III SA/Gd 92/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor WSA Adam Osik (spr.) Protokolant: Sekretarz Sądowy Dagmara Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi J. B. na czynność Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego z dnia 27 grudnia 2024 r., nr 145484 (105/24) w przedmiocie wyników naboru na stanowisko urzędnicze 1. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; 2. zasądza od Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego na rzecz skarżącego J. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 20 stycznia 2025 r. J. B. wniósł skargę na czynność Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego z dnia 27 grudnia 2024 r. nr 145484 (105/24) w przedmiocie wyników naboru na stanowisko urzędnicze: inspektor wojewódzki do spraw administracyjno-prawnych w Biurze Wojewody Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku. Skarżący zarzucił zaskarżonej czynności naruszenie praworządności lub interesu skarżącego poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie procedury naboru wbrew art. 6 w zw. z art. 29a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 409) – dalej jako: "u.s.c.", albowiem: uczestnicy naboru nie byli informowani o składzie komisji konkursowej oraz część egzaminacyjna naboru była przeprowadzona przez jedna osobę – egzamin składał się z testu i części opisowej, którą przeprowadziła i oceniła samodzielnie K. W. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności wyniku naboru przeprowadzonego z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązanie organu do powtórzenia procedury naboru, stwierdzenie nieważności jako niezgodnego z ustawą o służbie cywilnej wewnętrznego aktu prawnego dotyczącego procedury naboru, który wskazuje na możliwość jednoosobowego składu komisji, jednoosobowej weryfikacji kandydatów, jednoosobowej oceny prac kandydatów. Skarżący wyjaśnił, że brał udział w zaskarżonym naborze i ujawnił ww. nieprawidłowości. Nie był informowany o składzie komisji rekrutacyjnej. Nadto podczas procedury naboru kilkunastu uczestników zostało zaproszonych do sali egzaminacyjnej, gdzie przeprowadzono test wiedzy. Test przeprowadzała samodzielnie pracownik organu K. W. Po teście uczestnicy wyszli, a po krótkiej chwili zostali ponownie zaproszeni do tej samej sali, z której nie było innego wyjścia. Oznacza to, że K. W. samodzielnie dokonała sprawdzenia prac. Część uczestników opuściła salę, a cześć przeszła do następnego etapu – umiejętności sporządzania pism. Po zakończeniu tego etapu uczestnicy zostali poproszeni o oczekiwanie. W tym czasie skład komisji został uzupełniony. Doszły dwie osoby i uczestnicy byli zapraszani kolejno na rozmowę, po której rekrutacja została zakończona. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o odrzucenie skargi. Organ wskazał, że nabór na stanowisko inspektora wojewódzkiego ds. administracyjno-prawnych w Biurze Wojewody został przeprowadzony zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej oraz wewnętrznymi regulacjami, tj. zarządzeniem Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 23 marca 2023 r. oraz procedurą naboru pracowników. Organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na ogłoszenie swoje oferty złożyło 11 kandydatów. W wyniku przeprowadzonej 13 grudnia 2024 r. weryfikacji formalnej ofert do kolejnego etapu naboru zakwalifikowano 10 kandydatów. Aplikacja 1 kandydata, który został odrzucony na tym etapie, nie spełniała wymagań formalnych w zakresie wymaganego poziomu wykształcenia. Kandydaci, którzy przeszli pozytywnie etap testowy zostali zaproszeni do etapu zadaniowego sprawdzającego poziom posiadanej kompetencji w zakresie skutecznej komunikacji pisemnej. Zadanie zostało wykonane na niezbędnym poziomie przez 2 kandydatów, z którymi w tym samym dniu zostały przeprowadzone rozmowy kwalifikacyjne. Wykonane zadania zostały ocenione zgodnie z wcześniej przygotowaną skalą oceny. Podczas rozmów kwalifikacyjnych prowadzonych w formie wywiadu ustrukturyzowanego badano kompetencje wskazane w opisie stanowiska pracy jako niezbędne tj. skuteczną komunikację ustną, rzetelność, pozytywne podejście do klienta oraz myślenie analityczne. Ponadto przeprowadzono krótką konwersację w języku angielskim w celu sprawdzenia wymagania dodatkowego w zakresie znajomości języka angielskiego. Jeden z kandydatów – J. B. odmówił uczestnictwa w konwersacji, deklarując gotowość doszkolenia się w ww. zakresie. Jako że było to wymaganie dodatkowe, brak uczestnictwa nie był dyskwalifikujący dla kandydata. W wyniku sumowania punktów uzyskanych przez kandydatów we wszystkich etapach naboru, uszeregowano kandydatów według poziomu spełnienia wymagań określonych w ogłoszeniu. Kandydatowi, który uzyskał najwyższą ilość punktów, zaproponowano zatrudnienie na stanowisku inspektora wojewódzkiego ds. administracyjno-prawnych. Informacja o wyniku naboru została opublikowana w dniu 27 grudnia 2024 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Biuletynie Informacji Publicznej PUW oraz zamieszczona na tablicy ogłoszeń w siedzibie urzędu. Kandydat, który nie został wskazany do zatrudnienia w naborze, został poinformowany o wynikach tego samego dnia drogą mailową. Odnosząc się do zarzutu braku publikacji informacji o składzie komisji konkursowej organ wskazał, że przepisy ustawy o służbie cywilnej nie nakładają na dyrektora generalnego konieczności informowania kandydatów na temat osób zasiadających w komisji rekrutacyjnej. Skarżący został powiadomiony w odpowiedzi na inną skargę, dotyczącą naboru na stanowisko kierownika oddziału ds. zarządzania nieruchomościami o możliwości uzyskania takich informacji za pomocą wniosku o informację publiczną. Organ stwierdził, że zgodnie z Regulaminem naboru kandydatów na wolne stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku, dopuszcza się możliwość przeprowadzenia poszczególnych etapów naboru przez jednego członka komisji. Taka możliwość została wprowadzona w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania urzędu. Pomorski Urząd Wojewódzki w Gdańsku przeprowadza wiele procesów rekrutacyjnych, które są bardzo czasochłonne oraz wieloetapowe (czasami są rozłożone na kilka dni). Wynika to z konieczności zaproszenia na spotkania rekrutacyjne wszystkich kandydatów spełniających wymogi formalne zgodnie z ustawą o służbie cywilnej. Kadra zarządzająca (kierownicy, dyrektorzy), która wchodzi w skład komisji jest obciążona znaczną ilością terminowych obowiązków, niezbędnych do zapewnienia funkcjonowania urzędu, zgodnie z celami statutowymi. Sprawdzenie opisowych etapów naboru następuje zgodnie z wcześniej przygotowanym przez komisję kluczem odpowiedzi. W związku z powyższym ocena testu wiedzy oraz etapu zadaniowego nie ma charakteru uznaniowego. Punktacja zostaje ustalona w momencie zebrania się pełnego składu komisji. W przypadku przeprowadzonego naboru, komisja rekrutacyjna przed rozpoczęciem rozmów kwalifikacyjnych została zapoznana z wynikami testów oraz omówiła etap zadaniowy dokonując ostatecznej oceny zgodnie z przygotowanym kluczem. Podczas etapu zadaniowego odpowiedź przygotowana przez skarżącego była sprzeczna z informacjami, które należało przekazać w odpowiedzi pisemnej, m.in. negował istnienie Biura Wojewody - komórki do której starał się o zatrudnienie, podawał błędne nazwy aktów prawnych. W związku z kontrowersyjnością udzielonej odpowiedzi, zadano kandydatowi pytania dotyczące etapu zadaniowego podczas rozmowy kwalifikacyjnej, co jednoznacznie świadczy o zapoznaniu się komisji z jego pracą. Kandydaci podczas rozpoczęcia wykonywania zadania zostali poinformowani przez osobę nadzorującą etap zadaniowy, K. W., że zadanie ma na celu ocenę skutecznej komunikacji pisemnej. Następnie zostali poproszeni o zapoznanie się z treścią polecenia. Po zapoznaniu, prowadząca ww. etap, zapytała czy kandydaci mają jakieś wątpliwości lub pytania, co do tego etapu. W związku z brakiem pytań, rozpoczęto mierzenie czasu na zadanie. Zgodnie z poleceniem kandydat miał wcielić się w rolę pracownika Biura Wojewody Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego oraz przygotować odpowiedź na otrzymanego maila, udzielając jak najpełniejszych odpowiedzi na zadanie pytania. Zgodnie z treścią skargi J. B. pozwolił sobie " (...) na dygresję - skomplikowania pisma w celu zaprezentowania odpowiedzi odmownej, tak w jaki sposób zwyczajowo robi to skarżący". Należy podkreślić, że była to indywidualna inicjatywa kandydata, nie mająca pokrycia w poleceniu, z którym został zapoznany. Ponadto kandydat nie zweryfikował swojej koncepcji z osobą nadzorującą ten etap, mimo iż miał możliwość zadania pytań. Jednym z aspektów skali oceny skutecznej komunikacji pisemnej było napisanie odpowiedzi w sposób logiczny i zrozumiały dla odbiorcy oraz wyczerpującej temat (odpowiedź na wszystkie pytania zawarte w wiadomości). Polecenie wyraźnie wskazywało, że kandydat ma wcielić się w rolę pracownika Biura Wojewody tut. urzędu. Udzielenie odpowiedzi negującej istnienie ww. komórki organizacyjnej oraz brak odpowiedzi na pytania dotyczące zakresu działania oraz roli biura, zobligowało komisję do nieprzyznania punktów w ww. aspekcie. Praca skarżącego została oceniona zgodnie z przyjętą skalą na 3 pkt. (maksymalna ocena 5 pkt.), co umożliwiło kandydatowi wzięcie udziału w rozmowie kwalifikacyjnej. W ocenie organu komisja dokonała oceny kandydatów wspólnie, poprzez przygotowanie adekwatnych narzędzi i skal ocen, zapoznanie się z pracami poszczególnych kandydatów oraz przeprowadzenie rozmów kwalifikacyjnych. Z przeprowadzonego naboru powstał protokół z przyznanymi ocenami poszczególnych etapów rekrutacji, który został podpisany przez wszystkich członków komisji. Organ nadto poddał pod rozwagę Sądu uznanie, że niniejsza sprawa, jako sprawa z zakresu prawa pracy podlega ocenie sądu powszechnego - sądu pracy i jako taka w niniejszym postępowaniu podlega odrzuceniu. W piśmie z 11 marca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie skargi skarżący zarzucił zaskarżonej czynności: 1. naruszenie zasady transparentności, otwartości i konkurencyjności naboru do służby cywilnej poprzez promowanie osób innej narodowości niż polska, na co wskazuje dokument naboru: P-1/F-3_Tabela punktowa, BKO-III.210.105.2024 z dnia 13 grudnia 2024 r. pomimo punktacji wskazanej jako 1 punkt i 0 punktów, to w przypadku obcokrajowca wykazuje wynik 10 punktów za obywatelstwo, co jest wbrew art. 6 u.s.c., 2. niezgodność § 9 ust 10 załącznika do zarządzenia Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 23 marca 2023 r. Regulaminu naboru kandydatów na wolne stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku z art. 6 i art. 29a u.s.c. albowiem