III SA/Gd 201/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant: Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2018 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. G. na informację Zarządu z dnia 7 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny formalnej oddala skargę. W odpowiedzi na konkurs nr [...] ogłoszony przez Zarząd Województwa jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014 - 2020 dla Osi Priorytetowej 1. Komercjalizacja wiedzy (wyłącznie poddziałanie 1.1.1. ekspansja przez innowacje - wsparcie dotacyjne i działanie 1.1. ekspansja przez innowacje), "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. (w skrócie także jako "wnioskodawca" lub "skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Rozbudowa zaplecza B+R "A" Sp. z o.o. ukierunkowana na zwiększenie obsługi przedsiębiorstw z branży medycznej". Wniosek został zarejestrowany pod numerem identyfikacyjnym nr [...]. Pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. poinformowano wnioskodawcę, że jego wniosek uzyskał negatywną ocenę formalną, ponieważ nie spełniał kryteriów formalnych. W uzasadnieniu przy kryterium A.2 podano, że projekt nie wpisuje się w specyfikę poddziałania 1.1.1. i nie jest zgodny z wybranym typem projektu: zakup wyposażenia, w tym aparatury badawczej, sprzętu i urządzeń laboratoryjnych, technologii i innej niezbędnej infrastruktury służącej tworzeniu innowacyjnych produktów i usług. Projekt zakłada zakup sprzętu, wyposażenia laboratoryjnego i oprogramowania, które jednak przyczynią się jedynie do udoskonalenia dotychczas świadczonych usług. Wnioskodawca, zgodnie z opisem projektu, ma być usługodawcą względem przedsiębiorstw opracowujących innowacyjne rozwiązania w branży medycznej, a nie jednostką posiadającą własne know-how i prowadzącą badania B+R. Ponadto planowane do zakupu wyposażenie jest związane wyłącznie z etapem produkcji, nie wpisuje się tym samym w wybrany typ projektu. Przy kryterium A.11 wskazano, że zgodnie z SzOOP, warunkiem wsparcia tworzenia i rozwoju infrastruktury B+R, inwestycji w aparaturę, sprzęt i inne niezbędne wyposażenie służące powstawaniu działów B+R i laboratoriów w przedsiębiorstwach jest przedstawienie planu z zakresu prac B+R. Przedstawiony plan związany jest z etapem produkcji kontraktowej i nie zawiera wymaganych, zgodnie z wytycznymi elementów takich jak m.in.: konkretnego określenia formy, rodzaju i zakresu prowadzonych na dofinansowanej infrastrukturze prac badawczo-rozwojowych; precyzyjnego harmonogramu badań; przedstawienia zasobów finansowych i kadrowych przeznaczonych na rzecz badań B+R. Natomiast przy kryterium A.13 podano, że ocena zgodności wpisywania się projektu w Inteligentne Specjalizacje Pomorza jest niemożliwa. Jak wskazał wnioskodawca projekt polegać ma na stworzeniu nowego zaplecza B+R, które umożliwi obsługiwanie zamówień o wyższych wymaganiach jakościowych co do produktu, a więc realizowanie kontraktów z branży medycznej, która wymaga lutowania w klasie 3. Z opisu działań, które planuje wnioskodawca nie wynika, aby były one przeznaczone na potrzeby konkretnego obszaru branży medycznej. Należy mieć na uwadze, że nie wszystkie działania branży medycznej wpisują się w Inteligentne Specjalizacje Pomorza. W związku z tym, z samego faktu wykonywania zamówień dla tej branży nie można wnioskować, że projekt wpisuje się w ISP. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wniosła protest od negatywnej oceny formalnej, w którym zakwestionowała ocenę w kryteriach: A.2, A.11 oraz A.13. Podano, że w złożonej pierwotnie do Instytucji Pośredniczącej (IP) wersji wniosku o dofinansowanie w pozycji A.16. wnioskodawca wskazał typ projektu: budowa, rozbudowa, przebudowa laboratoriów specjalistycznych, działów B+R lub centrów badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach. Wybór akurat takiego typu projektu pozostawał w zgodności z koncepcją projektu oraz sensem działalności wnioskodawcy, który realizuje usługi w ramach produkcji kontraktowej. Każdy kontrakt wymaga prac działu B+R przygotowujących produkcję kontraktową dla danego klienta. Kontrakty są długoterminowe i każdy z nich jest odrębnym projektem, w którym kluczowym elementem jest część B+R, formułująca założenia produkcji i produktu oraz doprecyzowująca oczekiwania kontrahenta względem produktu. W ramach informacji o konieczności poprawy wniosku na etapie oceny wymogów formalnych, Instytucja Pośrednicząca wezwała wnioskodawcę m.in. do zmiany wyżej wskazanego typu projektu na typ projektu: zakup wyposażenia, w tym aparatury badawczej, sprzętu i urządzeń laboratoryjnych, technologii i innej niezbędnej infrastruktury służącej tworzeniu innowacyjnych produktów i usług. Wnioskodawca zrealizował prośbę o korektę we wskazanym zakresie. Jednak nie został wezwany do wyjaśnienia dlaczego obrał dany typ projektu, a wprost do dokonania zmiany. Następnie, wskazany przez Instytucję Pośredniczącą, jako prawidłowy typ projektu posłużył na etapie oceny formalnej jako podstawa do odrzucenia wniosku, gdyż wskazano, że projekt nie jest zgodny z wybranym typem projektu: zakup wyposażenia, w tym aparatury badawczej, sprzętu i urządzeń laboratoryjnych, technologii i innej niezbędnej infrastruktury służącej tworzeniu innowacyjnych produktów i usług, w tym wypadku "wybranym" przez Instytucję Pośredniczącą. Wskazano, że projekt polega na zakupie sprzętu, wyposażenia laboratoryjnego, oprogramowania do prowadzenia prac B+R inicjujących każdorazowo kontrakt. Kupując zasoby umożliwiające działowi B+R przygotowywanie kontraktu pod wymogi branży - medycznej zwiększany jest potencjał działu B+R, a tym samym zdolności do obsługi nowej branży jako przedsiębiorstwo w ramach świadczenia usługi produkcji kontraktowej. Działy B+R firm są różne w zależności od profilu działalności danego przedsiębiorstwa. Podano, że najbardziej typowe są działy zajmujące się opracowywaniem innowacji gospodarczej. W ocenie wnioskodawcy, we wniosku zostały zawarte wszystkie wymagane elementy planu, w tym forma, zakres i rodzaj prac B+R, które zostały przedstawione w Studium Wykonalności. Zatem spełnia wymóg przytaczany przez Instytucję Pośredniczącą, a zawarty w SzOOP dotyczący przedstawienia planu w zakresie prac B+R. Plan badań zawarty w studium wykonalności nie jest etapem produkcji kontraktowej. Prace B+R są etapem poprzedzającym produkcję kontraktową i są jej niezbędnym elementem sprawczym, a także w pewnym zakresie jej towarzyszącym. W każdym kontrakcie wnioskodawca realizuje projektowanie procesu oraz serie prototypowe i przedprodukcyjne produktu. Wytwarza know-how procesu, a także w zakresie sposobu przegotowania produktu dedykowany wyłącznie danemu - zainteresowanemu kontrahentowi. Dalej wskazano, że wnioskodawca przedstawił zarówno zasoby finansowe, kadrowe na rzecz prac B+R, określił w sposób możliwie konkretny zastosowanie sprzętu docelowo zakupionego w swoich procesach B+R (włącznie z diagramami ilustrującymi procesy), określił w sposób możliwie konkretny i wyczerpujący formę (bieżące kontrakty i udział w nich), zakres (diagramy) i rodzaj (prace rozwojowe TRL 5-8) prowadzonych prac B+R. Z obiektywnym przyczyn rynkowych i specyfiki działalności w branży kontraktowej, wnioskodawca nie był w stanie przedstawić konkretnego harmonogramu. Odnośnie kryterium A. 13 wskazano, że zgodnie z definicją weryfikacji podlega zgodność projektu z co najmniej jednym obszarem inteligentnych specjalizacji regionu, polegająca na wpisywaniu się jego zakresu rzeczowego w obszar Inteligentnej Specjalizacji Pomorza (ISP). Wnioskodawca podniósł, że projekt wpisuje się w jeden obszar ISP i 3 zakresy rzeczowe tego obszaru. Wskazał w Studium Wykonalności na duże zapotrzebowanie ze strony firm z branży medycznej, wymieniając w podrozdziale 2.1, 15 zapytań jakie otrzymał w ostatnim czasie. Wszystkie te zapytania dotyczą zaawansowanego sprzętu i wyposażenia medycznego wspartego rozwiązaniami ICT, zaś poszczególne znajdują zastosowanie w dziedzinach chorób cywilizacyjnych lub niepełnosprawności. W ISP nie ma wskazanego konkretnego obszaru branży medycznej, w który należy się wpisywać - są ogólne hasła, jak starzenie się niepełnosprawność czy choroby cywilizacyjne. Zatem uwaga, że z opisu działań, które w ramach projektu planuje wnioskodawca nie wynika, aby były one przeznaczone na potrzeby konkretnego obszaru branży medycznej, nie ma racji bytu. Z zapisów ISP nie wynika, że należy konkretyzować, że wnioskodawca będzie np. obsługiwać wyłącznie producentów urządzeń np. kardiologicznych, ponieważ w ocenie wnioskodawcy, takie zawężenie byłoby fikcją. Bezzasadna była też kolejna uwaga, że nie wszystkie działania branży medycznej wpisują się w Inteligentne Specjalizacje Pomorza. Wnioskodawca zdefiniował 15 potencjalnych kontrahentów - wszyscy zgłaszali się z zapytaniami w kontekście wsparcia produkcji innowacyjnych urządzeń dla diagnostyki i leczenia chorób cywilizacyjnych i wsparcia osób niepełnosprawnych, w każdym przypadku oparte na ICT, więc wyczerpał następujące punkty zakresu rzeczowego rozpatrywanej ISP. Przekrój działalności i możliwych odbiorców wnioskodawcy powoduje, że projekt dotykał przekrojowo kilku elementów zakresu rzeczowego rozpatrywanej ISP. Nie jest to powód, aby kwestionować zgodność z Inteligentnymi Specjalizacjami. Wskazano też, że na rynku jest wiele firm typu start-up, mniejszych - z innowacjami medycznymi, które nie mogą znaleźć kontraktora, ze względu na małą skalę partii produktu, które chcą wyprodukować. Wnioskodawca wychodzi naprzeciw temu problemowi, przyczyniając się do zwiększania i zatrzymywania innowacji w regionie. Pismem z dnia 7 marca 2018 r. nr [...] poinformowano wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu. Wyjaśniono, że zaplanowany budżet projektu nie zawiera wydatków dotyczących czynności infrastrukturalnych, jakie wnioskodawca powinien wykazać wybierając typ projektu 5 - budowa, rozbudowa przebudowa laboratoriów specjalistycznych, działów B+R lub centrów badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach. Wskazano, że Kryterium A.2 podlega zgodność z celem szczegółowym, przesłankami realizacji i planowanym zakresem wsparcia określonymi w RPO WP i doprecyzowanymi w SzOOP dla Działania/Poddziałania oraz regulaminie konkursu, w tym: typem projektu, obszarem realizacji projektu. Oś Priorytetowa z której jest realizowane poddziałanie - 1 OP RPO WP 2014-2020 Komercjalizacja wiedzy - odpowiada na wyzwania dotyczące stymulowania inwestycji przedsiębiorstw w rozwiązania innowacyjne i skuteczniejszą komercjalizacje dorobku sfer B+R poprzez inwestycje skupiające się na ekspansji przedsiębiorstw poprzez innowacje oraz transfer wiedzy do gospodarki. Cel szczegółowy Poddziałania: Zwiększona aktywność badawczo-rozwojowa przedsiębiorstw. Z uwagi na powyższe oceniający zwrócili uwagę, że wnioskodawca nie rozpoczyna, ani nie rozwija działalności B+R, nie prowadzi badań, których wyniki mogłyby zostać skomercjalizowane, nie prowadzi badań na użytek własny. Odbiorcy nie zgłaszają się do wnioskodawcy ze względu na innowacyjne opracowanie problemu, a ze względu na możliwość produkcji małoseryjnej w wysokiej jakości. Pomimo, że w realizacji poszczególnych kontraktów można doszukać się znamion badań B+R, to jednak w tym przypadku są one koniecznymi czynnościami wymaganymi do uruchomienia przez wnioskodawcę produkcji seryjnej. Konieczność wprowadzanych zmian wynika z konieczności dopasowania linii procesu produkcyjnego do oczekiwań klienta, a jest podyktowana posiadanymi przez wnioskodawcę zasobami. Oceniający zatem uznali, iż przedstawiony projekt nie wpisuje się w specyfikę działania 1.1.1. RPO WP 2014-2020. Powyższe przesłanki założenia do realizacji poddziałania nie są zrealizowane przez projekt. W odniesieniu do zarzutu stawianego w złożonym proteście, dotyczącego braku możliwości złożenia wyjaśnień na etapie weryfikacji wymogów formalnych oraz oceny formalnej, podano że zgodnie z obowiązującą procedurą Instytucja Pośrednicząca nie ma możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień na tym etapie oceny. Odnośnie kryterium A.11 uznano, że wnioskodawca jest zobowiązany dostarczyć plan z zakresu prac B+R. Agenda Badawcza powinna precyzyjnie opisywać sposób wykorzystania zakupionej w ramach projektu infrastruktury B+R poprzez określenie: głównych obszarów badawczych; formy, rodzaju i zakresu prowadzonych na niej prac badawczo-rozwojowych; harmonogramu badań: zasobów finansowych i kadrowych przeznaczonych na rzecz badań B+R: podmiotów, na rzecz których prowadzone będą prace B+R (wraz z określeniem ich charakterystyki, sposobu poszukiwania, opisaniem zakresu i formy współpracy). Ponadto konieczne jest wskazanie potencjalnego zastosowania zaplanowanych badań wraz z określeniem sposobu ich wdrożenia (potencjalne efekty, które zamierza osiągnąć przedsiębiorca, na rzecz którego prowadzone będą badania). Brak możliwości uszczegółowienia planu B+R przez wnioskodawcę potwierdzał, że zaplanowane działania nie mają charakteru B+R. Projekt nie wpisuje się w poddziałanie. Wnioskodawca ze względu na charakter usługowy prowadzonej działalności nie jest w stanie przewidzieć kiedy i jakie projekty będzie realizował. Prowadzone prace przez wnioskodawcę na rzecz poszczególnych klientów podyktowane są koniecznością zaplanowania tego procesu, linii produkcyjnej dla wykonania zamówionego przez klienta produktu. W nawiązaniu do kryterium A.13 wskazano, że ocena zgodności projektu w tym zakresie jest niemożliwa. Przedstawiony zakres rzeczowy jest dość ogólny. Po zapoznaniu się z dokumentacją otrzymujemy informację, że w wyniku realizacji projektu będzie świadczona usługa lutowania w klasie 3, wymaganej dla urządzeń medycznych - wnioskodawca będzie miał możliwość obsługiwania klientów z branży medycznej. Jednak wnioskodawca nie wskazał konkretnych przykładów, działów branż medycznej dla której będzie dostarczał elementy. Zapisy wniosku są na tyle ogólne, iż nie przekonują o tym, że projekt wpisze się w Inteligentne Specjalizacje Pomorza. Wnioskodawca będzie realizował tylko element produktu końcowego, a nie konstruował produkt finalny. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wniosła skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżąca odnośnie kryterium A.2 zwracała uwagę na rażące uchybienie proceduralne, jakim jest sytuacja, w której doprowadzono wnioskodawcę, w trakcie etapu oceny wymogów formalnych, do zmiany typu projektu, aby na etapie oceny formalnej na podstawie zmienionego w wyniku nakazu ze strony "B" S.A. typu projektu ta ostatnia uznała rozpatrywane kryterium za niespełnione. "B" S.A. stworzyła nowy stan faktyczny w złożonej aplikacji, który posłużył jako przesłanka odrzucenia projektu. Wskazany w pierwotnie złożonym wniosku typ projektu nie stanowił "oczywistej niespójności w dokumentacji", jak podnosi "B" S.A. Był to typ projektu absolutnie pasujący do koncepcji przedsięwzięcia. W dokumentacji konkursowej nie ma jednocześnie wymogu, aby typ projektu nr 5 zawierał czynności infrastrukturalne. W związku z tym skarżąca wnosiła o przedstawienie dokumentu przez "B" S.A. definiującego pojęcie "wydatki infrastrukturalne" i nakazującego ponoszenie tego rodzaju wydatków w kontekście typu projektu nr 5 dla rozpatrywanego poddziałania. Wskazano, że w dokumentacji konkursowej naboru wniosków w ramach poddziałania 1.1.1. w roku 2016 (nabór nr [...] poprzedzający nabór, w którym złożyła wniosek skarżąca), wydatki na prace budowlane nie znajdowały się w katalogu wydatków kwalifikowanych, co wskazywało na niemożność zachowania wymogu "infrastrukturalności" tego typu projektu. Podano, że skoro nie ma możliwości wezwania wnioskodawcy do wyjaśnień na etapie oceny wymogów formalnych i oceny formalnej, winna tym bardziej dogłębnie rozważyć zasadność konstruowania wezwań do poprawy wniosku na etapie oceny wymogów formalnych. Sytuacja jest o tyle absurdalna, że - zważając na aspekt logiki procesu oceny - jaki był sens kontynuować ocenę projektu w fazie oceny formalnej, skoro typ projektu nr 5 był zdaniem "B" S.A. niewłaściwy i typ 6 był również niewłaściwy. Zdaniem skarżącej, należało projekt od razu odrzucić albo uznać kryterium za spełnione. Uwagi z odpowiedzi na protest, dotyczące nie wpisywania się projektu w cele działania, poddziałania, programu operacyjnego były, zdaniem skarżącej, nieuzasadnione w świetle szeroko opisanego w Studium Wykonalności projektu procesu produkcji, który poprzedza i któremu towarzyszy działalność B+R. Ze stanowiskiem skarżącej koresponduje rozumienie określonych czynności w działalności przedsiębiorstwa zawarte w podręczniku przytoczonym w proteście. Zdaniem skarżącej, członkowie Komisji Oceny Projektów kompletnie nie rozumieją istotny działalności B+R na zlecenie, co też było podnoszone w proteście. Nie jest winą skarżącej, że w jej działalności występuje też produkcja, zatem poza działaniami B+R charakterystycznymi dla Centrum Badawczo-Rozwojowego, wykonuje ona też seryjnie finalny produkt. W typie projektu nr 5 nie wpisuje się zatem w hasło "budowa, rozbudowa, przebudowa Centrów Badawczo Rozwojowych", ale na pewno wpisuje się element tego typu projektu, jakim jest "rozbudowa działów B+R". Podejście "B" S.A. do skarżącej niesie ze sobą znamiona dyskryminacji, które wynikają ze zbyt zawężającego podejścia do uwarunkowań dostępowych do poddziałania 1.1.1 (prezentowanego przez "B" S.A.). Zbyt wąskie rozumienie powoduje, że firmy działające w ramach produkcji kontraktowej mają ograniczone możliwości pozyskania dofinansowania w ramach tego poddziałania, aniżeli typowe firmy produkcyjne, usługowe czy badawczo-rozwojowe. Hipotetycznie można by wręcz założyć, że jeżeli skarżąca kończyłaby realizację usługi na opracowaniu prototypu i zaprojektowaniu procesu produkcji, którą następnie kontrahent skarżącej zlecał innemu podmiotowi na rynku, wówczas "B" S.A. traktowałaby skarżącą jako typową jednostkę badawczo-rozwojową. Skarżąca jest więc dyskryminowana, znajdując się w podobnej do innych podmiotów aplikujących w typie projektu 5 i 6 sytuacji faktycznej (np. Centrów Badawczo-Rozwojowych tudzież firm produkcyjnych rozwijających własne produkty). Skarżąca nie ma własnych produktów, a opracowuje produkty i elementy produktów cudzych, nie może to być podstawą dyskryminującą skarżącą, gdyż podstawa materialna w postaci realizacji procesów B+R występuje zarówno: u firm realizujących i rozwijających własne produkty (prace B+R rozwijające produkty własne); u firm realizujących prace B+R na zlecenie (prace B+R rozwijające produkty cudze - bez produkcji), jak i u firm działających w ramach produkcji kontraktowej. Podejście "B" S.A. narusza art. 32 Konstytucji RP zważając, że podstawa faktyczna (czyli realizacja prac B+R) występuje także u skarżącej, nie tylko w firmach produkcyjnych czy badawczo-rozwojowych. Jako postępowanie quasi-administracyjne, jego prowadzenie przez "B" S.A. w stosunku do skarżącej urąga zasadzie równego traktowania, wyrażonej w art. 8 k.p.a. Skarżąca podtrzymała argumentację zawartą w proteście, a dotyczącą kryterium A.11. Podała, że to rynek definiuje, jakie prace B+R dany podmiot będzie wykonywać. Stąd, Agenda Badawcza skarżącej, owszem, była specyficzna, ale zawierała wszystkie wymagane elementy - z punktu widzenia formalnego była zatem poprawna. O sensie jej treści winna przesądzać KOP ewentualnie na etapie oceny merytorycznej projektu. Wiara w to, że podmioty tworzące agendy badawcze będą terminowo, w pełnym zakresie, wykonywać zaplanowane w niej prace B+R trąci naiwnością i stanowi obłudę z punktu widzenia racjonalnego, biznesowego podejścia. Z problemem Agendy Badawczej wiąże się poruszana już wyżej kwestia dyskryminującego ze strony "B" S.A. podejścia do skarżącej. Wąskie podejście do rozumienia i funkcji Agendy Badawczej powoduje, że podmioty działające w ramach produkcji kontraktowej mogą być skreślane z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, ze względu na model działalności - pomimo występowania wspólnej do innego typu firm podstawy faktycznej, za jaką należy uznać występowanie działalności B+R, której występowanie sama "B" S.A. przyznała w kontekście skarżącej. Skarżąca podtrzymała też stanowisko dotyczące niespełnienia przez nią kryterium A.13. zawarte w proteście, z uwagi na powtórzenie argumentów z pisma odrzucającego projekt na etapie oceny formalnej. Jednocześnie wskazując, że spełnia to kryterium. W konkluzji skarżąca wniosła o przywrócenie wniosku do oceny , zmiany rozstrzygnięcia poprzez uwzględnienie złożonego protestu oraz przeniesienie wniosku do oceny merytorycznej w związku ze spełnieniem wymogów formalnych i oceny formalnej. Zarząd Województwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej skargą informacji. Na rozprawie w dniu 30 maja 2018 r., w związku z treścią udzielonej odpowiedzi na skargę, został cofnięty przez pełnomocnika skarżącej wniosek dowodowy w przedmiocie przedstawienia dokumentu definiującego wydatki infrastrukturalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty i czynności określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną, przewidującą kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2010 (Dz.U. z 2017 r., poz. 1475 zwana dalej - ustawą wdrożeniową). Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, określa ona zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w ustawie wdrożeniowej zasadami realizacji programów operacyjnych wybór projektów do dofinansowania następuje m.in. w trybie konkursowym (art. 38 ust. 1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów (art. 39 ust. 2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). Wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje ocenę projektu dokonaną w toku konkursu przez właściwą instytucję zarządzającą. Pomimo braku wskazania w art. 64 ustawy wdrożeniowej przepisów ustawy ustrojowej, to jest ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem ze środków UE nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom w art. 184 Konstytucji RP rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 p.p.s.a. Jest to więc kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności z prawem. Kontrola legalności stanowiska instytucji zarządzającej lub pośredniczącej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą musi odbywać się z uwzględnieniem przepisów krajowych, to jest przepisów ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020. Ponadto, w związku z przekazaniem w ustawie wdrożeniowej na rzecz właściwej instytucji zarządzającej kompetencji do ustanowienia zasad konkursu prowadzącego do wyboru projektu objętego dofinansowaniem ze środków UE, ocena stanowiska instytucji zarządzającej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą odbywać się musi m.in. z uwzględnieniem regulaminu konkursu. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że stanowi - wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi - podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1453/12). Do regulacji systemu realizacji programu operacyjnego należy także szczegółowy opis priorytetów programu operacyjnego (dalej w skrócie - "SzOOP"), który nie ma podobnie jak regulamin, charakteru źródła prawa powszechnie obowiązującego. Zgodnie z art. 2 pkt 25 ustawy wdrożeniowej SzOOP - to dokument przygotowany i przyjęty przez instytucję zarządzającą krajowym albo regionalnym programem operacyjnym oraz zatwierdzony w zakresie kryteriów wyboru projektów przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia ogólnego, określający w szczególności zakres działań lub poddziałań realizowanych w ramach poszczególnych osi priorytetowych programu operacyjnego. Stosownie zaś do art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (ust. 1). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (ust. 2). Wynikająca z art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania ma charakter normatywny i stanowi gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 przywołanej ustawy ma ponadto charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów (tak też: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Po 226/17). Wniosek "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. (dalej jako - "skarżąca spółka") o dofinansowanie projektu - złożony w odpowiedzi na konkurs numer [...] dla Działania 1.1. ekspansja przez innowacje, Poddziałania 1.1.1. ekspansja przez innowacje - wsparcie dotacyjne w ramach Osi priorytetowej 1. Komercjalizacja wiedzy Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 uzyskał - negatywną ocenę formalną i nie został zakwalifikowany do kolejnego etapu konkursu. Oznacza to, że wniosek ten nie przeszedł do drugiego etapu konkursu, a mianowicie do etapu oceny wykonalności. Konkurs był współorganizowany przez Instytucję Zarządzającą RPO WP - Zarząd Województwa oraz Instytucję Pośredniczącą - "B"S.A. (w skrócie - ""B" S.A."). Zgodnie z punktem 6 Regulaminu Konkursu numer [...] będącym załącznikiem do uchwały Zarządu Województwa nr 369/223/17 z dnia 30 marca 2017 r. (w skrócie: "Regulamin Konkursu") zawartym w tytule - "Etapy oceny i wybór projektów do dofinansowania", ocena projektów w ramach konkursu składa się z trzech etapów: etap 1: ocena formalna, etap 2: ocena wykonalności, etap 3: ocena strategiczna I stopnia i rozstrzygnięcie konkursu. Punkt 6.1. Regulaminu Konkursu stanowi, że ocena formalna ma na celu weryfikację spełnienia przez projekt podstawowych warunków formalnych uprawniających do udziału w konkursie. Ocena formalna jest oceną zerojedynkową (z przypisanymi wartościami logicznymi Tak/Nie). Niespełnienie któregokolwiek z kryteriów skutkuje uzyskaniem przez wniosek negatywnej oceny formalnej. W przypadku spełnienia wszystkich kryteriów formalnych wniosek uzyskuje pozytywną ocenę formalną i zostaje zakwalifikowany do oceny wykonalności. Po zakończeniu oceny wszystkich wniosków w ramach naboru, "B" S.A. niezwłocznie przekazuje wnioskodawcy pisemną informację o wyniku oceny wniosku (spełnienia lub nie spełnienia kryteriów oceny wraz z uzasadnieniem). Przy czym, Regulamin Konkursu, niezależnie od powyższej oceny formalnej przewiduje również możliwość weryfikacji wymogów formalnych wniosków (o czym w dalszej części uzasadnienia). Przedmiotowy wniosek uzyskał negatywną ocenę formalną w zakresie: - kryterium A.2. zgodność z celem szczegółowym RPO WP oraz profilem działania/poddziałania; - kryterium A.11. zgodność z wymaganiami formalno-prawnymi; - kryterium A.13. zgodność z IS. Nie było w sprawie kwestionowane, że pozostałe wymogi formalne wniosek skarżącej spółki spełniał. W związku z negatywną oceną formalną wniosku, zwłaszcza w odniesieniu do kryterium A.2., skarżąca spółka we wniesionej skardze i w proteście, przede wszystkim zakwestionowała prawidłowość wezwania jej do zmiany projektu - z typu 5 - na typ 6. W ocenie skarżącej spółki, skutkowało to "stworzeniem nowego stanu faktycznego w złożonej aplikacji, który posłużył jako przesłanka odrzucenia projektu". Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić, z przyczyn wskazanych poniżej. Zgodnie z zapisami punktu 6 Regulaminu Konkursu rozpoczęcie oceny wniosków na pierwszym etapie, tj. na etapie oceny formalnej, poprzedzone jest weryfikacją wymogów formalnych, w trakcie której sprawdzeniu podlegają wymogi, dotyczące m.in. kompletności wypełnienia formularza wniosku czy zgodności sumy kontrolnej. Regulamin Konkursu przewiduje więc możliwość uzupełnienia i poprawienia wniosku. Innymi słowy, możliwe jest tzw. sanowanie wniosku. Przy czym przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują również uzupełnienie oraz poprawienie wniosku o dofinansowanie. I tak, art. 43 ustawy wdrożeniowej stanowi, że w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust. 1). W razie zaś stwierdzenia oczywistej omyłki we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja poprawia tę pomyłkę z urzędu, informując o tym wnioskodawcę, albo wzywa wnioskodawcę do poprawienia oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust. 2). Zatem ustawodawca przewidział nie tylko wezwanie wnioskodawcy do poprawienia wniosku o dofinansowanie lecz także możliwość dokonania takiej poprawy z urzędu przez właściwą instytucję. Nie było w sprawie kwestionowanie, że pismem z dnia 3 listopada 2017 r. skarżąca spółka została wezwana do poprawienia złożonego wniosku o dofinansowanie. Przy czym przedmiotowe wezwanie dotyczyło nie tylko określenia w sekcji A.16 typu projektu, ale również dostarczenia sprawozdań finansowych za lata 2014 - 2016 oraz załączników. Poza sporem było, że skarżąca spółka dokonała w tym zakresie poprawienia wniosku zgodnie z otrzymanym wezwaniem. W punkcie 2. Regulaminu Konkursu (Przedmiot Konkursu) określono że - przedmiotem konkursu jest udzielenie dofinansowania projektom wpisującym się w cele szczegółowe Działania 1.1. Ekspansja przez innowacje, Poddziałania 1.1.1. Ekspansja przez innowacje - wsparcie dotacyjne w ramach OP 1. Komercjalizacja wiedzy RPO WP. Punkt 2.2. Regulaminu Konkursu określał typ beneficjentów, do których konkurs jest skierowany, zaś punkt 2.3. dotyczył wydatków kwalifikowanych. Zgodnie natomiast z punktem 2.1. Regulaminu Konkursu (Typy Projektów), konkurs obejmuje typy projektów od 1) do 6) wymienione w pkt 5 opisu Działania 1.1., Poddziałania 1.1.1. zamieszczonego w SzOOP RPO WP. W konkursie [...] w ramach jednego projektu (tj. wniosku o dofinansowanie) nie ma możliwości łączenia typów projektów od 1) do 4) z typami projektów 5) i 6), tj. nie dopuszcza się łączenia typów projektów dotyczących prac badawczo-rozwojowych z typami projektów dotyczących tworzenia i rozwoju infrastruktury B+R przedsiębiorstw. Jak wynika z punktu 5 SzOOP RPO WP określającego powyższe typy projektów od 1) do 6), dla Działania 1.1., Poddziałania 1.1.1. w ramach tworzenia i rozwoju infrastruktury B+R przedsiębiorstw możliwe będą: 5) budowa, rozbudowa, przebudowa laboratoriów specjalistycznych, działów B+R lub centrów badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach, 6) zakup wyposażenia, w tym aparatury badawczej, sprzętu i urządzeń laboratoryjnych, technologii i innej niezbędnej infrastruktury służącej tworzeniu innowacyjnych produktów i usług. Poza sporem było, że skarżąca spółka została wezwana ww. pismem m.in. do zmiany typu projektu z typu 5 na typ 6. Jak wynikało bowiem z wstępnej analizy zapisów złożonego wniosku w sekcji C (zakres rzeczowo-finansowy i wskaźniki projektu), w punkcie C.1 (zakres rzeczowy) zaplanowane wydatki dotyczyły zakupu wyposażenia i urządzeń ujętych w opisie działań planowanych do realizacji w ramach zadania. Także w punkcie C.2 (zakres finansowy - wydatki rzeczywiste) wydatki obejmowały wyposażenie i zakup urządzeń. Ponadto punkt A.7 wniosku, zawierający streszczenie projektu, jednoznacznie wskazuje, że w zakres projektu wchodzą zakupy. Wydatki nie dotyczyły więc budowy, rozbudowy czy przebudowy laboratoriów specjalistycznych, działów B+R lub centrów badawczo-rozwojowych. Nie może więc budzić wątpliwości, że zaplanowane przez skarżącą spółkę wydatki odzwierciedlały przywołany powyżej typ 6 projektu ("zakup wyposażenia, w tym aparatury badawczej, sprzętu i urządzeń laboratoryjnych, technologii i innej niezbędnej infrastruktury ... "), nie zaś typ 5 projektu ("budowa, rozbudowa, przebudowa laboratoriów specjalistycznych, działów B+R lub centrów badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach"). Zatem w realiach niniejszej sprawy organ dokonujący oceny zasadnie wezwał do poprawienia wniosku w zakresie stwierdzonej niezgodności. Przy czym, brak jest podstaw do przyjęcia, aby w związku z dokonaną poprawą, doszło do "stworzenia nowego stanu faktycznego w złożonej aplikacji", jak też istotnej ingerencji w treść wniosku czy jego znaczącej modyfikacji. Skarżąca spółka, mimo reprezentowania stanowiska o stworzeniu w ten sposób nowego stanu faktycznego - takiego charakteru dokonanej zmiany wniosku - w związku z jego poprawieniem, nie wykazała. Tym samym zarzuty formułowane na tym tle, związane z oceną spełnienia kryteriów formalnych, nie mogą odnieść skutku. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że wezwanie w celu doprowadzenia typu projektu do zgodności z przedstawionym zakresem rzeczowym było uzasadnione i nie spowodowało zmiany projektu poprzez utworzenie nowego stanu faktycznego. Ponadto, projekt skarżącej spółki mimo zmiany, pozostaje projektem dotyczącym - tworzenia i rozwoju infrastruktury B+R przedsiębiorstw, a nie projektem dotyczącym - prac badawczo-rozwojowych, który obejmuje typ projektów od 1 do 4. Tym samym organ prawidłowo wezwał skarżącą spółkę do poprawienia wniosku, zwłaszcza wobec braku możliwości odwołania się na tym etapie postępowania. Weryfikacja bowiem wymogów formalnych nie stanowi etapu oceny wniosków i nie podlega procedurze odwoławczej, o czym stanowi punkt 6 Regulaminu Konkursu. Niezależnie od poczynionych uwag, trzeba wskazać, że w przypadku kryterium A. 11. zgodność z wymogami formalno-prawnymi, weryfikacji podlegała zgodność projektu ze specyficznymi wymaganiami formalno-prawnymi warunkującymi realizację projektu wskazanymi w UP, RPO WP, SzOOP oraz regulaminie konkursu. Nie było kwestionowane w sprawie, że zgodnie z zapisami SzOOP-u, warunkiem wsparcia tworzenia i rozwoju infrastruktury B+R, inwestycji w aparaturę, sprzęt i inne niezbędne wyposażenie służące powstawaniu działów B+R i laboratoriów w przedsiębiorstwach - jest przedstawienie planu z zakresu prac B+R. Natomiast zgodnie z załącznikiem nr 4 do Regulaminu Konkursu - Wytyczne do Studium Wykonalności stanowiącego załącznik do wniosku o dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 - 2020 dla Poddziałania 1.1.1. i Działania 1.1. (infrastruktura B+R przedsiębiorstw i jednostek naukowych) w punkcie 3. (Uzasadnienia realizacji projektu) w podpunkcie 3.1. (Plan badań B+R), podkreślono, że rozdział ten jest kluczowy z punktu widzenia uzasadnienia realizacji projektu. Nadto, wskazano, że należy w nim szczegółowo przedstawić plan prac badawczo-rozwojowych prowadzonych na zakupionej w ramach projektu infrastrukturze w formie tzw. Agendy Badawczej. Agenda ta powinna precyzyjnie opisywać sposób wykorzystania zakupionej w ramach projektu infrastruktury B+R poprzez określenie: - głównych obszarów badawczych; - formy, rodzaju i zakresu prowadzonych na niej prac badawczo-rozwojowych; - harmonogramu badań; - zasobów finansowych i kadrowych przeznaczonych na rzecz badan B+R; - podmiotów na rzecz których będą prowadzone prace B+R (wraz z określeniem ich charakterystyki, sposobu poszukiwania, opisaniem zakresu i formy współpracy). Ponadto konieczne jest wskazanie potencjalnego zastosowania zaplanowanych badań wraz z określeniem sposobu ich wdrożenia (potencjalne efekty, które zamierza osiągnąć przedsiębiorca, na rzecz którego będą prowadzone badania). W okolicznościach niniejszej sprawy, nie można uznać, aby skarżąca spółka spełniła wymogi formalne objęte