I SA/Gd 327/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 327/15 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2013 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 327/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu M. M. przyznania prawa pomocy. Postanowienie to, wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2015 r. W dniu 25 lipca 2015 r. M. M. zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, składając jednocześnie zażalenie. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący powołał się na względy zdrowotne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). Jak podkreślono wyżej, jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948, i NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416). W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, M. M. wskazał na "względy zdrowotne". W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FZ 1172/14, LEX nr 1495027). Akcentuje się również, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt I OZ 809/13, LEX nr 1400816). Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy należy zauważyć, że wniosek M. M. o przywrócenie terminu został sformułowany bardzo lakonicznie i zdawkowo. We wniosku tym nie wskazano chociażby, z jakiego rodzaju problemami zdrowotnymi boryka się skarżący, nie załączono również żadnej dokumentacji medycznej, z której wynikałoby, w jakim okresie i jakie schorzenia wystąpiły u skarżącego oraz jaki był ich wpływ na możliwość wniesienia zażalenia w terminie. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika także, czy skarżący miał możliwość skorzystania z pomocy innych osób w prowadzeniu swoich spraw. W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreśla się również, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.