I SA/Gd 50/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego w sprawie nieważności wyniku kontroli postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego – k.20), skarżący Wójt Gminy K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (data wpływu do sadu – 29 grudnia 2010 r.) skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 23 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wyniku kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 22 czerwca 2010 r. nr [..]. Jak wynikało z akta administracyjnych (k. 424) , zaskarżoną decyzje doręczono stronie w dniu 26 listopada 2010 r. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W związku z tym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2010 r. (k.30), przesłano skargę Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej w G. według właściwości. Jak wynika z kserokopii pocztowej książki nadawczej tut. Sąd (k.29) przesyłka zawierająca skargę Wójta Gminy K. na w/w decyzję została nadana do organu w dniu 30 grudnia 2010 r. (do organu skarga wpłynęła w dniu 31 grudnia 2010 r. k. 31). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga, jako złożona po terminie podlega odrzuceniu. W sprawie poza sporem pozostaje, iż skarżący odebrał decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. w dniu 26 listopada 2010 r., w której został prawidłowo pouczony o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. w terminie 30 dni, a następnie złożył skargę, z pominięciem organu, wprost do Sądu, mieszcząc się w tym terminie. Niekwestionowanym jest też i to, że Sąd pierwszej instancji przesłał organowi pismo Skarżącego po upływie 30 dni od daty otrzymania przez skaranego decyzji. Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, że data miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego, ewentualnie polskiego urzędu konsularnego). Wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie organem, którego działanie jest przedmiotem zaskarżenia i za pośrednictwem którego powinna być wniesiona skarga do sądu administracyjnego jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w G. Zgodnie więc z powołanymi wyżej uregulowaniami za datę złożenia skargi należało uznać dzień 30 grudnia 2010 r. w tym bowiem dniu skarga została wysłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do organu. (analogiczne stanowisko jest prezentowane w orzeczeniach NSA: z 20.05.2008 r. Sygn. akt II FSK 426/07, LEX nr 489100, z 29.05.2008 r. Sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351, z 30.01.2008 r. Sygn. akt II FSK 1724/06). Termin do jej wniesienia, jak wynika z akt sprawy, upłynął w dniu 27 grudnia 2010 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.) W związku z tym, iż w sprawie niniejszej skargę – mylnie wniesioną bezpośrednio do sądu – przesłano do organu podatkowego zgodnie z właściwością, to datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień wysłania skargi przez sąd do organu tj. dzień 30 grudnia 2010 r., co w konsekwencji powoduje, iż przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Dlatego tez działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.