II SA/Gd 1298/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2025 r. sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 19 września 2024 r. nr SKO.432.12.2024 w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego zmiany decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości oddala skargę. Skarga B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 19 września 2024 r., nr SKO.432.12.2024, wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: W dniu 10 lutego 2023 r. skarżąca złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Słupsku wniosek o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.a., postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy U. z dnia 28 lutego 2017 r. nr GE0.6831.48.2.2015.SS, zmieniającą decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r., nr GE0.6831.48.1.2015.MK, zatwierdzającą podział nieruchomości oznaczonej jako działka [...], położonej w obrębie R., gmina U., stanowiącej własność Gminy U. Skarżąca wniosła jednocześnie o wyłączenie Wójta Gminy U. od załatwienia tej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku postanowieniem z dnia 10 marca 2023 r. wyznaczyło do rozpatrzenia wniosku skarżącej Wójta Gminy R. Wójt Gminy R. postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r., nr GW.6831.17.P.2024, wydanym na podstawie art. 28, art. 126, art. 149 § 3 i art. 147 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) - zwanej dalej k.p.a. w zw. z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.) - zwanej dalej u.g.n., odmówił wszczęcia postępowania na wniosek skarżącej. Wójt uznał bowiem, że skarżąca, w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, nie ma interesu prawnego w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy U. z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającą decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r. a tym samy skarżąca nie może żądać wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją. Zgodnie bowiem z treścią art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Powołując treść art. 28 k.p.a., organ wskazał przy tym, że o statusie strony postępowania nie przesądza subiektywne przekonanie podmiotu, ale istnienie przepisu prawa materialnego, który pozwala przyjąć, że podmiot ma interes prawny. W świetle art. 97 ust. 1 u.g.n. stroną postępowania jest właściciel, współwłaściciel, użytkownik wieczysty lub współużytkownik wieczysty nieruchomości podlegającej podziałowi. Tylko te podmioty są władne dysponować nieruchomością, mają więc interes prawny, aby żądać czynności organu w sprawach dotyczących decyzji o podziale danej nieruchomości i w konsekwencji żądać wznowienia postępowania. Skarżąca nie posiada zaś żadnego tytułu prawnego do nieruchomości, dla której Wójt Gminy U. wydał decyzję z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającą decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r. Skarżąca nie jest właścicielem nieruchomości objętej decyzją zmieniającą decyzję o podziale nieruchomości ani nie posiada żadnego innego tytułu prawnego do tej nieruchomości. Nie ma zatem interesu prawnego i nie może być uznana za stronę w postępowaniu zwykłym dotyczącym podziału, a także w postępowaniu nadzwyczajnym w trybie wznowieniowym. O interesie prawnym w sprawie dotyczącej podziału nieruchomości, czy to w postępowaniu zwykłym, czy nadzwyczajnym, nie mogą zaś stanowić zdarzenia przyszłe i niepewne. Tego rodzaju zdarzenia mogą świadczyć jedynie o interesie faktycznym określonego podmiotu. Interes faktyczny skarżącej, polegający tylko na potencjalnej możliwości nabycia sąsiedniej działki, wydzielonej z działki nr [...] obręb R., nie daje zaś uprawnień strony. We wniesionym zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że zmiany planu miejscowego z lutego 2014 r. pozbawiły ją jakiejkolwiek możliwości dojazdu do wybudowanego przez nią domu mieszkalnego przy ul. W. [...] w R. Dojazd i dojście do budynku mieszkalnego zostało zaprojektowane z działki nr [....] (drogowej) i do zmiany planu odbywało się bez przeszkód. Nie istnieje zaś żadna alternatywna możliwość dojazdu, a zmiana planu miejscowego pozbawiła skarżącą możliwości dojazdu do należącej do niej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Na podstawie decyzji podziałowej z 21 grudnia 2015 r. z działki tej wykrojono 22 małe działki, które Gmina sprzedała. Jedynie