kryterium A. 11. Wynika to jednoznacznie z treści zaskarżonej informacji, jak i z informacji o wyniku oceny formalnej oraz przywołanych powyżej unormowań. Jednak - co jest istotne - w złożonym proteście skarżąca spółka sama przyznała, że "ze względu na specyfikę działalności wnioskodawcy, plan nie jest typowym dokumentem stworzenie typowego planu ze sztywno określonym harmonogramem byłoby fikcją w rozpatrywanym przypadku, gdyż wnioskodawca nie jest w stanie przewidzieć kiedy i jakie projekty dla branży medycznej będzie realizować", a także "z obiektywnych przyczyn rynkowych i specyfiki działalności w branży kontraktowej nie jest w stanie przedstawić konkretnego harmonogramu". Tym samym w świetle stanowiska skarżącej spółki oraz regulacji określających wymogi dla wypełnienia tego kryterium formalnego w postaci planu prac badawczo-rozwojowych w formie tzw. Agendy Badawczej, nie można przyjąć, aby przedmiotowy warunek został przez nią wypełniony. Prawidłowość dokonanej oceny formalnej w tym zakresie, nie może być uzależniona, tak jak oczekuje tego skarżąca spółka, od specyfiki realizowanej działalności, w tym wynikającej z modelu jej prowadzenia. Jak słusznie podniesiono w zaskarżonej informacji ze względu na charakter prowadzonej działalności skarżąca spółka nie jest w stanie przewidzieć kiedy i jakie projekty będzie realizowała, brak jest tym samym możliwości uszczegółowienia planu B+R (co zostało przez nią przyznane). Nie mamy również w takiej sytuacji do czynienia z dyskryminacją skarżącej spółki. Wszystkim potencjalnym beneficjentom ubiegającym się o dofinansowanie projektu muszą być stawiane jednakowe kryteria (wymogi), które podlegają ocenie, niezależnie od rodzaju i charakteru prowadzonej przez te podmioty działalności. Na instytucji prowadzącej wybór projektów ciąży obowiązek precyzyjnego i dostępnego określenia kryteriów kwalifikowania projektów, co ściśle wiąże z zasadą równego traktowania wszystkich wnioskodawców (art. 37 ustawy wdrożeniowej). Trzeba w tym miejscu zauważyć, że już nie spełnienie przez skarżącą spółkę Kryterium A.11. przekłada się na nie możność uwzględnienia wniesionej przez nią skargi, niezależnie od spełnienia pozostałych wymogów formalnych. Regulamin Konkursu jednoznacznie określa, że niespełnienie któregokolwiek z kryteriów skutkuje uzyskaniem przez wniosek negatywnej oceny formalnej i tylko w przypadku spełnienia wszystkich kryteriów formalnych wniosek uzyskuje pozytywną ocenę formalną i zostaje zakwalifikowany do oceny wykonalności. Niemniej, przechodząc do kolejnego Kryterium A.2 - zgodność z celem szczegółowym RPO WP oraz profilem Działania/Poddziałania - weryfikacji podlegała zgodność z celem szczegółowym przesłankami realizacji i planowanym zakresem wsparcia określonymi w RPO WP i doprecyzowanymi w SzOOP dla Działania/Poddziałania oraz regulaminie konkursu, w tym: typem projektu, obszarem realizacji projektu. W punkcie 2 SzOOP - Szczegółowym Opisie Osi Prioretytowych, Działań i Poddziałań, w podpunkt 2.1. Oś Prioretytowa 1. Komercjalizacja wiedzy, wskazano, że OP odpowiada na wezwania dotyczące stymulowania inwestycji przedsiębiorstw w rozwiązania innowacyjne i skuteczniejszej komercjalizacji dorobku strefy B+R poprzez inwestycje skupiające się na ekspansji przedsiębiorstw poprzez innowacje oraz transfer wiedzy do gospodarki. W odniesieniu do Działania 1.1. Ekspansja przez innowacje, Poddziałania 1.1.1. Ekspansja przez innowacje - wsparcie dotacyjne, jako cel szczegółowy został określony: zwiększona aktywność badawczo - rozwojowa. Wskazano, że w województwie innowacje wdrażane są przez niewielki odsetek pomorskich przedsiębiorców, dlatego głównym zadaniem interwencji w Działaniu będzie upowszechnienie proinnowacyjnych zachowań w szerszej populacji przedsiębiorstw, w szczególności w związku z wykorzystaniem specyficznych potencjałów regionu oraz lepszym powiązaniem wydatków prywatnych i interwencji publicznej w tym zakresie. Wsparcie - jak podniesiono w opisie działania i podziałania - skierowane będzie do przedsiębiorstw rozpoczynających i rozwijających działalność B+R i ukierunkowane wyłącznie projekty mieszczące się w obszarach inteligentnych specjalizacji. Skarżąca spółka nie zgodziła się z dokonaną w tym zakresie oceną formalną. We wniesionym proteście skarżąca spółka (niezależnie od podnoszonej już kwestii poprawienia wniosku) powołując się na szeroko opisany w Studium Wykonalności, proces produkcji, który poprzedza i któremu towarzyszy działalność B+R, zarzucała zasadniczo niezrozumienie działalności B+R na zlecenie (w której występuje też produkcja, wykonuje się seryjnie finalny produkt, nie ma produktów własnych lecz opracowuje produkty cudze). Podkreśliła zbyt wąskie rozumienie uwarunkowań do Poddziałania 1.1.1., w czym również upatrywała dyskryminującego wobec niej podejścia. Nie negując przedstawionego przez skarżącą spółkę procesu produkcji, to w zaskarżonej informacji wskazano, że skarżąca spółka nie prowadzi badań, których wyniki mogłyby zostać skomercjalizowane, nie prowadzi też badań na użytek własny. Odbiorcy zgłaszają ze względu na możliwość produkcji małoseryjnej w wysokiej jakości (nie zaś na innowacyjne opracowanie problemu). Nie zanegowano przy tym, że w realizacji poszczególnych kontraktów można doszukać się znamion badań B+R, jednak są to czynności konieczne do uruchomienia produkcji seryjnej. Zaplanowany w projekcie zakres rzeczowy pozwoli jedynie na wprowadzenie ulepszonej usługi w ofercie skarżącej spółki, tj. lutowanie w klasie 3, dostępnej już na rynku. Także w informacji o wyniku oceny formalnej podniesiono, że projekt przyczyni się jedynie do udoskonalenia dotychczas świadczonych usług (będących już dostępnych na rynku, na co wskazuje wnioskodawca), a planowane zakupy będą wykorzystywane do prowadzenia bieżącej działalności przedsiębiorstwa. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w załączonym do wniosku Studium Wykonalności, w którym skarżąca spółka podnosi m.in., że obecnie wiele procesów kontrolnych, pomiarowych czy diagnostycznych odbywa się ręcznie. Skarżąca spółka podkreśla również, że "brak właściwego sprzętu pomiarowego, laboratoryjnego i testowego znacznie utrudnia czy wręcz uniemożliwia (...) ocenę tej klasy i tym samym zapewnienia czy usługa została wykonana poprawnie. Do tego wymagane są głównie narzędzia inspekcyjne/weryfikacyjne ...". W konsekwencji należy zgodzić się z dokonaną oceną tego kryterium formalnego. Natomiast w przypadku kryterium A.13. zgodność z IS (Inteligentne Specjalizacje), weryfikacji podlegała zgodność projektu z co najmniej jednym obszarem inteligentnych specjalizacji regionu, polegająca na wpisywaniu się jego zakresu rzeczowego w obszar Inteligentnej Specjalizacji Pomorza określony we właściwej chwale ZWP i wynikający z porozumień na rzecz Inteligentnych Specjalizacji Przymorza. W uchwale Zarządu Województwa z dnia 26 stycznia 2016 r. zmieniającej uchwałę nr 316/31/15 Zarządu Województwa z dnia 9 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia obszarów inteligentnych specjalizacji pomorza oraz podjęcia negocjacji w sprawie porozumień na rzecz Inteligentnych Specjalizacji Pomorza, zostały określone następujące obszary ISP: 1) ISP 1 - Technologie offshore i portowo-logistyczne; 2) ISP 2 - Technologie interaktywne w środowisku nasyconym informacyjnie; 3) ISP 3 - Technologie ekoefektywne w produkcji, przesyle, dystrybucji i zużyciu energii i paliw oraz w budownictwie. 4) ISP 4 - Technologie medyczne w zakresie chorób cywilizacyjnych i okresu starzenia. Jak przyjęto w powyższej uchwale - obszar ISP 4 - będzie sprzyjać redukcji społecznych i ekonomicznych kosztów chorób cywilizacyjnych i okresu starzenia dzięki komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań w takich obszarach, jak: a) nowoczesne rozwiązania w profilaktyce chorób cywilizacyjnych i okresu starzenia; b) nowoczesne rozwiązania diagnostyce chorób cywilizacyjnych i okresu starzenia; c) nowoczesne rozwiązania w terapii chorób cywilizacyjnych i okresu starzenia; d) systemy wsparcia osób z niepełnosprawnością; Skarżąca spółka odnośnie spełnienia tego warunku formalnego powoływała się w proteście przede wszystkim na wskazane w Studium Wykonalności duże zapotrzebowanie ze strony firm z branży medycznej, wymieniając w podrozdziale 2.1, 15 zapytań jakie otrzymała w ostatnim czasie, zaznaczając przy tym, że w ISP nie ma wskazanego konkretnego obszaru branży medycznej. Jednak ograniczenie się do samego "zdefiniowanie 15 potencjalnych kontrahentów", którzy zgłaszali się z zapytaniami (lista firm w Studium Wykonalności), nie może być uznane za wystarczające dla wpisania do obszaru inteligentnych specjalizacji. Trzeba się zgodzić ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonej informacji, że zapisy wniosku w tym zakresie są zbyt ogólne. Pozwalają przede wszystkim na stwierdzenie, że w wyniku realizacji projektu będzie istniała możliwość świadczenia usługi lutowania w klasie 3, wymaganej dla urządzeń medycznych. Przy czym rację ma skarżąca spółka, że ISP nie wskazują na konkretne dziedziny (gałęzie) medycyny. Można tu dodać, że zgodność oceny z tym kryterium jest dokonywana na podstawie opinii kierownika regionalnego programu strategicznego właściwego w zakresie ISP lub osoby przez nią upoważnionej zgodnie z § 3 ust. 2 Regulaminem pracy KOP właściwego dla przedmiotowego Poddziałania RPO WP 2014-2020 (regulamin i opinia zostały załączone do złożonej odpowiedzi na skargę). Należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt. II GSK 1500/11), który to pogląd należy w pełni zaakceptować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Jest też oczywiste, a zarazem akcentowane w orzecznictwie, że podmiot przystępujący do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Ocena formalno-merytoryczna wniosku to ocena spełnienia przez projekt konkursowy kryteriów konkursu. Premiowane w konkursie powinny być wnioski najlepiej sporządzone i najlepiej wpisujące się w cel danego programu. W świetle zgromadzonego materiału należy uznać, że skarżąca miała wszelkie niezbędne informacje do prawidłowego wypełnienia wniosku i były to takie same informacje, jakie otrzymały pozostałe podmioty aplikujące o dofinasowanie projektów w ramach przedmiotowego Konkursu. Można zaznaczyć, że regulacje związane z przedmiotowym konkursem obowiązywały w równym stopniu wszystkich wnioskodawców (beneficjentów). Podsumowując dokonane rozważania, to w ich świetle uprawnione jest twierdzenie, że we wniesionej skardze, jak i w proteście nie wykazano, aby ocena formalna projektu skarżącej spółki, jak i postępowanie odwoławcze, zostały dokonane w sposób naruszający prawo, tj. z naruszeniem zasad ich przeprowadzania lub naruszeniem kryteriów wyboru projektów, wynikających z przepisów prawa, w tym ustawy wdrożeniowej, regulaminu konkursu czy SzOOP-u. Jednak, co również ważne, skarżąca spółka nie wykazała, że naruszenia prawa miały - istotny wpływ - na wynik dokonanej oceny formalnej wniosku, a tylko takie naruszenia mogą stanowić podstawę do uwzględnienia skargi, stosownie do brzmienia art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Trafnie w odpowiedzi na skargę zaznaczono, że protest i skarga, nie mogą się ograniczać do samej tylko polemiki z dokonaną oceną projektu. Nie może przy tym ujść uwadze, że w toku postępowania sądowo-administracyjnego wnioskodawca był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Na marginesie można wskazać, że w uzasadnieniu skargi powołano się na zapisy niewłaściwego regulaminu konkursu. W konsekwencji poczynionych rozważań brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji wyroku.