nabór do służby cywilnej jest otwarty i konkurencyjny a naboru dokonuje komisja a nie jej część, zaś problemy kadrowe i/lub organizacyjne organu nie mogą wpływać na praworządność pracy organu; 3. pominięcie, jako dowodu, w dokumentacji naboru: a) karty zawierającej skład członków komisji, albowiem nie ma ona daty i nie spełnia ona elementarnych wymogów: nie zawiera daty sporządzenia pisma ani do jakiego naboru lub jakiej okoliczności sporządzenie tego pisma dotyczy, b) karty zawierającej oświadczenia członków komisji o braku podstaw do wyłączenia, albowiem nie ma ona daty i nie spełnia ona elementarnych wymogów: nie zawiera daty sporządzenia pisma ani do jakiego naboru lub jakiej okoliczności sporządzenie tego pisma dotyczy, karta ta mogła być utworzona w każdym czasie, także po złożeniu skargi przez skarżącego, c) karty zawierającej słowa: Skala: skuteczna komunikacja pisemna (tylko zadanie): 1 pkt. — brak błędów językowych (np. stylistyczne, ortograficzne, gramatyczne, interpunkcyjne) 2 pkt. — odpowiedź napisana w sposób logiczny i zrozumiały dla odbiorcy, wyczerpanie tematu (odpowiedź na wszystkie pytania zawarte w wiadomości) 2 pkt. — zastosowanie zasad prostego języka, zachowanie prawidłowej formy i struktury pisma - albowiem nie ma ona daty w przeciwieństwie do innych kart z którymi została skojarzona i nie spełnia ona elementarnych wymogów: nie zawiera daty sporządzenia pisma ani do jakiego naboru lub jakiej okoliczności sporządzenie tego pisma dotyczy, karta ta mogła być utworzona w każdym czasie, także po złożeniu skargi przez skarżącego. Skarżący wniósł o: 1. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu, 2. zobowiązanie organu do wykazania: a) kompetencji K. W. do samodzielnej oceny kandydatów na stanowisko inspektor wojewódzki do spraw: administracyjno-prawnych, szczególnie w zakresie prawa, prawa prasowego, protokołu dyplomatycznego - czyli umiejętności wymaganych na wymienionym stanowisku, celem wykazania, że K. W. mogła samodzielnie dokonywać nadzoru jak i kontroli w czasie testów i pracy otwartej, b) podstawy różnic oceniania kandydatów z uwagi na narodowość, albowiem w dokumencie naboru: P-1/F-3_Tabela punktowa, BKO-III.210.105.2024 z dnia 13 grudnia 2024 roku pomimo punktacji wskazanej jako 1 punkt i 0 punktów, to w przypadku obcokrajowca wykazuje wynik 10 punktów za obywatelstwo - dodatkowo kolumna kandydata- obcokrajowca jest oznaczona innym kolorem, co może domniemywać procedurę dyskryminującą kandydatów ze względu na narodowość, c) wykazania potwierdzenia skarżącemu doręczenia wiadomości e-mail o wyniku naboru, albowiem organ twierdzi, że skarżący otrzymał wiadomość o wyniku naboru, podczas gdy skarżący takiej informacji nie otrzymał - dodatkowo informacja ta powinna być obligatoryjnie uzasadniona; 3. uznania za niezgodnego z prawem, szczególnie z ustawą o służbie cywilnej: § 9 ust. 10, Załącznika do zarządzenia Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 23 marca 2023 r. Regulaminu naboru kandydatów na wolne stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku albowiem nabór do służby cywilnej jest otwarty i konkurencyjny a naboru dokonuje komisja a nie jej część. Problemy kadrowe i/lub organizacyjne organu nie mogą wpływać na praworządność pracy organu. W piśmie z dnia 23 maja 2025 r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie pisma skarżącego z 11 marca 2025 r. jako wniesionego po upływie terminu do wniesienia skargi oraz uznanie kolejnych zarzutów skarżącego jako spóźnionych. Nadto organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na opublikowane ogłoszenie o naborze oferty złożyło 11 kandydatów. Aplikacja 1 kandydata – H. N. została odrzucona na tym etapie ponieważ nie spełniała wymagań formalnych w zakresie wymaganego poziomu wykształcenia. Zgodnie z tym w dokumencie H. N. uzyskał 0 punktów wbrew temu co wskazuje skarżący. Kandydat nie został tym samym dopuszczony do procesu naboru. Zarzut skarżącego co do promowania osób innej narodowości niż polska, czy też dyskryminacji jest bezzasadny. Organ wskazał, że powołał komisję, której zadaniem było przeprowadzenie naboru w sposób gwarantujący zachowanie otwartości i konkurencyjności. Regulamin naboru kandydatów na wolne stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku dopuszcza możliwość przeprowadzenia poszczególnych etapów naboru przez jednego członka komisji. Zatem K. W. mogła samodzielnie przeprowadzić poszczególne etapy naboru. Sprawdzenie opisowych etapów naboru następuje zgodnie z wcześniej przygotowanym przez komisję kluczem odpowiedzi. W związku z powyższym ocena testu wiedzy oraz etapu zadaniowego nie ma charakteru uznaniowego, a punktacja zostaje ustalona w momencie zebrania się pełnego składu komisji. W przypadku przeprowadzonego naboru, komisja rekrutacyjna przed rozpoczęciem rozmów kwalifikacyjnych została zapoznana z wynikami testów oraz omówiła etap zadaniowy dokonując ostatecznej oceny zgodnie z przygotowanym kluczem. Informacja o wyniku naboru została opublikowana w dniu 27 grudnia 2024 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Biuletynie Informacji Publicznej PUW oraz zamieszczona na tablicy ogłoszeń w siedzibie urzędu (zgodnie z załączonym w oryginale spisem - dokument nr 29). Kandydat, który nie został wskazany do zatrudnienia w naborze, został poinformowany o wynikach tego