I SA/Gd 611/05
PostanowienieWSA w Gdańsku2008-06-13
Skład orzekający: Tomasz Kolanowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie, gdy przyczyny zawieszenia (rozbieżności w orzecznictwie i oczekiwanie na rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez NSA) ustały, mimo braku formalnego rozstrzygnięcia tego zagadnienia przez poszerzony skład NSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie na wniosek strony, jeśli ustały przyczyny, dla których postępowanie zostało zawieszone. Nawet jeśli zagadnienie prawne, które było powodem zawieszenia, nie zostało formalnie rozstrzygnięte przez poszerzony skład NSA, ale ukształtowała się dominująca linia orzecznicza, można uznać, że przyczyny zawieszenia ustały i postępowanie powinno zostać podjęte.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. i K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron z uwagi na rozbieżności w orzecznictwie NSA dotyczące zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o pdof. Po uzyskaniu informacji o wyroku NSA rozstrzygającym podobną kwestię oraz o odmowie podjęcia uchwały przez skład siedmiu sędziów NSA w zakresie zagadnienia prawnego, skarżący wyrazili zgodę na podjęcie postępowania. Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie.Rozstrzygnięcie
Postanowiono podjąć zawieszone postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia podjąć zawieszone postępowanie
Postanowieniem z dnia 17 października 2006 r. wydanym na rozprawie Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) tj. z uwagi na zgodny wniosek stron. Sąd uznał uwzględnienie zgłoszonego na rozprawie wniosku za celowe. Uzasadniające wniosek argumenty wskazały bowiem na istniejące w orzecznictwie rozbieżności w zakresie objętym rozpoznawaną sprawą oraz na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie będzie rozpoznawał skargi kasacyjne innych podatników w tym samym przedmiocie.
Pismem z dnia 11 stycznia 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżących o zajęcie stanowiska, czy widzą oni możliwość podjęcia postępowania w sprawie w związku z tym, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt II FSK 163/06 zajął stanowisko odnośnie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2000 Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej jako p.d.f.)
W odpowiedzi skarżący wyrazili zgodę na podjecie zawieszonego postępowania.
Pismem z dnia 28 lutego 2007 r. Sąd poinformował skarżących, że postanowienie o ewentualnym podjęciu postępowania zapadnie po zajęciu przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiska w sprawie zagadnienia prawnego przedstawionego mu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt. II FSK 1151/05.
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2007 r., sygn. akt II FPS 4/06 skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego odmówił podjęcia uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne przedstawione przez skład NSA orzekający w sprawie sygn. akt. II FSK 1151/05 tj. "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2001 i 2002 r. zwolnieniem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 p.d.f. objęte były wynagrodzenia (uposażenia ) żołnierzy wynikające ze stosunku służbowego wypłacane w kraju w okresie pełnienia służby poza granicami państwa?"
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 p.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron, Sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca zgłosiła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Pomimo, iż wniosek strony jest wystarczającą przesłanką podjęcia postępowania, w ocenie Sądu zasadnym jest aby do podjęcia postępowania doszło, o ile to możliwe, po ustaniu przyczyn dla których strony wniosły o zawieszenia postępowania, a Sąd przychylił się do wniesionego przez nie w tym zakresie żądania. W przedmiotowej sprawie okolicznością taką były istniejące w orzecznictwie rozbieżności w zakresie wykładni art. 21 ust. 1 pkt 83 p.d.f. Pomimo braku rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez poszerzony skład NSA, Sąd podkreśla, że podjęcia postępowania w przedmiotowej sprawie następuje po ustaniu przyczyn dla których strony wniosły o zawieszenie postępowania. Kwestie związane z wykładnią art. 21 ust. 1 pkt 83 p.d.f. były już bowiem wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych, a zapadłe w tych sprawach wyroki (w tym m.in. wyrok z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt II FSK 1151/050) wskazują na ukształtowanie się dominującej linii orzeczniczej w zakresie dotyczącym spornego zagadnienia.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 129 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło