I SA/Gd 804/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 18 lipca 2025 r., sygn. akt SKO GD/4592/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 lipca 2025 r., sygn. akt SKO GD/4592/24, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej: "SKO" lub "organ odwoławczy"), po rozpoznaniu odwołania S1. Sp. z o.o. z siedzibą w G. ( obecnie S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. ) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Sopotu z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr Fn.3120.38.2024.DO/KN w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2024. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że z powodu niemożności doręczenia, przesyłkę pozostawiono w dniu 6 sierpnia 2025 r. na okres 14 dni do dyspozycji adresata we wskazanym Urzędzie Pocztowym. Ponadto z potwierdzenia odbioru wynika, że wydanie przesyłki odbiorcy nastąpiło w dniu 21 sierpnia 2025 r. (potwierdzenie odbioru k.17 akt administracyjnych). Natomiast w dniu 22 września 2025 r. (za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska S.A.) S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wskazaną powyżej decyzję organu odwoławczego. Dodatkowo, z wtórnika otrzymanych zleceń płatniczych N. w G. wynika, że w dniu 14 listopada 2025 r., na wezwanie tut. Sądu z dnia 27 października 2025 r., Spółka od złożonej skargi uiściła wpis sądowy w kwocie 100,00 zł (k. 16 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie z kolei z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zwrócić w tym miejscu jednakże należy uwagę, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie natomiast z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w powyższym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy zatem liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Jak wyżej wspomniano, w rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zaskarżonej decyzji SKO wynika, że została ona wydana odbiorcy w dniu 21 sierpnia 2025 r. Niemniej, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, stwierdzenia wymaga, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 6 sierpnia 2025 r., a następnie po raz drugi w dniu 14 sierpnia 2025 r., to zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. skutek doręczenia nastąpił już wcześniej, tj. z dniem 20 sierpnia 2025 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Jeśli zaś strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1640/11, wydany na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej, zawierającego analogiczną regulację, publ. Lex nr 1221982, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo należy też wskazać, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z tego przepisu fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać skutków prawnych wcześniejszego doręczenia przesyłki. Dlatego też, gdy adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910 oraz z dnia 15 lutego 2016 r. II FSK 1762/15, Lex nr 2025653). Wobec powyższego, skoro termin doręczenia decyzji SKO – zgodnie z przepisem art. 73 p.p.s.a nastąpił z dniem 20 sierpnia 2025 r., to termin na wniesienie skargi na wydaną przez organ odwoławczy decyzję upłynął z dniem 19 września 2025 r. (dzień powszedni). Skarżąca skargę na decyzję SKO z dnia 18 lipca 2025 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 22 września 2025 r. ( data stempla pocztowego ), a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Nie ulega zatem wątpliwości, że Skarżąca uchybiła terminowi do złożenia skargi, co skutkuje negatywną konsekwencją dla strony w postaci odrzucenia skargi. W związku z powyższym skargę Skarżącej, jako wniesioną z uchybieniem terminu, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie zaś uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100,00 zł orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.w pkt 2 sentencji postanowienia.