I SA/Gd 820/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi ,,A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych oddala skargę. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DYREKTOR IZBY CELNEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 2 MARCA 2012 R., ODMAWIAJĄCĄ A S.A. (ZWANEJ DALEJ "SPÓŁKĄ") ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., DOTYCZĄCEJ NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH - WYROBÓW ENERGETYCZNYCH ODNOŚNIE DODANIA W PUNKCIE IV POZYCJI 5 DOT. NORMY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO W WYSOKOŚCI 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ. W UZASADNIENIU DECYZJI DYREKTOR IZBY CELNEJ WSKAZAŁ, ŻE W DNIU 22 CZERWCA 2011 R., DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WPŁYNĄŁ WNIOSEK SPÓŁKI O ZMIANĘ NA PODSTAWIE ART. 253A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ DECYZJI OSTATECZNEJ TEGO ORGANU. W PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI NACZELNIK URZĘDU CELNEGO UWZGLĘDNIAJĄC TREŚĆ ART. 2 PKT 20 LIT. A), ART. 8 UST. 3, ART. 85 UST. 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM, JAK RÓWNIEŻ TREŚĆ § 7 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 24 LUTEGO 2009 R., W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW I DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WSKAZANYCH WYROBÓW ENERGETYCZNYCH, PRZY CZYM ORGAN ODMÓWIŁ SPÓŁCE USTALENIA TYCHŻE NORM POWSTAJĄCYCH PODCZAS PRZEWOZU TRANSPORTEM MORSKIM WE WNIOSKOWANYM PRZEZ NIĄ ZAKRESIE. PISMEM Z DNIA 22 CZERWCA 2011 R., ORGAN PIERWSZOINSTANCYJNY WEZWAŁ SPÓŁKĘ DO NADESŁANIA INFORMACJI WSKAZUJĄCYCH PRZEPIS PRAWNY, NA PODSTAWIE KTÓREGO MOŻLIWE BYŁOBY ZASTOSOWANIE WNIOSKOWANEJ PRZEZ PODMIOT NORMY. W DNIU 22 SIERPNIA 2011 R., DO NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO WPŁYNĘŁO PISMO SPÓŁKI Z DNIA 18 SIERPNIA 2011 R., STANOWIĄCE PODTRZYMANIE JEJ STANOWISKA WYRAŻONEGO WE WNIOSKU Z DNIA 22 CZERWCA 2011 R. NASTĘPNIE W DNIU 13 WRZEŚNIA 2011 R., DO ORGANU PIERWSZOINSTANCYJNEGO WPŁYNĘŁO PISMO SPÓŁKI ZAWIERAJĄCE ZESTAWIENIE UBYTKÓW TRANSPORTOWYCH WYROBÓW AKCYZOWYCH POWSTAŁYCH W 2010 R., PODCZAS PRZEWOZU TRANSPORTEM MORSKIM. DECYZJĄ Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU CELNEGO NA PODSTAWIE ART. 208 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ UMORZYŁ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., DOTYCZĄCEJ MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH - WYROBÓW ENERGETYCZNYCH, ODNOŚNIE DODANIA W TEJ DECYZJI W PUNKCIE IV POZYCJI 5, TJ. NORMY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO W WYSOKOŚCI 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ. SPÓŁKA W SWOIM ODWOŁANIU Z DNIA 17 PAŹDZIERNIKA 2011 R., WNIOSŁA O: - UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2011 R., ORAZ ZARZUCIŁA NARUSZENIE: - ART. 208 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POPRZEZ UZNANIE, IŻ STAŁO SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE POSTĘPOWANIE WSZCZĘTE WNIOSKIEM SPÓŁKI Z DNIA 22 CZERWCA 2011 R.; - ART. 85 UST. 1 PKT 1 ORAZ UST. 4 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM - POPRZEZ BŁĘDNE UZNANIE, IŻ DLA TRANSPORTU MORSKIEGO OBOWIĄZUJE NORMA UBYTKOWA PRZEWIDZIANA DLA INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU; - § 7 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW - POPRZEZ ZIGNOROWANIE ZAWARTYCH W TYM PRZEPISIE WYTYCZNYCH, JAKIM WINIEN KIEROWAĆ SIĘ NACZELNIK URZĘDU CELNEGO PRZY USTALANIU NORM UBYTKÓW DOPUSZCZALNYCH. W DNIU 18 STYCZNIA 2012 R. DYREKTOR IZBY CELNEJ UCHYLIŁ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA, A W DNIU 23 LUTEGO 2012 R., DO KANCELARII URZĘDU CELNEGO WPŁYNĘŁO PISMO SPÓŁKI WRAZ Z ZAŁĄCZNIKIEM ZAWIERAJĄCYM ZESTAWIENIE UBYTKÓW PONADNORMATYWNYCH W TRANSPORCIE MORSKIM W ROKU 2011. NACZELNIK URZĘDU CELNEGO DECYZJĄ Z DNIA 2 MARCA 2012 R., ODMÓWIŁ ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., DOTYCZĄCEJ NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH - WYROBÓW ENERGETYCZNYCH, ODNOŚNIE DODANIA W PUNKCIE IV POZYCJI 5 W/W DECYZJI NORMY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO W WYSOKOŚCI 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ. PISMEM Z DNIA 20 MARCA 2012 R. SPÓŁKA ODWOŁAŁA SIĘ OD PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI, WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE, Z POWODU JEJ WYDANIA Z NARUSZENIEM: ART.85 UST. 1 PKT 1 ORAZ UST. 4 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM, ORAZ § 7 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW. DYREKTOR