyczącą wnioskodawcy, doprowadzenie do której jest przez niego rozważane (planowane), bądź też której zaistnienie jest niezależne od jego woli, ale która może zajść z istotnym stopniem prawdopodobieństwa (wskazują na to istniejące okoliczności faktyczne/istnieją przesłanki przemawiające za jej zaistnieniem). Z uwagi na istotę interpretacji indywidualnych, w szczególności ich gwarancyjny charakter, przedmiotem tych rozstrzygnięć nie może być ocena prawna abstrakcyjnych sytuacji/zdarzeń, które nie zawierają istotnych elementów umożliwiających wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Reasumując: 1/ z uwagi na sposób sformułowania pytań będących przedmiotem wniosku o interpretację, jak i odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku w części dotyczącej zdarzenia przyszłego oraz brak zaprezentowania oceny prawnej organy zasadnie pozostawiły wniosek o udzielenie prawnej interpretacji bez rozpatrzenia; 2/ na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organy podatkowe nie są uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego dochodzonej przez wnioskodawcę interpretacji prawa podatkowego ani też do udzielania jej w obszarze regulacji prawnych nie przedstawionych w stanowisku wnioskodawcy odnośnie do podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z 29 lutego 2012r. w sprawie II FSK 1523/10, LEX nr 1123044). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. EK