II SA/Gd 104/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w G. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 31 sierpnia 2006 r., nr LIV/1825/06 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej w G. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego. W dniu 14 stycznia 2022 r. Wspólnota Mieszkaniowa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 31 sierpnia 2006 r., nr LIV/1825/06, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podstawę prawną wniesionej przez Wspólnotę Mieszkaniową skargi stanowił przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że od dnia 1 czerwca 2017 r. zmianie uległy przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Stosownie do treści art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r., czyli w dniu 1 czerwca 2017 r., stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepisy ustaw zmienianych m.in. w art. 2 (czyli ustawy o samorządzie gminnym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o samorządzie gminnym obowiązujące przed dniem 1 czerwca 2017 r. albowiem zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 31 sierpnia 2006 r. Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej p.p.s.a.), w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r., stanowił zaś, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej (co ma miejsce w niniejszej sprawie), należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Nie ulega zatem wątpliwości, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest czynnością procesową powodującą, w stanie prawnym przed 1 czerwca 2017 r., wszczęcie postępowania mającego na celu kontrolę uchwały rady gminy lub zarządzenia organu wykonawczego gminy pod względem ich zgodności z prawem. Już z dniem jego wniesienia rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., II OSK 166/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed nowelizacji) termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (zob. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. II OPS 2/07, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca Wspólnota pismem z dnia 22 października 2021 r. wystosowała do Rady Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dokonane zaskarżoną uchwałą. Wezwanie to wpłynęło do Urzędu Miejskiego w dniu 25 października 2021 r. Z akt sprawy nie wynika jednakże, aby skarżąca otrzymała od Rady Miasta odpowiedź na to wezwanie. Nie można bowiem uznać, aby pismo Przewodniczącej Rady Miasta z dnia 17 grudnia 2021 r. stanowiło odpowiedź na wystosowane przez skarżącą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, mimo, że w piśmie tym wskazano, że stanowi ono odpowiedź na skierowane do Rady Miasta przez skarżącą Wspólnotę wezwanie. Poza tym w samym piśmie Przewodniczącej Rady Miasta wyjaśniono, że z przyczyn formalnych wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa nie może być rozpatrzone. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym, w przypadku wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w związku z podjęciem uchwały w sprawie planu miejscowego, odpowiedź taka musi przybrać formę uchwały rady uwzględniającej lub odmawiającej uwzględnienia wezwania (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2018 r., II OZ 982/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto, podkreśla się, że do udzielenia odpowiedzi upoważniona jest tylko rada gminy działająca jako organ kolegialny. Zatem w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa winna zapaść uchwała, której wykonanie może być dopiero powierzone wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi), jako organowi wykonawczemu rady (por. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2011 r., I OSK 1049/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosi się to również do uchwał w sprawie planów miejscowych podjętych przed wskazaną wyżej nowelizacją z 2017 r. Ponieważ pismo z dnia 17 grudnia 2021 r. nie jest uchwałą właściwego organu, a wyłącznie stanowiskiem Przewodniczącej Rady informującym o braku możliwości ustosunkowania się Rady Miasta do wezwania, nie można go było uznać za odpowiedź Rady Miasta na wystosowane przez skarżącą Wspólnotę wezwanie do usunięcia naruszenie prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą, a jedynie za pismo o charakterze informacyjnym irrelewantne dla biegu terminu sześćdziesięciodniowego do wniesienia skargi, który w niniejszej sprawie rozpoczął bieg z dniem doręczenia organowi wezwania. Z uwagi na powyższe, przyjąć należy, że skuteczne wniesienie skargi na zaskarżoną uchwałę miałoby miejsce w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc do dnia 24 grudnia 2021 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez skarżącą Wspólnotę w dniu 14 stycznia 2022 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł zaś w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.