IZBY CELNEJ MAJĄC NA UWADZE STWIERDZONY STAN FAKTYCZNY SPRAWY I ZARZUTY ODWOŁANIA, W OPARCIU O OBOWIĄZUJĄCY STAN PRAWNY STWIERDZIŁ, CO NASTĘPUJE: WNIOSEK SPÓŁKI O ZMIANĘ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., DOTYCZĄCEJ NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH - WYROBÓW ENERGETYCZNYCH, ODNOŚNIE DODANIA W PUNKCIE IV POZYCJI 5 W/W DECYZJI NORMY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO W WYSOKOŚCI 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ, ZŁOŻONY ZOSTAŁ W OPARCIU O ART. 253A § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA, MAJĄC NA UWADZE WAŻNY INTERES STRONY. W TREŚCI PRZEDMIOTOWEGO PISMA SPÓŁKA PODNIOSŁA, IŻ ZASTOSOWANIE DO TRANSPORTU MORSKIEGO NORMY UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH DLA INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU W WYSOKOŚCI 0,04% W MIEJSCE DOTYCHCZAS STOSOWANEJ NORMY 0,5% STANOWI NIEUZASADNIONE POGORSZENIE SYTUACJI PODATNIKA, NIE ZNAJDUJĄCE OPARCIA W ZMIANIE STANU PRAWNEGO ANI W ZMIANIE WARUNKÓW TECHNOLOGICZNYCH. NIEUZASADNIONA ZMIANA STANOWISKA ORGANU W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE STANOWI RÓWNIEŻ NARUSZENIE ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH, WYRAŻONEJ W ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. POWYŻSZE OKOLICZNOŚCI WSKAZUJĄ, IŻ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ZACHODZI WAŻNY INTERES STRONY, STANOWIĄCY PRZESŁANKĘ DO ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ W ROZUMIENIU ART. 253A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. DYREKTOR IZBY PODNIÓSŁ, ŻE W ART. 253 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZANO NA DWIE RÓWNOPRAWNE PRZESŁANKI ZASTOSOWANIA TEGO PRZEPISU, A TO NA PRZESŁANKĘ INTERESU PUBLICZNEGO I WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA. USTAWODAWCA UŻYŁ TU SPÓJNIKA "LUB", CO PRZEMAWIA ZA RÓWNORZĘDNOŚCIĄ OBU PRZESŁANEK I MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA PRZEPISU W PRZYPADKU POWOŁANIA SIĘ CHOCIAŻBY NA JEDNĄ Z NICH (WYROK NSA Z DNIA 2 SIERPNIA 2000 R., III SA 2178/99 ORZECZENIA.NSA). NALEŻY PODKREŚLIĆ, IŻ ORGAN W POSTĘPOWANIU WSZCZĘTYM W TRYBIE ART. 253 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE ROZPOZNAJE PO RAZ WTÓRY MERYTORYCZNIE SPRAWY ROZSTRZYGNIĘTEJ JUŻ DECYZJA OSTATECZNĄ, A PRZEDMIOTEM TEGO POSTĘPOWANIA JEST ORZEKANIE USTALENIA CZY ISTNIEJĄ PODSTAWY FAKTYCZNE LUB PRAWNE DO USUNIĘCIA DECYZJI Z OBROTU (WYROK NSA Z DNIA 18 SIERPNIA 2000 R., III SA1598/99). CHOCIAŻ WSKAZANY PRZEPIS POZWALA ZMIENIĆ DECYZJE WADLIWE, JAK I NIEWADLIWE, TO CELEM ZMIANY NIE JEST USUNIĘCIE WADLIWOŚCI DECYZJI, KTÓRE WINNO SIĘ BYŁO ODBYĆ W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM W RAMACH ODWOŁANIA, NAWET W SYTUACJI, GDY W SPRAWIE ORZEKAŁ SĄD. ZDANIEM DYREKTORA IZBY CELNEJ W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO NIE WYKRACZAŁA POZA RAMY UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO I PODJĘTA ZOSTAŁA PO PRZEPROWADZENIU DOKŁADNEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. WYDANIE ROZSTRZYGNIĘĆ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BYŁO POPRZEDZONE SZCZEGÓŁOWĄ ANALIZĄ PROTOKOŁU Z KONTROLI OBRACHUNKOWEJ ORAZ DOKUMENTÓW ADT BĘDĄCYCH W POSIADANIU URZĘDU. WSKAZAĆ NALEŻY JEDNOCZEŚNIE, IŻ DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., UWZGLĘDNIAŁA WIĘKSZOŚĆ ROSZCZEŃ ZAWARTYCH W PIERWOTNYM WNIOSKU SPÓŁKI Z DNIA 9 GRUDNIA 2010 R., O USTALENIE NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH W SKŁADZIE PODATKOWYM A S.A. TRUDNO ZGODZIĆ SIĘ ZE SPÓŁKĄ, IŻ DOKONANIE, NA PODSTAWIE PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO OKREŚLONEGO W ART. 253 ORDYNACJI PODATKOWEJ ROZSTRZYGNIĘCIA ODMIENNEGO OD OCZEKIWANEGO PRZEZ PODATNIKA, STANOWI NARUSZENIE ZASADY PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE OKREŚLONEJ W ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. POSTĘPOWANIE PRZEPROWADZONE PRZEZ ORGAN PODATKOWY BYŁO POSTĘPOWANIEM STARANNYM, MERYTORYCZNIE POPRAWNYM, W KTÓRYM DOPUSZCZONO NIEZBĘDNE DOWODY, A INTERES PODATNIKA I SKARBU PAŃSTWA BYŁ TRAKTOWANY RÓWNOPRAWNIE, ZAŚ WĄTPLIWOŚCI NIE BYŁY ROZSTRZYGANE NA NIEKORZYŚĆ PODATNIKA (WYROK NSA Z DNIA 4 STYCZNIA 2006 R. I FSK 401/05). PRZEDSTAWIONE WE WNIOSKU Z DNIA 17 CZERWCA 2011 R., ZARZUTY MAJĄ CHARAKTER OGÓLNIKOWY, NIEPOWIĄZANY Z INNYMI PRZEPISAMI PRAWA. DYREKTOR IZBY CELNEJ PODKREŚLA, IŻ O SPEŁNIENIU PRZESŁANKI WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA NIE DECYDUJE SUBIEKTYWNE JEGO PRZEŚWIADCZENIE