III SO/Gd 19/19
PostanowienieWSA w Gdańsku2020-04-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest dopuszczalny, gdy przedmiotowa skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest niedopuszczalny, jeśli skarga, której dotyczy, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kontroli sądów administracyjnych jest zamknięty i obejmuje jedynie akty i czynności enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 PPSA. Wniosek o ukaranie organu grzywną, o którym mowa w art. 55 § 1 PPSA, może być rozpoznany tylko wtedy, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego.Stan faktyczny
A. L. złożyła pismo zatytułowane "skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie oraz matactwo spraw", wnosząc o ukaranie Rady Miejskiej w M. grzywną za nieprzekazanie jej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wnioskodawczyni sprecyzowała, że chodzi o wniosek z dnia 8 lipca 2019 r. skierowany do Burmistrza M. i Rady Gminy, dotyczący rzekomo niewłaściwego wykonywania obowiązków przez urzędników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Organ administracji wniósł o uznanie pisma za bezzasadne. Sąd uznał, że pismo A. L. z dnia 8 lipca 2019 r. nie może być potraktowane jako skarga do sądu administracyjnego, lecz jako wniosek w trybie skarg i wniosków.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. L. w przedmiocie wymierzenia Radzie Miejskiej w M. grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy postanawia: odrzucić wniosek.
W piśmie z dnia 30 października 2019 r. zatytułowanym "skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie oraz matactwo spraw" A. L. (dalej jako "wnioskodawczyni") wskazała, że w związku z nieprzekazaniem przez Radę Miejską w M. jej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wnosi o zdyscyplinowanie i ukaranie organu za niedopełnienie tych obowiązków wynikających z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na wskazane pismo Burmistrz Miasta reprezentujący Radę Miejską w M. wniósł o uznanie pisma za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie zaś do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że skarga wniesiona na akt lub czynność niewymienione w powyższym katalogu podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zainicjowana taką skargą sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. Taki sam rygor cytowana ustawa przewiduje w przypadku, gdy skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Z mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. regulacje zawarte w art. 58 § 1 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio także w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które nie zostało zainicjowane skargą, lecz wnioskiem o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi, o którym mowa art. 55 § 1 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się stanowisko, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2010 r.; sygn. akt I OZ 953/10, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2014 r.; sygn. akt I SO/Wa 5/14). Oznacza to, że w przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (zob. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2012 r.; sygn. akt I OZ 739/12).
Wskazane pismo z dnia 30 października 2019 r., mocą którego A. L. zainicjowała postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku zostało uznane przez Sąd za wniosek z art. 55 § 1 p.p.s.a. W złożonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wniosku A. L. w ogóle nie wskazała z uwagi na nieprzekazanie jakiej skargi żąda ukarania organu grzywną. Nie dołączyła również odpisu tej skargi do złożonego wniosku. Na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 16 grudnia 2019 r. wnioskodawczyni sprecyzowała natomiast, że skargą tą jest "wniosek o podjęcie czynności służbowo-prawnych z dnia 8 lipca 2019 r." wniesiony do Burmistrza M. i Rady Gminy" ponowiony 30 sierpnia 2019 r. na sesji Rady Miejskiej. Kopia wskazanego wniosku została dołączona do akt sprawy.
Analiza treści pisma A. L. z dnia 8 lipca 2019 r. prowadzi do uznania, że z przyczyn obiektywnych nie może być ono potraktowane jako skarga do sądu administracyjnego. W przedmiotowym piśmie wnioskodawczyni zawarła bowiem skierowane nie do sądu administracyjnego lecz do organu wykonawczego gminy żądanie ukarania podległych urzędników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., którzy w ocenie A. L. niewłaściwie wykonują swoje obowiązki służbowe i krzywdzą swoimi decyzjami wielu ludzi. W ocenie Sądu zarzuty strony należy zatem zakwalifikować jako czynności, których załatwienie podlega regulacji Działu VIII, rozdziału 2, obejmującego przepisy 227 - 240 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dotyczące skarg i wniosków. Na tego rodzaju czynności nie służy zaś skarga do sądu administracyjnego, nie są one bowiem żadnym z aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 p.p.s.a., których oceny zgodności z prawem można domagać się od sądu administracyjnego. Jak wynika z odpowiedzi na skargę wniosek A. L. z dnia 8 lipca 2019 r. oraz inne uzupełniające i towarzyszące mu pisma skarżącej został zakwalifikowany przez organ gminy jako wniesiony w trybie skarg i wniosków.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek A. L. jako niedopuszczalny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z 64 § 3 p.p.s.a.
Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło