I SA/Gd 445/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018r., sygn. akt. I SA/Gd 1378/17 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2014 roku oraz od stycznia do sierpnia 2015 roku postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 lutego 2018 r. w przedmiocie zaliczenia kwoty do zwrotu z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2017 r. W. M., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "P.p.s.a.") o "wznowienie postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji w związku z wykryciem takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu w postaci wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1378/17". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że wznowienie postępowania sądowego jest instytucją procesową szczególną, obwarowaną licznymi rygorami, dotyczy bowiem sytuacji, w której dopuszcza się ponowne rozpoznanie sprawy, mimo że została już ona zakończona prawomocnym orzeczeniem. Dlatego wznowienie postępowania dopuszczalne jest jedynie w ściśle sprecyzowanych w ustawie przypadkach. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, jeśli spełnione zostaną przesłanki przewidziane w ustawie. Ponieważ jest to postępowanie wyjątkowe, przy stosowaniu przepisów o wznowieniu należy stosować wykładnię ścisłą, odrzucając interpretację rozszerzającą. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania ograniczone jest terminem, a nadto skarżący winien wykazać przesłanki dopuszczalności wznowienia. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 270 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Tymczasem w dacie wniesienia skargi o wznowienie postępowania, tj. w dniu 4 kwietnia 2018 r. postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wskazać bowiem należy, że od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1378/17 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł zatem skargę o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1378/17. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11, LEX). W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga W. M. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1378/17 jest przedwczesna i tym samym niedopuszczalna. Jednocześnie Sąd uznał za zasadne rozważyć, czy skarga W. M. opiera się na ustawowych przesłankach wznowienia postępowania sądowego. Wyjaśnić należy, że szczegółowe przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wymienione w art. 271 do art. 273 P.p.s.a. Stosownie do tych przepisów można żądać wznowienia postępowania: z powodu nieważności (art. 271 pkt 1 i 2 P.p.s.a.); gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.); gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.) lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 P.p.s.a.). Dodatkowo od 10 kwietnia 2010 r. zgodnie z art. 272 § 3 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, że nie jest wystarczające samo powołanie przepisu z powyższego zakresu, aby można było mówić o powołaniu przesłanki wznowienia postępowania. Należy odnotować, że w niniejszej sprawie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł, jak wskazano na wstępie, "na podstawie na art. 273 § 2 P.p.s.a. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji w związku z wykryciem takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu w postaci wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1378/17". W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym podstawa określona w art. 273 § 2 P.p.s.a. znajdzie ograniczone zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 133 § 1 i art. 106 § 3 P.p.s.a. Wykrycie zatem okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a., ograniczone będzie do postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast jeżeli wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej i powinny być wykorzystane w tym postępowaniu, to dotknięta taką wadą ostateczna decyzja administracyjna podlega zweryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez potrzeby wcześniejszej zmiany bądź uchylenia prawomocnego wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzję (por. wyroki NSA: z 22 września 2017 r., II FSK 679/17; z 29 marca 2017 r., II OSK 1942/15; K. Sobieralski, Glosa do postanowienia WSA w Gliwicach z 16.05.2011 r., II SA/Gl 82/11, OSP 2012/10, s. 719). Ilustracją tego stanowiska jest teza wyroku NSA z 29 marca 2017 r., II OSK 1942/15: "jeżeli wykryta okoliczność faktyczna lub środek dowodowy mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej, to powinny być wykorzystane w tym właśnie postępowaniu; wówczas dotknięta taką wadą ostateczna decyzja administracyjna podlega zweryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez konieczności wcześniejszej zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzje. Natomiast wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym uzasadniają te przesłanki wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną". Zdaniem Sądu, skarżący w żaden sposób nie wykazał istnienia przesłanki wznowienia, o której mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.