II SA/Gd 609/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia odrzucić skargę. E. W. O., małoletnia zastępowana przez przedstawicieli ustawowych J. O. i B. O., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 28 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie miejsca zamieszkania skarżącej oraz jej przedstawicieli ustawowych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zobowiązanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 września 2014 r. (zob.: zwrotne potwierdzenie odbioru karta 43), termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 9 września 2014 r. Miejsca zamieszkania skarżącej i jej przedstawicieli ustawowych nie zostały wskazane. Pismem procesowym z dnia 11 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie przedmiotowego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, kwestionując jego zasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z art. 46 § 2 tej ustawy wynika obowiązek strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (w tym przypadku takim pierwszym pismem jest skarga) oznaczenie miejsce zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt. W niniejszej skardze miejsca zamieszkania małoletniej E. W. O. oraz J. O. i B. O. nie zostały podane, co stanowiło o braku formalnym skargi, podlegającym uzupełnieniu na zasadach określonych w art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi w § 1, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewskazanie w skardze adresu zamieszkania strony skarżącej stanowi zatem brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu na wezwanie, a jego nieuzupełnienie wywołuje skutek określony w art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd bowiem na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, jeżeli nie spełnia wymogów ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism, a zawartych w treści art. 46 i 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz warunków szczególnych przewidzianych dla niektórych pism, chyba że są to braki niepodlegające usunięciu (porównaj: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009, str. 156, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 815/11, LEX nr 795297; z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1143/11; z dnia 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1291/11, dostępne w Internecie na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl, wydane na tle braku odpisów skargi dla uczestników postępowania). W ocenie sądu niewskazanie adresu zamieszkania skarżącego (w tym przypadku również jego przedstawicieli ustawowych) stanowi istotny brak formalny skargi, wskutek którego nie można nadać jej biegu. Oznaczenie miejsca zamieszkania strony skarżącej ma bowiem istotne znaczenie dla doręczeń pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nawet wówczas, gdy strona ta ustanowiła pełnomocnika, gdyż stosunek pełnomocnictwa może zostać wypowiedziany w każdym czasie. Jednocześnie sąd nie może podejmować za stronę czynności zmierzających do uzupełnienia braków pisma i poszukiwać wśród dowodów dołączonych do skargi czy też w aktach administracyjnych tych istotnych elementów pierwszego pisma wnoszonego do sądu administracyjnego (skargi), jakimi są miejsca zamieszkania strony skarżącej. Sąd z urzędu nie uzupełnia braków formalnych skargi uniemożliwiających nadanie jej biegu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.