samego dnia drogą mailową (zgodnie z załączonym w oryginale spisem - dokument nr 28). Odnosząc się do zarzutów dotyczących protokołu - zgodnie z załączonym w oryginale spisem - dokument nr 27 stanowi kompletny protokół podpisany przez cały skład komisji wraz z stosownymi oświadczeniami, zaś data widnieje na 1 stronie całego dokumentu (zawierającego na samym końcu jedynie podpisy). Odnośnie zaś załączonego dokumentu nr 14, stanowi on e-mail, który zawierał jako załączniki jedynie propozycję zadania wraz z skalą: skuteczna komunikacja ustna (zgodnie z załączonym w oryginale spisem - dokument nr 13). W piśmie z dnia 12 sierpnia 2025 r. skarżący dodał, że zaskarżona czynność została podjęta z naruszeniem art. 30 u.s.c., albowiem w protokole organ nie przedstawił szczegółowego uzasadnienia wyboru uczestnika postępowania D. C., ograniczając się do stwierdzenia o najwyższej liczbie punktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. W pierwszej kolejności, a to z uwagi na treść odpowiedzi na skargę, Sąd odniósł się do kwestii dopuszczalności wnoszenia do sądów administracyjnych skarg w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na stanowiska urzędnicze. Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych, że rozstrzygnięcie naboru na wolne stanowisko urzędnicze stanowi podlegającą kognicji tych sądów czynność inną niż określone art. 3 § 2 pkt 1-3, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Sąd uznał za zasadny, wynikający z dominującej w tej materii linii orzeczniczej, pogląd, zgodnie z którym procedury konkursowe, w tym ta będąca przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej przeprowadzona na podstawie ustawy o służbie cywilnej, powinny być objęte kognicją sądów administracyjnych przynajmniej w warstwie formalnej. Dopuszczalność takiej kontroli wynika zdaniem Sądu z cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., z którego wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają akty i czynności inne niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, jeśli podejmowane są w sprawach indywidualnych. W orzecznictwie doprecyzowuje się, że "kategoria ta, chociaż trudna do zdefiniowania, to charakteryzuje się określonymi cechami. Zalicza się do niej akty, które: 1) nie są decyzją ani postanowieniem; 2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; 4) mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 6) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną (por. np. w postanowieniu NSA w sprawie II OSK 3330/19 z 26 maja 2020 r. oraz A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 3). Wolą ustawodawcy było więc objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów zewnętrznych w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. W ocenie Sądu postępowanie rekrutacyjne (konkursowe) w niniejszej sprawie, oparte na przepisach ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, zmierzające do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko w służbie publicznej jest również postępowaniem z zakresu administracji publicznej. Potwierdzać to może stanowisko wyrażone w uzasadnieniu uchwały składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 1997 r. OPK 1/97 (publ. ONSA 1997, z. 4, poz. 149) gdzie wskazano, że ustawodawca coraz częściej odchodzi od kształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunków administracyjnoprawnych zachodzących między państwem (jego organami) a obywatelami i innymi podmiotami administrowanymi, na rzecz uprawnień i obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Podmiot, którego uprawnienia lub obowiązku dotyczy akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ma zapewnioną ochronę na drodze sądowej, ponieważ może zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej, do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach (por. wyrok WSA w Łodzi z 6 września 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 342/18; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Po 693/19; wszystkie przytaczane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze jest aktem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Podlega więc kontroli sądowej pod kątem legalności działania (zob. por. postanowienie NSA z 30 października 2020 r., I OSK 1094/20, wyrok NSA z 11 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 5033/21 oraz wyroki WSA w Warszawie z 10 sierpnia 2023 r.; sygn. akt VIII SA/Wa 445/23; WSA w Białymstoku z 12 października 2023 r.; sygn. akt II SA/Bk 593/23 i WSA w Lublinie z 22 grudnia 2014 r.; sygn. akt III SA/Lu 617/14). Z powyższych względów Sąd nie podziela stanowiska organu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę. Sam fakt, iż postępowanie konkursowe prowadzone jest na podstawie ustawy, która stanowi pragmatykę pracowniczą zaliczoną do prawa pracy, a podejmowane w niej rozstrzygnięcia związane są ze stosunkiem pracy, nie przesądza o charakterze tego postępowania (por. wyrok NSA z 31 sierpnia 2014 r., OSK 460/04, czy wyrok WSA w Szczecinie z 21 stycznia 2021 r., II SA/Sz 5/20 i WSA w Białymstoku z 12 września 2023 r., II SA/Bk 483/23). Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności w sprawie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze wskazać należy, że zasady przeprowadzenia procedury takiego naboru, określają przepisy rozdziału III wymienianej ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej oraz Zarządzenie Dyrektora Generalnego Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 23 marca 2023 r. w sprawie ustalenia regulaminu naboru na wolne stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku, do którego załącznik stanowi wskazany regulamin. Wśród przepisów ustawy o służbie cywilnej dotyczących procedury naboru w istotnym dla sprawy zakresie wskazać należy, że zgodnie z art. 6 u.s.c. każdy ma prawo do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej, a nabór do służby cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4. Z art. 28 ust. 2 u.s.c. wynika, że ogłoszenie o naborze powinno zawierać: 1) nazwę i adres urzędu; 2) określenie stanowiska pracy; 3) wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe; 4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy; 4a) informację o warunkach pracy na danym stanowisku pracy; 4b) informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6%; 5) wskazanie wymaganych dokumentów; 6) termin i miejsce składania dokumentów. Zgodnie z art. 29 u.s.c. imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wynik naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze. Zgodnie z art. 29a u.s.c. w toku naboru komisja, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata (ust. 11); jeżeli w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż 6%, pierwszeństwo w zatrudnieniu przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje się w gronie osób, o których mowa w ust. 1 (ust. 2). Zgodnie z art. 30 u.s.c. sporządza się protokół z przeprowadzonego naboru (ust. 1); protokół zawiera: 1) określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 2, przedstawianych dyrektorowi generalnemu; 2) liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór (ust. 2). Zgodnie z art. 31 u.s.c. dyrektor generalny urzędu niezwłocznie po przeprowadzonym naborze upowszechnia informację o wyniku naboru przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii (ust. 1); informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę i adres urzędu; 2) określenie stanowiska pracy; 3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego (ust. 2). Przeprowadzenie prawidłowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonej czynności wymaga również przywołania art. 60 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach. Konstytucyjna zasada równego dostępu do służby publicznej wyrażona w powołanym art. 60 Konstytucji RP realizowana jest przez regulację cytowanego wyżej przepisu art. 6 u.s.c., który określa zasady otwartości i konkurencyjności naboru kandydatów na wolne stanowiska. Zasady te wymagają, by dokonanie wyboru było jawne co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, jawny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 240/22). Skoro przepisy prawa przewidują sprawowanie przez sąd administracyjny kontroli zgodności z prawem czynności z zakresu administracji publicznej jaką jest wynik naboru na stanowisko w służbie cywilnej, to konieczne jest takie ukształtowanie procedury prowadzącej do podjęcia tej czynności, by kontrola ta była rzeczywista i merytoryczna, a nie tylko pozorna. Kryteriami oceny są przede wszystkim zasady otwartości i konkurencyjności wynikające z art. 6 u.s.c. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, że Regulamin naboru na wolne stanowiska urzędnicze stanowiący załącznik do zarządzenia Dyrektora Generalnego PUW ma charakter dokumentu wewnętrznego, nie mającego mocy powszechnie obowiązującej. Zawarte w nim regulacje nie mogą być wyłącznym i samodzielnym kryterium oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności. W rozpatrywanej sprawie, dotyczącej naboru o numerze 145484 (105/24) skarżący po wzięciu udziału we wszystkich etapach procedury naboru uzyskał 24 punkty, zaś drugi z kandydatów zakwalifikowanych wraz ze skarżącym do ostatniego etapu, uzyskał 26,5 pkt i został ostatecznie wyłoniony jako najlepszy kandydat. Jak wynika protokołu z przeprowadzonego naboru na łączną liczbę punktów składały się punkty uzyskane w trakcie II procedury naboru tj. sprawdzianu kompetencji (etap zadaniowy) oraz w trakcie III etapu tj. rozmowy kwalifikacyjnej. Wynik uzyskany w trakcie tych etapów decydował o łącznej liczbie punktów. Rzeczywista kontrola sprawowana przez sąd administracyjny musiała zatem dotyczyć trybu przeprowadzonego przez komisję sprawdzianu i dokonanej przez komisję jego oceny. Badając zachowanie prawidłowego trybu przeprowadzonego naboru Sąd miał na względzie, że otwartość procedury naboru do służby cywilnej i wynikająca z niej konieczność zachowania przejrzystości wymaga zachowania pewnych zasadniczych i minimalnych standardów wynikających z przepisów ustawy o służbie cywilnej. Oznacza to, że na gruncie art. 29a ust. 1 u.s.c. został wprowadzony wymóg, aby komisja powołana do przeprowadzenia naboru prowadziła swe prace co do zasady w pełnym składzie. Trudno z zasadą otwartości pogodzić sytuację, w której jedynie jeden członek trzyosobowej komisji przebywa w miejscu przeprowadzenia naboru w czasie poszczególnych etapów naboru, zaś zasady współdziałania członków komisji przy ocenie sprawdzianu nie są jawne i klarowne (por. wyrok WSA w Gdańsku z 17 kwietnia 2024 r., III SA/Gd 633/23). Kolegialność jest formułą przeciwstawną jednoosobowości i oznacza w wymiarze organizacyjnym konstrukcję organu o obsadzie personalnej wieloosobowej. Elementem tej konstrukcji jest także szczególny tryb funkcjonowania. Tryb ten w swojej istocie odnosi się do kształtowania woli (i w konsekwencji rozstrzygnięć, decyzji itd.) traktowanej w obrocie prawnym jako wola (stanowisko) organu jako takiego, a nie postrzegany jako suma (i wypadkowa) woli (stanowisk) zespołu osób będących "substratem personalnym" organu. Ów tryb obejmuje dwa etapy. Pierwszy wyraża się w prezentacji stanowisk (woli) poszczególnych członków kolegium w odniesieniu do danej rozpatrywanej i rozstrzyganej sprawy, drugi zaś – to przekształcenie tychże indywidualnych stanowisk (woli) poszczególnych członków organu kolegialnego w stanowisko (wolę) organu jako osobnego, prawem określonego podmiotu. To przekształcenie następuje w drodze głosowania, które jest zasadniczym instrumentem "przetworzenia" indywidualnej woli każdego z członków kolegium w zespołową wolę (stanowisko) przypisywane prawnie całemu kolegium. Do walorów kolegialności należy zapewnienie możliwości wszechstronnego, wieloaspektowego rozpatrywania spraw i wyważania podejmowanych rozstrzygnięć. W rezultacie kolegialności przypisywana jest standardowo cecha większego obiektywizmu w działaniu i decydowaniu, szerszego rozeznania różnych uwarunkowań i pełniejszego ich uwzględniania, większej możliwości unikania nieprzemyślanych, pochopnych rozstrzygnięć (J.Jagielski, Kolegialność i jednoosobowość w strukturach samorządu terytorialnego, Studia Iuridica 2020, tom 85, str. 92, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego). Ustawodawca uznał za konieczne, aby oceny kandydatów na stanowisko urzędnicze dokonywała komisja, a więc ciało o charakterze kolegialnym. Jak wynika z twierdzeń skarżącego, które nie zostały podważone przez organ, w trakcie testu wiedzy merytorycznej oraz w trakcie sprawdzianu kompetencji w naborze brał udział jeden członek komisji, co stanowi naruszenie ww. art. 29a ust. 1 u.s.c. Przepis ten wymaga, aby nabór został przeprowadzony przez komisję i nie dopuszcza odstępstw w tym zakresie, a odstępstwa takie nie mogą wynikać z przepisów dokumentu o charakterze wewnętrznym, który nie zawiera przepisów powszechnie obowiązujących, ani też z przyjętej w danej jednostce organizacyjnej praktyki. Organ w odpowiedzi na skargę powołał się natomiast po pierwsze na zapis § 9 ust. 10 regulaminu naboru, zgodnie z którym dopuszcza się możliwość nadzoru nad prawidłowym przebiegiem testu wiedzy przez jednego członka komisji. Przepis ten nie mógł być samodzielnym kryterium oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności, a ponadto sposób jego zastosowania przez organ w toku kontrolowanego naboru budzi uzasadnione wątpliwości. Czym innym jest bowiem nadzór nad prawidłowym przebiegiem testu wiedzy (co należy rozumieć jako zapewnienie prawidłowego przebiegu testu), a czym innym jest przeprowadzenie testu i dokonanie jego oceny. Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy test wiedzy merytorycznej został oceniony przez jednego członka komisji. Co więcej, wbrew treści § 9 ust. 10 regulaminu, ten sam jeden członek komisji przeprowadził i dokonał oceny nie tylko testu wiedzy, ale również kolejnego etapu procedury naboru, tj. sprawdzianu kompetencji, czego nie przewiduje nie tylko ustawa o służbie cywilnej, ale również wskazany zapis regulaminu. Po drugie stwierdzić należy, że wynikający z przepisów prawa wymóg kolegialnego przeprowadzenia naboru przez komisję, powinien zostać dochowany, bez względu na to, że może prowadzić do pewnych praktycznych utrudnień. Na tego rodzaju utrudnienia wskazywał organ w odpowiedzi na skargę, podkreślając, że Urząd przeprowadza wiele procesów rekrutacyjnych, które są czasochłonne oraz wieloetapowe, podczas gdy kadra zarządzająca, która wchodzi w skład komisji jest obciążona znaczną ilością terminowych obowiązków niezbędnych do zapewnienia funkcjonowania urzędu. W ocenie Sądu jednak nie można zaakceptować tak ukształtowanej praktyki organu, albowiem pozostaje ona w sprzeczności z zasadą prowadzenia naboru przez komisję. Uchybienie przepisowi art. 29a ust. 1 u.s.c. skutkowało w ocenie Sądu nieprawidłowym przeprowadzeniem procedury naboru prowadząc do niezgodności wyniku naboru z powołanym wyżej przepisem prawa. Zdaniem Sądu, poza uchybieniem opisanym powyżej, związanym z jednoosobowym przeprowadzeniem naboru na jego I i II etapie, sposób punktowania i oceny testu wiedzy merytorycznej należało ocenić jako przejrzysty i nie budzący wątpliwości z uwagi na zamieszczenie w dokumentacji naboru klucza odpowiedzi. Również dokonanie oceny sprawdzianu kompetencji nastąpiło w oparciu zamieszczoną w dokumentacji skalę, wskazującą na określoną liczbę punktów i kryteria przyznania tychże punktów. Jednakże sposób oceny i przyznawania punktów z rozmowy kwalifikacyjnej, przeprowadzanej w trakcie trzeciego etapu naboru, budził zasadnicze wątpliwości z punktu widzenia transparentności procedury naboru. Zaznaczyć należy, że sąd nie kontroluje zasadności przyznania takiej a nie innej liczby punktów na poszczególnych etapach procedury konkursowej. Jest to co do zasady kwestia wewnętrzna pozostawiona przez ustawodawcę właściwości organu prowadzącego nabór i działającej z jego upoważnienia komisji. Nie może jednak ujść uwadze, że ustawowym wymogiem przeprowadzenia naboru w służbie cywilnej jest poszanowanie zasad otwartości i konkurencyjności (art. 6 u.s.c.). Otwartość naboru ma służyć zrealizowaniu konstytucyjnej zasady zapewnienia obywatelom polskim korzystającym z pełni praw publicznych równego dostępu do służby publicznej (art. 60 Konstytucji RP). Otwartość zostaje zachowana, gdy spełniony jest wymóg jawności i przejrzystości postępowania konkursowego. Konkurencyjność z kolei wiąże się z postulatem bezstronnego i rzetelnego wykonywania zadań publicznych przez organy oraz wymaga dążenia do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy na danym stanowisku w oparciu o kryteria merytoryczne. Przy tym za najbardziej obiektywną i transparentną metodę selekcji kandydatów ubiegających się o stanowisko urzędnicze uznaje się punktację za poszczególne kryteria i etapy, a następnie sumowanie punktów uzyskanych przez kandydatów. A zatem, zdaniem sądu, o ile kontroli sądu wymyka się przyznanie określonej liczby punktów za konkretne zadanie, o tyle przesłanki otwartości i konkurencyjności procedury naboru wymagają aby całokształt okoliczności punktowania i oceniania nie budził zasadniczych wątpliwości. Mimo że wszystkim kandydatom zadawano podczas rozmowy kwalifikacyjnej te same pytania według opracowanego wywiadu ustrukturyzowanego, to kryteria przyznawania punktów poszczególnym kandydatom nie zostały w żaden sposób określone. Z arkusza oceny kandydatów wynika jedynie, że w ramach poszczególnych kryteriów: rzetelność, skuteczna komunikacja ustna, pozytywne podejście do klienta, myślenie analityczne, można było jak się wydaje uzyskać od 0 do 5 punktów, które to punkty podlegały następnie zsumowaniu i wraz z punktami za sprawdzian kompetencji oraz wymagania dodatkowe, stanowiły ocenę punktową końcową. Brak jakichkolwiek kryteriów oceny i zasad przyznawania punktów podczas rozmowy kwalifikacyjnej, która ostatecznie może przesądzić o wyniku naboru, nie pozwala uznać, by przeprowadzona procedura została zrealizowana z poszanowaniem wymagań ustawowych i konstytucyjnych. W trakcie procedury naboru, ani w protokole, nie podano na jakiej podstawie dany kandydat miałby uzyskać żadną, minimalną, maksymalną, czy inną, jak chociażby w warunkach przedmiotowego naboru liczbę 4, czy 4,5 punktów. Nieznany jest zatem oczekiwany przez organ kształt udzielonych odpowiedzi i sposób gradacji oceny w odniesieniu do odpowiedzi niepełnych, czy częściowo nieprawidłowych. Skoro nie jest znany ani skarżącemu, ani sądowi administracyjnemu punkt odniesienia, którego przyjęcie legło u podstaw dokonanej oceny rozwiązań kazusów, to sąd nie jest w stanie zweryfikować prawidłowości dokonanej przez komisję oceny. Ocena ta musi być zatem uznana za arbitralną i wymykającą się kontroli sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie ma bowiem ani prawnych podstaw, ani proceduralnych instrumentów, by samodzielnie kreować wzorzec rozwiązania kazusów przedstawionych uczestnikowi procedury naboru. Ukształtowanie procedury naboru w sposób uniemożliwiający sądowi kontrolę jej wyniku narusza zasady otwartości i konkurencyjności, określone w art. 6 ustawy o służbie cywilnej. W świetle przytoczonego wyżej przepisu art. 30 ust. 2 u.s.c. Sąd uznał za zasadne wskazanie, że prawidłowe sporządzenie protokołu z przeprowadzonego naboru winno realizować zasadę przejrzystości procedury naboru. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury. Tymczasem, w ocenie sądu, z dokumentacji postępowania, a w szczególności z protokołu nie wynika, według jakich kryteriów przyznano punkty w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej. Brak uzasadnienia przyznanych punktów i dokonanego wyboru w protokole z przeprowadzonego naboru, poza lakonicznym wskazaniem na końcową liczbę punktów obu kandydatów, czyni ten protokół nieprzydatnym w kontekście celu jego sporządzenia oraz uniemożliwia weryfikację czynności komisji pod kątem zachowania zasad konkurencyjności, obiektywizmu i transparentności procedury naboru. Przebieg procedury, w szczególności w zakresie zasad przyznania kandydatom punktów, powinien znaleźć odzwierciedlenie w obligatoryjnym elemencie protokołu, tj. w uzasadnieniu dokonanego wyboru (art. 30 ust. 2 pkt 4 u.s.c.). Fakt, że przepis ten nie odzwierciedla wprost, jak powinno zostać sporządzone uzasadnienie, nie oznacza, że nie można tego zrekonstruować w oparciu o zasadę konkurencyjności i przejrzystości konkursu. Przy czym, ocena jakości uzasadnienia jest wtórna do oceny przejrzystości samej procedury przeprowadzania konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, w tym sensie, że jeśli nie została zachowana przejrzystość procedury, a tym samym także konkurencyjność naboru, to tylko w wyjątkowych wypadkach uzasadnienie może taką wadę konwalidować (por. wyrok NSA z 4 sierpnia 2022 r., III OSK 6167/21). W niniejszej sprawie, z powodów wyżej wskazanych, ani sama procedura naboru, ani uzasadnienie dokonanego wyboru, nie przekonują w dostateczny sposób, że zasada konkurencyjności (przejrzystości) została dochowana. Komisja wprawdzie uzasadniła wybór najwyższą liczbą punktów, jednak nie przedstawiła stanowiska co do sposobu i podstaw oceny poszczególnych kryteriów badanych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, a wynikających z zastosowanych metod i techniki naboru. Z tych względów za naruszającą art. 6 i art. 30 ust. 2 pkt 4 u.s.c. uznał sąd zaskarżoną czynność, poprzedzoną sporządzeniem i przyjęciem przez komisję protokołu z przeprowadzonego naboru z naruszeniem wymogów ustawowych przewidzianych ww. przepisami. Zdaniem Sądu nadto powołanie komisji rekrutacyjnej stanowi obowiązek organu, który powołując określone osoby do jej składu powinien zapewnić bezstronność i niezależność każdego członka komisji. Wcześniejsza wiedza o składzie komisji rekrutacyjnej jest tym samym istotna z punktu widzenia kandydatów ubiegających się o dane stanowisko. Nie można bowiem wykluczyć - gdzie jednocześnie brak jest podstaw do kwestionowania przez kandydatów uprawnień i kwalifikacji merytorycznych do zasiadania w komisji - że względem poszczególnych osób ze składu komisji rekrutacyjnej mogą istnieć znane tylko kandydatom podstawy do ich wyłączenia, nie tylko z uwagi na powiązania określone w § 5 ust. 1 Regulaminu, takie jak stosunek pokrewieństwa, powinowactwa, przysposobienia lub pozostawania w związku małżeńskim z kandydatem biorącym udział w naborze, ale także inne stosunki osobiste lub majątkowe, mogące podważać udział danej osoby w komisji. Każdy kandydat powinien mieć zatem realną możliwość ich przedstawienia. W przedmiotowej sprawie przed przeprowadzeniem poszczególnych etapów naboru nie poinformowano kandydatów o składzie komisji, co stanowi naruszenie art. 6 u.s.c., albowiem narusza zasadę konkurencyjności i przejrzystości naboru na stanowiska urzędnicze. Zdaniem Sądu jednak, naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy, albowiem z akt sprawy ani też z treści skargi nie wynikało, aby skarżący zarzucał któremukolwiek z członków komisji brak bezstronności lub pozostawanie z którymkolwiek z kandydatów w określonym rodzaju stosunku mogącym podważać udział w komisji. Sformułowane natomiast przez skarżącego zarzuty dotyczące kompetencji jednego z członków w komisji do merytorycznej oceny kwalifikacji kandydatów nie podlegają natomiast ocenie Sądu. Wbrew zarzutom postawionym przez skarżącego tabela punktowa selekcji formalnej kandydatów w odniesieniu do kandydata nieposiadającego polskiego obywatelstwa nie wskazuje w ramach wymogu obywatelstwa na przyznanie 10 punktów. W rubryce widnieje wpis "1U", co oznacza spełnienie formalnego wymogu obywatelstwa uprawniającego do wzięcia udziału w naborze. Bezzasadny był zatem zarzut promowania w naborze kandydatów innej narodowości niż polska. Nie budziła również wątpliwości Sądu rzetelność zgromadzonej i przedstawionej sądowi przez organ dokumentacji przebiegu procedury naboru. Okoliczność braku wskazania w poszczególnych dokumentach, czy tez na poszczególnych kartach dokumentów, daty ich sporządzenia nie oznacza, że nie zostały one wytworzone w toku procedury zakończonej zaskarżoną czynnością. Odnosząc się do żądań skarżącego o zobowiązanie organu do przeprowadzenia ponownego naboru oraz stwierdzenie wadliwości regulaminu przyjętego zarządzeniem organu z 23 marca 2023 r. zauważyć należy, że kognicji sądów administracyjnych w trybie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlega czynność rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 146 §1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4-4b, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą, opinię, o której mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, lub odmowę wydania tych opinii, opinię w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinię zabezpieczającą w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowę wydania opinii zabezpieczającej w sprawie opodatkowania wyrównawczego albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Z kolei przepis art. 146 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w sprawach skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Przepis ten stanowi wyjątek od kasacyjnego charakteru kompetencji orzeczniczych sądu administracyjnego. Wyrok sądu uznający uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa zastępuje rozstrzygnięcie organu administracji ( tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn.. akt I OSK 2129/12). Zauważyć w tym kontekście należy, że przeprowadzenie naboru rozstrzygnięciem organu nie jest. Sąd natomiast w kwestii treści wyroku jest związany przepisami ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 146- 151 p.p.s.a.) i nie może w nim zamieszczać postanowień, nie przewidzianych tą ustawą. W tym stanie sprawy, wobec stwierdzenia, że nabór na stanowisko inspektora wojewódzkiego w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim nr 145484 (105/24), którego wynik ogłoszono w dniu 27 grudnia 2024 r., został przeprowadzony z istotnym naruszeniem prawa materialnego - art. 6 i art. 29a ustawy o służbie cywilnej, Sąd orzekł o bezskuteczności zaskarżonej czynności w punkcie 1. wyroku opierając się na przepisie art. 146 § 1 p.p.s.a. Końcowo należy wyjaśnić, z uwagi na stanowisko pełnomocnika organu, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jako sądem I instancji dopuszczalne jest uzupełnienie skargi o nowe zarzuty, wnioski, czy uzupełnienie uzasadnienia już zgłoszonych zarzutów bądź wniosków, po złożeniu skargi, a to z uwagi na regulację zawartą w art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. O kosztach orzeczono w pkt. 2. sentencji wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a.