skarżącej odmówiono kupna. Dlatego też, zdaniem skarżącej, ma ona interes prawny w żądaniu przywrócenia wcześniejszych zapisów planu miejscowego, ewentualnie w żądaniu odszkodowania albo wykupu nieruchomości w trybie art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 19 września 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Kolegium podzieliło bowiem stanowisko organu I instancji, że skarżąca nie może domagać się wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy U. z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającej decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r. albowiem nie posiada przymiotu strony. Kolegium wyjaśniło przy tym, że w odniesieniu do podziałów geodezyjnych nieruchomości, art. 97 ust. 1 u.g.n. stanowi, że podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Przepisy regulujące podział geodezyjny nie przewidują udziału innych osób w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości. Interes prawny w postępowaniu podziałowym posiadają, co od zasady, wyłącznie właściciele, względnie użytkownicy wieczyści nieruchomości podlegających podziałowi, tj. osoby, które dysponują tytułem prawnym do dzielonej nieruchomości o charakterze prawnorzeczowym. Zatem osoba niebędąca właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości podlegającej podziałowi, nie może być stroną postępowania podziałowego, ani przeciwdziałać zatwierdzeniu przedłożonego projektu podziału. Nie są więc w szczególności stronami tego postępowania właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiednich. Ewidencyjny podział nieruchomości w żaden sposób nie oddziałuje na wykonywanie prawa własności (lub prawa użytkowania wieczystego) do nieruchomości sąsiedniej, polega bowiem jedynie na wydzieleniu działek granicami przebiegającymi wewnątrz nieruchomości. Z kolei, skarżącej nie przysługuje tytuł prawnorzeczowy do dzielonej nieruchomości, jest ona natomiast właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w obr. R., bezpośrednio przylegającej do dzielonej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] położonej w obrębie R., stanowiącej własność Gminy U. Podział tej nieruchomości nie zmienił granic zewnętrznych dzielonego gruntu, nie oddziałuje na wykonanie prawa własności do nieruchomości skarżącej. Tym samym, skarżąca jako właściciel nieruchomości sąsiedniej do nieruchomości będącej przedmiotem podziału, nie miała interesu prawnego w postępowaniu podziałowym, a więc również przymiotu strony w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającej treść decyzji podziałowej za zgodą strony - a więc właściciela dzielonej nieruchomości, tj. Gminy U. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że na mocy decyzji podziałowej, która została następnie zmieniona kwestionowaną decyzją, skarżąca mogła liczyć na możliwość nabycia wydzielonej na skutek podziału działki nr [...], ponieważ okoliczność ta nie kształtuje jakichkolwiek praw lub obowiązków skarżącej. Możliwość ta nie stanowiła więc ani o istnieniu prawa nabytego, ani o istnieniu interesu prawnego po stronie skarżącej, stanowiła jedynie o istnieniu jej interesu faktycznego w udziale w postępowaniu podziałowym dotyczącym sąsiedniej nieruchomości i zmiany tej decyzji podziałowej. Interes ten nie wywodzi się jednakże z normy prawnej, która kształtuje uprawnienia lub obowiązki skarżącej, zatem nie jest interesem prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. i nie daje jej przymiotu strony. Z kolei, ewentualne zbycie nieruchomości gminnej nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, która mogłaby zostać rozstrzygnięta poprzez wydanie decyzji, a sprawą cywilną, do której nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że ewentualne nabycie nieruchomości stanowiącej własność gminy możliwe jest wyłącznie w drodze umowy pomiędzy właścicielem tej nieruchomości, a zainteresowanym podmiotem, nie może natomiast nastąpić w drodze decyzji, w tym zmiany decyzji podziałowej. Zawarcie takiej umowy nie stanowi bowiem obowiązku wójta gminy, który mógłby być egzekwowany na drodze postępowania administracyjnego. Kolegium wskazało także, że przepis art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie znajduje zastosowania w postępowaniach podziałowych, nie może stanowić więc źródła interesu prawnego do udziału w postępowaniu podziałowym. W skardze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Skarżąca zarzuciła, że posiada interes prawny w zaskarżeniu decyzji podziałowej albowiem dąży do przywrócenia dla stanowiącej jej własność działki nr [...