III SA/Gd 376/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody z dnia 15 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: odrzucić skargę. J. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody 15 lutego 2016 r. (nr [...]) w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych. W toku postępowania skarżący złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy, które nie zostały uwzględnione. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. (sygn. akt III SA/Gd 376/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – po złożonym sprzeciwie - utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2016 r., którym odmówiono J. J. przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2016 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 26 sierpnia 2016 r. (k. – 53 akt sądowych). Następnie skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozpoznany postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. referendarza sądowego odmawiającym mu przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zmienił swoje zarządzenie z dnia 4 lipca 2016 r. dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w zakresie kwoty i ustalił wpis sądowy na kwotę 100 zł oraz wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego ograniczonego do kwoty 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2017 r. (k. – 147 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. – po kolejnym złożonym przez skarżącego wniosku - referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zostało ono utrzymane w mocy postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej jako: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania z dnia 8 lutego 2017 r. doręczonego skarżącemu w dniu 15 lutego 2017 r., w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi. Podkreślenia wymaga, że prawomocnym postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 15 lutego 2017 r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania i obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni zatem strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 831/10; postanowienie z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 536/13; postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2016 r. (sygn. akt II OSK 1924/16), przed zastosowaniem rygoru określonego w zarządzeniu ponownie wzywającym do uiszczenia wpisu sąd powinien jednak rozważyć, czy wnioskodawca w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazał nowych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, które powodowałyby istotną zmianę tej sytuacji w stosunku do stanu ustalonego we wcześniejszym, prawomocnym orzeczeniu. W tej sprawie w piśmie z dnia 15 lutego 2017 r. - uzupełnionym na formularzu PPF - skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności świadczących o tym, że w tak krótkim czasie jego sytuacja materialna uległa zmianie. Zatem kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ten wniosek został również rozpatrzony negatywnie (postanowienie referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 9 maja 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy utrzymane w mocy postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 maja 2017 r.). Mając powyższe na uwadze, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w ponownym wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.