I SA/Gd 587/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2011-02-14
Skład orzekający: Joanna Zdzienicka - Wiśniewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd może przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej, gdy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po upływie pierwotnego terminu, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony niezwłocznie po zapoznaniu się z aktami sprawy?Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż trzydzieści dni od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnika. Wniosek o przywrócenie terminu złożony w tym terminie jest zasadny.Stan faktyczny
Państwo J. F. i H. F. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 25 maja 2009 r. o odmowie umorzenia zobowiązania podatkowego za 1997 rok. WSA w Gdańsku wyrokiem z 18 marca 2010 r. oddalił skargę. Skarżący wystąpili o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który został wyznaczony w lipcu 2010 r. Pełnomocnik złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu po upływie pierwotnego terminu, tłumacząc to późnym powiadomieniem o ustanowieniu.Rozstrzygnięcie
Przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. i H. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gdańsku oddalił skargę państwa H. i J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 maja 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącym w dniu 15 kwietnia 2010 r. (karta nr 314-315 akt sądowych).
Pismem z dnia 12 maja 2010 r. państwo F. wystąpili o przyznanie
im prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącym prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 19 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku wpłynęło pismo z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego C. L.
W dniu 27 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżących złożył wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 587/09 wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że r. pr. C. L. pełnomocnikiem z urzędu został ustanowiony
w lipcu 2010 r., o czym dowiedział się pod koniec miesiąca, już po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Po zapoznaniu się
z obszerną dokumentacją w niniejszej sprawie, sporządził skargę kasacyjną
w możliwie najszybszym terminie i złożył ją wraz z przedmiotowym wnioskiem.
Postanowieniem z dnia 3 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu żalenia, postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 610/10 uchylił rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd odwoławczy wskazał, że z akt sprawy nie wynika jednoznacznie, kiedy pełnomocnik skarżący otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go do występowania w sprawie, w związku
z powyższym brak jest podstaw do merytorycznej kontroli przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gdańsku wezwał r. pr. C. L. do podania daty otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem państwa H. i J. F.
Pismem z dnia 5 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżących wskazał,
że zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 28 lipca 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zasadą jest przy tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co wynika z art. 175 § 1 p.p.s.a. W przypadku gdy strony nie stać na pełnomocnika z wyboru,
ma ona prawo wystąpić do sądu o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu (art. 244 § 1 w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a.). Czynność ta nie wstrzymuje biegu terminu
do wniesienia skargi kasacyjnej.
Podstawę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności stanowi art. 86 p.p.s.a., na mocy którego sąd przywróci stronie termin,
o ile uchybienie nie było zawinione przez stronę.
Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu uzależnione jest od złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała
być dokonana w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi
oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie. Przyjęcie jednak stanowiska, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać złożony w terminie siedmiu dni od momentu zapoznania się z aktami sprawy
przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika mogłoby w praktyce doprowadzić
do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji pomiędzy pełnomocnikiem z wyboru, dysponującym trzydziestodniowym terminem do wniesienia skargi kasacyjnej
a pełnomocnikiem wyznaczonym z urzędu, dysponującym zaledwie siedmiodniowym terminem na sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt II FZ 228/09, LEX nr 552691).
W związku z powyższym, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym adwokat (doradca podatkowy, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej
po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl.).
W niniejszej sprawie r. pr. C. L. został powiadomiony
przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w dniu 28 lipca 2010 r.
o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego w przedmiotowej sprawie. Od tego też dnia liczony jest termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu
do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 27 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżących zapoznał się z aktami sprawy (poz. 770 zbioru udostępnionych akt za 2010 r.), w tym też dniu złożył wraz ze skargą kasacyjną wniosek o przywrócenie terminu
do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 405-406 akt sądowych).
W świetle powyższego, uznając wniosek za uzasadniony, Sąd działając
na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło