II SA/Gd 542/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. T. na uchwałę Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej R. Z. T. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. R. Z. T. wniosła w dniu 13 sierpnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Rady Gminy skargę na opisaną uchwałę z dnia 28 czerwca 2012 r., nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów predysponowanych pod lokalizację siłowni wiatrowych w obrębie geodezyjnym T. i T. w gminie T. Jak wynika z uzasadnienia skargi, skarżąca powołuje się na poprzedzające niniejszą skargę do sądu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu gminy w dniu 7 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). Stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jest w niniejszej sprawie bezsporne, że skarżąca wnosząc skargę powołuje się na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 czerwca 2015 r., skierowane do Rady Gminy, które wpłynęło do organu w dniu 7 lipca 2015 r., co też wynika z akt administracyjnych dołączonych przez Wójta Gminy do odpowiedzi na skargę. Sądowi jest wiadomym z urzędu i zostało ustalone na podstawie akt sprawy o aktualnej sygnaturze II SA/Gd 408/16 (poprzednia sygnatura II SA/Gd 38/13, w której zapadł wyrok oddalający skargi Wojewody oraz M. R. i R. Z. T., uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2562/14), że pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Stowarzyszenie A., w imieniu między innymi skarżącej, wezwało Radę Gminy do uchylenia zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały. Obecnie toczy się na nowo postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pod sygn. akt II SA/Gd 408/16, w którym R. Z. T. jest skarżącą na podstawie skargi z dnia 16 maja 2013 r. złożonej na uchwałę Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012 r., nr [...]. Z przywołanych okoliczności wynika po pierwsze, że skarżąca w odniesieniu do uchwały stanowiącej przedmiot niniejszej skargi złożyła kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co nie jest prawnie skuteczne dla zachowania warunku dopuszczalności wniesienia. Czynność wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością wywołującą skutki prawne, dlatego nie może być przez stronę powtarzana, a jako skuteczne traktować należy pierwsze z dokonanych wezwań. Zdaniem sądu wezwanie Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 czerwca 2015 r. było zatem nieskuteczne i niedopuszczalne. Uznanie, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa może być przez stronę składane wielokrotnie stawiałoby wzywającego w bardziej uprzywilejowanej pozycji od innych wnoszących skargi podmiotów. Jednokrotna możliwość składania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi gwarancję stabilności obrotu prawnego i jasnych zasad postępowania. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być traktowane w taki sam sposób jak inne środki odwoławcze (odwołanie czy zażalenie) i nie ma do podstaw do uprzywilejowania tego właśnie środka odwoławczego względem innych. Takie też stanowisko ugruntowane jest w judykaturze (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GSK 212/06; z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 754/08, LEX nr 506026; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 605/09). Ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością jednokrotną, skarga wniesiona w następstwie powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest spóźniona, wobec czego podlega odrzuceniu. Nadto zachodzi w niniejszej sprawie dodatkowo inna podstawa odrzucenia skargi, z uwagi na zawiśnięcie sprawy ze skargi skarżącej dotyczącej tej samej uchwały Rady Gminy. Jak to już sąd zaznaczył, sprawa ze skargi R. Z. T. z dnia 16 maja 2013 r. na uchwałę z dnia 28 czerwca 2012 r., nr [...] toczy się nadal, obecnie pod sygn. akt II SA/Gd 408/16. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd postanowił o zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji), na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.