I SA/Gd 810/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty z działalności gospodarczej za 2009 r. oddala skargę. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE: • ART. 7 UST. 1-3, ART. 9A, ART. 11 UST. 1, 2, 3 I 9 ORAZ ART. 12 UST. 1 PKT 1 I 2 USTAWY Z DNIA 15 LUTEGO 1992 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH (DZ. U. Z 2000 R., NR 54, POZ. 654 Z PÓŹN. ZMIANAMI), ZWANEJ DALEJ P.D.O.PR., • ART. 233 § 2 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ O.P., PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA "A" SP. Z O.O. Z/S W Ż. OD DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 24 SIERPNIA 2011 R., OKREŚLAJĄCEJ SPÓŁCE WYSOKOŚĆ STRATY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZA 2009 R., W KWOCIE 1.879.654,13 ZŁ, UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ TEN ORGAN PONIEWAŻ ROZSTRZYGNIECIE SPRAWY WYMAGA UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZNACZNEJ CZĘŚCI. W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE "A" SPÓŁKA Z O.O. Z/S W Ż. (DALEJ SPÓŁKA) WYKAZAŁA W ZEZNANIU CIT-8 ZA 2009 R., PRZYCHODY W WYSOKOŚCI 5.507.555,43 ZŁ, KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW W WYSOKOŚCI 7.936.773,64 ZŁ ORAZ STRATĘ W WYSOKOŚCI 2.429.218,21 ZŁ. PO PRZEPROWADZENIU PRZEZ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO - W PRZEDMIOCIE RZETELNOŚCI DEKLAROWANYCH PODSTAW OPODATKOWANIA ORAZ PRAWIDŁOWOŚCI OBLICZANIA I WPŁACANIA PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB PRAWNYCH ZA 2009 R. - USTALENIA Z TEGO POSTĘPOWANIA ZOSTAŁY SPÓŁCE PRZEDSTAWIONE W PROTOKOLE Z KONTROLI. PISMEM Z DNIA 5 MAJA 2011 R. SPÓŁKA ZAWIADOMIŁA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI O ZŁOŻENIU KOREKTY ZEZNANIA CIT-8 ZA 2009 R., W TRYBIE ART. 14C UST. 2 USTAWY O KONTROLI SKARBOWEJ, CO DO CZĘŚCI USTALEŃ KONTROLI ZAWARTYCH W PROTOKOLE Z KONTROLI PODATKOWEJ Z DNIA 5 KWIETNIA 2011 R., W ZAKRESIE KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW. W KOREKCIE TEJ SPÓŁKA WYKAZAŁA PRZYCHODY W WYSOKOŚCI 5.507.555,43 ZŁ, KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW W WYSOKOŚCI 7.878.122,23 ZŁ ORAZ STRATĘ W WYSOKOŚCI 2.370.566,80 ZŁ. NASTĘPNIE DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYDAŁ W DNIU 24 SIERPNIA 2011 R. DECYZJĘ, OKREŚLAJĄCĄ SPÓŁCE WYSOKOŚĆ STRATY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZA 2009 R., W KWOCIE 1.879.654,13 ZŁ. POWODEM DOKONANIA INNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA NIŻ WYKAZAŁA SPÓŁKA W KOREKCIE ZEZNANIA CIT-8 ZA 2009 R., BYŁO STWIERDZENIE: • ZANIŻENIA PRZYCHODÓW, W TYM: o 72.225,12 ZŁ - Z TYT. NIEODPŁATNEGO ŚWIADCZENIA, o 305.133,75 ZŁ-Z TYT. UMORZENIA ODSETEK OD POŻYCZKI, • ZAWYŻENIA KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW, W TYM: o 113.553,80 ZŁ - ZAWYŻENIE ODPISÓW AMORTYZACYJNYCH OD INSTALACJI OLEJOWEJ, o 719,04 ZŁ-PODWÓJNIE DOKONANY ODPIS AMORTYZACYJNY, o 37.932,37 ZŁ - WYDATKI Z TYT. PEŁNIENIA FUNKCJI KIEROWNIKA BUDOWY ORAZ WYDATKI NA PROJEKT ROZBUDOWY ZAKŁADU, o 20.000,00 ZŁ - WYDATKI Z TYT. PEŁNIENIA FUNKCJI KIEROWNIKA BUDOWY ORAZ WYDATKI NA PROJEKT ROZBUDOWY ZAKŁADU. W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI SPÓŁKA WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE, NIE ZGADZA SIĘ ZE ZWIĘKSZENIEM PRZYCHODÓW O KWOTĘ 72.225,12 ZŁ Z TYT. NIEODPŁATNEGO ŚWIADCZENIA. W OCENIE SPÓŁKI ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI BŁĘDNIE USTALIŁ STAN FAKTYCZNY SPRAWY, POMIJAŁ SKŁADANE PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTY ŹRÓDŁOWE ORAZ W SPOSÓB CELOWY UTRUDNIAŁ JEJ CZYNNY UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU DOWODOWYM. SPÓŁKA KWESTIONUJE TAKŻE ZWIĘKSZENIE PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI JEJ PRZYCHODÓW O KWOTĘ 305.133,75 ZŁ Z TYT. RZEKOMO UMORZONYCH ODSETEK. SPÓŁKA WYJAŚNIA, ŻE BYŁA ZOBOWIĄZANA DO ZAPŁATY ODSETEK OD POŻYCZKI - SPŁATA NASTĄPIŁA W DNIU 16 GRUDNIA 2009 R., W KWOCIE 649.719,64 ZŁ. POŻYCZKODAWCA ZREDUKOWAŁ JEDNAK STOPĘ PROCENTOWĄ POŻYCZKI ZA 2009 R., Z 5% DO 3%, W WYNIKU CZEGO KWOTA RABATU ZOSTAŁA SPÓŁCE ZWRÓCONA W DNIU 24 LUTEGO 2010 R. PRZEZ CAŁE POSTĘPOWANIE KONTROLNE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI USIŁOWAŁ ZAKWALIFIKOWAĆ RABAT ODSETKOWY JAKO KWOTĘ UMORZENIA, TYMCZASEM ZDANIEM SPÓŁKI Z ŻADNEGO PRZEDŁOŻONEGO PRZEZ NIĄ DOKUMENTU NIE WYNIKA, ABY WOLĄ STRON UMOWY POŻYCZKI BYŁO UMORZENIE ODSETEK. SPÓŁKA NIE ZGADZA SIĘ TAKŻE Z UZNANIEM, IŻ NIEPRAWIDŁOWO DOKONYWAŁA ODPISÓW AMORTYZACYJNYCH OD ŚRODKA TRWAŁEGO "INSTALACJA OLEJOWA - PRZEWODY SIECI WEWNĄTRZZAKŁADOWEJ" PRZEZ CO ZAWYŻYŁA KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW O KWOTĘ 113.553,80 ZŁ. W WYNIKU WNIESIENIA PRZEZ SPÓŁKĘ ODWOŁANIA DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJA Z DNIA 30 MAJA 2012 R., UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ TEN ORGAN Z UWAGI NA KONIECZNOŚĆ PRZEPROWADZENI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZNACZNEJ CZĘŚCI. W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE W OKRESIE OBJĘTYM KONTROLĄ GŁÓWNYM PRZEDMIOTEM DZIAŁALNOŚCI SPÓŁKI BYŁA PRODUKCJA USZCZELEK GUMOWYCH NA POTRZEBY KONCERNU "B". W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ORGAN ODWOŁAWCZY NA WSTĘPIE UZNAŁ, ŻE W SYTUACJI GDY PODATNIK DOKONUJE TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI W ROZUMIENIU ART. 11 UST. 1 I 4 USTAWY Z DNIA 15 LUTEGO 1992 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH (DZ. U. Z 2000 R., NR 54, POZ. 654 Z PÓŹN. ZM.), - DALEJ W SKRÓCIE ZWANA U.P.D.O.P., TO JEST ZOBOWIĄZANY DO SPORZĄDZANIA ODPOWIEDNIEJ DOKUMENTACJI O JAKIEJ MOWA W ART. 9A TEJ USTAWY. ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ DALEJ, ŻE SPÓŁKA PRZEDŁOŻYŁA W POSTĘPOWANIU DOKUMENTACJĘ PODATKOWĄ DOTYCZĄCĄ TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI Z NIĄ POWIĄZANYMI. POMIMO TEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PO OTRZYMANIU WYJAŚNIEŃ SPÓŁKI NIE PODJĄŁ DALSZYCH CZYNNOŚCI CELEM USTALENIA, CZY TRANSAKCJE POMIĘDZY SPÓŁKĄ A PODMIOTAMI Z NIĄ POWIĄZANYMI MIAŁY (CZY TEŻ NIE) RYNKOWY CHARAKTER. ORGAN TEN W WYDANEJ DECYZJI UZNAŁ NATOMIAST, ŻE W BADANYM 2009 R. SPÓŁKA ZANIŻYŁA PRZYCHÓD O KWOTĘ 72.225,12 ZŁ Z TYTUŁU NIEODPŁATNEGO ŚWIADCZENIA ORAZ O KWOTĘ 305.133,75 ZŁ Z TYT. UMORZENIA ODSETEK OD POŻYCZKI, JAK RÓWNIEŻ ZAWYŻYŁA KOSZTY M.IN. O KWOTĘ 113.553,80 ZŁ Z TYT. ODPISÓW AMORTYZACYJNYCH. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODKREŚLIŁ, ŻE ZE ZGROMADZONEJ W AKTACH DOKUMENTACJI NIE WYNIKA, CZY CENY SPRZEDAŻY, PO JAKICH W KONTROLOWANYM 2009 R. SPÓŁKA SPRZEDAWAŁA SWOJE WYROBY PODMIOTOM POWIĄZANYM MIAŁY RYNKOWY CHARAKTER. ZARÓWNO W PRZEDŁOŻONEJ PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTACJI DOTYCZĄCEJ TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI, JAK I W WYJAŚNIENIACH SPÓŁKI ZŁOŻONYCH PRZED ORGANEM PIERWSZEJ INSTANCJI NIE ZOSTAŁY ZAWARTE INFORMACJE UMOŻLIWIAJĄCE DOKONANIE USTALEŃ W TYM ZAKRESIE. ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻYŁ RÓWNIEŻ, ŻE Z PRZEDŁOŻONEJ PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTACJI WPROST WYNIKA, IŻ CENY PO JAKICH SPÓŁKA SPRZEDAWAŁA W 2009 R., WYROBY PODMIOTOM POWIĄZANYM, USTALANE BYŁY ODGÓRNIE PRZEZ "B" A/S Z SIEDZIBĄ W DANII. W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE MOŻNA ZATEM - W OPARCIU O DOTYCHCZAS ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY - WYKLUCZYĆ, ŻE CENY NARZUCONE SPÓŁCE NIE MIAŁY RYNKOWEGO CHARAKTERU. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DOSZEDŁ DO WNIOSKU, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W WYDANEJ DECYZJI NIE USTALIŁ WSKAZANYCH POWYŻEJ OKOLICZNOŚCI, A ZAISTNIAŁYCH W SPRAWIE WĄTPLIWOŚCI NIE UDAŁO SIĘ TAKŻE WYJAŚNIĆ NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO. TYM SAMYM UZASADNIAŁO TO ZDANIEM ORGANU, UCHYLENIE DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI CELEM PONOWNEGO ROZPATRZENIA SPRAWY. W ZWIĄZKU Z TYM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE W PONOWNIE PROWADZONYM POSTĘPOWANIU ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OBOWIĄZANY JEST W USTALIĆ, CZY CENY SPRZEDAŻY WYROBÓW STOSOWANE PRZEZ SPÓŁKĘ W 2009 R., WOBEC PODMIOTÓW POWIĄZANYCH MIAŁY RYNKOWY CHARAKTER, CZY TEŻ NIE. JEŚLI ORGAN TEN STWIERDZI, ŻE STOSOWANE PRZEZ SPÓŁKĘ CENY DOTYCZĄCE TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI BYŁY ZANIŻONE W STOSUNKU DO CEN RYNKOWYCH), TO OBOWIĄZANY JEST OKREŚLIĆ DOCHÓD SPÓŁKI PRZY ZASTOSOWANIU JEDNEJ Z METOD OSZACOWANIA WSKAZANYCH WART. 11 U.P.D.O.P. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU, IŻ W ZASKARŻONEJ DECYZJI, Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE W KONTROLOWANYM 2009 R., DOSZŁO DO UMORZENIA SPÓŁCE CZĘŚCI ODSETEK Z TYT. POŻYCZKI W KWOCIE 305.133,75 ZŁ, CO Z KOLEI SKUTKOWAŁO UZYSKANIEM PRZEZ SPÓŁKĘ Z TEGO TYT. PRZYCHODU W 2009 R., ORGAN ODWOŁAWCZY PRZEDE WSZYSTKIM ZAUWAŻA, ŻE POŻYCZKODAWCA - "B" A/S Z SIEDZIBĄ W DANII JEST JEDYNYM UDZIAŁOWCEM POŻYCZKOBIORCY, TJ. SPÓŁKI "A". TYM SAMYM POMIĘDZY OBIEMA W/W SPÓŁKAMI ZACHODZĄ POWIĄZANIA (O CHARAKTERZE KAPITAŁOWYM), O KTÓRYCH MOWA W ART. 11 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO, A TAKŻE Z UWAGI NA ROZMIARY UDZIELONEJ SPÓŁCE "A" POŻYCZKI (2.611.150,00 EUR) ORAZ FAKT JEJ SPŁATY WRAZ Z ODSETKAMI W 2009 R., SPÓŁKA "A" POWINNA BYŁA PRZEDŁOŻYĆ - W ODPOWIEDZI NA WEZWANIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI DNIA 9 GRUDNIA 2010 R., - DOKUMENTACJĘ DOT. W/W TRANSAKCJI, SPORZĄDZONĄ ZGODNIE Z TREŚCIĄ PRZYWOŁANYCH POWYŻEJ PRZEPISÓW ART 9A USTAWY PODATKOWEJ. UDZIELENIE PODATNIKOWI POŻYCZKI PRZEZ PODMIOT Z NIM POWIĄZANY STANOWI BOWIEM TRANSAKCJĘ ZWIĄZANĄ Z FINANSOWANIEM DZIAŁALNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTWA - Z KOLEI TEGO RODZAJU TRANSAKCJE PODLEGAJĄ REŻIMOWI CEN TRANSFEROWYCH ("CENY TRANSFEROWE" PRACA ZBIOROWA. WYDAWNICTWO C.H. BECK, WARSZAWA 2003, STR.9). W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO PROWADZONYM OD NOWA POSTĘPOWANIU ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POWINIEN PRZEDE WSZYSTKIM USTALIĆ, CZY OPROCENTOWANIE OKREŚLONE W UMOWIE POŻYCZKI ZAWARTEJ PRZEZ SPÓŁKĘ "A" Z JEJ UDZIAŁOWCEM MIAŁO (CZY TEŻ NIE) RYNKOWĄ WARTOŚĆ. JEŚLI NATOMIAST OKAŻE SIĘ, ŻE NA WOLNYM RYNKU SPÓŁKA "A" MOGŁA POŻYCZYĆ WSKAZANĄ POWYŻEJ KWOTĘ W ZAMIAN ZA NIŻSZE - NIŻ TO WYNIKA Z ZAWARTEJ UMOWY POŻYCZKI - OPROCENTOWANIE, TO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLI SPÓŁCE RYNKOWĄ WYSOKOŚĆ OPROCENTOWANIA OD TEJ POŻYCZKI W OPARCIU O WSKAZANE POWYŻEJ PRZEPISY ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 25 LUTEGO 2009 R. DOPIERO W DALSZEJ KOLEJNOŚCI MOŻLIWA BĘDZIE OCENA, CZY FAKT WYSTAWIENIA PRZEZ POŻYCZKODAWCĘ FAKTURY Z DNIA 31 GRUDNIA 2009 R., (W KTÓREJ DOKONANO KOREKTY, TJ. ZMNIEJSZENIA ODSETEK) WYWOŁUJE U SPÓŁKI "A" SKUTKI PODATKOWE ORAZ JAKIE. W DOTYCHCZAS ZGROMADZONYM W SPRAWIE MATERIALE DOWODOWYM NIE MOŻNA BOWIEM WYKLUCZYĆ, ŻE WYSTAWIENIE PRZEZ POŻYCZKODAWCĘ PRZEDMIOTOWEJ FAKTURY MIAŁO NA CELU SKORYGOWANIE NIERYNKOWEJ WYSOKOŚCI ODSETEK. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU, IŻ ORGAN KONTROLI SKARBOWEJ DOKONAŁ BŁĘDNYCH USTALEŃ Z TYTUŁU NIEODPŁATNEGO ŚWIADCZENIA W OKRESIE XI - XII 2009 R., W ZWIĄZKU Z DYSPONOWANIEM PRZEZ SPÓŁKĘ OTRZYMANYMI OD SPÓŁKI "C" [...] ŚRODKAMI PIENIĘŻNYMI W KWOCIE 7.092.484 ZŁ ORGAN STWIERDZA, ŻE W SPRAWIE BEZSPORNYM JEST, ŻE W 2009 R. SPÓŁKA "A" BYŁA WŁAŚCICIELEM MASZYN I URZĄDZEŃ, KTÓRE W DNIU 24 MARCA 2010 R., ZOSTAŁY PRZEZ NIĄ SPRZEDANE SPÓŁCE "C" ZA KWOTĘ 6.482.800,00 ZŁ NETTO (7.909.016,00 ZŁ BRUTTO). KWESTIĄ SPORNĄ JEST NATOMIAST DOKONANA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI KWALIFIKACJA KWOTY 7.092.484,00 ZŁ, STANOWIĄCĄ RÓŻNICĘ POMIĘDZY KWOTĄ OTRZYMANĄ PRZEZ SPÓŁKĘ "A" OD SPÓŁKI "C" (15.001.500,00 ZŁ), A CENĄ BRUTTO WYNIKAJĄCĄ Z FAKTURY SPRZEDAŻY W/W MASZYN I URZĄDZEŃ (7.909.016,00 ZŁ). W OCENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W LISTOPADZIE ORAZ GRUDNIU 2009 R. SPÓŁKA DYSPONOWAŁA WSKAZANĄ POWYŻEJ KWOTĄ 7.092.484,00 ZŁ NIEODPŁATNIE, NATOMIAST ZDANIEM SPÓŁKI "A" NIE UZYSKAŁA ONA Z TEGO TYTUŁU PODLEGAJĄCEGO OPODATKOWANIU PRZYCHODU. ZGODNIE Z § 4 UMOWY LEASINGU OPERACYJNEGO Z DNIA 24 MARCA 2010 R., ZAWARTEJ MIĘDZY SPÓŁKĄ "A" (LEASINGOBIORCĄ) A SPÓŁKĄ "C" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W K. (LEASINGODAWCĄ), MIESIĘCZNA RATA LEASINGOWA ZOSTAŁA OKREŚLONA JAKO POCZĄTKOWA WARTOŚĆ PRZEDMIOTÓW LEASINGU NETTO POWIĘKSZONA O OPROCENTOWANIE ORAZ KOSZTY HANDLOWE. SPÓŁKA "A" JUŻ NA ETAPIE POSTĘPOWANIA PIERWSZOINSTANCYJNEGO PODNIOSŁA, A W ODWOŁANIU POWTÓRZYŁA, ŻE W PRZEDMIOTOWYCH KOSZTACH HANDLOWYCH ZAWARTE SĄ WSZELKIE KOSZTY, W TYM TAKŻE KOSZTY FINANSOWE, TJ. ODSETKI. ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻA, ŻE Z TREŚCI W/W UMOWY LEASINGU OPERACYJNEGO NIE WYNIKA, W JAKI SPOSÓB LEASINGODAWCA, TJ. SPÓŁKA "C" WYLICZYŁA JEDEN ZE SKŁADNIKÓW RAT LEASINGOWYCH, TJ. KOSZTY HANDLOWE. TYMCZASEM ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE WYSTĄPIŁ DO SPÓŁKI "A" (EWENTUALNIE DO SPÓŁKI "C") O PRZEDŁOŻENIE DOWODÓW ORAZ WYJAŚNIEŃ W TYM ZAKRESIE W SYTUACJI GDY NIE MOŻNA WYKLUCZYĆ, ŻE W RATACH LEASINGOWYCH, JAKIE W ZWIĄZKU Z ZAWARCIEM UMOWY LEASINGU OPERACYJNEGO OBOWIĄZANA BYŁA OD 2010 R. PŁACIĆ SPÓŁKA, RZECZYWIŚCIE ZAWARTE ZOSTAŁY TAKŻE DODATKOWE KOSZTY, TJ. ODSETKI OD TEJ CZĘŚCI OTRZYMANYCH PRZEZ SPÓŁKĘ "A" ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH, KTÓRA PRZEKRACZA WARTOŚĆ LEASINGOWANYCH MASZYN I URZĄDZEŃ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM W PROWADZONYM OD NOWA POSTĘPOWANIU PIERWSZOINSTANCYJNYM NALEŻY WYJAŚNIĆ POWYŻSZĄ OKOLICZNOŚĆ WYSTĘPUJĄC O PRZEDŁOŻENIE STOSOWNYCH DOWODÓW (ORAZ WYJAŚNIEŃ) DO SPÓŁKI "A" (EWENTUALNIE DO LEASINGODAWCY, TJ. SPÓŁKI "C"). W PRZYPADKU BOWIEM USTALENIA, ŻE W RATACH LEASINGOWYCH PŁACONYCH PRZEZ SPÓŁKĘ W 2010 R., UWZGLĘDNIONE ZOSTAŁY ODSETKI OD W/W KWOTY 7.092.484,00 ZŁ, TO BRAK JEST PODSTAW DO OKREŚLENIA SPÓŁCE Z TEGO TYTUŁU NIEODPŁATNEGO ŚWIADCZENIA. REASUMUJĄC DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, ŻE DOTYCHCZAS ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY JEST NIEWYSTARCZAJĄCY DO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, CO Z KOLEI UZASADNIA UCHYLENIE DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO DOPIERO PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W PODANYM POWYŻEJ ZAKRESIE (ZNACZNEJ CZĘŚCI) UMOŻLIWI DOKONANIE PRAWIDŁOWEJ OCENY STANU FAKTYCZNEGO, A W KONSEKWENCJI PRAWIDŁOWE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ, SPÓŁKA WNIOSŁA O JEJ UCHYLENIE W CZĘŚCI, W JAKIEJ ORGAN WSKAZUJE, IŻ DOSTARCZONA PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTACJA PODATKOWA TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI NIE SPEŁNIA WYMOGÓW OKREŚLONYCH W ART. 9A UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH. PONADTO - Z OSTROŻNOŚCI PROCESOWEJ, W RAZIE NIEUWZGLĘDNIENIA W/W ZARZUTU - SKARŻĄCA ZARZUCA ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZENIE: • ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POPRZEZ JEGO NIEPRAWIDŁOWĄ INTERPRETACJĘ W ZAKRESIE W JAKIM ZASKARŻONY ORGAN NIE NAKAZAŁ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI W PONOWNYM POSTĘPOWANIU WEZWANIA SPÓŁKI DO PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH, • ART. 234 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POLEGAJĄCE NA WYDANIU DECYZJI, KTÓREJ WYKONANIE PROWADZI DO MNIEJ KORZYSTNEGO DLA SPÓŁKI ROZSTRZYGNIĘCIA - POPRZEZ TO, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PROWADZĄC PONOWNIE POSTĘPOWANIE NIE JEST ZOBOWIĄZANY DO PONOWNEGO ŻĄDANIA OD SPÓŁKI PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH. W UZASADNIENIU SPÓŁKA STWIERDZA, ŻE NA ŻĄDANIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEDSTAWIŁA OGÓLNĄ DOKUMENTACJĘ, PREZENTUJĄC ZASADY DOKONYWANIA TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI, WSKAZUJĄC PRZY TYM NAZWY PODMIOTÓW POWIĄZANYCH, KTÓRYCH TA DOKUMENTACJA DOTYCZY. SKARŻĄCA PODKREŚLA, ŻE Z PRZEDSTAWIONEJ PRZEZ NIĄ W TRAKCIE POSTĘPOWANIA DOKUMENTACJI PODATKOWEJ JASNO WYNIKA SPOSÓB KALKULACJI CENY ORAZ FAKT, ŻE CENNIK JEST JEDEN DLA WSZYSTKICH ODBIORCÓW (15%). FAKT, ŻE W PRZEWAŻAJĄCEJ WIĘKSZOŚCI SKARŻĄCA SPRZEDAWAŁA TOWARY ODBIORCOM POWIĄZANYM WEDŁUG CENNIKA USTALONEGO ZARÓWNO DLA POWIĄZANYCH I NIEPOWIĄZANYCH ODBIORCÓW NIE MOŻE ŚWIADCZYĆ O BRAKU RYNKOWEGO CHARAKTERU WYNAGRODZENIA. SKARŻĄCA WSKAZUJE RÓWNIEŻ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE MIAŁ ZASTRZEŻEŃ DO PRZEDSTAWIONEJ PRZEZ NIĄ DOKUMENTACJI. W PROTOKOLE JEST NAWET POTWIERDZENIE, ŻE DOKUMENTACJA ZOSTAŁA SPORZĄDZONA ZGODNIE Z WYMOGAMI OKREŚLONYMI W ART. 9A USTAWY PODATKOWEJ (STR. 3 PROTOKOŁU). ZDANIEM SKARŻĄCEJ Z ŻADNEGO Z PRZEPISÓW NIE WYNIKA WPROST OBOWIĄZEK PRZYGOTOWANIA ODRĘBNEJ DOKUMENTACJI DLA KAŻDEJ TRANSAKCJI, Z KAŻDYM ODRĘBNYM PODMIOTEM POWIĄZANYM, W SZCZEGÓLNOŚCI OBOWIĄZEK TAKI NIE WYNIKA Z ART. 9A UST. 1 USTAWY PODATKOWEJ. SKARŻĄCA MOŻE PRZYGOTOWAĆ ODRĘBNE DOKUMENTACJE DLA KAŻDEJ Z TRANSAKCJI Z KAŻDYM PODMIOTEM POWIĄZANYM (I ZROBIŁABY TO, GDYBY TAKIE ŻĄDANIE ZOSTAŁO SKIEROWANE W JEJ KIERUNKU PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ LUB DRUGIEJ INSTANCJI), JEDNAK PODKREŚLA, ŻE DOKUMENTACJE TE BYŁYBY ODZWIERCIEDLENIEM ZBIORCZEJ DOKUMENTACJI PRZYGOTOWANEJ DLA WSZYSTKICH TRANSAKCJI, BO JEJ PODSTAWĄ JEST JEDNAKOWO KALKULOWANA CENA. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO W OCENIE SKARŻĄCEJ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI NIEPRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, ŻE PRZEDSTAWIONY PRZEZ NIĄ DOKUMENT NIE SPEŁNIA WYMOGÓW USTAWOWYCH W ZAKRESIE DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH - W ZWIĄZKU Z CZYM PRZEDMIOTOWA DECYZJA POWINNA ZOSTAĆ UCHYLONA W TYM ZAKRESIE. SKARŻĄCA ZAUWAŻA, ŻE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZAWARŁ WYTYCZNE DLA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NA TEMAT DZIAŁAŃ, KTÓRE WINNY BYĆ PODJĘTE; NIE ZNALAZŁY SIĘ NATOMIAST JAKIEKOLWIEK WYTYCZNE DLA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NA TEMAT OBOWIĄZKU PONOWNEGO WEZWANIA SKARŻĄCEJ DO PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI W TRYBIE ART. 9A UST. 4 USTAWY PODATKOWEJ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM PISMEM Z DNIA 12 CZERWCA 2012 R., NA PODSTAWIE ART. 215 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ SKARŻĄCA ZWRÓCIŁA SIĘ DO ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI Z WNIOSKIEM O WYJAŚNIENIE WĄTPLIWOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z UZASADNIENIA DECYZJI W ZAKRESIE OBOWIĄZKU PONOWNEGO WEZWANIA DO PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH. W ODPOWIEDZI NA POWYŻSZY WNIOSEK DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W POSTANOWIENIU Z DNIA 25 CZERWCA 2012 R., NR [...], WSKAZAŁ, ŻE W TOKU PONOWNIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OBOWIĄZANY JEST DO UZUPEŁNIENIA DOWODÓW W SPRAWIE, A TO OZNACZA, ŻE DOTYCHCZAS ZGROMADZONE MATERIAŁY NADAL SĄ DOWODAMI W SPRAWIE I PODLEGAJĄ PONOWNEJ OCENIE - TYM RAZEM Z NOWYMI DOWODAMI. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ RÓWNIEŻ, ŻE SKORO NA WEZWANIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O PRZEDŁOŻENIE DOKUMENTACJI PODATKOWEJ TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI ZE SPÓŁKĄ PRZEDŁOŻYŁA ONA TAKĄ DOKUMENTACJĘ, TO BRAK JEST PODSTAW DO WZYWANIA SKARŻĄCEJ O PONOWNE PRZEDSTAWIENIE TAKIEGO DOWODU. W OCENIE SKARŻĄCEJ PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OD NOWA POWINNO SPROWADZAĆ SIĘ DO TEGO, ŻE ORGAN RAZ JESZCZE PRZEPROWADZI WSZELKIE NIEZBĘDNE DOWODY. BIORĄC POD UWAGĘ FAKT, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE KWESTIONOWAŁ WARTOŚCI MERYTORYCZNEJ PRZEDSTAWIONEJ PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH, ANI TEŻ NIE PODNOSIŁ, ŻE SKARŻĄCA DOKUMENTACJI TAKIEJ NIE PRZEDSTAWIŁA, ZDANIEM SKARŻĄCEJ DOWÓD TEN - SKORO ZOSTAŁ ZAKWESTIONOWANY PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI - POWINIEN ZOSTAĆ POWTÓRZONY. TYM SAMYM, PROWADZĄC OD NOWA POSTĘPOWANIE, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POWINIEN RAZ JESZCZE WEZWAĆ SPÓŁKĘ DO PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH. KOŃCOWO SKARŻĄCA WSKAZUJE, ŻE UTRZYMANIE W MOCY ZASKARŻONEJ DECYZJI MOŻE DOPROWADZIĆ DO NARUSZENIA ZASADY REFORMATIONIS IN PEIUS WYRAŻONEJ W ART. 234 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKORO BOWIEM ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZYJĄŁ PRZEDŁOŻONĄ PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTACJĘ ZA PRAWIDŁOWĄ I NIE WSKAZYWAŁ NA JEJ UCHYBIENIA, TO W SYTUACJI, W KTÓREJ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI STWIERDZA, ŻE DOKUMENT TEN NIE SPEŁNIAŁ WYMOGÓW WSKAZANYCH W USTAWIE I JEDNOCZEŚNIE NIE WSKAZUJE, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W PONOWNYM POSTĘPOWANIU POWINIEN ZAŻĄDAĆ OD SKARŻĄCEJ DOKUMENTACJI DLA POSZCZEGÓLNYCH TRANSAKCJI, TO W REZULTACIE MOŻE PROWADZIĆ DO MNIEJ KORZYSTNEGO DLA SKARŻĄCEJ ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. JEŚLI BOWIEM ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI KIERUJĄC SIĘ WSKAZÓWKAMI Z UZASADNIENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI PRZYJMIE, ŻE SKARŻĄCA NIE PRZEDSTAWIŁA DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH I JEDNOCZEŚNIE NIE BĘDZIE MÓGŁ PONOWNIE ŻĄDAĆ PRZEDSTAWIENIA TAKIEJ DOKUMENTACJI, TO NIE BĘDZIE POSIADAŁ DOWODÓW WSKAZUJĄCYCH NA RYNKOWY CHARAKTER WYNAGRODZENIA W RAMACH TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI. TO ZAŚ MOŻE DOPROWADZIĆ DO SZACOWANIA DOCHODU SPÓŁKI ORAZ DO WYMIERZENIA SANKCYJNEJ 50% STAWKI PODATKU, A WIĘC DO MNIEJ KORZYSTNYCH DLA SKARŻĄCEJ KONSEKWENCJI NOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA WBREW ZARZUTOM SKARGI ODPOWIADA PRAWU. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYDAŁ DECYZJĘ KASACYJNĄ W TRYBIE ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ. PRZEPIS TEN STANOWI, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY MOŻE UCHYLIĆ W CAŁOŚCI DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAĆ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ TEN ORGAN, JEŻELI ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY WYMAGA UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W CAŁOŚCI LUB W ZNACZNEJ CZĘŚCI. PRZEKAZUJĄC SPRAWĘ, ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZUJE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE, KTÓRE NALEŻY ZBADAĆ PRZY PONOWNYM ROZPATRZENIU SPRAWY. ZASADĄ JEST, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY W WYNIKU WNIESIONEGO ODWOŁANIA MA OBOWIĄZEK PONOWNIE ROZPOZNAĆ SPRAWĘ I WYDAĆ DECYZJĘ, UTRZYMUJĄC W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ALBO UCHYLIĆ SKARŻONĄ DECYZJĘ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI I ORZEC CO DO ISTOTY SPRAWY. PRZYSTĘPUJĄC DO MERYTORYCZNEGO ROZPOZNANIA SPRAWY, ORGAN ODWOŁAWCZY NA WSTĘPIE DOKONUJE ANALIZY MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, W SZCZEGÓLNOŚCI ANALIZUJE, CZY USTALONO WE WŁAŚCIWY SPOSÓB WSZYSTKIE FAKTY NIEZBĘDNE DLA ZASTOSOWANIA OKREŚLONEGO PRZEPISU PRAWA PODATKOWEGO ORAZ CZY PRZEPROWADZONO POSTĘPOWANIE PRZY ZACHOWANIU STANDARDÓW PROCESOWYCH OKREŚLONYCH W DZIALE IV ORDYNACJI PODATKOWEJ. JEŚLI STWIERDZI NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, SPOSÓB PROCEDOWANIA ZALEŻEĆ BĘDZIE OD TEGO, CZY NIEPRAWIDŁOWOŚĆ DOTYCZYŁA CZYNNOŚCI DOWODOWEJ MAJĄCEJ ZNACZENIE DLA WYJAŚNIENIA OKOLICZNOŚCI SPRAWY. ORGAN ODWOŁAWCZY MOŻE WÓWCZAS UCHYLIĆ ZGODNIE Z PRZEPISEM ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ I PRZEKAZAĆ SPRAWĘ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA, JEŻELI ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY WYMAGA UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W CAŁOŚCI LUB W ZNACZNEJ CZĘŚCI. DOTYCZY TO SYTUACJI, GDY ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ALBO W OGÓLE NIE PRZEPROWADZIŁ POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO, ALBO PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE NIE JEST WYSTARCZAJĄCE DO PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY I JEDNOCZEŚNIE BRAK PODSTAWY DO ZASTOSOWANIA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY ART. 229 ORDYNACJI PODATKOWEJ, TJ. PRZEPROWADZENIA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY UZUPEŁNIAJĄCEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO (WYROK NSA Z DNIA 30 PAŹDZIERNIKA 2000 R., L SA/LU 860/99, LEX NR 45534). NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY PRZEKAZUJĄC SPRAWĘ WSKAZUJE NA TE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE, KTÓRE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI BĘDZIE MIAŁ OBOWIĄZEK ZBADAĆ PRZY PONOWNYM ROZPATRZENIU SPRAWY. JAK Z POWYŻSZEGO WYNIKA, WSKAZANIE TO NIE MUSI JEDNAK ZAWIERAĆ ZALECENIA DO PRZEPROWADZENIA KONKRETNYCH DOWODÓW. Z PUNKTU WIDZENIA TREŚCI PRZEPISU WAŻNE JEST ZATEM, ABY ORGAN ODWOŁAWCZY WYMIENIŁ OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE, KTÓRE WYMAGAJĄ WYJAŚNIENIA W CELU WYDANIA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE; NIE JEST NATOMIAST ISTOTNE, JAKIMI ŚRODKAMI DOWODOWYMI, DLA OSIĄGNIĘCIA ZAMIERZONEGO REZULTATU, BĘDZIE SIĘ POSŁUGIWAĆ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZY PONOWNYM ROZPATRYWANIU SPRAWY. CO WIĘCEJ, WSKAZÓWKI ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE MOGĄ MIEĆ MERYTORYCZNEGO CHARAKTERU, CO OZNACZA, ŻE NIE MOŻNA SUGEROWAĆ ANI WRĘCZ ROZSTRZYGAĆ ZA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI O SPOSOBIE ZAŁATWIENIA SPRAWY LUB TREŚCI PRZYSZŁEJ DECYZJI. W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO NIE MOŻNA ZAAKCEPTOWAĆ POGLĄDU STRONY SKARŻĄCEJ O WADLIWOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI Z UWAGI NA TO, ŻE NIE ZAWIERA ONA ZALECENIA SKIEROWANEGO DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O KONIECZNOŚCI WEZWANIA SPÓŁKI DO PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI CEN TRANSFEROWYCH. DODAĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE UCHYLENIE DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE TWORZY POWTÓRNEGO OBOWIĄZKU GROMADZENIA JUŻ ZEBRANYCH W SPRAWIE DOWODÓW. PRZY PONOWNYM ROZPATRZENIU SPRAWY, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI BĘDZIE ZOBOWIĄZANY JEDYNIE DO PRZEPROWADZENIA, W STOSOWNYM ZAKRESIE, DODATKOWYCH CZYNNOŚCI DODATKOWYCH (RÓWNIEŻ ZAOFEROWANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ), KTÓRE BĘDĄ SŁUŻYŁY USTALENIU OKOLICZNOŚCI WSKAZANYCH W ZALECENIACH ORGANU ODWOŁAWCZEGO. PRZEPROWADZONE UPRZEDNIO DOWODY PRZEZ FAKT UCHYLENIA DECYZJI NIE TRACĄ SWEJ MOCY DOWODOWEJ, LECZ STANOWIĄ MATERIAŁ DOWODOWY PODLEGAJĄCY OCENIE WRAZ Z MATERIAŁEM ZEBRANYM W PONOWNIE PRZEPROWADZONYM POSTĘPOWANIU. DOPIERO ZATEM, GDY MATERIAŁ DOWODOWY ZOSTANIE UZUPEŁNIONY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI TAK, ABY MOŻLIWE BYŁO WYDANIE DECYZJI WYMIAROWEJ, ZASTOSOWANE W SPRAWIE PRZEPISY U.P.D.O.P., STANOWIĄCE PODSTAWĘ OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO - W RAZIE ICH ZAKWESTIONOWANIA PRZEZ STRONĘ POSTĘPOWANIA - BĘDĄ MOGŁY BYĆ PODDANE KONTROLI SĄDU. SĄD NIE MOŻE DOKONAĆ OCENY PRAWIDŁOWOŚCI ZASTOSOWANYCH PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO W SYTUACJI, GDY MATERIAŁ DOWODOWY NIE BYŁ ZUPEŁNY DO WYDANIA MERYTORYCZNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. WYDAWANE NA PODSTAWIE ART. 233 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ ROZSTRZYGNIĘCIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO MA JEDYNIE CHARAKTER FORMALNY, NIE ODNOSI SIĘ DO ISTOTY SPRAWY I NIE PRZESĄDZA O JEJ WYNIKU. NIE SPOSÓB ZGODZIĆ SIĘ RÓWNIEŻ ZE SKARŻĄCYM, ŻE W SPRAWIE DOSZŁO DO NARUSZENIA ART. 234 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ WYDANIE PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DECYZJI NIEKORZYSTNEJ DLA PODATNIKA. W MYŚL ART. 234 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORGAN ODWOŁAWCZY NIE MOŻE WYDAĆ DECYZJI NA NIEKORZYŚĆ STRONY ODWOŁUJĄCEJ SIĘ, CHYBA ŻE ZASKARŻONA DECYZJA RAŻĄCO NARUSZA PRAWO LUB INTERES PUBLICZNY. PRZEPIS TEN, CO JEDNOZNACZNIE WYNIKA Z JEGO TREŚCI, JEST SKIEROWANY DO ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI ROZPATRUJĄCEGO ODWOŁANIE. ZAKAZ, O KTÓRYM MOWA W TYM PRZEPISIE, OZNACZA, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY NIE MOŻE SWOJĄ DECYZJĄ POGORSZYĆ SYTUACJI STRONY, KTÓRA WNIOSŁA ODWOŁANIE. DOTYCZY TO JEDNAK TYLKO TYCH SYTUACJI, GDY W POSTĘPOWANIU DRUGOINSTANCYJNYM ORGAN DECYDUJE SIĘ NA MERYTORYCZNE ZAŁATWIENIE SPRAWY W SPOSÓB ODMIENNY OD TEGO, W JAKI SPRAWA ZOSTAŁA ROZSTRZYGNIĘTA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. ART. 234 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE MA NATOMIAST ZASTOSOWANIA W TYCH PRZYPADKACH, GDY ORGAN ODWOŁAWCZY UTRZYMUJE ZASKARŻONĄ DECYZJĘ W MOCY, JAK I WÓWCZAS, GDY WYDAJE DECYZJĘ KASACYJNĄ, PRZEKAZUJĄC SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. PONIEWAŻ ADRESATEM ANALIZOWANEGO PRZEPISU JEST ORGAN ROZPATRUJĄCY ODWOŁANIE, PRZEPISEM TYM NIE JEST ZWIĄZANY ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZY PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY. PRZEDSTAWIONE WYŻEJ STANOWISKO NIE JEST ODOSOBNIONE, MA ONO SWOJE OPARCIE W ORZECZNICTWIE (POR. WYROKI: WSA W BIAŁYMSTOKU Z DNIA 3 WRZEŚNIA 2009 R. L SA/BK 278/09 LEX NR 524659, WSA W GORZOWIE WIELKOPOLSKIM Z DNIA 6 LISTOPADA 2008 R. I SA/GO 542/08 LEX NR 518952 I Z DNIA 11 MARCA 2008 R. I SA/GO 924/07 LEX NR 469017, WSA W POZNANIU Z DNIA 15 MAJA 2008 R. I SA/PO 285/08 LEX NR 483596, WSA W GDAŃSKU Z DNIA 20 MARCA 2008 R., I SA/GD 941/07 LEX NR 461773). REASUMUJĄC STWIERDZIĆ NALEŻY, IŻ W OKOLICZNOŚCIACH ROZPOZNAWANEJ SPRAWY ORGAN ODWOŁAWCZY W SPOSÓB UPRAWNIONY SKORZYSTAŁ Z DYSPOZYCJI ART. 233 § 2 O.P. WSKAZAŁ SZCZEGÓŁOWO TE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE, KTÓRE NALEŻY ZBADAĆ - A MIANOWICIE: - CZY TRANSAKCJE SPÓŁKI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI MIAŁY CZY TEŻ NIE RYNKOWY CHARAKTER, - CZY SPÓŁKA ZANIŻYŁA PRZYCHÓD Z TYT. NIEODPŁATNEGO ŚWIADCZENIA ORAZ Z TYT. UMORZENIA ODSETEK OD POŻYCZKI, - CZY ZAWYŻYŁA KOSZTY - Z TYT. ZAWYŻONYCH ODPISÓW AMORTYZACYJNYCH. JAK JUŻ WYŻEJ PODKREŚLONO ORGAN ODWOŁAWCZY UCHYLAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ I PRZEKAZUJĄC SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA W TRYBIE ART. 233 § 2 O.P., NIE MOŻE NATOMIAST WSKAZYWAĆ W JAKI SPOSÓB ORGAN MA SPORNE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE WYJAŚNIĆ. OZNACZA TO, ŻE NIE TYLKO ORGAN ALE I STRONA MOŻE W TOKU PONOWNIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA UZUPEŁNIĆ DOTYCHCZASOWY MATERIAŁ DOWODOWY W ZAKRESIE WYŻEJ WSKAZANYM. MAJĄC NA WZGLĘDZIE WSZYSTKIE PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ OKOLICZNOŚCI WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R., PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270) ODDALIŁ SKARGĘ JAKO BEZZASADNĄ.