III SAB/Gd 270/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 2 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Burmistrza Miasta Rumi w przedmiocie nieprzekazania skargi do właściwego organu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącej D. B. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 270/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił jako niedopuszczalną skargę D. B. na bezczynność Burmistrza Miasta Rumi w przedmiocie nieprzekazania skargi do właściwego organu. Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącej w dniu 13 sierpnia 2025 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 57 akt). W dniu 19 sierpnia 2025 r. skarżąca wniosła pismo zatytułowane "zażalenie", które Sąd uznał za skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Skarga kasacyjna została podpisana osobiście przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 25 lipca 2025 r. wydane w niniejszej sprawie zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w związku z czym właściwym środkiem zaskarżenia tego orzeczenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko-radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. To rozwiązanie (tzw. przymus radcowsko-adwokacki) zapewnia więc stronie niemającej odpowiedniego przygotowania prawniczego możliwość skutecznego wniesienia takiego sformalizowanego środka odwoławczego (zob. komentarz do art. 175 p.p.s.a., M. Niezgódka - Medek (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019). Skarga kasacyjna jest wnoszona za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie i sąd ten dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków, wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przy czym, przepisy p.p.s.a. obligują sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu (por. m.in. postanowienia NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10; 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11; 29 maja 2018 r., I OZ 501/18; 15 września 2021 r., I OZ 299/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez skarżącą. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tak sporządzona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia