I SA/Gd 612/05

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-06-13

Skład orzekający: Tomasz Kolanowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron z powodu rozbieżności w orzecznictwie, sąd powinien podjąć postępowanie, gdy te rozbieżności, mimo braku uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne przez poszerzony skład NSA, zostały już w dominującej mierze ukształtowane w orzecznictwie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie na wniosek strony, nawet jeśli pierwotne przyczyny zawieszenia (rozbieżności w orzecznictwie) nie zostały formalnie usunięte przez uchwałę rozstrzygającą zagadnienie prawne przez poszerzony skład NSA. Podjęcie postępowania jest uzasadnione, gdy linia orzecznicza w danej kwestii ukształtowała się w sposób dominujący, co pozwala na dalsze prowadzenie sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. i K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron z uwagi na rozbieżności w orzecznictwie dotyczące zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o pdof. Po uzyskaniu stanowiska stron i informacji o braku uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne przez poszerzony skład NSA, sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie, uznając, że linia orzecznicza w spornej kwestii ukształtowała się.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono podjąć zawieszone postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia podjąć zawieszone postępowanie Postanowieniem z dnia 17 października 2006 r. wydanym na rozprawie Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) tj. z uwagi na zgodny wniosek stron. Sąd uznał uwzględnienie zgłoszonego na rozprawie wniosku za celowe. Uzasadniające wniosek argumenty wskazały bowiem na istniejące w orzecznictwie rozbieżności w zakresie objętym rozpoznawaną sprawą oraz na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie będzie rozpoznawał skargi kasacyjne innych podatników w tym samym przedmiocie. Pismem z dnia 11 stycznia 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżących o zajęcie stanowiska, czy widzą oni możliwość podjęcia postępowania w sprawie w związku z tym, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt II FSK 163/06 zajął stanowisko odnośnie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2000 Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej jako p.d.f.) W odpowiedzi skarżący wyrazili zgodę na podjecie zawieszonego postępowania. Pismem z dnia 28 lutego 2007 r. Sąd poinformował skarżących, że postanowienie o ewentualnym podjęciu postępowania zapadnie po zajęciu przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiska w sprawie zagadnienia prawnego przedstawionego mu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt. II FSK 1151/05. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2007 r., sygn. akt II FPS 4/06 skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego odmówił podjęcia uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne przedstawione przez skład NSA orzekający w sprawie sygn. akt. II FSK 1151/05 tj. "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2001 i 2002 r. zwolnieniem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 p.d.f. objęte były wynagrodzenia (uposażenia ) żołnierzy wynikające ze stosunku służbowego wypłacane w kraju w okresie pełnienia służby poza granicami państwa?" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 129 p.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron, Sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca zgłosiła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Pomimo, iż wniosek strony jest wystarczającą przesłanką podjęcia postępowania, w ocenie Sądu zasadnym jest aby do podjęcia postępowania doszło, o ile to możliwe, po ustaniu przyczyn dla których strony wniosły o zawieszenia postępowania, a Sąd przychylił się do wniesionego przez nie w tym zakresie żądania. W przedmiotowej sprawie okolicznością taką były istniejące w orzecznictwie rozbieżności w zakresie wykładni art. 21 ust. 1 pkt 83 p.d.f. Pomimo braku rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez poszerzony skład NSA, Sąd podkreśla, że podjęcia postępowania w przedmiotowej sprawie następuje po ustaniu przyczyn dla których strony wniosły o zawieszenie postępowania. Kwestie związane z wykładnią art. 21 ust. 1 pkt 83 p.d.f. były już bowiem wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych, a zapadłe w tych sprawach wyroki (w tym m.in. wyrok z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt II FSK 1151/050) wskazują na ukształtowanie się dominującej linii orzeczniczej w zakresie dotyczącym spornego zagadnienia. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 129 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło