II SA/Gd 832/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. B., J. B. i R. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia 25 października 2005 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną uchwałą z dnia 25 października 2005 r., opisaną w osnowie niniejszego postanowienia, Rada Gminy uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części wsi K. na terenie gminy K. Pismem z dnia 31 maja 2011 r. U. B., J. B. i R. M. (zwani dalej skarżącymi) wezwali organ stanowiący gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez wyłączenie części działki nr [...] położonej we wsi K. spod zabudowy jednorodzinnej i usługowej, gdyż takie określenie rodzaju zabudowy wpływa negatywnie na działki należące do skarżących o numerach [...] i [...]. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 31 maja 2011 r. W dniu 30 sierpnia 2011 r. Rada Gminy uchwałą Nr [...] odmówiła uwzględnienia wspomnianego wezwania skarżących uznając je za bezzasadne. Przedmiotowa uchwała została w dniu 5 września 2011 r. doręczona U. B. i J. B., zaś w dniu 7 września 2011 r. doręczona R. M. W dniu 26 września 2011 r. skarżący osobiście złożyli w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wspomnianą na wstępie uchwałę, wnosząc o stwierdzenie jej niezgodności z prawem. Skarga została przesłana w dniu 29 września 2011 r. do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Według art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem. Oceniając, czy skarga wniesiona została do sądu administracyjnego z zachowaniem ustawowego terminu, w ślad za stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt: II OPS 2/07), wskazać należy, że kontrola spełnienia tego warunku winna być dokonana z uwzględnieniem treści art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z tezą zawartą w omawianej uchwale do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Według § 2 tego artykułu, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Analiza przedstawionych przepisów prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie – termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09; publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Skarżący, czy jego pełnomocnik wnosząc skargę może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty lub urzędu konsularnego. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W ostatnio wymienionych przypadkach, o dacie wniesienia pisma przesądza data uwidoczniona na stemplu pocztowym. Skoro w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono organowi w dniu 31 maja 2011 r., to wobec niedoręczenia odpowiedzi na to wezwanie, termin do wniesienia skargi upłynąłby w dniu 30 lipca 2011 r. (sobota), tj. sześćdziesiąt dni od dnia doręczenia wezwania. Jako, że ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, to termin – zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. – przypadł na dzień 1 sierpnia 2011 r. (poniedziałek). Wobec okoliczności udzielania przez Radę Gminy odpowiedzi na niniejsze wezwanie we wrześniu 2011 r., tj. po upływie określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. administracyjnymi terminu sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, należy przyjąć, że w powyższym terminie skarżący powinni byli złożyć skargę na kwestionowaną uchwałę Rady Gminy. Skarżący złożyli skargę w dniu 26 września 2011 r., lecz skierowali ją bezpośrednio do Sądu, nie zaś do Rady Gminy jako organu właściwego, co nie może zostać uznane za prawidłowe wniesienie skargi. Jak już wspomniano, Sąd po otrzymaniu skargi w 26 dniu września 2011 r. bezzwłocznie przekazał pismo do organu. To właśnie datę przesłania skargi tj. 29 września 2011 r. należy przyjąć jako datę wniesienia skargi do właściwego organu. Wynikająca bowiem z brzmienia art. 54 p.p.s.a. zasada wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej oznacza, że w razie bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub innego (niewłaściwego) organu - tenże sąd lub organ powinien ją przekazać do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takim wypadku data przekazania skargi przez sąd lub inny organ do właściwego organu administracji publicznej (por. także postanowienie WSA, sygn. akt II SA/Bk 131/06 z dnia 21.03.2006, LEX nr 284737 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.