I SA/Gd 45/14
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-09-24
Skład orzekający: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy sąd wydał już prawomocne postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy, przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi?Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, który został odmówiony prawomocnym postanowieniem. Po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, skarżąca nie uiściła go w terminie, składając kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę.
Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 3 marca 2014 r. "A" Sp. z o. o. z/s w G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy, a po rozpatrzeniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r., odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zażalenie strony skarżącej na powyższe rozstrzygnięcie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt I FZ 226/14 wobec czego postanowienie tutejszego Sądu stało się prawomocne.
W związku z powyższym, Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 18 sierpnia 2014 r. W zakreślonym terminie wpisu nie uiszczono, skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, przedstawiając identyczną argumentację jak we wniosku z dnia 3 marca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, przesłana na prawidłowy adres, została doręczona dnia 18 sierpnia 2014 r. Wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 25 sierpnia 2014 r. W dniu 21 sierpnia 2014 r. skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych nie przedstawiając żadnych nowych okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Przy czym strona wezwana do pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r. do uzupełnienia wniosku poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie podpisanego wniosku, przy piśmie z dnia 11 września 2014 r. przesłała kserokopię podpisanego wniosku.
Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należy stwierdzić, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wyznaczyć ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazać rygor jej niewykonania. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądowym, jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12; postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Stanowisko takie Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do skarżącej po wydaniu prawomocnego postanowienia (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10).
Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Co za tym idzie, skutkować by to mogło nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej obecnie sprawy, Sąd odrzucił skargę, ponieważ wymagany wpis sądowy nie został uiszczony w terminie, a zatem skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło