I SA/Gd 797/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 lutego 2019 r. sygn. akt [...] w przedmiocie czynności egzekucyjnej postanawia odmówić przywrócenia terminu. M. W. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 lutego 2019 r. w przedmiocie czynności egzekucyjnej, wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego. Z uwagi na to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, przesłano skarżącemu ten formularz celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ponieważ skarżący nie uczynił zadość ww. wezwaniu, starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na to, że skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2019 r. odrzucił skargę. W złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu M. W. zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że nie mógł wykonać zarządzenia, gdyż jest osobą głuchoniemą, niepiśmienną i niesprawną; wskazał również na pogorszenie stanu zdrowia z powodu choroby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z uchybieniem terminu do złożenia formularza PPF nie budzą wątpliwości. Sporna jest natomiast ocena, czy na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu spoczywa wina za niedokonanie tej czynności w wymaganym terminie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948). W przedmiotowej sprawie jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do złożenia formularza PPF, M. W. wskazał na pogorszenie stanu zdrowia. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FZ 1172/14, LEX nr 1495027). Akcentuje się również, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, ale wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt I OZ 809/13, LEX nr 1400816). Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy należy zauważyć, że wniosek M. W. o przywrócenie terminu został sformułowany bardzo lakonicznie. We wniosku wskazano jedynie, że skarżący jest osobą głuchoniemą, niepiśmienną i niesprawną. Wskazując na pogorszenie stanu zdrowia z powodu choroby nie podano nawet, jaka to była choroba i w jakim okresie skarżący ją przebywał. Do wniosku nie załączono również żadnej dokumentacji medycznej, z której wynikałoby, w jakim okresie i jakim nasileniu wystąpiły u skarżącego schorzenia oraz jaki był ich wpływ na możliwość dokonania czynności procesowej w terminie. Skoro - jak podaje skarżący - jego stan zdrowia pogorszył się, to logiczne wydaje się, że musiał on korzystać z usług placówki opieki medycznej (przychodni zdrowia, szpitala). Tego jednak w żaden sposób nie uprawdopodobniono. W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreśla się również, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności należało uznać, że w sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tj. skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.