III SAB/Gd 262/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor WSA Adam Osik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 3 czerwca 2025 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 668/24. Skarżący wskazał, że organ, realizując wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej zawarł w swym piśmie z 8 maja 2025 r. nr 409/25 nieprawdziwą informację. Jak wyjaśnił skarżący, organ w ww. piśmie stwierdził, że "Komitet organizacyjny VI Edycji Konferencji "Wojna i morze – od średniowiecza po współczesność" w składzie A. G., dr M. K., dr hab. R. R. M. S., prof dr hab. inż. kpt. ż.w. A. W. oraz W. W. Wszyscy członkowie komitetu wspólnie odpowiadali za przygotowanie merytoryczne konferencji, w tym: ustalenie jej zakresu tematycznego, ocenę nadesłanych zgłoszeń, opracowanie i zatwierdzenie jej programu, nadzór nad jakością merytoryczną prezentowanych treści". Dnia 19 czerwca 2024 r. Pan Profesor A. W. w mailu napisał do skarżącego: "Uprzejmie informuję, że nie uczestniczyłem w selekcji materiałów na konferencję "Wojna i Morze". Jednocześnie w piśmie RRB 351/2024 z 21 czerwca 2024 r. Rektor Uniwersytetu Morskiego w Gdyni prof. dr hab. inż. A. W. stwierdza, że: "(...) Uniwersytet Morski w Gdyni jest jedynie współorganizatorem Konferencji "Wojna i morze - od średniowiecza po współczesność" i nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji." Pismo to było odpowiedzią Uniwersytetu Morskiego w Gdyni na wniosek skarżącego z 19 czerwca 2024 r. o udzielenie dostępu do informacji publicznej, Skarżący wnioskował w nim o: Regulaminu regulującego zasady oceny referatów zgłoszonych na VI Edycję Konferencji " Wojna i morze", Kto dokonywał oceny referatów zgłoszonych na VI Edycję Konferencji " Wojna i morze", Czy osoby dokonujące oceny zgłoszonych referatów na VI Edycję Konferencji " Wojna i morze" znały nazwiska ich autorów, Tytułów odrzuconych referatów zgłoszonych na VI Edycję Konferencji "Wojna i morze", Tytułów, wraz z nazwiskami autorów zaakceptowanych referatów zgłoszonych na VI Edycję Konferencji " Wojna i morze". W ocenie skarżącego organ, w ten sposób udzielając skarżącemu dostępu do informacji publicznej, udzielił nieprawdziwej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze organ wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 27 marca 2025 r. wydanym w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni z dnia 24 września 2024 r. nr 35/2024 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. Organ otrzymał odpis wyżej wymienionego wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 24 kwietnia 2025 r. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy po uchyleniu zaskarżonej decyzji, organ zdecydował się udzielić skarżącemu informacji publicznej w zakresie tego, czym konkretnie zajmowali się poszczególni członkowie Komitetu Organizacyjnego VI Edycji Konferencji "Wojna i morze" podczas organizacji przedsięwzięcia oraz tego, kto przeprowadził selekcję zgłoszonych na VI Edycję Konferencji "Wojna i Morze" referatów. Żądana przez skarżącego informacja publiczna została udzielona w dniu 8 maja 2025 r. W informacji wyraźnie wskazano skład osobowy komitetu organizacyjnego VI Edycji Konferencji "Wojna i Morze" oraz zastrzeżono, że nie dokonano formalnego podziału funkcji, zatem wszyscy członkowie komitetu wspólnie odpowiadali za przygotowanie merytoryczne konferencji, w tym ustalenie jej zakresu tematycznego, ocenę nadesłanych zgłoszeń, opracowanie i zatwierdzenie jej programu, nadzór nad jakością merytoryczną prezentowanych treści. W odpowiedzi z dnia 8 maja 2025 r. wskazano, że jedyny wyjątek od powyższej zasady stanowiła ocena zgłoszenia skarżącego, z której wyłączyli się członkowie komitetu będący pracownikami Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. W ocenie organu nie dopuścił się on bezczynności w wykonaniu ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ponieważ udzielił skarżącemu informacji we wnioskowanym przez niego zakresie. Organ dodał, że nie udzielił skarżącemu nieprawdziwej informacji. Należy zauważyć, że wniosek skarżącego obejmował pytanie o to czym konkretnie zajmowali się poszczególni członkowie Komitetu Organizacyjnego VI Edycji Konferencji "Wojna i Morze" podczas organizacji przedsięwzięcia oraz tego, kto przeprowadził selekcję zgłoszonych na VI Edycję Konferencji "Wojna i Morze" referatów, a nie kto konkretnie dokonywał oceny referatu skarżącego. W informacji publicznej podkreślono kolegialność działania oraz brak formalnego podziału funkcji, zatem stawianie organowi zarzutu udzielenia nieprawdziwej informacji jest całkowicie nieuzasadnione. Organ podkreślił, że w wiadomości poczty elektronicznej z 19 czerwca 2024 r. Pan A. W. wyraźnie wskazał, że z ramienia Uniwersytetu Morskiego w Gdyni współorganizatorem VI Edycji Konferencji "Wojna i Morze" była Pani M. S., co pokrywa się z udzieloną przez organ informacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżący sformułował w skardze zarzut bezczynności organu w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 668/24. W związku z tym należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Ustawodawca formułuje zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W realiach faktycznych przedmiotowej sprawy nie został spełniony pierwszy z wymienionych warunków, a w konsekwencji tego bezprzedmiotowe było badanie spełnienia warunku drugiego. Wskazanym wyżej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 marca 2025 r. uchylona została decyzja Dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni z 24 września 2024 r. nr 35/2024 r. odmawiająca skarżącemu R. K. udostępnienia informacji publicznej. Wyrok ten uwzględniał zatem skargę na decyzję administracyjną, nie zaś skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że skarga określona przez skarżącego jako obejmująca bezczynność w wykonaniu ww. wyroku nie mogła odnieść skutku. Z tych względów skargę potraktował Sąd jako skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej w związku z wnioskiem skarżącego z 12 września 2024 r. o udzielenia informacji publicznej w zakresie tego, czym konkretnie zajmowali się poszczególni członkowie Komitetu Organizacyjnego VI Edycji Konferencji "Wojna i morze" podczas organizacji przedsięwzięcia oraz tego, kto przeprowadził selekcję zgłoszonych na VI Edycję Konferencji "Wojna i Morze" referatów. Należy wyjaśnić, że nie budziło wątpliwości Sądu i pozostawało bezsporne pomiędzy stronami, że adresatem wniosku był Dyrektor Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni będący podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej. Ocena w tym zakresie została wyrażona również w uzasadnieniu wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 marca 2025 r., w którym sąd wskazał, że: "żądana przez skarżącego informacja dotyczy sfery faktów, została wytworzona w ramach działalności organu władzy publicznej i zawiera informację o sposobie realizowania przez ten organ nałożonych nań zadań publicznych. Stanowi zatem informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (...) Żądane przez skarżącego dokumenty dotyczą natomiast działalności edukacyjnej Muzeum finansowanej ze środków publicznych. Jak bowiem wynika z pisma Dyrektora Muzeum z dnia 5 września 2024 r. skierowanego do skarżącego (vide: k. 36 akt) VI edycja Konferencji "Wojna i morze" została sfinansowana częściowo z dotacji podmiotowej pozostającej w dyspozycji Muzeum, a częściowo ze środków Uniwersytetu Morskiego w Gdyni w ramach umowy sponsorskiej. Informacje o działalności (zasadach działania) podmiotu wykonującego zadania publiczne finansowanej ze środków publicznych co do zasady podlegają udostępnieniu (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.)". Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902) - dalej jako "u.d.i.p.", udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej. Odpis wskazywanego wyżej wyroku tutejszego Sądu wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi w dniu 24 kwietnia 2025 r., co wprost wynika urzędowego poświadczenia przedłożenia znajdującego się na k. 74 akt sprawy o sygn. III SA/Gd 668/24). Od tej daty należało zatem liczyć termin do załatwienia sprawy. Określony przepisem art. 13 ust. 1 u.d.i.p. czternastodniowy termin ekspirował 8 maja 2025 r. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organ uwzględnił wniosek skarżącego i udostępnił mu informację w zakresie wynikającym z wniosku dostępowego. Skarżący domagał się bowiem odpowiedzi na pytania: 1) czym konkretnie zajmowali się poszczególni członkowie Komitetu Organizacyjnego VI Edycji Konferencji "Wojna i morze" podczas organizacji przedsięwzięcia oraz 2) kto przeprowadził selekcję zgłoszonych na VI Edycję Konferencji "Wojna i Morze" referatów. Analiza odpowiedzi udzielnej na wniosek pismem z 8 maja 2025 r. dowodzi, że organ wyczerpująco ustosunkował się do treści zadanych zapytań. Wskazał na skład komitetu organizacyjnego konferencji wyjaśniając, że komitet działał w imię zasady kolegialności oraz bez formalnego podziału funkcji. Wszyscy członkowie komitetu odpowiadali za przygotowanie merytoryczne konferencji, w tym za ocenę nadesłanych zgłoszeń, natomiast członkowie komitetu będący jednocześnie pracownikami Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni w celu zachowania bezstronności wyłączyli się od oceny zgłoszenia skarżącego. Wskazano również, że dwóch członków komitetu odpowiadało za prace czysto organizacyjno-merytoryczne. W ocenie Sądu zatem organ nie pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z 12 września 2024 r. o udzielenie informacji publicznej. Skarżący oparł swą skargę na zarzucie udzielenia mu informacji nieprawdziwej polemizując z treścią odpowiedzi co do jej zgodności z rzeczywistością. Należy wobec tego zaznaczyć, że sąd administracyjny nie jest władny weryfikować prawdziwość informacji przekazanych przez organ w trybie dostępu do informacji publicznej. W szczególności ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje rozwiązania prawnego, przy pomocy którego sąd administracyjny mógłby weryfikować prawdziwość czy też rzetelność informacji udostępnionej wnioskodawcy. Procedura udostępnienia informacji publicznej nie służy także do prowadzenia z organem sporów i polemik na temat objętych wnioskiem okoliczności faktycznych, a także do formułowania ocen działań organu w danej dziedzinie. Skarga na bezczynność w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej nie może zatem zmierzać do podważenia prawdziwości uzyskanych informacji. Zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym na ocenę stanu bezczynności nie ma wpływu merytoryczna treść udzielonej odpowiedzi, gdyż kwestia, czy odpowiedź zaspokaja oczekiwania strony, czy jest zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy lub nie, może być przedmiotem ewentualnych innych odrębnych postępowań, np. cywilnych odszkodowawczych, karnych na podstawie art. 23 u.d.i.p. i innych (tak I. Kamińska, M Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wolters Kluwer, Warszawa 2016; T. R. Aleksandrowicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis- Nexis, Warszawa 2004; wyrok NSA z 15 marca 2019 r., I OSK 1328/17; wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., II SAB/Łd 237/17; wyrok WSA w Warszawie z 18 marca 2019 r., II SAB/Wa 671/18; wyrok WSA w Białymstoku z 5 listopada 2019 r., II SAB/Bk 87/19). Sąd nie ma prawnych możliwości, aby weryfikować prawdziwość i jakość udzielonej w tym zakresie informacji (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SAB/Gd 109/17). W rezultacie przedmiotem sprawy na bezczynność jest tylko to czy organ dopuścił się bezczynności, a nie to, czy sprawę załatwił prawidłowo (por. wyrok NSA z 10 września 2002 r., II SAB/Wr 78/02, przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując należało stwierdzić, że organ w niniejszej sprawie nie pozostał bezczynny, gdyż udzielił odpowiedzi na wniesione przez skarżącego żądanie w sposób adekwatny do treści wniosku. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako bezzasadną oddalił.