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym, wcześniej posiadanego, jedynego realnego dostępu do drogi publicznej: ulicy B. w R. - działki drogowej nr [...] obr. R. Dostęp ten skarżąca utraciła na podstawie uchwały Rady Gminy U. o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 14 lutego 2014 r. Mocą tej uchwały posiadane przez skarżącą prawo dostępu do drogi publicznej zostało jej odebrane i przeniesione na działkę gminną nr [...], która wcześniej była drogą ale stała się działką budowlaną. Działka skarżącej nie posiada dostępu do drogi publicznej od ulicy W. a jedynie z ulicy B. W następstwie tego skarżąca nie może korzystać z własnego domu, gdyż nie posiada realnej możliwości dojazdu pojazdów mechanicznych i pojazdów służ ratowniczych i służb technicznych. Nadto, skarżąca wskazała, że Sąd Rejonowy w Słupsku w dniu 21 grudnia 2023 r. wydał w sprawie o sygn. I Ns 387/22 postanowienie o nabyciu przez skarżącą działki nr [...] przez zasiedzenie z dniem 5 marca 2022 r. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 19 września 2024 r. jest zgodne z prawem. Kontrolowanym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy R. z dnia 7 sierpnia 2024 r. o odmowie wszczęcia, na wniosek skarżącej złożony na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.a., postępowania zakończonego wydaniem przez Wójta Gminy U. decyzji z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającej decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r., zatwierdzającą podział nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], położoną w obrębie R., gmina U., stanowiącej własność Gminy U. Na wstępie wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym decyzję wydano, było dotknięte przynajmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych (przesłanek wznowienia), wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Procedura wznowienia postępowania przebiega dwuetapowo. Wniesienie podania o wznowienie uruchamia fazę wstępną postępowania. Jego celem jest ustalenie, czy wznowienie postępowania jest w określonym przypadku dopuszczalne. Dopuszczalność wszczęcia uzależniona jest od stwierdzenia, że: z żądaniem wznowienia postępowania wystąpił podmiot do tego uprawniony - strona, której w sprawie przysługuje interes prawny (art. 28 k.p.a.) lub podmiot na prawach strony (art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a.); podmiot ten powołał się w złożonym podaniu na okoliczność stanowiącą jedną z przesłanek wznowienia (art. 145 § 1 pkt 1 - 8, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a.); wskazana przesłanka wznowienia zaistniała w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną (art. 145 § 1 k.p.a.); jak też podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w przewidzianym w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. terminie. Fazę wstępną postępowania kończy postanowienie w przedmiocie wznowienia postępowania (art. 149 § 1 i 3 k.p.a.). Z kolei, gdy badanie wniosku pod względem formalnym zakończy się negatywnie, organ administracji publicznej odmawia na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. wznowienia postępowania. Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, wydanie orzeczenia na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. może wynikać zarówno z przyczyn podmiotowych (np. brak przymiotu strony, brak zdolności procesowej), jak i z przyczyn przedmiotowych (np. brak ostatecznej decyzji administracyjnej, niewskazanie żadnej z podstaw wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a.). Kluczowe znaczenie ma jednak oczywistość tych okoliczności. Odmowa wznowienia postępowania na mocy art. 149 § 3 k.p.a. dotyczy bowiem tylko tych przypadków, gdy wspomniane przeszkody są łatwo dostrzegalne, a ich stwierdzenie nie wymaga prowadzenia analiz lub uzyskania dodatkowych wyjaśnień (por. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1512/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy prawidłowo odmówiły wznowienia, na wniosek skarżącej, postępowania zakończonego wydaniem przez Wójta Gminy U. decyzji z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającej decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r., zatwierdzającą podział nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], położoną w obrębie R., gmina U., stanowiącej własność Gminy U. Skarżąca, w sposób nie budzący wątpliwości, nie miała bowiem legitymacji do złożenia takiego wniosku. Zgodnie z treścią art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a-145b następuje tylko na żądanie strony. Zgodnie zaś z treścią art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie "interesu prawnego" nie zostało zdefiniowane w przepisach obowiązującego prawa, jednakże w judykaturze sądów administracyjnych dominujące jest stanowisko, że interes prawny to osobisty, konkretny i aktualnie prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. O istnieniu tego interesu można mówić, gdy istnieje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym. Od tak pojętego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny tj. sytuację, w której dany podmiot jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz nie znajduje oparcia w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. akt II OSK 2000/21, https:orzeczenia.gov.pl). Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 97 ust. 1 u.g.n. podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny. Wykładnia art. 97 ust. 1 u.g.n. dokonana z uwzględnieniem art. 28 ust. 1 k.p.a. prowadzi do wniosku, że co do zasady interes prawny w postępowaniu podziałowym posiadają podmioty, które dysponują tytułem prawnym do dzielonej nieruchomości. Są to więc wyłącznie właściciel (współwłaściciel), względnie użytkownik wieczysty nieruchomości podlegającej podziałowi. Przepisu art. 97 ust. 1 u.g.n. nie należy interpretować rozszerzająco. Nie są wobec tego stronami o podział nieruchomości podmioty, które nie mają żadnego tytułu prawnego do gruntu. Konsekwencją tego uregulowania jest to, że osoba nie będąca właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nie może być stroną postępowania, ani przeciwdziałać zatwierdzeniu przedłożonego projektu podziału, nie mając w tym interesu prawnego, a co najwyżej interes faktyczny (vide: wyrok NSA z 17 listopada 2017 r., I OSK 1002/17, Lex nr 2403749). Należy przy tym zauważyć, że cytowany przepis nie wyklucza w szczególnych przypadkach możliwości wszczęcia postępowania przez inne podmioty, które jednak muszą legitymować się interesem prawnym (por. wyrok WSA w Lublinie z 1 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Lu 263/23, LEX nr 3580892). Interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. W zasadzie o tym, w jaki sposób będzie podzielona nieruchomość, decyduje jej właściciel. Jeżeli projektowany podział nieruchomości jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nikt poza właścicielem nieruchomości nie może decydować o sposobie przebiegu granic działek na jego nieruchomości (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2002 r., sygn. akt I SA 2515/01, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Właściciele nieruchomości przylegającej bezpośrednio do innej nieruchomości, w odniesieniu do której na wniosek jej właściciela wszczęte zostało postępowanie administracyjne o podział także nie są stronami tego postępowania w rozumieniu przepisów k.p.a. Stąd też sam fakt posiadania nieruchomości sąsiedniej nie daje legitymacji do udziału w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości, których właścicielem lub wieczystym użytkownikiem jest inny podmiot. Właściciel nieruchomości przyległej (sąsiedniej) do nieruchomości podlegającej podziałowi nie jest stroną postępowania o podział nieruchomości, gdyż brak jest podstaw do uznania, aby posiadał interes prawny do występowania w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a. Tylko wyjątkowo, w postępowaniu podziałowym właścicielom działek sąsiadujących z działką podlegającą podziałowi przysługują prawa strony. Taki przypadek zachodzi, gdy dokonanie podziału nieruchomości wywiera wpływ na zakres ich uprawnień wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie wskazano, że sytuacja taka może nastąpić w przypadku posiadania służebności na działce podlegającej podziałowi, bądź w przypadku, gdy w wyniku dokonania podziału zaistnieje konieczność ustanowienia służebności na działce sąsiedniej. W takim przypadku właściciel tej działki może mieć interes w postępowaniu podziałowym, bowiem podział nieruchomości skutkować będzie ograniczeniem jego prawa własności poprzez ustanowienie służebności. Oczywistą jest rzeczą, że właścicielom działki sąsiedniej nie przysługuje prawo do wszczęcia postępowania w sprawie podziału nieruchomości. Inną jednak kwestią jest status właściciela działki sąsiadującej w sytuacji, gdy w wyniku podziału nieruchomości sąsiedniej i utworzenia nowych działek, działki powstałe w wyniku podziału mają powiększyć nieruchomości sąsiednie, i gdy podziałowi nieruchomości towarzyszy cel zapewnienia tworzonym działkom dostępu do drogi publicznej, poprzez ustanowienie na nich odpowiednich służebności drogowych (zob. wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1343/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzją Wójta Gminy U. z dnia 21 grudnia 2015 r. zatwierdzono podział działki nr [...] położonej w R. W wyniku podziału powstała m.in. działka nr [...], która jak wskazano w decyzji z dnia 28 lutego 2017 r. zmieniającej powyższą decyzję, zgodnie z uchwałą Rady Gminy Ustka z dnia 28 lutego 2014 r. nr XXXVI.437.2014 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie geodezyjnym Rowy, ma podstawowe przeznaczenie pod zabudowę usług turystycznych – pensjonaty, zabudowę mieszkaniowo jednorodzinną a przeznaczenie uzupełniające pod usługi: handel detaliczny, gastronomię, usługi drobne, pokoje na wynajem. W dacie dokonywania podziału skarżącej nie przysługiwał żaden tytuł prawny do działki nr [...] ani też wydzielonej z niej działki nr [...] w R. Skarżąca do chwili obecnej jest właścicielką działki nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z działką nr [...] a po podziale z działką nr [...]. Przy tym, podział działki nr [...] nie miał bezpośredniego wpływu na przysługujące skarżącej prawo własności działki nr [...]. W szczególności zaś nie można uznać aby skarżąca w wyniku decyzji podziałowej została pozbawiona dostępu do drogi publicznej. Działka nr [...] posiada bowiem dostęp do drogi publicznej - ul. B. przez ul. W. Wskazanie w skardze na pozbawienie bezpośredniego dojazdu od ulicy B. nie może mieć znaczenia dla oceny interesu prawnego skarżącej, w sytuacji gdy nieruchomość ta ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, czego zresztą nie kwestionuje sama skarżąca w skardze i co wynika w sposób nie budzący wątpliwości z załącznika graficznego do decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości stanowiącej działkę nr [...]. Subiektywna ocena skarżącej, że tylko bezpośredni dostęp do ulicy B. zapewni realną możliwość dojazdu do nieruchomości skarżącej nie może zaś odnieść skutku w niniejszym postępowaniu. Wskazać przy tym należy, że przymiotu strony w postępowaniu podziałowym nie mają osoby, które korzystają z gruntu bez tytułu prawnego. Stroną postępowania podziałowego nie może być także osoba, która zgłasza roszczenia do części nieruchomości jeszcze nie wydzielonej. Sam fakt zgłoszenia roszczenia, niemający umocowania w normie prawa materialnego, nie tworzy żadnego prawa rzeczowego do nieruchomości (zob. wyroki NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., I OSK 82/11, 28 marca 2018 r., I OSK 2325/17, 25 maja 2020 r., I OSK 330/19, 13 listopada 2014 r., I OSK 645/13 – dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Za stronę podziału nieruchomości nie są uznawane np. podmioty zainteresowane uzyskaniem prawa użytkowania wieczystego danego gruntu (por. wyrok WSA z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1008/09, LEX nr 531588). Wskazane zaś w skardze postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku stwierdzające nabycie przez skarżącą wydzielonej w wyniku kwestionowanego podziału działki nr [...] przez zasiedzenie z dniem 5 marca 2022 r. nie stanowi również o interesie prawnym skarżącej, uprawniającym ją do domagania się wznowienia postępowania w sprawie tegoż podziału. W konsekwencji, prawidłowe jest stanowisko orzekających w sprawie organów, że skarżąca nie ma interesu prawnego w postępowaniu zakończonym wydaniem przez Wójta Gminy U. decyzji z dnia 28 lutego 2017 r., zmieniającej decyzję tego organu z dnia 21 grudnia 2015 r., zatwierdzającą podział nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], położoną w obrębie R., gmina U., stanowiącej własność Gminy U. To zaś uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł o oddaleniu wniesionej przez skarżącą skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.