II SA/Gd 471/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B., B.B. i L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia odmówić skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniesionej do Sądu skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2017 r. nr [..] skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2015 r. nr [..], mocą której, na podstawie art. 65 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.), orzeczono o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 listopada 2008 r. nr [..] ustalającej L. B. warunki zabudowy dla działki nr [..] KM [..] obręb G. przy ul. P. w G. dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażu (dobudowa do istniejącego zespołu garaży), jako uzupełnienie istniejącej funkcji mieszkaniowej. Skarżący są zdania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, gdyż decyzja odnosząca się do garażu już wybudowanego może innym organom dać przyzwolenie na uznanie go za samowolę budowlaną ze wszystkimi negatywnymi konsekwencjami z tego wynikającymi. Ponadto skarżący uważają, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo poniesienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków finansowych, w sytuacji, gdy decyzji ta zostanie "niejako przypisana" do decyzji o warunkach zabudowy z dnia 12 listopada 2008 r. wydanej na rzecz L. B. Jako szkodę wskazali: koszty zakupu działki nr [..] w celu wybudowania na niej garażu; koszty związane z uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy z dnia 12 listopada 2008 r. a następnie koszty związane z obroną tej decyzji przed instancjami odwoławczymi; koszty wykonania projektu budowlanego w oparciu o ostateczną decyzję o warunkach zabudowy z dnia 12 listopada 2008 r.; koszty zakupu materiałów budowlanych (pustaki betonowe – kompletne i żwir). Rozpoznając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się przy tym, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). W orzecznictwie sądów administracyjnych ustalono zaś, że decyzja o warunkach zabudowy, a tym samym również decyzja stwierdzająca jej wygaśnięcie, nie nadaje się do wykonania, ponieważ stwierdza tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego z punktu widzenia wymogów planistycznych. Nie rodzi ona prawa do konkretnego terenu, nie narusza własności i uprawnień osób trzecich, nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji. Podstawę taką stanowi dopiero ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Stąd też okoliczność, że taka decyzja jest elementem procesu budowlanego pozostaje bez znaczenia dla faktu, że samodzielnie nie uprawnia ona do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1292/15; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 312/14; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OZ 942/14 – dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy także dodać, że podnoszone przez skarżących merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada bowiem trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, LEX nr 1479276). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.