JAK RÓWNIEŻ JEGO INTERES EKONOMICZNY. NATOMIAST NALEŻY BRAĆ POD UWAGĘ ZOBIEKTYWIZOWANE KRYTERIA, KTÓRE SĄ ZGODNE Z POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCĄ HIERARCHIĄ WARTOŚCI TAKĄ JAK LUDZKIE ŻYCIE, ZDROWIE, A W PRZYPADKU PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH ZAGROŻENIE PŁYNNOŚCI FINANSOWEJ PODMIOTU. PRZESŁANKI TE NIE ODNOSZĄ SIĘ JEDYNIE DO SYTUACJI NADZWYCZAJNYCH, KTÓRYCH PODATNIK NIE MÓGŁ PRZEWIDZIEĆ I KTÓRYM NIE MÓGŁ ZAPOBIEC. NIE MOŻNA BOWIEM POD POJĘCIE "WAŻNY INTERES PODATNIKA" PODCIĄGAĆ ZARZUTÓW PODNOSZONYCH W POSTĘPOWANIU ZWYCZAJNYM, W ODWOŁANIU OD DECYZJI. NIE MOŻNA RÓWNIEŻ WSKAZYWAĆ, IŻ WAŻNY INTERES PODATNIKA NARUSZONO POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ I ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW PRAWA (ORDYNACJA PODATKOWA. KOMENTARZ, LEXISNEXIS, WYD. 7, WARSZAWA 2011, STR. 960). III SA/GL 2636/10 - WYROK WSA W GLIWICACH Z DNIA 7 LISTOPADA 2011 R. PODNIÓSŁ RÓWNIEŻ DYREKTOR IZBY CELNEJ, ŻE ZAGADNIENIA DOTYCZĄCE NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH REGULUJĄ PRZEPISY ZAWARTE W ROZDZIALE 9 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2009 R. NR 3, POZ. 11), ZGODNIE Z KTÓRYMI WŁAŚCIWY NACZELNIK URZĘDU CELNEGO USTALA, W DRODZE DECYZJI, DLA POSZCZEGÓLNYCH PODMIOTÓW, NA ICH WNIOSEK NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH; ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W PROCEDURZE ZAWIESZENIA POBORU AKCYZY I OBJĘTYCH ZEROWĄ STAWKĄ AKCYZY, W PRZYPADKU ICH ZUŻYCIA DO PRODUKCJI INNYCH WYROBÓW. ZGODNIE Z ART. 85 UST. 4 WŁAŚCIWY NACZELNIK URZĘDU CELNEGO, USTALAJĄC NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH ORAZ DOPUSZCZALNE NORMY ICH ZUŻYCIA, UWZGLĘDNI: 1) RODZAJ WYROBÓW AKCYZOWYCH; 2) SPECYFIKĘ POSZCZEGÓLNYCH ETAPÓW PRODUKCJI I POZOSTAŁYCH CZYNNOŚCI, W TRAKCIE KTÓRYCH MOŻE DOJŚĆ DO POWSTANIA UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH; 3) WARUNKI TECHNICZNE I TECHNOLOGICZNE WYSTĘPUJĄCE W DANYM PRZYPADKU; 4) MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH OKREŚLONE W ROZPORZĄDZENIU WYDANYM NA PODSTAWIE UST. 5 (ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 24 LUTEGO 2009 R., W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW I DOPUSZCZALNYCH NORM ZUŻYCIA WYROBÓW AKCYZOWYCH). NA PODSTAWIE DELEGACJI USTAWOWEJ MINISTER FINANSÓW WYDAŁ ROZPORZĄDZENIE Z DNIA 24 LUTEGO 2009 R., W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW I DOPUSZCZALNYCH NORM ZUŻYCIA WYROBÓW AKCYZOWYCH (DZ. U. NR 32, POZ. 242), W KTÓRYM ZOSTAŁY OKREŚLONE MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW NIEKTÓRYCH WYROBÓW AKCYZOWYCH. ZGODNIE Z § 7 POWYŻSZEGO ROZPORZĄDZENIA PODSTAWĘ DO USTALENIA WYSOKOŚCI NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW ORAZ DOPUSZCZALNYCH NORM ZUŻYCIA WYROBÓW AKCYZOWYCH STANOWI: - WYSOKOŚĆ RZECZYWISTYCH UBYTKÓW LUB RZECZYWISTEGO ZUŻYCIA W OSTATNIM OKRESIE OBRACHUNKOWYM LUB - BADANIE RZECZYWISTYCH UBYTKÓW LUB RZECZYWISTEGO ZUŻYCIA, LUB - OCENA ZAAWANSOWANIA TECHNOLOGICZNEGO URZĄDZEŃ I TECHNOLOGII. ZGODNIE Z ZAŁĄCZNIKIEM NR 4 DO W/W ROZPORZĄDZENIA MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCE W CZASIE PRZEWOZU PALIW CIEKŁYCH WYNOSZĄ DLA: 1) CYSTERN SAMOCHODOWYCH 0,10% OD ILOŚCI WYSŁANEJ; 2) CYSTERN KOLEJOWYCH 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ; 3) INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU 0,04% OD ILOŚCI WYSŁANEJ ZA KAŻDY DZIEŃ PRZEWOZU, PRZY CZYM DZIEŃ WYSŁANIA I DZIEŃ PRZYJĘCIA PRZESYŁKI LICZY SIĘ JAKO JEDEN DZIEŃ PRZEWOZU PALIW CIEKŁYCH. DYREKTOR IZBY CELNEJ WSKAZAŁ, IŻ W W/W ROZPORZĄDZENIU MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 24 LUTEGO 2009 R., USTAWODAWCA POZOSTAWIŁ DECYZJĘ DOTYCZĄCĄ OKREŚLENIA WYSOKOŚCI NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRZEWOZU WYROBÓW ENERGETYCZNYCH DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU W OPARCIU O ART. 84 UST. 4 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM. PODKREŚLENIA WYMAGA FAKT, IŻ TO WŁAŚNIE USTAWODAWCA W § 7 PRZEDMIOTOWEGO ROZPORZĄDZENIA DOPRECYZOWAŁ, IŻ NACZELNIK MA MOŻLIWOŚĆ OKREŚLENIA NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW ZE WSKAZANIEM WIELKOŚCI MAKSYMALNYCH DOPUSZCZALNYCH NORM UBYTKÓW PRZY DOKONYWANIU RÓŻNYCH CZYNNOŚCI, W TYM MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRZEWOZU PALIW CIEKŁYCH, CO MIAŁO MIEJSCE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. W TOKU NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA ORGANY PODATKOWE DZIAŁAŁY W OPARCIU O OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY PRAWA, I DOKONUJĄC USTALEŃ NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW W CZASIE PRZEWOZU W INNYCH NACZYNIACH SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU, DOKONAŁY ICH USTALENIA W MAKSYMALNEJ WYSOKOŚCI WYNIKAJĄCEJ Z PRZEDMIOTOWEGO ROZPORZĄDZENIA CZYLI W WYSOKOŚCI 0,04% OD ILOŚCI WYSŁANEJ ZA KAŻDY DZIEŃ PRZEWOZU, PRZY CZYM DZIEŃ WYSŁANIA I DZIEŃ PRZYJĘCIA PRZESYŁKI LICZY SIĘ JAKO JEDEN DZIEŃ PRZEWOZU PALIW CIEKŁYCH. PODSTAWĄ DO WYDANIA DECYZJI PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., W KWESTII USTALENIA NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH POWSTAŁYCH W TRAKCIE MAGAZYNOWANIA, PRZYJĘCIA DO MAGAZYNU I WYDANIA Z MAGAZYNU BYŁ PROTOKÓŁ Z KONTROLI OBRACHUNKOWEJ PRZEPROWADZONEJ W SKŁADZIE PODATKOWYM NR [...] W DNIACH OD 11 STYCZNIA 2010 R., DO 11 CZERWCA 2010 R., OBEJMUJĄCY ZESTAWIENIE ZBIORCZE ROZLICZENIA PRODUKTÓW GOTOWYCH ZA ROK 2009. UBYTKI DOTYCZĄCE PRZEWOZU DLA CYSTERN SAMOCHODOWYCH, CYSTERN KOLEJOWYCH, INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU ORAZ RUROCIĄGU PRZEPŁYWOWEGO DALEKOSIĘŻNEGO ZOSTAŁY USTALONE PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO NA PODSTAWIE MATERIAŁÓW BĘDĄCYCH W POSIADANIU URZĘDU CELNEGO , TJ. DOKUMENTÓW ADT, W OPARCIU O KTÓRE DOKONANO ZESTAWIENIA UBYTKÓW W ROKU 2010. JEDNOCZEŚNIE PRZEDMIOTOWĄ DECYZJĄ ODMÓWIONO SPÓŁCE USTALENIA NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH PODCZAS PRZEŁADUNKU ORAZ W PRZYPADKU PRZELANIA DO INNYCH NACZYŃ W TRAKCIE PRZEWOZU, GDYŻ ZGODNIE Z USTALENIAMI URZĘDU CZYNNOŚCI TE NIE WYSTĘPOWAŁY W BADANYM OKRESIE. W TREŚCI PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI ODMÓWIONO RÓWNIEŻ USTALENIA SPÓŁCE ODRĘBNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH PODCZAS TRANSPORTU MORSKIEGO, GDYŻ ZDANIEM NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO TRANSPORT MORSKI MIEŚCI SIĘ W POJĘCIU "INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU", NA KTÓRY SPÓŁKA OTRZYMAŁA MAKSYMALNĄ NORMĘ 0,04%. PODKREŚLIĆ NALEŻY, IŻ SKORO MAKSYMALNA NORMA DOPUSZCZALNEGO UBYTKU ZOSTAŁA USTALONA W ROZPORZĄDZENIU MINISTRA FINANSÓW, TO ORGAN PODATKOWY NIE MOŻE OKREŚLIĆ UBYTKU NA POZIOMIE JĄ PRZEKRACZAJĄCYM. WOBEC WYNIKÓW USTALEŃ POKONTROLNYCH I SZCZEGÓŁOWEJ ANALIZY ZAŁĄCZNIKA DO WNIOSKU Z DNIA 22 LUTEGO 2012 R., DOTYCZĄCEGO ZESTAWIENIA UBYTKÓW PONADNORMATYWNYCH W TRANSPORCIE MORSKIM W ROKU 2011, OBEJMUJĄCEGO ZESTAWIENIE RÓŻNIC W DOSTAWACH OLEJU NAPĘDOWEGO W OKRESIE OD 28 LUTEGO 2011 R., DO 18 GRUDNIA 2011 R. DYREKTOR IZBY CELNEJ UWAŻA, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZASADNIE USTALIŁ STRONIE MAKSYMALNĄ DOPUSZCZALNĄ WYSOKOŚĆ NORM UBYTKÓW W TRANSPORCIE W "INNYCH NACZYNIACH SŁUŻĄCYCH DO PRZEWOZU", WYNIKAJĄCĄ Z PRZEDMIOTOWEGO ROZPORZĄDZENIA. ZA NIEPOPARTE PRZEPISAMI PRAWA I OBCIĄŻONE MOŻLIWOŚCIĄ DOKONYWANIA NADUŻYĆ WOBEC SKARBU PAŃSTWA BYŁOBY ZAAPROBOWANIE STANOWISKA SPÓŁKI PRZEDSTAWIONEGO W ODWOŁANIU, KTÓRE ZAKŁADA, DODANIE W PUNKCIE IV POZYCJI 5 W/W DECYZJI NORMY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO W WYSOKOŚCI 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ WYROBÓW ENERGETYCZNYCH. ZDANIEM DYREKTORA IZBY CELNEJ USTAWODAWCA NIE ZREZYGNOWAŁ Z USTALENIA NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRZEWOZU W TRANSPORCIE MORSKIM WYROBÓW AKCYZOWYCH. USTALAJĄC MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRZEWOZU ENUMERATYWNIE WYMIENIŁ NACZYNIA SŁUŻĄCE DO PRZEWOZU, DOPRECYZOWAŁ FORMY TRANSPORTU ODBYWAJĄCEGO SIĘ ZA POMOCĄ CYSTERN SAMOCHODOWYCH, KOLEJOWYCH, RUROCIĄGU PRZEMYSŁOWEGO, POZOSTAWIAJĄC JEDNOCZEŚNIE OTWARTĄ DEFINICJĘ "INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU", KTÓRY POZWALA ZAKLASYFIKOWAĆ W TYM MIEJSCU NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW DLA TRANSPORTU MORSKIEGO. USTAWODAWCA NIE ZDEFINIOWAŁ SPECYFIKI TRANSPORTU MORSKIEGO, ZAKŁADAJĄC, IŻ NORMA UBYTKU DOTYCZĄCA PRZEWOZU W "INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU" JEST WYSTARCZAJĄCA DO PRZEWOZU PALIW CIEKŁYCH. PRZEDMIOTOWE USTALENIA USTAWODAWCA POZOSTAWIŁ W KOMPETENCJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, CO MIAŁO MIEJSCE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. W OPINII DYREKTORA IZBY CELNEJ WARUNKIEM UZNANIA STRAT POWSTAŁYCH W TRAKCIE TRANSPORTU TOWARU ZA UBYTEK W ROZUMIENIU USTAWY JEST ICH ODPOWIEDNIE UDOKUMENTOWANIE, WSKAZUJĄCE NA WIELKOŚĆ, ALE RÓWNIEŻ OKOLICZNOŚCI I PRZYCZYNY POWSTANIA STRATY. W ODNIESIENIU DO POWYŻSZEGO ZAUWAŻYĆ NALEŻY, IŻ ARGUMENTACJA SPÓŁKI POLEGAJĄCA NA LITERALNEJ ANALIZIE ZNACZENIOWEJ SŁÓW: STATEK I NACZYNIE W KONTEKŚCIE PRZEZNACZENIA I W OPARCIU O DEFINICJĘ SŁOWNIKOWĄ, NIE MA ZASTOSOWANIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. PODNOSZONA W ODWOŁANIU ARGUMENTACJA SPÓŁKI, IŻ BRAK OKREŚLENIA MAKSYMALNEJ NORMY DOPUSZCZALNEGO UBYTKU W PRZEDMIOTOWYM ROZPORZĄDZENIU MINISTRA FINANSÓW NIE OZNACZA BRAKU OBOWIĄZKU USTALENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY NORMY DOPUSZCZALNEGO UBYTKU NA WNIOSEK GDYŻ OBOWIĄZEK DLA NACZELNIKÓW URZĘDÓW CELNYCH DO USTALENIA TAKICH NORM INDYWIDUALNYCH DLA UBYTKÓW WSZYSTKICH WYROBÓW AKCYZOWYCH I W STOSUNKU DO WSZYSTKICH CZYNNOŚCI, W TRAKCIE KTÓRYCH MOŻE/DOJĄĆ DO POWSTANIA UBYTKÓW, WYNIKA Z ART. 85 UST. 1 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM. DODATKOWO SPÓŁKA NA POPARCIE SWOJEGO STANOWISKA PRZYWOŁAŁA WCZEŚNIEJSZE DECYZJE NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, W KTÓRYCH NORMA DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW BYŁA OKREŚLONA NA POZIOMIE UBYTKÓW RZECZYWISTYCH Z OSTATNIEGO OKRESU OBRACHUNKOWEGO, CO ZDANIEM DYREKTORA NIE POWINNO STANOWIĆ WYKŁADNI PRZEPISÓW DLA KOLEJNYCH ROZSTRZYGNIĘĆ, KTÓRE PODEJMOWANE SĄ NA PODSTAWIE SZCZEGÓŁOWYCH USTALEŃ W ZWIĄZKU Z KONKRETNYM WNIOSKIEM. BIORĄC POD UWAGĘ PRZEDSTAWIONY STAN FAKTYCZNY I PRAWNY, ORAZ PRZYCHYLAJĄC SIĘ DO ARGUMENTACJI ORGANU PIERWSZOINSTANCYJNEGO PRZEDSTAWIONEJ W UZASADNIENIU DECYZJI Z DNIA 2 MARCA 2012 R., WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ USTAWODAWCA NIE WYODRĘBNIŁ KWESTII MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRZEWOZU PALIW CIEKŁYCH TRANSPORTEM MORSKIM, LECZ UWZGLĘDNIŁ W/W NORMY W STOSUNKU DO INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU. UWZGLĘDNIAJĄC ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY, DYREKTOR IZBY CELNEJ STWIERDZA, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NACZELNIK URZĘDU CELNEGO ZASADNIE ODMÓWIŁ USTALENIA NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH - WYROBÓW ENERGETYCZNYCH, ODNOŚNIE DODANIA W PUNKCIE IV POZYCJI 5 NORMY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO W WYSOKOŚCI 0,5% OD ILOŚCI WYSŁANEJ. SKARGĘ DO WSA NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ WNIOSŁA A S.A., ZARZUCAJĄC JEJ NARUSZENIE PRZEPISU: 1) ART. 85 UST. 1 PKT 1 ORAZ ART. 85 UST. 4 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM - POPRZEZ BŁĘDNE UZNANIE, IŻ DLA TRANSPORTU MORSKIEGO OBOWIĄZUJE NORMA UBYTKOWA PRZEWIDZIANA DLA INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU; 2) § 7 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW - POPRZEZ NIEUWZGLĘDNIENIE ZAWARTYCH W TYM PRZEPISIE WYTYCZNYCH, JAKIMI WINIEN KIEROWAĆ SIĘ NACZELNIK URZĘDU CELNEGO PRZY USTALANIU NORM UBYTKÓW DOPUSZCZALNYCH; 3) ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POPRZEZ BRAK WŁAŚCIWEGO UZASADNIENIA PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU SKARGI SPÓŁKA OPISAŁA STAN FAKTYCZNY SPRAWY I DOTYCHCZASOWY PRZEBIEG POSTĘPOWANIA ORAZ POWTÓRZYŁA STANOWISKA DYREKTORA IZBY CELNEJ. DOKONUJĄC OCENY ZASKARŻONEJ DECYZJI I DECYZJI PIERWSZEJ INSTANCJI, SPÓŁKA PODKREŚLIŁA, ŻE NIE ZGADZA SIĘ Z TYM STANOWISKIEM I W PEŁNI PODTRZYMUJE ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEPISÓW PODNOSZONE JUŻ W ODWOŁANIU OD DECYZJI PIERWSZEJ INSTANCJI, SPÓŁKA PODNIOSŁA, ŻE ZGODNIE Z ART. 85 UST. 1 PKT 1 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM, NACZELNIK URZĘDU CELNEGO - NA WNIOSEK POSZCZEGÓLNYCH PODMIOTÓW - USTALA W DRODZE DECYZJI NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH, UWZGLĘDNIAJĄC PRZY TYM (ART. 85 UST. 4 USTAWY): 1) RODZAJ WYROBÓW AKCYZOWYCH, 2) SPECYFIKĘ POSZCZEGÓLNYCH ETAPÓW PRODUKCJI I POZOSTAŁYCH CZYNNOŚCI, W TRAKCIE KTÓRYCH MOŻE DOJŚĆ DO POWSTANIA UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH, 3) WARUNKI TECHNICZNE I TECHNOLOGICZNE WYSTĘPUJĄCE W DANYM PRZYPADKU, 4) MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH OKREŚLONE W ROZPORZĄDZENIU MINISTRA FINANSÓW. ZGODNIE Z ART. 85 UST. 5 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM, MINISTER FINANSÓW - W DRODZE ROZPORZĄDZENIA - OKREŚLA: 1) WYSOKOŚĆ MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW NIEKTÓRYCH WYROBÓW AKCYZOWYCH POWSTAJĄCYCH W CZASIE WYKONYWANIA NIEKTÓRYCH CZYNNOŚCI, W TRAKCIE KTÓRYCH MOŻE DOJŚĆ DO POWSTANIA UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH, 2) SZCZEGÓŁOWY ZAKRES I SPOSÓB USTALANIA NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH LUB DOPUSZCZALNYCH NORM ZUŻYCIA WYROBÓW AKCYZOWYCH, 3) SPOSÓB ROZLICZANIA UBYTKÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH. WYKONUJĄC DELEGACJĘ USTAWOWĄ. MINISTER FINANSÓW WYDAŁ ROZPORZĄDZENIE MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKI, W KTÓRYM OKREŚLIŁ NORMY MAKSYMALNE DLA NIEKTÓRYCH WYROBÓW AKCYZOWYCH, W TYM TAKŻE DLA NIEKTÓRYCH WYROBÓW ENERGETYCZNYCH, POWSTAJĄCYCH PRZY WYKONYWANIU NIEKTÓRYCH CZYNNOŚCI, A TAKŻE OKREŚLIŁ - W § 7 WW. ROZPORZĄDZENIA - WYTYCZNE DLA NACZELNIKÓW URZĘDÓW CELNYCH, JAKIMI POWINNI KIEROWAĆ SIĘ PRZY USTALANIU NORM UBYTKÓW DOPUSZCZALNYCH, W TYM M.IN. "WYSOKOŚĆ RZECZYWISTYCH UBYTKÓW LUB RZECZYWISTEGO ZUŻYCIA W OSTATNIM OKRESIE OBRACHUNKOWYM". W ZAŁĄCZNIKU NR 4 DO ROZPORZĄDZENIA MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW, W PKT II.1. MINISTER FINANSÓW OKREŚLIŁ MAKSYMALNE NORMY UBYTKÓW DOPUSZCZALNYCH POWSTAŁE PRZY PRZEWOZIE WYROBÓW ENERGETYCZNYCH DLA: CYSTERN SAMOCHODOWYCH, CYSTERN KOLEJOWYCH ORAZ INNYCH NACZYŃ SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU. ZDANIEM ORGANÓW PODATKOWYCH, PRZEWÓZ TRANSPORTEM MORSKIM NALEŻY ZALICZYĆ DO PRZEWOZU W INNYCH NACZYNIACH, GDYŻ NIE MOŻNA GO ZALICZYĆ ANI DO CYSTERNY SAMOCHODOWEJ, ANI DO CYSTERNY KOLEJOWEJ, KTÓRĄ JEST "ZBIORNIK WRAZ Z WYPOSAŻENIEM OBSŁUGOWYM I KONSTRUKCYJNYM UMIESZCZONY W SPOSÓB TRWAŁY NA PODŁOŻU KOLEJOWYM". ZDANIEM SPÓŁKI POGLĄD TEN JEST CAŁKOWICIE MYLNY. SPECJALISTYCZNEGO STATKU DO PRZEWOZU PALIW PŁYNNYCH W ŻADNYM RAZIE NIE MOŻNA ZALICZYĆ DO NACZYŃ, W KTÓRYCH PRZEWOŻONE JEST PALIWO, GDYŻ "NACZYNIE" TO, ZGODNIE Z DEFINICJĄ ZAWARTĄ W WIELKIM SŁOWNIKU JĘZYKA POLSKIEGO (INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO PAN - PR. ZBIOROWA), "RZECZ ZROBIONA PO TO, ŻEBY PRZECHOWYWAĆ W MEJ RÓŻNE PŁYNY I RZECZY, ZWŁASZCZA SYPKIE, ORAZ PRZYGOTOWYWAĆ I PODAWAĆ W NIEJ POTRAWY". STATEK NATOMIAST JEST ŚRODKIEM TRANSPORTU, SŁUŻĄCYM M.IN. DO PRZEWOZU, CO JEDNOZNACZNIE WYNIKA Z DEFINICJI "STATKU" ZAWARTEJ W ART. 5 UST. 1 USTAWY O BEZPIECZEŃSTWIE MORSKIM7, KTÓRA STANOWI, IŻ PRZEZ "STATEK" NALEŻY ROZUMIEĆ URZĄDZENIE PŁYWAJĄCE UŻYWANE W ŚRODOWISKU MORSKIM, W TYM RÓWNIEŻ: WODOLOTY, PODUSZKOWCE, STATKI PODWODNE I PLATFORMY WIERTNICZE. ZDANIEM SPÓŁKI, PRZEWÓZ STATKIEM PALIW POSIADA SWOJĄ SPECYFIKĘ, PODOBNIE JAK TRANSPORT RUROCIĄGIEM, Z TĄ RÓŻNICĄ, ŻE MAKSYMALNA NORMA DOPUSZCZALNEGO UBYTKU DLA TRANSPORTU RUROCIĄGOWEGO ZOSTAŁA OKREŚLONA W ROZPORZĄDZENIU MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW, A DLA TRANSPORTU MORSKIEGO - NIE ZOSTAŁA OKREŚLONA. BRAK OKREŚLENIA MAKSYMALNEJ NORMY DOPUSZCZALNEGO UBYTKU W ROZPORZĄDZENIU MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW NIE OZNACZA JEDNAK - ZDANIEM SPÓŁKI - BRAKU OBOWIĄZKU USTALENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY NORMY DOPUSZCZALNEGO UBYTKU NA WNIOSEK SPÓŁKI, GDYŻ OBOWIĄZEK DLA NACZELNIKÓW URZĘDÓW CELNYCH DO USTALENIA TAKICH NORM INDYWIDUALNYCH DLA UBYTKÓW WSZYSTKICH WYROBÓW AKCYZOWYCH I W STOSUNKU DO WSZYSTKICH CZYNNOŚCI, W TRAKCIE KTÓRYCH MOŻE DOJŚĆ DO POWSTANIA UBYTKÓW, WYNIKA Z ART. 85 UST. 1 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM. POTWIERDZAJĄ TO RÓWNIEŻ WCZEŚNIEJSZE DECYZJE NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, WYDAWANE PRZECIEŻ NA RZECZ SPÓŁKI W NIEZMIENIONYM STANIE PRAWNYM, W KTÓRYCH JEDNAK TRANSPORT MORSKI NIE BYŁ TRAKTOWANY ANI JAK PRZEWÓZ CYSTERNAMI SAMOCHODOWYMI, ANI JAK CYSTERNAMI KOLEJOWYMI, ANI JAK PRZEWÓZ W INNYCH NACZYNIACH, ALE NORMA DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW BYŁA OKREŚLANA NA POZIOMIE UBYTKÓW RZECZYWISTYCH Z OSTATNIEGO OKRESU OBRACHUNKOWEGO. DECYZJA DYREKTORA IZBY CELNEJ I POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, ODMAWIAJĄCA USTALENIA NORMY DOPUSZCZALNEGO UBYTKU DLA WYROBÓW ENERGETYCZNYCH PRZEWOŻONYCH STATKAMI W WYSOKOŚCI WYNIKAJĄCEJ Z RZECZYWISTYCH UBYTKÓW PONIESIONYCH W OSTATNIM OKRESIE OBRACHUNKOWYM, NARUSZA WIĘC - NA GRUNCIE PRAWA MATERIALNEGO - ART. 85 UST. 1 PKT 1 ORAZ ART. 85 UST. 4 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM, A TAKŻE § 7 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW. SPÓŁKA ZAZNACZYŁA, ŻE NIEZROZUMIAŁE JEST STWIERDZENIE ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI, IŻ ROZSTRZYGNIĘCIE ZAWARTE W DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ Z 6 CZERWCA 2012 R., WYNIKA M.IN. Z "WYNIKÓW USTALEŃ POKONTROLNYCH I SZCZEGÓŁOWEJ ANALIZY ZAŁĄCZNIKA DO WNIOSKU Z DNIA 22 LUTEGO 2012 R., DOTYCZĄCEGO ZESTAWIENIA UBYTKÓW PONADNORMATYWNYCH W TRANSPORCIE MORSKIM W ROKU 2012, OBEJMUJĄCEGO ZESTAWIENIE RÓŻNIC W DOSTAWACH OLEJU NAPĘDOWEGO W OKRESIE OD 28 LUTEGO 2012 R., DO 18 GRUDNIA 2011 R.", KTÓRE TO STWIERDZENIE DOWODZI, IŻ USTALONA PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO NORMA DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW W DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z 19 STYCZNIA 2011 R., DLA PRZEWOZU TRANSPORTEM MORSKIM, W WYSOKOŚCI WYNIKAJĄCEJ Z ROZPORZĄDZENIA MF W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW, TJ. 0,04% JEST PRAWIDŁOWA. SPÓŁKA ZAUWAŻA BOWIEM, IŻ Z POWOŁANEGO W UZASADNIENIU DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ Z 6 CZERWCA 2012 R. ZESTAWIENIA WYNIKA, IŻ NA 776.166.557 L WYSŁANYCH PALIW, UBYTEK WYNIÓSŁ 959.154 L, CO STANOWI 0,12%. JEST TO WIĘC UBYTEK PONAD KILKAKROTNIE WYŻSZY OD USTALONEJ NORMY UBYTKU DOPUSZCZALNEGO, OD KTÓREGO SPÓŁKA MUSI ZAPŁACIĆ WYSOKI PODATEK AKCYZOWY. SPÓŁKA NIE MOŻE ZGODZIĆ SIĘ ZE STANOWISKIEM DYREKTORA IZBY CELNEJ, IŻ DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z 19 STYCZNIA 2011 R., NIE NARUSZA "WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA". SKORO, JAK WSKAZUJE DYREKTOR IZBY CELNEJ "WARUNKIEM UZNANIA STRAT POWSTAŁYCH W TRAKCIE TRANSPORTU TOWARU ZA UBYTEK W ROZUMIENIU USTAWY [O PODATKU AKCYZOWYM] JEST ICH ODPOWIEDNIE UDOKUMENTOWANIE, WSKAZUJĄCE NA WIELKOŚĆ", TO NIEUZNANIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY WIELKOŚCI TYCH STRAT W USTALANEJ NORMIE, PRZEZ CO SPÓŁKA NIE MOŻE ZREALIZOWAĆ USTAWOWEGO PRAWA DO ZWOLNIENIA Z AKCYZY, WYNIKAJĄCEGO Z ART. 30 UST. 4 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM, STANOWI W OCZYWISTY SPOSÓB (TAK SUBIEKTYWNIE, JAK I OBIEKTYWNIE) NARUSZENIE TZW. WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY CELNEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA PODSTAWIE ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. Z 2002 R. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŻN. ZM.), SĄD ADMINISTRACYJNY SPRAWUJE WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. ART. 145 USTAWA Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2002 R. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), GRANICZĄ PODSTAWY PRAWNE UWZGLĘDNIENIA SKARGI DO STWIERDZENIA NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, NARUSZENIA PRAWA DAJĄCEGO PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO ORAZ INNEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI MOGŁO ONO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. W ZAKRESIE TAK OKREŚLONEJ KOGNICJI SĄD STWIERDZIŁ, ŻE SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE DECYZJE OBU INSTANCJI ZOSTAŁY WYDANE W OPARCIU O PRZEPIS ART. 253A ORDYNACJI PODATKOWEJ (TEKST JEDNOLITY DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.). ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM DECYZJA OSTATECZNA, NA MOCY KTÓREJ STRONA NABYŁA PRAWO, MOŻE BYĆ ZA JEJ ZGODĄ UCHYLONA LUB ZMIENIONA PRZEZ ORGAN PODATKOWY, KTÓRY JĄ WYDAŁ, JEŻELI PRZEPISY SZCZEGÓLNE NIE SPRZECIWIAJĄ SIĘ UCHYLENIU LUB ZMIANIE TAKIEJ DECYZJI I PRZEMAWIA ZA TYM INTERES PUBLICZNY LUB WAŻNY INTERES STRONY (§ 1). Z PRZEPISU TEGO WYNIKA ZATEM, ŻE UMOŻLIWIA ON UCHYLENIE LUB ZMIANĘ DECYZJI OSTATECZNEJ, JEDYNA PRZESŁANKA UCHYLENIA LUB ZMIANY TAKIEJ DECYZJI JEST INTERES PUBLICZNY LUB WAŻNY INTERES STRONY. PRZY CZYM, CO SŁUSZNIE PODNIÓSŁ ORGAN PODATKOWY, ŻADEN Z TYCH INTERESÓW NIE JEST NADRZĘDNY W STOSUNKU DO DRUGIEGO. ZATEM DO ZASTOSOWANIA KOMENTOWANEGO PRZEPISU WYSTARCZY POWOŁANIE SIĘ NA JEDEN INTERES, CHOĆ MOŻLIWE JEST WZIĘCIE POD UWAGĘ OBU ICH JEDNOCZEŚNIE. DODATKOWO NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE DECYZJE PODEJMOWANE W TRYBIE ART. 253 A ORDYNACJI PODATKOWEJ NALEŻĄ DO DECYZJI UZNANIOWYCH ORGANU PODATKOWEGO. DOPIERO WYSTĄPIENIE PRZESŁANEK OKREŚLONYCH W TYM PRZEPISIE TJ. INTERES PUBLICZNY LUB WAŻNY INTERES STRONY, UZASADNIAJĄC ROZWAŻENIE UCHYLENIA LUB ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ. ZATEM NAWET W SYTUACJI, GDY PRZEMAWIA ZA TYM INTERES PUBLICZNY LUB WAŻNY INTERES STRONY ORGAN PODATKOWY MOŻE ALE NIE MUSI WZRUSZYĆ DECYZJĘ OSTATECZNĄ. SPRAWIA TO RÓWNIEŻ, ŻE SĄDOWA KONTROLA DECYZJI WYDANEJ W OPARCIU O PRZEPIS ART. 253 A ORDYNACJI PODATKOWEJ JEST OGRANICZONA I SPROWADZA SIĘ DO OCENY, CZY W SPRAWIE ZASTOSOWANO ODPOWIEDNIE PRZEPISY PRAWA, CZY DOKONANO PRAWIDŁOWEJ OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO A WYCIĄGNIĘTE PRZEZ ORGAN WNIOSKI NIE SĄ DOWOLNE I NIEUPRAWNIONE. DOKONUJĄC OCENY DECYZJI WYDANEJ W TRYBIE ART. 253 A ORDYNACJI PODATKOWEJ NALEŻY MIEĆ RÓWNIEŻ NA UWADZE, ŻE TRYB TEN POZWALA NA UCHYLENIE DECYZJI NIEWADLIWEJ, JAK I WADLIWEJ, TO JEDNAK CELEM TAKIEGO UCHYLENIA LUB ZMIANY NIE JEST USUNIĘCIE WADLIWOŚCI DECYZJI (SŁUŻĄ DO TEGO ZWYKŁE ŚRODKI ODWOŁAWCZE ORAZ INNE TRYBY NADZWYCZAJNE), ORGAN PODATKOWY W TYM TRYBIE NIE ROZSTRZYGA PONOWNIE SPRAWY MERYTORYCZNIE. INNYMI SŁOWY, BADANIE INTERESU PUBLICZNEGO LUB WAŻNEGO INTERESU STRONY NIE MOŻE POLEGAĆ NA OCENIE PRAWIDŁOWOŚCI ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW PRAWA PRZEZ ORGAN PODATKOWY PRZY WYDAWANIU DECYZJI OSTATECZNEJ, NARUSZAŁOBY TO BOWIEM ZASADĘ DWUINSTANCYJNOŚCI ZAWARTĄ W ART. 127 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KREUJĄC KOLEJNE INSTANCJE (POR. WYROK NSA Z 28 MAJA 2009 R., SYGN., AKT II FSK 153/08, PUBL. LEX NR 547008; WYROK WSA Z 12 CZERWCA 2007 R., SYGN.. AKT I SA/GD 98/07, PUBL. LEX NR 271365; KOMENTARZ DO ART. 253 A USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA S. PRESNAROWICZ). ODNOSZĄC POWYŻSZE UWAGI, DOTYCZĄCE TRYBU POSTĘPOWANIA UREGULOWANEGO W W/W PRZEPISIE, DO ROZPOZNAWANEJ SPRAWY - WSZCZĘTEJ WNIOSKIEM SPÓŁKI Z DNIA 22 CZERWCA 2011 R., (DATA WPŁYWU DO ORGANU), NALEŻY PONADTO PODNIEŚĆ, ŻE TO PO STRONIE PODATNIKA UBIEGAJĄCEGO SIĘ O ZMIANĘ LUB UCHYLENIE DECYZJI OSTATECZNEJ LEŻY OBOWIĄZEK WYKAZANIA OKOLICZNOŚCI NIEMAJĄCE ZAZWYCZAJ WPŁYWU NA MERYTORYCZNE ROZSTRZYGNIĘCIE, LECZ W POWIĄZANIU Z KONKRETNYM STANEM FAKTYCZNYM MOGĄCE SKUTKOWAĆ ROZPOZNANIEM SPRAWY PRZEZ PRYZMAT PRZESŁANKI WAŻNEGO INTERESU STRONY LUB INTERESU PUBLICZNEGO. WE WNIOSKU Z 22 CZERWCA 2011 R., SPÓŁKA WSKAZAŁA NA PRZEPISY ART. 85 UST. 4 I 5 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM ORAZ PRZEPISY ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 24 LUTEGO 2009 R., W SPRAWIE MAKSYMALNYCH NORM DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW I DOPUSZCZALNYCH NORM ZUŻYCIA WYROBÓW AKCYZOWYCH I DOKONAŁA ICH WYKŁADNI, ZARZUCAJĄC ORGANOM PODATKOWYM ICH NARUSZENIE. PONADTO SPÓŁKA POWOŁAŁA SIĘ NA PRZESŁANKĘ WAŻNEGO INTERESU STRONY, PODNOSZĄ, ŻE ZMIANA STANOWISKA ORGANÓW PODATKOWYCH (NIE UWZGLĘDNIENIE DOTYCHCZAS PRZYZNAWANEJ NORMY 0,5%) W NIEZMIENIONYM STANIE PRAWNYM I PRZY NIEZMIENIONYCH WARUNKACH TECHNOLOGICZNYCH, STANOWI NIEUZASADNIONE POGORSZENIE SYTUACJI SPÓŁKI ORAZ NARUSZA ZASADĘ ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH I NIE POZWALA SPÓŁCE NA ZREALIZOWANIE JEJ PRAWA DO ZWOLNIENIA Z AKCYZY (ART. 30 UST. 4 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM). MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE ROZWAŻANIA I WSKAZANE WE WNIOSKU SPÓŁKI OKOLICZNOŚCI SĄD UZNAŁ, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY, PODEJMUJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ, NIE WYKROCZYŁ POZA GRANICE TRYBU POSTĘPOWANIA OKREŚLONEGO W ART. 253 A ORDYNACJI PODATKOWEJ, POZA GRANICE PRZYZNANEGO MU UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO. ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA PO ROZPATRZENIU WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI ISTOTNYCH DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. ZDANIEM SĄDU PRZEPROWADZONEJ PRZEZ ORGANY OCENIE NIE MOŻNA ZARZUCIĆ DOWOLNOŚCI, OPIERA SIĘ ONA NA PRZYJĘTEJ W ORZECZNICTWIE WYKŁADNI WYŻEJ CYTOWANEGO PRZEPISU I MIEŚCI SIĘ W RAMACH PRZYZNANEGO ORGANOM UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO. W SYTUACJI GDY SPÓŁKA UPATRUJE SWOJEGO INTERESU W NIEKORZYSTNEJ JEJ ZDANIEM, ZMIANIE STANOWISKA ORGANÓW W ZAKRESIE WYKŁADNI PRZEPISÓW PRAWA TJ. W/W PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z 24 LUTEGO 2009 R., TO PRAWIDŁOWO ORGANY PODATKOWE PRZYJĘŁY, ŻE NIE MIEŚCI SIĘ TEN ARGUMENT W POJĘCIU "WAŻNY INTERES STRONY". NATOMIAST ZAKRES POSTĘPOWANIA W TRYBIE ART. 253A ORDYNACJI PODATKOWEJ WYŁĄCZA MOŻLIWOŚĆ OCENY PRAWIDŁOWOŚCI ZASTOSOWANIA PRZEZ ORGAN PRZEPISÓW W/W USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM I ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW W DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA 19 STYCZNIA 2011 R., I TO ZARÓWNO PRZEZ ORGANY JAK I SĄD. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE ROZWAŻANIA SĄD UZNAŁ, ŻE DYREKTOR IZBY CELNEJ, PODEJMUJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ, NIE WYKROCZYŁ POZA GRANICE PRZYZNANEGO MU UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO, A ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO ORAZ PRAWA PROCESOWEGO. W ZWIĄZKU Z TYM WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY , NIE ZNAJDUJĄC PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI ODDALIŁ JĄ NA MOCY ART. 151 USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.).