I SA/Gd 587/09

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-02-14

Skład orzekający: Joanna Zdzienicka - Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej, gdy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po upływie pierwotnego terminu, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony niezwłocznie po zapoznaniu się z aktami sprawy?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż trzydzieści dni od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnika. Wniosek o przywrócenie terminu złożony w tym terminie jest zasadny.
Stan faktyczny
Państwo J. F. i H. F. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 25 maja 2009 r. o odmowie umorzenia zobowiązania podatkowego za 1997 rok. WSA w Gdańsku wyrokiem z 18 marca 2010 r. oddalił skargę. Skarżący wystąpili o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który został wyznaczony w lipcu 2010 r. Pełnomocnik złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu po upływie pierwotnego terminu, tłumacząc to późnym powiadomieniem o ustanowieniu.
Rozstrzygnięcie
Przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. i H. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę państwa H. i J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 maja 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącym w dniu 15 kwietnia 2010 r. (karta nr 314-315 akt sądowych). Pismem z dnia 12 maja 2010 r. państwo F. wystąpili o przyznanie im prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącym prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 19 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego C. L. W dniu 27 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżących złożył wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 587/09 wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że r. pr. C. L. pełnomocnikiem z urzędu został ustanowiony w lipcu 2010 r., o czym dowiedział się pod koniec miesiąca, już po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Po zapoznaniu się z obszerną dokumentacją w niniejszej sprawie, sporządził skargę kasacyjną w możliwie najszybszym terminie i złożył ją wraz z przedmiotowym wnioskiem. Postanowieniem z dnia 3 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu żalenia, postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 610/10 uchylił rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd odwoławczy wskazał, że z akt sprawy nie wynika jednoznacznie, kiedy pełnomocnik skarżący otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go do występowania w sprawie, w związku z powyższym brak jest podstaw do merytorycznej kontroli przedmiotowego rozstrzygnięcia. Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wezwał r. pr. C. L. do podania daty otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem państwa H. i J. F. Pismem z dnia 5 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżących wskazał, że zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 28 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zasadą jest przy tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co wynika z art. 175 § 1 p.p.s.a. W przypadku gdy strony nie stać na pełnomocnika z wyboru, ma ona prawo wystąpić do sądu o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu (art. 244 § 1 w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a.). Czynność ta nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podstawę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności stanowi art. 86 p.p.s.a., na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile uchybienie nie było zawinione przez stronę. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu uzależnione jest od złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie. Przyjęcie jednak stanowiska, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać złożony w terminie siedmiu dni od momentu zapoznania się z aktami sprawy przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika mogłoby w praktyce doprowadzić do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji pomiędzy pełnomocnikiem z wyboru, dysponującym trzydziestodniowym terminem do wniesienia skargi kasacyjnej a pełnomocnikiem wyznaczonym z urzędu, dysponującym zaledwie siedmiodniowym terminem na sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt II FZ 228/09, LEX nr 552691). W związku z powyższym, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym adwokat (doradca podatkowy, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl.). W niniejszej sprawie r. pr. C. L. został powiadomiony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w dniu 28 lipca 2010 r. o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego w przedmiotowej sprawie. Od tego też dnia liczony jest termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 27 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżących zapoznał się z aktami sprawy (poz. 770 zbioru udostępnionych akt za 2010 r.), w tym też dniu złożył wraz ze skargą kasacyjną wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 405-406 akt sądowych). W świetle powyższego, uznając wniosek za uzasadniony, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło